Morgunblaðið - 09.11.1967, Blaðsíða 22

Morgunblaðið - 09.11.1967, Blaðsíða 22
22 MORGUNBLAÐIÐ, FIMMTUDAGUR 9. NOV. 1967 Eyjólfur Ásberg Björnsson — Minning Fæddur: 13. ágrúst 1947. Dáinn: 1. nóv. 1967. EYJÓLFUR Ásberg var sonur hjónanna Elísabetu Ásberg og Björns G. Snæbjörnssonar, for- stjóra í Keflavík. Faðir hans dó á bezta aldri aðeins fyrir rúmum 6 mánuðum. Þau hjón áttu tvö börn í hjónabandi sínu og var Eyjólfur heitinn einkasonur þeirra, en systir hans Guðný, er gift Árna Samúelssyni, verzlun- armanni, Torfasonar, forstjóra í Reykjavík. Eyjólfur Ásberg Björnsson fórst með sviplegum hætti af bil- Maðurinn minn Ari Jónsson fyrrverandi héraðslæknir lézt að heimili sínu, Skafta- hlíð 10, 8. nóvember. Sigríður S. Þórarinsdóttir. Ástkær eiginkona mín Ágústa Guðmundsdóttir lézt að Landakotsspítala þríðjudaginn 7. nóvember. Sigurður Bjarnason, Reynimel 50. Konan mín, Sigríður Þórðardóttir andaðist í Sjúkrahúsinu í Keflavík 7. þ. m. Ingimundur Jónsson, dætnr og tengdasynir. Faðir minn, Arnbjörn Gunnlaugsson skipstjóri, Vatnsstíg 9, andaðist að Sjúkrahúsi Hvíta- bandsins þirðjudaginn 7. þessa mánaðar. Fyrir hönd vandamanna, Guörún Claessen. Móðir okkar, tengdamóSir og amma, Mattía Þórðardóttir Kristiansen andaðist þriðjudaginn 7. nóv- ember. Klara Kristiansen, Gústaf Kristiansen, Bergþóra Pálsdóttir, Selma Kristiansen, Jón Jóhannesson, Baldnr Kristiansen, Steinunn G. Kristiansen, Trúmann Krístiansen, Birna Frimannsdóttir og barnabörn. slysi aðeins tvítugur að aldri. Eft ir gagnfræðanám stundaði hann nám við Samvinnuskólann að Bif röst í Borgarfirði og mundi hafa lokið fullnaðarprófi í vor. Hann var ásamt skólasystkinum sínum í stuttri kynnisferð til Reykjavík ur þegar dauða hans bar svo óvænt að. Sem fjölskylduvinur fylgdist ég vel með Eyjólfi heitnum frá barnæsku. Það sem einkenndi hans stutta æviferil var einstök prúðmenska í allri framkomu. Hann var að eðlisfari fáskiptinn inn námsmaður og hvers manns hugljúfi, sem kynntist honum. Hann var að eðlisfari fáskiftinn og nokkuð dulur í skapi af aesku manni að vera, en var þó ætíð glaður og hrókur fagnaðar í hópi jafnaldra og vina. Hann var mik ið mannsefni og voru miklar von ir bundnar við framtíð hans, ekki sízt af móður hans og systur, sem og ömmu, sem nú liggur hel sjúk á sjúkrahúsL Hinn hörmulegi og óvænti dauði þessa unga efnismanns er mikið áfall fyrir eftirlifandi ætt- ingja og vini og meiri raun en orð fá lýst fyrir móður hans og systur. Fjölskylda mín flytur móður hans og ðmmu, systur og manni hennar, sem og öðrum aðstand- endum okkar innilegustu samúð arkveðjur. Alfreð Gíslason. Þökkum innilega auðsýnda samúð og vinarhug við and- lát og jarðarför eiginkonu minnar, móður okkar, tengda- móður og ömmu. Sigrúnar A. Guðmundsdóttur frá ArnardaL Jóhannes Guðmnndsson, börn, tengdabörn og barnabörn. Hjartans þakkir til allra sem sýndu okkur samúð og vinar- hug við andlát og útför föð- ur okkar, tengdaföður, afa og langafa, Jóns Sveinssonar, kaupmanns frá Gögrl, Strandasýsln. Við þökkum sérstaklega starfsfólki á Sólvangi, Hafn- arfirði, fyrir alla umönnun og hjúkrun við hann síðast- liðin ár. Esther Thorarensen Jónsdóttir, Siggeir Eiríksson, Asta Jónsdóttir, Ólafur Guðjónsson, Margrét Jónsdóttir, Eínar Guðmundsson, Kristóf er Garðar Jónnson, Ólöf Vilhjálmsdóttir, Sveinn Hafnfjörð Jónsson, Dagný Hansen, Vigdís Jónsdóttir, Þorsteinn Jónsson, Auðunn Hafnfjörð Jónsson, Jakob Thorarensen Jónsson, barnabörn og barnabarnabörn. Kveðja frá æskuvini. Harmur oss sló við helfregn þá og hljóð við litum til baka. Allt hið fagra er við eigum þér frá mun okkar i minningum vaka. Líf þitt var okkur sem ljúfur blær, þeir Ijósgeislar fegurð skarta. Þú varst oss svo hlýr og vinur kær með vorið þitt yndisbjarta. Hugnr þess minnist hve hlýtt var og bjart og heillandi saman að una, og hvað okknr alltaf að yndi varð margt um ævina gott er að mnna. f ljúfsárum trega hver sveipast sýn og samverustundirnar björtn. Hver minning sem græðandi geisli skín að gleðja sorgþrnngin hjörtu. Sá harmnrinn mikli að horfmn ert þú er hljóður, en vonirnar lýsa, að allt, sem oss þroskar, ástúð og trú oss efli frá duftinu að rísa. Er lokast öll sund og lamast vort ráð, það ljós verður bjartara og skærra, að baki öllu lifi Guðs búi náð, sem beri oss stöðugt hærra. Af söknuði er hugurinn hljóður og einn með harminn hinn þunga og sára. Því burt ertn vinur minn i broshýri sveinn í bliki liðinna ára. ÖU okkar kynni og aevispor hér í ástkærri miningn standa. Hjartans þakkir og heill f ylgi þér til hlýrri og sólfegri landa. O.G. Til eru skáld sem aldrei hafa ort, af því að -Mf þeirra er einn skáldskapur. Til eru leikarar sem aldrei hafa komið á svið en líf þeirra er sjónleikur, málarar sem aldrei hafa mál- að en lifa fegurstu myndir sínar innan augnalokanna. Sumir menn hafa sérstakan tilgang með lífinu eitöivað ákveðið til að lifa fyrir, eitthvert takmark. Þrátt fyrir hlédraegni og lítillækti hafði EyjólfuT As- berg Björnsson tilgang með líf- inu, eitthvert takmark. Hann stóð traustari fótum en við hin bekkjarsystkinin á Bifröst, fyrir honiMn iblasti ekki reikul óviss- an og loknu skólanámi heldur ákveðin verkefni. Samvinnu- skólinn að Bifröst var áfangi á fyrirfram m-arkaðri braut. Við fráfall föður sins á síðastliðnu vori hafði hann, ásamit móður sinni, tekið við kvikmyndahús- rekstri í æskubyggð sinni, Kefla- vík. Hann vann erfitt starf af •alúð og hinni sérstöku samvizku- semi sem einkenndi hann öll okk ar kiynni. Við hann voru bundn- ar miklar vonir. Eyjólfur var dulur maður og hlédrægUT. Hann gerði ekki alla að vinum sínum en batt því tryggari böndum við þá, sem urðu vinir hans. í umgengni var hann sérlega prúður og óáreit- inn, hlaut þegar virðingu skóla- systkina sinna og þeirra er hon- um kynntust. Vandvirkni og fórnfýsi í námi og starfi voru aðalsmerki hans. Hann átti ýmis áhuigamál, en þó mætti ætla, að Ijósmynda- og kvikmyndagerð hafi eignazt hug hans allan. Hann hafði sitthvað á prjónunum í sambandi við þessi tómetundastörf sín, sem honum voru mikils virði, og þeim er nutu starfs hans á þess- um sviðum. Eyjólfur Ásberg Björnsson flíkaði ekki hæfileik- •uin sínum. Hann bjó yfir duld- um eiginleikum sem hann áleit að ekki þyrftu að vera eign fjöldans. Á þessari s-tundu þegar hann ihefur verið hrifinn brott úr hópi okkar kemuT fátt til huggunar. Móður hans, systur og öðrum skyldmennum viljum við votta dýpstu samúð okkar þó lítils megnug sé. Við, sem þekktum hann, vit- •um hvílíkuor harmur er við frá fall hans. Megi mdnning Eyjólfs Ásbengs Björnssonar lifa. Skólasystkini á Bifröst. Baldur Sveinsson, bonkaíuU- trúi — Minning Fæddur 18. okt. 1902 Dáinn 2. nóv. 1967 MEÐ Baldri Sveinssyni, deildar- stjóra í Útvegsbankanum, er horfinn af þessum heimi góður drengur og hugljúfur þeim,- er þekkru. Hann. var nýorðinn 65 ára, fæddur í Stykkishólmi 18. október 1902, sonur Sveins Jóns- sonar trésmiðs þar og konu hans, Guðrúnar Björnsdóttur bónda á Hörgshóli í Vesturhópi, Lofts- sonar í Galtarnesi í Víðidal, Þórarinssonar. Sveinn var af Djúpadalsætt, albróðir Björns Jónssonar ritstjóra fsafoldar og .síðar ráðherra, en Guðrún, sem var mjög glæsileg kona, var sjötti liður í beinan kvenlegg frá Páli lögmanni Vídalín, fimmti frá Bjarna sýslumanni Halldórs- syni á Þingeyrum, fjórði frá Jóni vísilögmanni Ólafssyni í Víði- daistungu og þriðji frá síra Friðriki Thorarensen á Breiða- bólstað í VesturhópL BalduT heitinn var <góðum gáf- um gæddur, eins og hann átti kyn tiL hraðvirkur reiknings- maður, hafði gott vit á skáldskap og var sjálfuT allvel hagmæltur — þótt hann flíkaði því lítt, enda var hann yfirlætislaus og prúður í allri umgengni -p s^öngmaðuT ágætur og var um allmörg ár einn helati bassamaðUT Fóst- bræðra. Hann var glaðlyndur og skemmtinn í góðra vina hópL hvort sem var við laxveiðar, sem hann stundaði talsvert meðan heilsa leyfði, við sp^l, því að hann var bridge-maðux ágætur, eða í félðgum, svo sem Odd- fellow-reglunni, sem hann starf- aði í alllengi, og meðal starfs- bræðra sinna í bankanum, en um þann þátt mun annar skrifa miér fróðarL Baldur var grannvaxinn og ekki sterkbyggður, en svipfríð- ur, bjartur yfirlitum og göfug- mannlegur ásýndum. Fyrir um það bil 20 árum varð hann fyrir þvi áfalli, er hann var á gangi frá starfi sínu til hádegisverðar, að annað lunga hans brast og komst hann nauðuglega heim til sín. Eftir það varð hann aldrei samur maður að heilsu. Síðmstu árin þjáðist hann af lungna- þemibu og meðfylgjandi hjarta- bilun, sem ágerðist eftir því sem árin liðu, og varð hann að láta ; af störfum sínum í bankanum af þeim sökum fyrir nokkrum ár- í um. Seinustu vikurnar dvaldist hann í Landakotsspitala og síðan á Vífilsstaðahæli, þar sem sjúk- dómur hans dró hann til bana < þ. 2. nóvember síðastliðinn. Baldur kvæntist þ. 3. nóvem- 1 ber 1932 Fríðu Guðmundsdóttur frá Hvammsvík í Kjós og lifir I hún mann sinn. Þau ættleiddu Frh. á bls. 24 Magnús Þórarinsson kennari — Minning EFTIRFARANDI ]jóð er ort í minningu Magnúsar Þórarins- sOnar, kennara, en birtist af mis- tökurn á eftir minningargrein um Magnús Jóhannesson s.L föstudag. Eru hlutaðeigendur beðnix velvirðingar. Lék á Haustkulið hart, hafs valt ólga um sand, skekta skipshlið kom frá, skundar gestur á land; húmið skyggði þá ský, skímdi, sundur þá dró og Breiðdals brimströndu á bjarma flöktandi sló. Svo gekk hann heim frá grá; gesti opnuðust dyr. Létt var brúnanna barð. Boðið gott kvöld var fyr; en þessi drengur með dag innúr dimmunni vattst; mynd af Magnúsi forn mér í huga sú battst. Breiðdals bið ég nú þegn, — braut hans víðar þó lá, — óræð ævi sem beið þin æskufagnandi þá, að rekja varðaðan veg vegna minningar hans, því við þrumuim hjá beð þessa ágæta manns. Riði ólag þig á, ángrið bar hann með þér; væri væta á kinn, vinarþel falt var mér. Manstu handtakið hans? Hlýlegt var það og fast; hvorki fals eða fum fundið hjá honum gazt. Á þvi raun varð og rik reynslu skír gegnum eld. Hver ei hitti þar dag? Ekki huigboð um kveld. Einlægt eigindir hans ótal sifjanna þarf; fylgir farnaðuT góðs fram í aldanna hvarf. Holgi Hóseasson. Ég þakka hjartanlega öllum börnum, tengdabörnum og ættingjum og vinum sem glöddu mig með gjöfum, blómum, skeytum og heilla- óskum á 75 ára afmæli mínu 28. október. Með kærri kveðju til ykkar allra. Rósa Guðbrandsdóttir.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.