Morgunblaðið - 07.12.1968, Blaðsíða 12

Morgunblaðið - 07.12.1968, Blaðsíða 12
12 MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 7. DES. 1968 Líklega eru aldrei eins margir leikarar í leikhúsi og þegar börn fjölmenna á barnasýningar, því að svo sannarlega lifa þau sig inn í hlutverkin. 1 Þjóðleikhúsinu er nú verið að sýna nýjasta barnaleikrit Thorbjörns Egn ers, en það heitir Síglaðir söngvarar. Egner er ungum sem eldri að góðu kunnur hérlendis vegna leikrita sinna Dýrin í Hálsaskógi og Kardimommu- bærinn. ísland er fyrsta landið ut- an heimalands höfundar, Nor egs, sem Síglaðir söngvarar er sýnt í, «n efttr áramót hefj ast sýningar á leikritinu í fleiri löndum Evrópu. í leikritinu Síglaðir söng- varar koma fram um 25 leik- arar, sem m.a. syngja dansa og spila og einnig koma nokk ur Afríkudýr í heimsókn. Þó að leikritið sé kallað barna- leikrit er það ekki síður skemmtilegt fyrir fullorðna. Við brugðum okkur á eina sýningu hjá Síglöðum söng- I Þjóðleikhúsinu: Þau voru ekkert súr á svipinn krakkarnir, sem voru á leiksýningu í Þjóðleikhúsinu að sjá „Síglaða söngvara". Þau skemmtu sér öll konunglega eins og sjá má á myndinni, þar sem þau eru öll brosandi. Stúlkan með hljóðfærið fremst á myndinni átti afmæli sýningardaginn og þess vegna fékk hún afmælisgjöf í leikhúsinu, litla básúnu, því að í leikrttinu er lika gefin afmælisgjöf. — (Ljósm. Mbl. Arni Johnsen). Á ferð með .Síglöðum söngvurum' — nýjasta leikrit Thorbjörns Egners fyrir yngri, jafnt sem eldri vurum í vikunni, og horfðum á leikritið og spjölluðum við áhorfendur um það. Við skul um byrja á því að kynna okk ur söguþráðinn í leikritinu: luana Ammendrup, 5 ára gömul, sagði okkur h vað var að gerast. Einn sólbjartan sumardag situr Sívert á trédrumb í skógarrjóðriwu og leikur á var ágætt hjá okkur", segir Andrés. — „Já ... en ef tii vill of hátt uppi annars veg- ar og of langt niðri hins veg- ar ... minnti næstum á mús og fíl", segir Sívert. — „Ja- há, við þyrftum að fá ein- hvern á millitónana", segir Andrés íbygginn. — „Við skulum biðja syMiur mína að spila með okkur. Hún spilar á banjó", segir þá Sívert. Og svo leggja þeir af stað til bóndabæjarins, þar sem Sí vert á heima og systir hans, Kari. — En húsbóndi þeirra er voðaíega skapvondur og rífst og skammast bæði í bundnu og óbundnu máli. Við sjáum þar sem Kari sit ur í fjósinu og spilar fyrir kýrnar, en þær eru ákaflega hrifnar af tónlist — meira að segja geðvonda nautið haron Napóleon, hanin er orðinn miiglu prúðari síðan hún Kari kom og spilaði og söng fyrir hann. Sívert og Andrés sækja nú Kari sem þykir fjarska gam- an að fá heimsókra, og henni reiður, skipar hann þeim að hypja sig burt og segist aldrei vilja sjá þau framar. Líklega hefur hann þó ekki meint það í alvöru, því að hann verður bæði hryggur og reiður þegar hann sér að Kari og Sívert ætla að yfir- gefa bæinn hans og ferðast út í heiminn með Andrési, leika og syngja, g,'leðja fólk og verða fræg. Kari kveður kýrnar sínar, og svo fara söngvararnir þrír af stað. Andrés með túbuna sína, Sívert með flautuna sína og Kari með banjóið, og þau spila og syngja á leið-. inni, þvá að þá styfctist tím- inn. Þegar þau fara fram hjá herbúðum, koma þau auga á trompetleikara, sem situr og sefur með trompetið í fang- inu. — „Er það ekki einmitt trompet, sem okkur vantar í hljómsveitina okkar — þá get ur hann náð öllum háu tón- unum, sem þú nærð ekki Andrés", segir Kari. Og þau vekja trompettleikarann, og hann er alveg til í að slást í förina með þeim, því honum finnst svo erfitt að vera á verði og vera vakinn seint og snemma, blása á morgnana, á matmálstímum og á kvöldin, og alltaf gerir hann ein- hverja vitleysu og blæs eitt- hvað, sem hann ætti alls ekki að blása. En blásið get- ur hann og sungið líka. Og nú eru þau orðin f jögur. Svo koma þau í veitinga- hús, þar sem veitingamaður- inn og allir hinir eru sorg- unum eiga einmitt afmæli þennan dag leika þau og syngja lítinn afmælissöng til heiðurs þeim og öllum, sem eiga a'flmæli. Söngvararnir fengu ágæt an miat í veitin'gahúsimiu, uxa- steik með rauðberjasu'ltu og fyrirtaks glot með rjóma, og um kvöldið fengu þau góð rúm til að sofa í. En þá — þegar nóttin var næstum bú- in og byrjað að elda aftur — kemur kymlegur náungi þrammandi eftir þjóðvegin- um. Þetta er bara ljóslifandi trommuslagari, sem kemur þarna eftir þjóðveginum, og Andrés og allir sÖngvararnir vakna. — „Halló, trommu- slagari, hvert ertu að fara?" hrópar Andrés ofan úr glugg anum á annarri hæð. — „Eg ætla út í heim og verða fræg ur", svarar trommsulagarinn. — „Stendur heima. Það ætl- um við líka. Þá getum við orð ið samferða". Næsta dag er enn meiri músík í veitinga- húsinu, því nú hefur Mjóm- sveitinni bætzt hvorki meira né minna en trommuslagari. Jafnvel gestgjafinn syngur líka morgunsöng um allan góða matinn, sem hann fram reiðir. Að loknum dálitlum tón- leikum fyrir gestgjafann og gestina, leggja söngvararnir af stað til borgarinnar til þess að verða frægir. En í borginni er margt öðruvísi en þau höfðu búizt við, fólkið er svo dapurlegt og alvarlegt og hefur ekki tíma til neins. Til þess að reyna að koma því í avolitið betra skap syngja þau og leika eins vel og þau geta — og þegar söngvararnir koma með ósvikið „jenka", ja Hvað ætli gerist næst? mæddir, en þegar tónlista- mennirnir hafa leikið svolítið og sungið eina eða tvær vís- ur eru allir komnir í bezta skap. Og þegar það kemur svo á daginn, að tveir af gest þá verða jafnvel þeir allra alvarlegustu meðal borgar- búa að lyfta fótunum og dansa með. En þá kemur Bör 'lögreglustjóri og tekur söng- Framhald á bls. 24 Systkinin, sem við spjölluðum við. Frá vinstri: Davíð Gunn- ar Guðmundsson ásamt Dóru og Agúst Inga. flautu. Þá kemur skrítinn og kátur náungi ofan af fjöll- um. Hann heitir Andrés. „Þú leikur laglega á flautu", seg- ir hann, „eigum við að spila þú líka á flautu?" spyr Sí- vert. — „O — ekki beinlínis á flautu", segir Andrés og dregur stærðar túbu upp úr pokanum sínum, „byrjum þá!" Og svo leika þeir saman litla lagið, sem Sívert hafði einmitt verið að spila. „Þetta lízt mæta vel á Andrés. Nú leika þau öll þrjú saman lag- ið hennar Kari, og nú hljóm ar það alveg eins og hjá lít- il'li hljómsveit. En húsbóndinn hefur heyrt tónlistina í fjósinu, kemur þjotandi þangað og er bál- vondur yfir því að þau skuli vera að eyða tímanum í að syngja og leika í stað þess að mjóika kýrnar. Og þar sem hann er nú svona bál- Það var mjög spennandi að tylgjast meS á ferðalagi félaganna 5. hinna síglöðu söngvara, eins og sést á andlitum stúlknanna á myndinnl þar sem eftírvæntingin leynir sér ekki.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.