Morgunblaðið - 20.07.1962, Blaðsíða 16

Morgunblaðið - 20.07.1962, Blaðsíða 16
16 MORGVFBLAÐIÐ Föstttdagur 20. júlí 1962 Alexander Fullerton 37 Guli Fordinn Ég spurði hana, hvort hr. Less- ing hefði komið í gærkvöidi. Lessing? Nei, alveg areiðamlega ekki. Ég þakkaði henni upplýs- ingarnar og hugsaði með mér, að líklega hefði hann alls ekki skrif að sig inn, og þar siem hamm vaeri ekki kominn til morgunverðar, mundi enginn vita, að hann væri hérna. Ég yrði að muna að verða hissa, þegar ég hitti hann. En stúlfcan hélt áfram, óumbeðin: Ég er alveg viss um það, af því að frú Lessing fór i morgun! Hvað segið þér? Hvernig gæti húm verið farin? Hún er farin, hr. Carpenter. Það var hringit til hennar eld- snemma í mOrgun, áður en skrif- stofan var opnuð. Maðurinm sagði, að það væri afskaplega áríðamdi. Það vildi svo til, að forstjórinn svaraði i símann, því að hamn er sfilltur inn til hans, þegar skrifstofan er lokuð. Hann fór svo upp ag barði að dyrum hjá henni, og hún svaraði, að þetta gæti ekki legið svo mikið á, og hún væri ekki klædd, og hvort hann vildi ekki taka skila- boð og svo gæti hún hringi seinna. Stúlkan skrikti. Svo að hr. Blenkinsop varð að fara alla leiðina í símamm aftur og segja jþetta þeim, sem hringdi.... Var það maðurinn hennar? Það veit ég svei mér ekki, að þó held ég, að það geti varla ver- ið, því að hann vildi ekki gefa upp nafnið sitt eða nein skilaboð en sagði bara, að þetta væri ó- skaplega áríðandi, líklega upp á Mf og dauða, og hún yrði að koma í símann, hvað sem raulaði Og tautaði. Forstjóirinn var auð- vitað orðinn vondiua-, að þurfa að hJaupa svona upp og niður stiga eins og sendill, og það fyrir dög- un, og var næstum búinn að segja manninumi að fara.... jæja, hann var að minmsta kosti orðinn vel vondur, en hugsaði samt með sér, að líklega væri þetta raunverulega rnjög árið- andi og hvað gaeti ortfið ef hann lokaði símanum? Svo fór hann loks upp og í þetta sinn sagði frú Lessing, að þetta væri allt í lagi og hún skyldi koma, og svo kom hún í slopp og inni- skóm, og var voða ergileg, sagði forstjórinm mér. Haun hafði sett símann í samband við almennings símann við stigann, og hún var ekki lengi í honum, heldur kem- ur rétt strax til hans 1 skrifstof- una og segist verða að fara strax — hvort það sé í lagi? Já, auð- vitað var það í lagi, því að okk- ur vantar alltaf herbergi heldur en hitrt og svo þýtiur hún upp og segir fyrst, að það komi bíll eftir sér, Og áður en kórter var liðið, var hann kominn og bún farin. Borgaði hún reikninginn sinn? Vitanlega. Það kemst nú eng- inn héðan án þess. Eruð þér viss um, að hún bafi ekki skilið eftir nein skilaboð eða bréf til mín? Stólkan leitaði vandlega, en ég var þegar búinn að sjá, að það var ekfcert bréf í minu hólfi. Ég varð ekki einungis hissa á þess- ari sögu stúlfcunnar, heldur líka móðgaður við Jame, því að hver sem ásitæðam var til þessarar snöggu' brottfarar hennar, hefði hún að minnsta kosti getað sent mér orðsendngu, og ég vair líka hræddur um hana. Lessing hafði ekki komið og saimt hafði ég séð bílinm hans í gBerkvöldi, og það gat engin ímynduin verið. Og ég gat heldur ekki annað en sett komu bílsins og hvarf Jame í saimband hvort við amnað. Afgreiðslustúlkan horfði á mig með áhyggjusvip á andlitinu. Br allt í lagi með yður, hr. Carpenter? Hvað eigið þér við? COSPER Þér eruð orðinn svo fölur. í yðar sporum skyldi eg fara inn og fá mér vænan tebölla. Þetta gerir hitinn þegar rr aður er ekki vanur honium.... Það er ekkert að mér, það getið þér verið viss um. Og þakfca yður fyrir að segja mér þetta. Ef það skyldi koma sími eða einhver skilaooð til mín, þá----- Frá frú Lessing? Já. Ef hún hringir þá segið henni, að ég verði hérna með ann an fótinn í allam dag og hún þurfi ekki annað en gefa yður núimerið, sem ég eigi óð hringja í. Viljið þér gera það? Auðvitað, al-veg sjálfsagit. En ef hr. Lessing kemur? Eru noikk- ur skilaboð til hans? Ég gat séð, að hún skemmti sér vel. Auðvitað! Segið honum, að ég verði bráðum að íara og lang- aði til að kveðja konuna hans, en hafi þá uppgötvað, að hún var farin, án þess að hann kæmi hingað og væri forvitni að vita ástæðuna. Þegar hanr. sé fjar- verandi finnist mér tg bera eins því aftur £ gistihúsið. konar ábyrgð á henni, Og mig lamgi til að hafa samband við toann sem allra fyrst. Já, sjálfsagt, hr. Carpenter. Hafið engar áhyggjur. Ég er viss uim, að þetta verður allt í lagi.. Ég held, að henni hafi þótt það miður, að ég skyldi vilja senda Lessing skilaboð — því að ég býst við, að þjónustiufólk í gisti- húsum fylgist býsna vel með öllu, sem þar gerist. En það gerir ekkert til, meðan þao notar það eingöngu sjálfu sér til skemmt- un^ar. Ég fór út og í gegnum húsa- garðinn, rétt til þe.^s að full- vissa mig um, að þarna væri enginn gulur bíll úti fyrir. En þar var enginn slíkur. Ég þaut svo inn aftur og að herberginu, sem Jane hafði verið í. Dyrnar stóðu opnar og herbergislþjónn- inn var að setja hrein lok á ann- að rúmið. Ég gekk inn og við sögðum „Jamfoo" hvor við ann- an en ég notaði tækifærið til að svipast uim og opna skúffur og skápa og gáði jafnvel í pappírs- köríuina, í þeirri von, að ef til vill befði hiúm verið búin að skrifa mér, en gleymt f flýtinum að skilja eftir niðri. En þar var ekkert. Þá datt mér í bug, hvort hún hefði ef til vill farið með ¦bréf í herbergið mitt og ýbt því undir hurðina, og ég svo ekki séð það. En hversu vel sem ég leitaði þar, vaer ekkert að finna. Mér datt í hug, að úæ því ég væri kominn þarna hvort sem var, gaeti ég eins vel gengið frá farangrinum mínum. Það var auglýsing í baðlherbeiginu þess efnis, að heirbergi yrðu að vera rýmd fyrir hádegi brottfarar- daginn, annars yrði að borga einn dag í viðbót. Mig langaði ekkert til þess. Ég var ekki nema tíu mínútur að ganga frá öllu, svo skildi ég aðra töskuna eftir ofan á hinni við dyrnar og fór svo niður aftur til skraf- ihreyfMU afgreiðslustúlkunnar, og sagði henni, að herbergið væri til reiðu hvenær sem vildi, það iþyrfti ekki annað en senda ef tir töskunium og geyma þær á ör- uggum stað. Þetta v?r nú ekki nema átylla til að gefa mig á tal við hana, ef ske kynni, að Jane hefði hringt síðasta hálf- tímanm. Ég þóttist aiveg viss um, að hún mundi síma: hún hefði farið af stað í slíkum flugíhasti, að hún hefði alis ekki haft tíma til að skrifa nokkur crð á blað, en síðar, þegar hún væri ekki á alveg eins hraðri ferð, mundi hún vilja koma boðum til mín hvar hún væri. Ég fór í verkstæðið, þar sem bíllinn minn hafði verið til eftir- lits, og þar var líka umboð fyrir ýmsar aðrar bílategundir, þar á meðal Ford. Ég vissi það, því að það var málað þairna á alla glugga. Maðurinn, sem ég hafði hitt, þegar ég fór með bílinn til þeirra, kom fram og þekkti mig aftur, em var sýnilega hissa á þeim áberandi flýti sem á mér var. Góðan daginn, hr. Carpenter. Hvað get ég gert fyrir yður? Mér hafði dottið í hug, að hugsanlegt væri nú, að mér hefði missýnzt um gula bílinn kvöld- inu áður. Ég hafði að vísu séð, alveg fyrir víst, að hann var gulur og Ford,*en mér hafði ekki mugkvæmzt að líta á númeríð — og hefði reyndar líkiega heldur ekki getað séð það í myrkrinu. Og alltaf gat verið hugsanlegt, að annar bíll eins hefði verið þarna á ferðinni. Segið mér: þekkið þér nokk- urn gulan Ford? Gulan Ford. Hann var hissa á'svipinn, en svö áttaði hann sig: Biðjið fyrir yður; þér getið feng- ið Ford með hvaða heimsins lit, sem vera skal, og gæt.' meira að aegja látið sprauta þennan fyrir yður, bætti hann við og benti á nýlegan Ford, seni þarna var inni. Þetta er bíll frá þessu ári og ekki keyrður nema eitthvað tvö þúsund, og óg þekki mann- inn, sem.... Bíðið þér við — þér eruð víst að misskilja mig. Ég er ekkert að hugsa um að icaupa bíl, því að ég á bíl fyrir, en mig langaði bara að fá að vita, hvort þér hafið rekizt á nokkurn gulam Ford. Jú, auðvitað eru þeir til. Eng- inn vafi. En bara ekki nér í borg- inni, eða neinsstaðar hér nærri, Iþað þyrði ég að sverja upp á. Því að auðvitað mundi hanm koma hingað, til einhvers, svo að ég hlyti að þekkja hann. En hvers vegna spyrjið þér, ef þér viljið ekki kaupa bíl? Það yrði of löng saga, að segja frá því, en þafcka yður fyrir. Ég fór í aðrar stöðvar og spurði hins sama, en enginn kannaðist við nokkurn gulan Ford. Nei, þar voru engin skilaboð Og engimn hafði hringt. Skyrtan loddi við mig og mér leið fjandalega. Ég hafði hingað til ekki gefið þessu gaium, en fann að mér var að verða ilit og nú fór ég að hugsa um, hvort ég ættiað fé mér aspirín eða viskí, eða hvað. Þetta var einhver ó- heppilegasti tími til að fara að verða veikur — en þá sló svar- inu snögglega niður í mig: Bjór! UndireinS og mér datt það í hug — og reymdar hafói mér ekki dottið þa í hug hjálparlaust, held ur hafði ég séð flösku á borði hjá einhverjum gesti — þá vissi ég, hvað það var, sem ég hafði iþörf fyrir. Ég fór pví inn og drakk upp út stórri ölflösku og varð strax hressari. X- — Gengin prófessor, ég held að þér hafið á réttu að standa og dr. Draco og félagar hans séu sekir um morð, þjófnað og mannrán ----- En við höfum engar sannanir. An þeirra mun stjörnudómstóllinn aldrei dæma þá seka. — Þetta má vera rétt hjá þér Fleming ofursti .... En mér dett- ur í hug leið til að fá sannanir gegn Draco .... ög standa hann að verki. A leiðinni út hóaði afreiðslu- stúlkan á mig og ég flýtti mér til hennar. Faranguimn yðar er kominn hingað niður, sagði hún. Ég kinkaði kolli til hennar og reyndi að láta ekki vonbrigðin skína út úr mér. Þegar hún hó- aði í mig, hélt ég, að einhver skilaboð hefðu borizt frá Jane meðan ég var a drekka bjórinn. Ég spurði hana því, hálf-hikandi: Það hefur víst ekki___? Nei hr. Carpenter. Engin hring ing enn. Ef ég hefði vijjað bíða í tíu mínútur, hefði ég getað fengið hádegisverð, en ég var ekkert svangur. Meðan ég hafði setið við bjórinn, hafði mér dottið í hug eina hugsanlega ráðið: að spyrj^ast fyrir í öllum hinum gisti húsunum. Það kynni að vera út í hött, en alltaf var þó hugsan. legt, að það bæri árangur, og það var að minnsta kosti skiárra en hafast ekkert að. Og ég hafði einmitt yerið að leggja upp í þann leiðangur þegar stúlkan fcallaði í mig. Ég vissi hvar eitt gistihúsið var, því að ég hafði oft gengið ifram hjá þvi, séð fóik við drykkj.u uppi á svölunum þar. Og eins var nú, en enginn hafði heyrt getið um frú Lessing. Aldr» ei heyrt nafnið — að minnsta kosti ekki nýlega. Og sama vair viðkvæðið á næsta stað. Loks tók mér að leiðast þóf þetta og gekfc aftur til gistihússins míns, og jafnskjótt sem ég nálgaðist: afgreiðsluborðið, sparaði stúlkan mér allar spumingar með því að hrista höfuðið að fyrra bragði. Og af áhygigjusvipnum á andlit- inu á henni, gat ég ráðið, að hana langaði til að spyrja mig aftur, hvort ég væri vel frísfcur. SHUtvarpiö Föstudagur 20. júlí 8.00 Morgunútvarp (Bæn. — Tönleik- ar. — 8.30 Fréttir. — 8.35 Tón» leikar. — 10.10 Veðuríregnir). 12.00 Hádegisútvarp (Tónleikar. —• 12.25 Fréttir og tilkynningar), 13.15 Lesin dagskrá næstu viku. 13.25 „Við vinnuna": Tónleikar. 15.00 Síðdegisútvarp (Fréttir og tilk, — Tónleikar. — 16.30 Veðurfr, — Tónleikar. — 17.00 Fréttir. -» Endurtekið tónlistarefni). 18.30 Ýmis þjóðlög. — 18.45 Tilkynn. ingar. — 19.20 Veðurfregnir. 19.30 Fréttir. 20.00 Efst á baugi (Tómas Karlsson og Björgvin Guðmundssonj. 20.30 Frægir hljófæraleikarar; VI; Marcel Dupré organleikari. 21.00 .Hendur borgarinnar eru kald- ar": Helgi Kristinsson les úr nýrri ljóðabók eftir Jón frá Pálmholti. 21.10 Milliþáttamúsík úr óperunni „Die Frau ohne Schatten" eftir Richard Strauss (Hljómsveitin. Philharmonia leikur; Eric Lein- dorf stjórnar. 21.30 Útvarpssagan: „Skarfaklettur'* eftir Sigurð Helgason; VII. -. sögulok (Pétur Sumarliðason). 22.00 Fréttir og veðurfregnir. 22.10 Kvöldsagan: „Bjartur Dagsson" eftir I»orstein Þ. Þorsteinsson; IX (Séra Svein Víkingur). 22.30 Tónaför um víða veröld; —¦ Svíþjóð (Ólafur Ragnar Gríms- son og Þorkell Helgason sjá um þáttinn). 23.15 Dagskrárlok. Laugardagur 21. Júlí 8.00 Morgunútvarp (Bæn. — Tónleiik- ar. — 8.30 Fréttir. — 8.35 Ton- leikar. — 10.10 Veðurfregnir). 12.00 Hádegisútvarp (Tónleikar. -. 12.2S Fréttir og tilkynningar). 12.55 Óskalög sjúklinga (Bryndís Sig urjónsdóttir). 14.30 í umferðinni (Gestur Þorgríms- son). 14.40 Laugardagslögin. — (15.00 Frétt ir). 16.30 Vfr. — Fjör i kringum fóninn: Úiifar Sveinbjörnsson kynnir nýjustu dans- og dægurtögin. 17.00 Fréttir. — Þetta vil ég heyra: Gylfi Baldursson B.A. velur sér hljómplötur. 18.00 Söngvar £ léttum tón. 18.55 Tilkynningar. — 19.20 Veður- fregnir. 19.30 Fréttir 20.00 ..Ósýnileci maðurinn", smásaga eftir G.K. Chesterton (Kart GuS mundsson leikari þýðir og les). 20.30 Andleg lög frá Ameriku: Guð- mundur Jónsson stendur við fóri inn og spjallar við hlustendur. 21.1S Leikrit: „Erfingjar 1 vanda'* eftir Kurt Goetz, í þýðingu Hjart ar Halldórssonar. — Leikstjóri: Gísli HaHdórsson. Leikendur: Þorsteinn Ö. Stephensen, Gestup Pálsson, Heiga Vaitýsclóttir, Mar grét Guömundsdóttir, Þorsteinn Gunnarsson, Nína Sveinsdóttir, llalldór Karlsson o.fl. 22.00 Fréttlr og veðurfregnir. 22.10 Danslög. — 24.00 Dagskrarlofc.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.