Morgunblaðið - 25.05.1968, Blaðsíða 18

Morgunblaðið - 25.05.1968, Blaðsíða 18
18 MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 25. MAÍ 196«. Ragnheiður Jónsdótt- ir frá Ljárskógum F.: 23. nóv. 1908. D.:19. maí 1968. „Eitt bros getui- dimimu í dagsljós breytt, sem dropi breytir veig heillar skálar. Þel getur snúist við atorð eitt. Aðgát skal höfð í nærveru sálar" Eiginkona mín, Ingibjörg Kristín Agnarsdóttir, Haðarstíg 18, andaðíst að morgni þann 23. þ.m. á Borgarspítalanum. Aðalsteinn Andrésson, börn tengdabörn og barnabörn. Einar Erlendsson fyrrv. húsameistari ríkisins, lézt að heimili sínu Skóla- stræti 5 b, föstudaginn 24. þ.m. Fyrir hönd aðstandenda. Erlendur Einarsson Sigrún Einarsdóttir. Jarðarför konunnar minnar, Unnar Bjarnadóttur, Bakkagerði 2, fer fram frá Fossvogskirkju, mánudaginn 27. þ.m. kl. 3. Sigurður H. Jóhannsson, börn, tengdabörn og barnaböra. Jarðarför eiginkonu minnar og móður, Karenar Mörk, sem lézt í Landakotsspítala 20. þ.m. fer fram frá Fossyogs- kirkju, mánudaginn 27. maí, kl. 10.30 fyrír hádegi. Hans Samúelsson Úlfar PáU Mörk. Eiginmaður minn, Júlíus Eiríksson, frá Miðkoti, verður jarðsettur frá Hvals- neskirkju laugardaginn 25. þ.m. kl. 2 síðdegis. Salvör Fálsdóttir. Innilegar þakkir færum við öllum þeim, sem auðsýndu okkur samúð og vinarhug við andlát og jaríSarför, Erlendar Erlendssonar, frá Helgastöðum. Jóna Jónsdóttir, Guðni Erlendsson, Gisli Erlendsson. Á hrímguðum haustdegi, fyrir nær sextíu árum, fæddist inn í glaðan eystkinahóp, að Ljarskóg- um í Dölum, lítil stúlka. Það kom snemima í ljós að viðbrögð hennar og viðmót allt var hug- þekkur ylgjafi og hana foar jafn an hæst þar seim gleðin sat í öndvegi. Ljárskógar voru fjölmennt heimili og lágu um þjóðbraut þvera. Þótti þar öllum gott í garð að koma, ekki sízt þeim er hraktir voru eftir vossama ferð. Dvaldizt því mörgum lengur en í fyrstu var ætlað. Hið laðandi litríka svipmót þeirra er þar Eiginmaður minn, faðir okkar og sonur, Haukur Oddsson, Holtsgötu 41, verður jarðsunginn frá Foss- vogskirkju, mánudaginn 27. maí kl. 1.30 e. h. Blóm vinsamlegast afbeðin en þeim, sem vildu minnast hins látna, er bent á líknar- stofnanir. Sigriður Anna Magnúsdóttir, Arnar Hauksson, Vilhelmína Hauksdóttir, Tómas Reynir Hauksson, Loftur Hauksson, Kolbrún Hauksdóttir, Oddur Xómasson. Þökkum hjartanlega auðsýnda samúð við andlát og útför, Magnúsar Víglundssonar, frá Svínaskálastekk, sem andaðist að Hrafnistu hinn 11. maí. Aðstandendur. Þökkum innilega auðsýnda samúð og vinarhug við andlát og jarðarför, Soffíu Kristjánsdóttur, sem lézt 13. maí sl. Sérstak- Iega viljum víð þakka Jóni Jóhannssyni, Jóhönnu Brynj- ólfsdóttur og öðru starfsfólki Sjúkrahúss Keflavíkur fyrir frábæra umönnun. Börn tengdabörn og barnabörn. Þökkum innilega auðsýnda samúð, við andlát og jarðar- för móður okkar, tengdamöð- ur og ömmu, Önnu Skarphéðinsdóttur. Hrólfur Jónsson, Þorkell Jónsson, Margrét Þorgilsdóttir, Petrína Jónsdóttir, Hálfdán Einarsson, Guðrún Jónsdóttir, Halldór Bjarnason, barnabörn og barnabarnabörn. réðu húsum og veittu beina, lét menn oft gleyma stöðu stundar- innar. Á þessu heimili átti Ragnheið- ur æsku sína alla og drjúgan spöl fuilorðins ára. Foreldrar hennar, Jón Guðmundsson bóndi í Ljárskógum og kona hans, Anna Hallgrímsdóttir, voru sæmdarhjón, er nutu vinsælda og virðinigar langt út fyrir mörk sinnar heimabyggðar. Ljúfir söngvar, leikur og starf var samtvinnað hversdagsönn Dalastúlkunnar, sem uirani og vann æskuiheimili sínu öllu öðru fremur og gerði hvern þann sam ferðamann betri, er af henni hafði nokkur kynni. Sumir geta fundið og fetað leiðir til fjár og frama án þess að Mta nokkru sinaii til næsta manns öðru vísi en í áfoatiaskyni. Öðrum hafa verið veittar þœr eðliseigindir, að finna þá gleði mesta, er geragið er á veg með glöðum. Þá vöggugjöf hlaut Ragnheið- ur frá Ljársikógum. Lengi var hún styrkur aldraðra fOreldra og vildi það eitt vinna, er hún vissi þeim til ánægju og sæmdar. Má vel svo að orði kveða, að á því tímaibili hafi hún borið reisn foreldra sinna fyrir gest og gang andi. Enda munu fáir minnast svo Ljárskóga, að hkttuir Ragn- heiðar verði þar ekki nokkur., Sem fullorðin kona flutti hiún á heimili Jóhanns Pálssoniar véla meistara á Akranesi, batt við Þórður Sigurbergs- son — Minningarorð Fæddur 30. apríl 1904 Dáinn 19. mai 1968 Kveðja frá bróðurdóttur MARGAR eru minningarnar, sem vakna, þegar ég kveð þig í hinzta sinn. Flestar eru þær samt frá æskuárum mínum, en þær verða ekki taldar upp hér. Ég geymi þær í mínu hjarta. Aldrei mun ég gleyma hversu gott var að geta alltaf leitað til þín með sín viðkvæmustu og sárustu vanda- mál. Alltaf sýndir þú mér skiln- ing og ráðlagðir mér það eitt, sem þú áleist mér vera fyrir beztu. Ég þakka þér fyrir alla þá ástúð og umhyggju, sem þú sýndir mér og dætrum mínum til hinztu stundar. Ég kveð þig elsku vinur með trega og söknuði, en við sjáumst síðar. Á ströndinni stöndum við vinir þínir og sjáum þig sigla burt frá okkur. Þú ert glaður, og við gleðjumst með þér, en við vitum, að þú kemur ekki aftur til okkar, þess vegna syrgj- um við farinn vin. Guð blessi þig. Alla Árdís Alexandersdóttir. Kveðja frá bróður Ég hljóður stend hjá landamerkjalínu við liðna daga huga minn ég bind Mun ég því í minninganna skrínu mæta geyma kærleiks vinarmynd. Skilnaður á stund er margs að minnast máttur kærleikans það hefur skráð. Síðar máske fáum við að finnast og fagna því, að það sé drottins náð. Oft við ræddum eilífðar um málin ásamt fleiru, er vi'ð fórum tveir fannst okkur þá fyrst að væri sálin, en fötin hennar, líkaminn sem deyr. Líkamann þótt moldin megi hylja maðurinn er ekki grafinn með Við eigum anda gæddan viti og vilja sem valdið dauðans ekki ræður vií. Nú sendi ég þér hugar míns úr heimi hjartans kveðju saknaðar með hreim Vertu sæll og dýrðlega þig dreymi Drottinn leiði þig í lífsins heim. Frá dætrum mínum flyt ég kveðju kæra þær krjúpa í hljóðri þökk við be'ðinn þinn. í æsku var þeim ljúft að finna og læra að litlum varst þú bezti vinurinn. Alexander Sigurbergsson. Innilegar þakkir fyrir auðsýnda samúð og vinarhug við andlát og jarðarför móður okkar, tengdamóður, ömmu og langömmu SIGRÍÐAR HELGADÓTTUR Alda Markúsdóttir, Eggert Theodórsson, Gunnþórunn Markúsdóttir, Jón Ásgeirsson, Helga Markúsdóttir, Kristinn Jónasson, Markúsina Markúsdóttir, Karl Guðmundsson, Hermannía Markúsdóttir, Kristin Markúsdóttir, barnabörn og barnabarnabörn. hann tryggðir og gjörðist vinwr og móðir barna hans. Þar var svo starísvebtvangur hennar til leið- arloka. Þegar Ragnheiður gatf, þá var ekki um neina hálfgjöf að ræða. í Ihópi þessara vina hygg ég aO líf henrnar hafi öðlast mesta fylli- ingu, tilgang og takmiark. Glöð ár á æskuheimiliniu voru að baki, en lifðu sem ljúf minning: jrHljóma mitt í hversdagsönin hreinnar svana-lagsins. — Aldrei mák tímans tönn töfra æskudagsins". Nú taka við ár fórmfúsrar móð- urumuhyggju, óeigingjarnrar vin- áttu og ástar, björt og gæfuriik. Börnin, sem uxu ti'l þroska und- ir handleiðslu hennar voru ljúf og hugþekk og hún eignaðist virðingu og traust allra þeirra, er hlut áttu að máli og til þekktu. Gleðin, hinn ríki eðlisþáttur þessarar góðu konu, var þó ekki með öllu skuggalaus. Til viðbót- ar þeim eðlilegu rökum lífsins að sjá á bak öldruðum foreldr- um og vinum, varð hún að þola þá raun að kveðja ástkærao bróður, og elskaðan lífsföruna<ut, löngu fyrr en dagur virtist að kvöldi kominn. En Ragnheiður kunni þá list að brosa gegniuma tár, ef verða mætti samferða- mönnunuim styrkur. Þannig lifol hún, og þannig kveður hún, einn ig miklu fyrr en árin segja kvöld. „Nú glitra gulWjár á hvarmi, er geislinn í kveldhúmi dvin. Svo lokar hún augunuim, hægt og hljótt, og hverfur — vornótt — til þín". Þegar Raignheiðuir heilsaði Mf- inu var haust, en hún hlaut vor- hu'g í vöggugjöf og á vori kveður hún lífið. Mimningin sem hún lætur eftir þeim lifandi er björt eins og íslenzkur sólmánuðuff. Sorg þeirra verður ekki döpur eða dimm, en söknuður og tregi. „Þar sem góðir menn ganga eru guðs vegir". — Slíkra vina ar ljúft að minnast. — Ragnheiður — litla systir, stóra systir, bræðurnir, 'börn þín og vinir hafa mikið misst. En sólstafir langdegis signa þín gengnu spor og gera leiðina greið ari þeim sem á eftir fara. Þess vegna er þakklæti ríkast í huga við brottför þína. „í vestri sígur sól I miar og syngur bára við strönd og endurminning aBs, sem var, fer efldi um huigams lönd Sindrar yfir sundum sólarlagsins glóð. Fuglar kveða og kvaka kvöldsins vögiguljóð. Endurómur titrar innst við hjartastað. — Flytur kannske kvakið kveðju — heimaniað". „Kvöldlblœrinn ljóðar í laufi lífsins fegursta braig, heiðríkjan sólheimum synguir söngva — um eilifan dag". Þorst. Ma tthíasson. Innilegar þakkir til þeirra, sem á einn eíða annan hátt glöddu mig á fimmtugsafmæl- inu. Björn Bjarnarson. Þökkum af alhug öllum þeim, sem glöddu okkur á margvis- legan hátt á gullbrúðkaups- degi okkar, hinn 18. þ.m. Kristín Jónsdóttir og Steingrímur Pálsson, Selvogsgrunni 3.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.