Morgunblaðið - 23.09.1967, Blaðsíða 17

Morgunblaðið - 23.09.1967, Blaðsíða 17
MÓRGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 23. SEPT. 1967 17 Kve nnadalk <<#vf% Almenn fræösla um upp- eldismál nauðsynleg ÞAÐ ER kunmara en frá þurfi að segja, að almenin fræðsla uim banniauppeldi er orðin að kniýjamdi nauðisyn hér í Reykja vík og sjátlfftsagt í fleiri baej- uim landsiros. Maeður eru nú margar toorn- U'mgar, er þær hefja barnaiupp- eldi, varla orðnar fullrnótaðir eins'taikliinigar tilfinmiinigalega og gera sér því ekki ljósa ábyrgð þá, sem fylgir því að vera flor- eldri. Það er að mínuim dióani engu mirnni þörf að fræða hiinia uingiu, verðamdi mnóður um mikilvægi fyrstu ára barnsin's frá uppeld- isiegiu sjómarmiði, heldur er rétt mataræði og hætfileg þyngd. Er bér á emgan bátt ver ið. að gera lítið úr þætti líkaims þroskans, síður en svo, en sijáLtf sagt er farsælast að þetta hvort tveggja haldist í hend-, ur. Eftirlit með vamfærum kom- uim og lungbörnum er svo vel atf hendi leyst, a.m.k. hér í Reytojavík, að til fyrir<myndar er. Sömleiðits er ég þess full- viss, að mjög há hundraðlstala verðamdi mæðra hér notfærir sér þessa þjónustu samvizkiu- lega. En varðamdi meðferð himm ar ungu sálar, hefur efc'ki ver- ið uim neina tifeögn að ræða. Að sjálfsögðu fá þær stúlkur, sem fara í hésimæðraskóla, ein- hverja fræðslu um barnaupp- eldi, en vafasamt er, hvort það kemiur að fullum nlotuim, stúlk urnar ungar að árum, hjúskap- ur etf tiil vill ekki álkveðimn á næstunni, og barniauppeldi því eitthvað, sem ek'ki þarf að huigsa 'Uim í nóimni framtíð. Heppilegasti tímiinn tii slíkrar fræðslu er ábyg.gite'ga meðan barnsiins er beðið og fyrst eftir fæðinigu þess. Liggur þá bein- ast við að láta sér til hu,gar koma, hvort eklki sé hægt að fylgjast með fratnkvæma slílka kennsla í réttum íma. samlbandi við mæðraslkioðuninia, þess fallið að skapa ró og næði þ.e.a.is. að sambamd væri haft í kringium börnim', og mæðrum •að allir mæti á Er þetta sízt tiil við konur þær, sem ikiama ti'l skoðunar og .ganga með' fyrsta barn sitt, þeim boðin fræðsla í þessum efnum þeim að bostn aðariauisiu. Það er inargt sér- menin'tað fólk í uppeldi'sfræðum, sem er við störf á vegium ríkis og bæjar, og því hæg heimatök- im, En það eru fleiri en korn- un.gar mæður, sem þurfa fræðslu í þessium ©fnuim, ekki veitir af að hugsa um otokur hinar, sem erum með börn kom in af uingbarnaaldri. Það er mik ið oig vandasamt starf að leið- bein börnum símium við nám, og leik, hjálpa þeim til þroska og ástumdunar hollra liÆnaðar- hátta. Á fslandi er bannauppeldi nokkuð laust í reipuim, og því erfiðara fyrir foreldra að setja fastar slkoröur um þau mál. Bön og umglimigar hér njóta al- mennt miki'ls frjáisræðis frá foreldra hendi, enu vön meiri peningaráðum en jafmaldrar aninars staðar. Af þessu leiðir, að þau þykja frjálsieg og hisp- ursla.us mjög, svo oft og tíðum nálgast frekju og uppvöðslu- hátt. Aldrei er svo, að ekki sé hægt að mæla foreldrum eim- hverja bót. Skólatiimi barna og ungmenna er oft ákaflega ó- heppilegur, hvað viðvílkur heim Muim. Á mörgum heimilium eru börnin sjaldnast öll á sam'a tíma, í skóla, og þegar venju- ieguir skólatími er úti, er ver- ið að hlaupa fram og atftur í eimin og eimn aukatíma, þann- ig að istó,r hluti diagsins fer í að gert stórum erfiðara fyrir Enn fremur ruglaði það fólk talsvert í ríiminu, þegar ýmis sálfræðileg heiti tólku að skjóta upp kollinuim í daglegu t'ali. Nægir þar að benda á, þegar „mimniimáttarkennd" kamst í móð og allt undir hana heim- fært. Heyrt hef ég konu eina siegja frá því, að hún þyrð'i ekki að meita dóttur sinn'i, ungiing í gagnlfræð'askóla, um nokkurn hlui af hræðslu við að telpan fengi vanmetakennd! Nei, það er víst enigum vafa undiirorpið, að fræðslu er þörf, og virðist sjómvarpið kjörið tælki til slílks. Stuttir þættir, þar sam telkið er fyrir eitt við flan,gsefni í eimiu, á einfaidan hát svo allir skilja, ætti að geta gert ómetanlegt gagn. Hlýtur þetta að vera það, sem kwma skal og því fyrr því betra. Er ekki að efa, að þetta yrðu vimsælir sjiónvarpsiþættir, og vomandi, að þeir verði teknir U(PP strax í haust. Leðurhanzkar og meÖferÖ þeirra Perlukringlur 20,0 gr. hveiti 175 gr. smjörlíki 50 kr. sykur % tsk. ger. ÖLLU hnoðað samam og búnar til úr þessu lenigjur, sem síðan eru gerðar úr kringiur. Penslað með rjóma ofan á kriniglurn'ar og stráð á þær muldum mola- sykri.' Bakist við meðal hita í u.þ.b. 6 mímlútur. Endi«gu og gott útlit hluta, fatwaðar og anmars, er hægt að lenigja að miun með góðri me&- ferð og réttri hreinsun,. Góð'iir leðurhanzkar geta en^zt okkur ianigta lengi, og þótt þeir séu nokkuð dýrÍT, gebum við í raum og veru sparað með því að eign ast eima slíka. Þeir enldaist á við 2—3 hanz^ka úr öðrum efn- um, en þá gildir sem fyrr, að meðhondla þá rétt og að' sjáltf- sögðu gæta þeirra það vel að skilja þá ekki eftir á búðar- borði emhvers staðar eða glopra þem naðiur á ferðum okkar. an eims og þið væruð að þvo ykkur um hemldurnar. Nuddið óhreinusitu blettina með bómll'arhnoðra, sem sápulögur er settur í. Takið hanztoana af höndumf- um og skolið þá vel úr volgiu vatni. Sumir hanzkar getfia frá sér lit, og er þá mjög áríðandi að skola þá, þar til vatníið er alveg hreimt. Kreisti-ð vatnið úr þem, vind ið þá aldrei. Komið réttri lögun á hanzk- ana. Blásið innan í þá. Meðfyligjiandi myndir sýna, hvermiig setja á hanzkana á sig á réttan hátt, sömuleið'is hvern' ig taka á þá atf sér o.g ganga frá þeim svo að þeir missi ekki lagið. Suma Ieðurhanzka er óhætt að þvo úr volgu sápuvatn,, þá er venjulega tekið fram á merk ismiða hanzkamna. Sé óhætt að þvo þá, er þetta bezta iei-ðim. 1. Gegmlbleyti'ð han'zkana og sétjiS á ykkur. Þvoið þá sfö- 7. Hengið þá upp við hliðar- saumana og hengið þá upp til þerris, en ekki í of mikl- um hita eða sól. 8. Þegar hanzkarn'ir eru tiæst- mm þurrir, setjið þá á hend- urnar, til þess að þeir verði mjúkir og fái sína réttu stærð og iögun. 9. Þegar þeir eru alveg þorrir, þiurrkið þá yfi með mjúkuim klút. Gófí geymsla fyrir prjónagarn PLASTPOKAR enu til margra hluta þarfir, eins og aiiir vita, og ekki hvað slist til að halda handiavininunini hreinmi. Er t.d. i prýðilegt, þegar verið er með marga liti af prjómagarni í einut, ' að setja hnyklana í hreimam i plastpolka, gera síðani gat fyrir j hvern lit og draga enidana í j gegn. Kemur þetta í veg fyrir, j að garnið fLækist um leið og I pokimm varn'ar því að garnið ó- 1 hreinkist. FALLEGIR kjóLar með fraktoa-greiniLeg „Dior"-enkenni, og sniði, app'eLsín'ugulir og „Li>Lia"ekki eyðile.ggj'a „safari" hatt- á litinn. Þykja skiólannir- hafaarnir heiidarsvipinn. EP simálblettir kcma á rú- s'kinnsskóma, má fjarlægja þá með því að strjúka yfir þá með naglaþjöL úr pappa. Einlhvers staðar rákumst við á þær upplýsin'g'ar, að hreinsa mætti skartgripi, sem failið væri á, m?ð því að bera á þá tannkrem og bursta síðan ytfir með tanmbursta, magLabursta eða b'i.nulL. E'kiki fylgdi það sögunni', hvort þessi ,meðihö,nldil- un ætti við dýrari gerðin'a af sikartgripum, eða hima óvand- aðri.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.