Morgunblaðið - 27.09.1967, Blaðsíða 22

Morgunblaðið - 27.09.1967, Blaðsíða 22
22 MORGUNBLAÐIÐ, MIÐVIKUDAGUR 27. SEPT. 1967 Jón Bjarnason, ritstjóri >:*:-:¦:•:¦:**:>:::: Fáein orð um látinn vin. SEINT á sumri 1942 vorum við nokkrir reykviskir blaðamenn á leið norður á Kjöl. Það var kyrrt og fagurt kvöld með lágri vest- ansól og bleikgulu geislaskini um norðvesturhorn Hofsjökuls. Þetta var mín fyrsta ferð um Kjalvegssvæðið, og átt'hagafjöll bernsku minnar blöstu við sum hver, yfir breiðum heiðum langt í fjarska. í þessari ferð sá ég Jón Bjarna- son, blaðamenn og ritstjóra, í fyrsta skipti. Hann var einn í hópnrum. Við gengum saman um kvöldið út í kísilbunigurnar á Hveravöllum, báðir djúpt hrifn- ir af víðum, máttugum öræfa- geimi. Ferðafélag íslands var að sækja fólk upp í Kerlingafjöll, og blaðamennlrnir voru gestir félagsins. Arbókin um fjalla- svæðið var þá í smíðum. Frá þessum tíma höfum við þekkzt og orðið vinir. Fáeinum kvöldum áður en hann slasaðist leit hann inn til mín, rétti mér kassa með nýtíndum berjum FaðLr okkair, afi og tengda- faðir, Guðni Þórarinsson frá Hofsósi, lézt í sjúkraJiúsinu Sa/uðár- króki 25. þ. m. Börn, barnabörn og tengdaf aðir. Eigjnimaðuir iminn og faðir okfcar Guðbjartur Kjartansson bifreiðatstjóri, andaðist að heimili okkar, Eskihlíð 8, 25. þ. m. Valgerður Ólafsdóttír og börn. Faðior okkar og tengdafað- ir, Sigurður Guðmundsson, pípulagningampistari, Barónsstíg 18, andaðist þriðjoMÍaiginn 26. þ. m. Katrín Signrðardóttir, Ingigerður Sigurðaxdóttir, Guðmundur Sigurfisson, Sigurður Sigurðsson, Guðlaug Bjarnadóttir, Sæmundur Sigurðsson, Sigríður Þórðardóttir. vestan frá bernskuheimili sínu í Dölum. Það sinn sáumst við síð- ast Ekki hef ég neina tölu á þeim ferðum, er við höfum saman átt á árum þeim, sem hér liggja á milli, stundum tveir einir, oítar í hópferðum. Það er ekki tilgangur stuttrar gxeinar að rekja ætt Jóns eða starfsemi. Aðrir, kunnugri þeim efnum, gera það efalítið. Hann var Dalamaður, fæddur að Laugum 5. marz 1909. Hann tók snemma órofa tryggð við æsku- heimili sitt og áttihaga. Rúmlega tvítugur útskrifðast hann úr Kennaraskóla fslands og fékkst við kennslu um árabil. Árið 1941 gerðist Jón blaðamaður við „Nýtt dagblað", en réðst seinna að „Þióðviljanum" og annaðist fréttaritstjórn hans um tæpa tvo áratugi, frá 1946 til 1964. Þá tók hann við Sunnudagsblaði „Þjóð- viljans", þ.e. vikulegu aukablaði til fróðleiks og skemmtunar en að mestu utan við stjórnmála- umræður. Sökum fjárskorts varð þó að hætta þeirri útgáfu innan tiðar. Jón var prýðilega ritfær mað- ur og áhugasamur um landsmál. Hann gegndi bæði rrtarastörfum og formennsku í Blaðamanna- félaigi íslands, ritari í 7 ár og tvívegis formaður félaigsins. Ég gat þese í upphafi, að á vegum Fexðafélags íslands hefðu kynni okkar hafizt. Það félag á blaðamönnum margt að þakka um 40 ára skeið. Þeir hafa oft brrt greinar í þágu þess, getið starfs þess og tilgangs af velvild og hlýju. Þar stóð Jón fremstur Elskiulegust dóttiir okfoar og sysrtir, Sigríður Þórunn Hallgrímsson, sem lézt af silysföruim í Þýzka^ landi 17. þ. m., verður jarð- sungin frá Fossvogskirkju miðvifcudaginn 27. september kiL 1.30 e. h, Þórunn og Ólafur Hallgrímsson og systkin. Vegna útfaxar frú Margrétar Árnadóttur, Vífilsgötu 6, þökkium við margvísJegan heiður henni sýndatn, og hlý- hiuig í ofokar garð. Ragnheiður Guðmundsdóttir, Guðm. P. Guðmandsson, Vilborg Jónasdóttir, Steinar Guðmundsson, Jósíana. Magnúsdóttir, Anna G. Beck, IJnnsteinn Beck, Sigurður H. Pétursson. t t Við þölckum innilega, öll- Hjarbkær eiginkona min og uim þeiim, sem sýndu hlýhug móðir okkar, og saimúð við andilát og úitför Anna Stef ánsdóttir, Kristins Magnúsar Borg, Miklaholtshreppi, Halldórssonar, andaðis-t að heimili sírnu, Hverfisgötu 67, sunnudaginn 24. septemiber. og (heiðnuðu mineinigu ihane. Jarðarförin hefur verið á- Kristín Sigurðardóttir, foveðin, laugardaginin 30. sept. Gislína Magnúsdóttir, kl. 14 að Fáskrúðárbakka. Elín Magnúsdóttir, Bílíerð verður frá Umferðar- Sigurður Guunarsson, miðsitöðinni fol. 8 sama datg. Sigríður Ma^nusdóttir, Asjrrimur Þorgrímsson Andrés Adólfsson, ojr börn. Valgerður Magnúsdóttir, 1 Skarphéðinn Össurarson. í flokki. Ævinlega var hann boð- inn og búinn að veita málefnum Ferðafélagsins lið og stuðning í blöðum þeim, er hann starfaði við. Hann var dalabarn í fleirri en einni merkingu. Hann unni íslenzkri náttúru miklu meir, að ég hygg, en af orðum hans mátti ráða. Hann fór ungur maður langar göngur um öræfin í hópi góðra félaga. Eyddi sumarleyf- um inni við jökla og fjöll, þegar því var við komið. Var dulur og fámáll við ókunnuga en gaman- samur og hlýr í vinahópi. Ótal sinnum leitaði óg til hans um greinar í þágu Ferðafélags- ins, þar sem óskað var eftir að skýrt væri frá ferðum þess, starfsemi þess á ýmsum sviðum, svo sem nýjum ferðum, fundum til kynningar og mörgu öðru, sem laut að ætlunarverki þess. Alltaf var þvílíku kvabbi tekið jafn vel og sinnt, en nú er þessi ferðaunnandi um íslenzk fjöll horfinn af sviðinu. Jarðneskar leifar Jóns Bjarna- sonar verða fluttar vestur í átt- haiga hans. Þar lifði hann bernsku sína og æsku. Þangað stóð hug- •ur hans jafnan. Og þaðan var hann nýkominn, er slys það bar að höndum, sem svo óvænt og Eiginkona mín, Katrín K. Söebech, verður jarðsungin frá Foss- vogskirkju föstudag 29. sept. kl. 10.30 f. h. T. J. Júlínusson. Faðir okkar, tienigdafaðir og afi, Garðar Jónsson, verkstjóri, Skipholti 6, verður jarðsungkun frá Foss- vogsikirkju, föstudaginn 29. sept. kl. 3 e. h. Blóm vinsaimiiegasit afþökk- uð. Dætur, tengdasynir og barnabörn. Þökkum innilegia auðsýnda samúð og vináttu við andlát og jarðarför eiginmanns, föð- ur, tengdaföður og afai, Kjartans Guðmundssonar. Þórhildur Sgurðardóttir, Sigurbjörg Gústafsdóttlr, Emil Guðmundsson og synir. sárlega batt endi á líf ag starfs góðs drengs, öllum til harms og trega, er þekktu hann, en þó mest nákomnustu ástvinum hans. Sá, sem þessar línur ritar, vill fyrir Ferðafélag íslands þakka 'honum hjartanlega allan hans á'huga á málefnum þess, hlýju og greiðvikni í þess garð allar hans velviljuðu greinar um það og ætlunarverk þess. Ástvinum hans og lífsförunaut um áratugi votta ég innilegustu samúð mína og hluttekningu. HallgTÍmur Jónasson. SKORÐ hafa verið höggvin í fámenna íslenzka blaðmanna- stétt á þessu ári. Tveir hinna eldri — þó hvorugur við aldux — hafa horfið af sjónarsviðinu, fyrst Þorsteinn Jósefsson og nú Jón Bjarnason, sem um aldar- fjórðung var blaðamaður og síð- ar fréttastjóri og ritstjóri Sunnu- dagsblaðs Þjóðviljans. Jón var kennari að mennt, en gerði blaðamennsku að ævistarfi sínu, réðst að Nýju dagblaði 1941, en varð blaðamaður við Þjóðviljann ári síðar. Jón Bjarnason var ljúfmenni og góður í samskiptum. Hann lét ekki mikið yfir sér og vax sjaldnast orðmargur, en athyglin var vakandi, ag fastur gat hann verið fyrir, ef því var að skipta. Hann var hjálpsamur og miðlaði oft þeim, sem yngri voru, af reynslu sinni og þekkirngu. Hann mætti tíðum á blaðamannafund- um hér fyrr á árum, og var allt- af visst öryggi í þvi að hafa hann sér við hlið, því sjaldnast var komið þar að tcmum kofa. Jón Bjarnason starfaði mikið að félagsmálum blaðamanna. Hann var ritari Blaðamanna- félags íslands um margra ára skeið og formaður þess í tvö ár. Munu fáir hafa setið lengur í stjórn Blaðamannafélagsins en hann. Sýnir það vel vinsældir hans innan stéttarinnar og það traust, sem félagar hans báru til hans. Jón naut sín bezt í þröng- um hópi — var tillögugóður, skemmtilegUT og oft hnyttinn. Hann var einn þeirra, sem enzt hefur hvað lengst í blaðamennsk- unni, því erilsama starfi, og hér áður fyrr þótti þar tæpast fund- arfært væri Jón ekki mœttur. Fyrir blaðamenn er því sökn- uður að Jóni Bjarnasyni. Við á Morgun'blaðinu vottum konu hans og öðrum aðstandendum dýpstu samúð okkar — og hörm- um hið skyndilega fráfall hans. Þorbjörn Guðmundsson. Sigríður Þ. Hallgrímsson Fædd 24. júní 1948 Dáin 17. sept. 1967 „Skjótt hefur sól brugðið sumri". Sunnudaginn 17. sept. lézt Sig- ríður af slysförum, er hún var á ferðalagi í V-Þýzkalandi. Við kvöddum hana glaða og ham- ingjusama fáum vikum áður, og vorum farnar að hlakka til end- urfunda á næstunni. Sirrý var fædd þann 24. júní 1948 á Jónsmessunni og þannig orkaði hún á okkur, vinkonur hennar, umlukin birtu Jóns- messunnar ag nóttleysi. Vin- áttuböndin hnýttust strax á fyrsu skólavikunum og styrkt- ust því meir, sem kynnin urðu nánari. í vor lauk hún prófi úr Verzl- unarskóia íslands, og hópurinn dreifðist, sem átt haíði samleið í 3-4 ár. Lífið og starfið beið okkar, með öllum fyrirheitum sínum og vonum. Og nú ert þú elsku Sirrý, okkar svo snögglega horf in, að erfiitit er að átta sig. Þú varst ávallt svo mikill gleðivaki og góðvildar, svo trygglynd og sönn, að söknuður okkar og minningin um þig mun ekki fyrnast. Foreldrum Sirrýar, frú Þór- unni og Ólafi Hallgrímssyni, svo og systkinum hennar, Guðmundi og Margréti, biðjum við góðan Guð að styrkja og hugga í sorg þeirra, og öllum ástvinum og vandamönnum vottum við inni- lega samúð okkar. Vinkonur. Jónas og Þorvaldur Stefánssynir Minningarorð ÞANN 21. júná sl. var gjörð fré Akureyrarfoirkju útför bræðr- anma, Jónasar og Þorvaildar Stef- ánasona, en þeir höfðu látizt með orfárria daga miHibild. Mifcið fjölmenni var við út- förina og margra bró döggvuð tregaitárum. Ex sár hanmiUiT foveð inn að aldraðri móður þeirra bræðra og öðnuim ástvinum og skal send isamúðarkveðjia. Þakk- ir og bænir munu fylgja bræðr- unum yfir móðu þá, sem heim- ana skiilur, og á sælla sviði mtun þeim gefasit það isumair, sem eng- inn vetuir fær sigirað. Mæitti það vera huggun gegn þeim harmi, sem nú brennir hjörtu vanda- manna þeirra og vina^ Af Þonvaldi Stefánissyni hatfði ég ekiki persóruulieg kynni, en leiðk ofokair JóniasaT Stefárnsson- ar mættust í KristneshæJi fyrir fáum árum og þau kynnd voru á þann veg, að hugur minn geym ir nú um hann þá minninigu, sem engir sifcugigiar dyija. Jónas var einstaifour að hógværð og háttvísi og á meðal bezitu og sönmustu drengja. Jónas Stofánisson var fæddur þann 9. september 1916 og var þvi aðeins liðlega fimmtuguT að aldri, þegar bttta hlaut að hlýða fcailili þess, sem ræður lflfi og dauða. Enda þótt allir þeir, sema vopu Jónasi fcunniugir, vissu, að hann gekk engan dag heill til sikógar, kom and'lát hans, sem bar skjótt að, þó á óvairt. En efitir margra ára heilsiuforest vieittist honum þó sú ilíkn að þurfa ekki að iheyja lanigt hel- stríð og hinn beiizki bikar tær- andi ellihirörn<una.r beið hans ekki. Sú er bót við sársauka eft- Huglheiilar þakkir færi ég ölluim þeiim, sem sýndu mér vin.semd á sjötuggaifmæli mín-u 16. sept. sL með heiim- sóknum, sfoeytum og gjöfum. L,if ið heil Arinbjörn Magnússon.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.