Morgunblaðið - 01.07.1967, Blaðsíða 8

Morgunblaðið - 01.07.1967, Blaðsíða 8
s MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 1. JÚLÍ 1967. r ** ÞRATX fyrir nokkurn kalsa í lofti voru bandarísku geim fararnir broshýrir á svip, þegar þeir sátu íslenzku hest ana, eða svifu til himins í svifflugu áður og vissulega hafði enginn þeirra komið á bak íslenzkum hesti. Bandarísku geimfararnir komu upp á Sandskeið um hálf fjögur leytið eftir að hafa farið í skoðunarferð um borgina. Þetta eru allt mestu frískleikapiltar og lét/u þeir bara vel yfir veðrinu og sögðu, að kulið væri kærkom in tilbreyting frá hitanum fyrir vestan. Fyrst var stigið á bak gæð ingunum, en heldur gekk erfiðlega að koma þeim af Geimfararnir á reiðskjótunum. Með þeim er Auður Harðardóttir, flugfreyja hjá Loftleiðum. eimfaraí á Sandskeiði Loftleiðir budu geimförunum a hestbak og í svifflug stað til að byrja með. „Roy Rogers rides again" mulldr- aði einn þeirra og barði fóta stokkinn án sýnilegs árang- urs. „Hott hestur, hott", æpti annar en gæðingurinn leit aðeins við og horfði á knapann furðu lostinn. „Tíu, níu, átta, sjö ....", taldi sá þriðji og hélt spenntur í taum Emilia K. Kofoed Hansen leiðbeinir einum geimfaranna fyrir svifflugið. inn. En það var enginn Sat- urn-eldflaug, sem hann sat að þessu sinni og því varð viðbragðið ekki alveg eins stórkostlegt og hann hafði vænzt. Eftir nokkurt þóf seig hers inginn svq af stað og var nú óspart skipzt á ýmsum at- hugasemdum, sem vöktu mikla kátínu knapanna. Það var ekki laust við að gæð- ingarniir simituðuist af þessuim lífsglöðu mónnum, því ein- staka brá á skokk og einn skellti sér á stökkið og kom fyrstur til baka við mikla ánægju þess, sem hann sat. Þegar útreiðarnar voru á enda söfnuðust geimfararnir saman við svifflugurnar. Eft- irvæntingin leyndi sér ekki, en það var líka greinilegt, að þarna voru á ferðinni menn, sem vissu ýmislegt um flug og leyndardóma þess. Fyrstur um borð var Willi- am Reid Pogue, sem er reynd ur þotuflugmaður og annar tveggja, sem höfðu flogið svif flugu fyrr. Með honum fór Þórhallur Filipusson, en auk hans flugu þeir Leifur Magn- ússon og Þórmundur Sigur- bjarnarson með geimförun- um. Skilyrði til svifflugs voru alls ekki góð strekkingur af suðaustan og lágskýjað. Samt fóru allir á loft og voru sum- ir dregnir af spilinu upp en aðra dró Eliser Jónsson á loft með tékknesku listflug- vélinni, sem nýlega kom til landsins. Lengst á lofti voru Þeir Pogue og Þórhallur og voru hinir jafnvel farnir að tala um að skjóta þá niður svo aðrir kæmust að. Til þess kom þó ekki og lentu þeir félagar prýðilega eftir svif- ið. ,Þetta var stórkostlega gam an, sagði Pogue, tíminn var svo fljótur að líða þarna uppi", bætti hann svo við af- sakandi, þegar félagar hans minntust á, hve lengi svifið hefði staðið. „Þetta er í fyrsta sinn, sem ég flýg svifflugu sagði Jack Robert Lousma, en ég aetla mér sko örugglega að gera það aftur. Spilið dregur mann svo beint upp, að það er alls ekki ósvipað og í þotu, reynd ar enn betra því maður get- ur heyrt í vindinum." „Við vorum svolítið ósam- mála fyrst, hesturinn og ég sagði Joseph P. Kerwin, en við sviffluguna gat ég strax ráðið. Það var bara verst, hvað svifið stóð stutt. Ég var rétt að byrja að venjast því, þegar við lentum aftur." Allir voru geimfararnir mjög ánægðir með svifflug- ið og reyndar hestana líka, en sögðu að þar hefði mála- kunnáttan líklegast valdið öllum erfiðleikunum. Það yrði að tala við þessi hross á íslenzku til að ná því bezta fram hjá þeim. Milli 'þess sem Elíser dró svifflugurnar á loft sýndi hann ýmsar kúnstir í listflug unni og vöktu þær mikla hrifningu hjá geimförunum. Einn þeirra, William R. Pogue stóðtet lolks eklki lerugtur má'tiið, heldur spurði, hvort hann gæti fengið að fljóta með í einni ferðinni Var það auð- sótt mál. Að fluginu loknu ljómaði Fogue af énægju og sagði, að þessi vél væri hreint afbragð. „Ég fékk að stjórna um stund og er alveg yfir mig hrifinn, sagði hann. Þetta var stórkostlega gaman." Þegar allir geimfararnir höfðu lokið svitffluginu söfn- uðust þeir saman og ræddu ævintýri dagsins. „Þessi hestur, sem ég fékk var alls ekki svo slæmur, þegar hann komst í gang, sagði Vance DeVoe Brand, en ég held ég taki sviffluguna fram yfir. Þú ættir að reyna svifið, sagði hann svo við fréttamanninn. Ég er viss um að þú tækir bakteríuna." „Hestarnir ykkar eru þíð- gengir, sagði Paul J. Weitz, og svifflugið var alveg ný reynsla fyrir mig. Tilfinning- in fyrir fluginu er miklu næm ari í svifflugu en þotu." Þannig létu allir geimifar- arnir í ljósi ánægju sína yfir þessari óvæntu reynslu. Og eins og einn þeirra sagði: „Það er ekki svo bölvað að vera geimfari, þegar svona hlunnindi fylgj astarfanum.' Prá Sandskeiði fóru geim- fararnir niður að Árbæ og skoðuðu þar safnið. Einnig sátu þeir þar kaffiboð. "¦\ - GEYMFARARNIR i Framhald af bls. 28 flugkappana við komu þeirra. Þeir voru þreyttir eftir langa ferð og litu ruglaðir á klukk- tir sínar og sólina til skiptis. Okkur tókst þó aX> rabba við einn þeirra, Fred W. Haise, á leiðinni til Reykjavíkur. Ekki var það mjög þægileg ferð, því að rútan var frá sjóhern- um og alls ekki ólíklegt að hún hafi gegnt sama hlutverki í síðari heimsstyrjöldinni. Það heyrðist því ekki mikið fyrir skröltinu nema við öskruðum fuHum hálsi. Þegar tætt er um æfingarnar á íslandi telja sjálfsagt ýmsir, að geimfararnir séu klifrandi hér um fjöll og firnindi til þess að búa sig undir að príla á iunglinu. Þetta er ekki alls- kostar rétt. Að vísu er það eitt atriðið, því að fróðir menn telja að landslag á öræf tim og í hraunum íslands sé ekki svo mjög frábrugðið því sem er á tunglinu. En æfing- ^rnar eru einkum jarðfræði- legs eðlis. Kannski mætti líkja þessu við náttúrufræðikenn- ara, sem færi með nemendur sína í gönguferði til sýni- kennslu, þó að það sé máske nokkuð langsótt. En það er í rauninni ekki ósvipað. Það sem þeir aðallega vinna að hér er að greina þerg- og hrauntegundir. Þeir hafa gert slikt hið sama víðsvegar um heiminn, t.d. á Hawaii og einkum leitazt við að kynn- azt eldfjallahrauni. Haise sagði að þeir myndu að sjálf- sögðu reyna að Jiafa með sér jarðvegssýnishorn frá tungl- inu til jarðarinnar, en þeir þyrftu líka að vita að hverju þeir ættu helzt að leita. Eins hjálpaði það þeim að vera kunnugir hrauni þegar þeir þyrftu að velja sér leiðir. Hann bjóst við að fyrsta dvöl- in á tunglinu stæði yfir í 33 klukkustundir og þá auðvit- að reynt að fara sem víðast. Og auðvitað vonast þeir aUir til að verða fyrstir. Hvernig eru nú þessir menn, sem geisast um himin- geiminn í litlu hylki og eiga sér þá ósk heitasta, að stíga fæti á framandi hnetti, þar sem enginn veit með vissu hvað bíður þeirra. í trausti þess að Haise sé dæmigerður kandidat skulum við líta nánar á hann. Útlitið skíptír kannski ekki mestu máH, en það má geta þess að hann er dökkur á brún og brá, hár og grannvaxinn og býr auðsjáan lega yfir miklu líkamsþreki. Andlitið er frítt, og stráks- legt þegar hann brosir, og honum virðist vera létt um bros. Hann hefur ákaflega rólega og þægilega framkomu og er gersamlega laus við of- metnað, sem auðvelt væri að fyllast, í hans stöðu. Haise er 34 ára gamall, giftur og á þrjú börn, það elzta 11 ára. Hann lauk menntaskólaprófi frá Biloxi menntaskólanum í Mississippi, stundaði um skeið nám við Perkinston háskólann og lauk mjög góðu prófi í flugverkfræði frá há- skólanum í Oklahóma árið 1959. Hann hlaut heiðursverð- laun fyrir frábæra frammi- stöðu þegar hann lauk prófi frá flugskóla Geimrannsóknar stofnunarinnar og var sæmd- ur „The American Defense Ribbon". Hann var tilrauna- flugmaður fyrir NASA við Edwards flugherstöðina 1 Kaliforníu áður ei^ hann fór tíl Houston og „Rannsóknar- miðstöðvarinnar fyrir mönn- uð geimför". Frá september 1959 til marz 1963 var hann aftur tilraunaflugmaður hjá NASA við Lewis rannsóknar- stofnunina í Cleveland í Ohio. Meðan hann var þar skrifaði hann margar vísindalegar rit- gerðir um flug. Haise þjónaði í flughernum um nokkurra ára skeið, sem orrustuflug- maður og þjálíari og hefur alls um 5200 flugtíma að baki, þar af 2400 timia í þotum. Og nú er hann sem sagt einn af 19 geimförum sem NASA valdi í apríl 1966 og verið er að þjádfa fyrir geimferðtir. Margir kynnu að halda, að geimfararnir hljóti að fá „astronomisk" laun, en svo er ekki. Þeir geimfarar sem í hernum eru hafa ekki hærri laun en aðrir félagar þeirra sem eru af sömiu gráðu. Á sunnudagsmorgun leggja þeir félagar upp frá Akureyri inn að Öskju. Þar bíða þeirra ýmis vandamál, sem jarð- fræðingarnir Sigurður Þór- arinsson og Guðmundur Sig- valdason hafa „búið til handa þeim", en þeir eru hópnum til aðstoðar. Fréttamaður Morgunblaðs- •ins mun fylgjast með för þeirra og segja nánar frá henni. • . - REGINA MARIS Framhald af bls. 3 ferðinni og er ódýrasta fari3 nú 17.920 kr., og nemur með- al lækkun 5—6000 krónum. Eins og áður sagði er Regina Maris nýtt skip og stolt V-Þjóðverja. öll tæki um borð eru af fullkomnustu gerð og aðbúnaður eins og bezt verður á kosið. Allar klæðningar á veggjum og gólf um svo og innréttingar eru úr óeldfimum efnum. Skipið gengur 20 hnúta og eru vélar þess 8000 hö. Rúm er fyrir 279 farþega um borð, sem búa í 1, 2, og 3 manna klefum, sem eru mjög vistlegir og þægilegir. Margar vínstúkur eru um borð svo og setustof- ur, borðsalir, grill og fleira. Forráðamenn ferðaskrifstof- unnar sögðu að lokum, að þeim hefði ekki þótt tryggt að sigla á góðu skipi, þar sem fyllsta öryggis væri gætt til þeirra staða og landsvæða, sem efst ber í heimsfréttun* um sökum ófriðarhættu og þess vegna hefðu þeir gert ráðstafanir til að breyta ferða áætluninni eins og að framan . er skráð.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.