Morgunblaðið - 01.07.1967, Blaðsíða 17

Morgunblaðið - 01.07.1967, Blaðsíða 17
MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 1. JÚLÍ 1967. 17 Sigrún Sigurðardóttir frá Torfufelli SIGRUN fná Tonfufelli er Iátin. Sú fragn, barst að kveLdi sólríks vordags. Áhrifin skópu miikið tóm, sem jafnan er samifara því, er Lífið missir bjartan tón úr börpu sinni. Eyfirzk byggð er mun snauð ari eftir. Ævidaiguriinn var" orð- inn langur, þreytan þung og þrótturinn þrotinn og því vit- eð, að ,ySenn kaemi sólarlag". Samt er svo örðugt að hugsa sér, að hún sé ekki"lengur á meðal okkar. Skilnaðarsiundin er tregaisár. Þegar horift er inn í íólroðin lönd hinna ljúfustu nnnninga um affiar velgerðir SigrúnaT frá Torfuifelli og órj'úf- andi vinartryggð, laugar tára- dögg aoigu þeirra, sem unnu henni og áttu þeirri auðnu að fagna að eiga hana að vini og deilla við hana kjörum í gegn um skin og skúrir dganna. — Tilfinningum ástvina hennar er ekki unnt að lýsa, slík sem hún var þeim. Sigrún Sigurðardóttir fæddist að Gilsé í Eyjaifirði þann 13. júM 1*871 og var því niær 96 ára a»ð aldri, þegar kaliið barst að búast í hinztu förina. Á Gilsá dvaldist Sigrún fyrsitu bernsku- árin og litilu síðar andaðist móð ir hennar. En eftir það ólst hún upp hjíá vandalausum á ýmsum bæjuim í Eyjafirði. Mun Siigrún þá þegar hafa sýnt hvað í henni bjó, að bún á'tti öruggan viLja og iþann innri styrk, sem engair naunir fenigu bugað. Eftir að Sigrún komst ai barnsalLdri var hún í vistum all- víða í Fram-iEyjafirði og mun þiá oft hafa þurft að leggja mijög haxit að sér, að hætti þeirr »r bíðar, þegar lífebaráttan var ylfirileitt srvo ströng. Láfið er hart lönguim en það er iíka milt og Igjöfult. Litla flátaeka stúílkan íná GilLsá, sem stunidum hafði átt svo birtuvana bernskudaga átti efttr að lifa óteljandi stundir, þegar góðar disir gæfu og gleði íærðu henni að gjöf hið dýrasta guil og grædidu bióm á vegi h/ennan Ung að árum giftist Siigrún Sigurði Sigurðssyni frá Iieyningi í Eyjafirði, gáfuðum Btg gagnmerkuim manni. Bjuggu þau að Tonfufelli í Saurbæjiar- hreppi nær alLan sinn búskap. Frá garði þeirna hanst orðistír um sæmd og risnu og menn- ingu í hvívetna. Ðörn þeirna Tonfutfellsihjóna urðu sjö. En af þeim létust tvö f bernslku og einn sonur á blómastoeiði. Með þeim öMium dóu bjairtar vonir og harmur- inn brenndi sig djúpt í hjarta. Bn þriá'tt fynir það var alltaf horft í átt til sólar og merkinu Jyift með þeim hætti að til sem fnestrar auðnu gæti orðið fyrir éistvini, óðal og ættbyggð. Eftir Mt manns síns bjó Sig- pún áfraim í TonfutfeLli um nokk- unt stoeið ásamt dætrum sínum Og fóstursyni og syni og tengda- dóttur, sem síðar tóku svo að ifiulLu við jörð og búi, þegar hún jftutitist tffl Akureynar, þar sem diaetur hennar þrjár unðu bú- settar, en ein var húsÆreyja í oiálægð við æskulheimili sitt. En þó að Signún flyttist fré þeim sitöðvum, þar sem hún íbiaífði fró fyrstu stundu lifað og sibanfað, liðið og notið, lúðzt og lnvílzt, þá sleit hún ekki hina ímaustu taug áttlha'gaástarinnar. i'Rætur hennar Lágu djúpt 1 iskauti hins eyfirzka dals, sem 61 hana. I>ar undi hún í anda langar stundir og brást alidrei siínu Berurjóðri. Á fyrri árum stínum á Alkureyri divaidist Siig- nún Líka oft langdvölum hjiá ést- vinum sínum og ættinigjum Érarrnmi í Firðinuim fagra. En seinni árin var hún nær óslitið Ihgiá dætnum sínuim á Akueryri, s&ðaet hjó Kristbjöngu dóttur sinni a<8 HJvaraniavölJiuim 4. En hún annaðist móður 8111.3 unz yfir lauto, af sivo fnábærri fónn- •rLund og áslúð, að ógleyman- legt verður öllum, sem að því urðu vitni. Og aliar voru þær systurnar fná TorfufeLli, dætur SLgrúnar, óþreytandi í ást sinni og umhyggju fyrir henni og ein læg virðinig og elskusemi félil henni í skaut fná barnabörnuim sinum og frá öllum aðilum hins stóra ættgarðs og þeirna, sem honum tengdust. Enguim, sem átti samleið með Sigrúnu frá TonfiuifeLli bl'andað- ist hugur um að þar fór hin merkasta kona, enda urðu vin- sældir hennar í siamræmi við þessa reynsilu. Sveitungar henn ar mátu hana mikils og sýndu henni til hinztu stundar ein- Læga virðingu og vinarhlýju, vimir hennar munu minriast hennar. hvenær sem þeir heyna góðrar konu getið og ástvinum sínum var hún sú fyrirmynd, sem þeir sótitu til traust og ör- yggi og þá eLsiku, sem aLdrei bnást. Trúin var ríkur þáttur í eðii Sigrúnar fná Torfufelli — heit og örugg trú á þann kærleiks- rika anda, sem „heynir sínum himni fná / hvert hjartaslag þitt jörðu á" — tnú á sigur ijóssins yfir myrkrinu, trú á vorblóm- ann á balk við vetnarbyljina'. Þegar þungir harmar sóttu Signúnu heim og heLLsan brast og þreyta hins langa dags þrýsti að á alla vegu, þá bnást þessi bjanta trúarvissa, né styrkur skapgerðarinnar henni etoki. Það var ekki einunigis að hún 'héldi reisn sinni í átökunum við örlaigadómana — hún óx við hverja raun — og var til hinztu stundar æðruLaus hetja. EfaLausit Ihefir Sigrún frá Torfufeili inetið þá reynslu, sem varð henni til aukins þroska, enda þótt djúpur sársiauki væri henni samfara — og sóLskin iífs- ins varð henni ætíð tilefni heitnar þalktoargerðar til guðs og góðra manna. Einhver virkasti þáttur ham- ingju hennar var siá, hversu böarn he'nnar öLl reyndust rók að mannkastuim og menningarenfð- um, hversu þau og fósitursonur hennar unnu henni hugástum og sýndu það í verki með þeim hætti að ekki gleymdist. Langa ævi fékk hún notið þess að vera á meðal þeirna — að gleðijast með þeim vinum þeirra í sól- sikini sœLla stunda og vaka yfir þeim og veita þeim af auðlegð hjanta síns í stríði daganna, þeg ar á móti blés. Um þetta get ég dæmt af fyLLstu sannindum eftir áratuga kynningu og vinátitu við Signúnu frá Torfufelii og marga þá, sem stóðu hjanta hennar næst. Margar eru þær orðnaT yndisstundirnar, sem ég átiti með henni einni — og í 'hópi ásttvina. Fná þeim statfar í minningunni gleðigeisilum inn í huga minn. Vorið sem bjó í barmi þessarar elskuiegu konu vermdi svo marga, þeirra á meðal mig og mína nánustu vandamenn, iíkt og arinyluninn fná heimilum dæitna hennar og órofa vinsemd þeirra. Fyrir það vildi ég nú flytja einlægar þakk Lokað vegna sumarleyfa 13. júlí til 8. ágúst. GIÆR OG LISTAR H.F., sími 36*645 — Dugguvogi 23. ir. En orðin fá ekki til fulis tjáð það sem hugurinn geymir. Sigrún fná Tonfufelli gleymdi aldrei að þakka guði gjafir hans og.handleiðslu, né að biðja hann um blessun til handa þeim bnæðrum og systnum, sem með henni voru á veginum. Málleys- ingjana mundi hún Lílka og fanm til með þeim, hestinum, sem háði stríð á vetrargaddinum, lambinu, sem leitaði móðunlaust að gróðurnál og svaiandi Lind og féll siðar svo ungt og fugl-" inum, sem flögnaði um fann- barða jörð, eri söng síðar, þeg- ar upp birti svo sætt við glugig- ann hennar. Ómana fná rödd hans auðnaðist henni að heyna, þótt augun fengju ekki Lengur greint mynd söngvarans. Ætíð er ég sá Sigrúnu frá Tonfutfelli urðu mér lj!ós þau sannindi að „fögur sál er ávallt ung / undir eilfurhærum." Það bnást eibki að aif funli hennar fóru menn skyggnari á fegurð lífsins. Blær vonsins andaði umhvenfis hana. Jatfnvel á allra síðustu árum, þegar ljós augna hennar var slokknað, þrekið bnotið og oft þolraun að ber.a sjúkdámsþr;autin, bjarmaði aliltaf af bjöntum degi í nálægð hennar. Þegar ég sat við hvíiu hennar, hélt um þreytta hönd hennar og honfði á andlit henn- ar mankað rúnum áranna, þá skein alltaif í gegn einhiver geisili, sem var vorinu svo skyld ur, að mér varð ekki fyrst fyrir að hugsa um haust ag hrörnun, þraut og þáttaskil, heldur um miátt bjantsýni og bænananda — uim innri auðiegð og hið ljútfa vor með „Ljós og angan / með bLóm í fangi og bros um vang- ann". Þannig er mynd hennar gneypt í vitunid mina. Þannig sé ég hana hverfa tili sumar- lan'dis eiiUfðarinnar til þess „meina að starfa guðs um geim." Signún fná Tonfufelli hefir verið favödd hinztu toveðiju — hér á hinu sýnilega sviði. Viandamenn og vinir hafa signt yfir hvíLuna hennar og fundið þakkar- og tregatánin venma vanga sinn. Sveitin hennan, sem hún unni sivo heitt, hefir tekið hana í anm.a sér til að veita henni hvíld í mjúku skauti. Það slær geislaroða á Torfu- fellsihnjúk og blærinn strýkur yfir grasið á túninu í Hóílutn, þar sem sporin Lágu tifl. hinztu fylgdar við hana, sem vermdar- vættur dalsins hefir nú boðið veLkomna heim. Jórunn Ólaisdóttir frá SörLastöðum. *f$UI!Mtf$fr RITSTJORN • PRENTSMIDJA AFGREIÐSIA'SKRIFSTOFA SÍMI 10»1QO | MÚRVERK Rúmlega þrítugur maður óskar eftir að komast að sem nemi við múrverk. Tilboð er greini kaup og kjör sendist blaðinu fyrir 7. júlí merkt: „Fjöl- skyldumaður — 2548". Verzlunin Helma er flutt af Freyjugötu 15 í HAFNARSTRÆTI sími 11877. Verzlunin Guðný opnar á Freyjugötu 15. — Símí 13491. Helma auglýsir Rýmíngarsala verður í Hafnarstræti mánudag, þríðju dag og miðvikudag. Mikil verðlækun á eldri vörum. Helma Hafnarstræti. — Sími 11877. iiMfí Tilboð óskast í smíði og uppsetningu loft- ræstikerfis í hús Handritastofnunar og Háskóla íslands. Útboðsgögn eru afhent á skrifstofu vorri gegn kr. 1.000.— skilatryggingu. INNKAUPASTOFNUN RIKISINS BORGARTÚNI 7 SÍMI 10140 Golftreyjur Vorum að taka upp óvenju glæsilegar þykkar kvengolftreyjur. Mjög mikið handunnar. Fyrir- sjánlegt að þær seljast fljótlega upp. Komið strax. Verb kr. 675- jaqkaupl Miklatorgi, Lækjargötu 4. í pólsku tjöldunum er fyrsta flokks dúkur óg frágangur mjög vandaður

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.