Morgunblaðið - 17.08.1969, Blaðsíða 12

Morgunblaðið - 17.08.1969, Blaðsíða 12
12 MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 17. ÁGÚST H960 ÞAÐ var á einum af fáum sólskinsdögum sumarsins, að mig bar að garði á Kvennabrekku í Miðdölum. Þar býr sr. Eggert Ólafsson myndarbúi og hefur gert allar götur síðan hann settist í brauðið, nývígður prestur sumarið 1952. Hann er Reykvíkingur að ætt og uppruna, nánar tiltekið af Skóla- vörðustígnum. Auk prests- og búskaparstarfa hefur sr. Eggert setið í ýmsum nefndum innan héraðs og starfað þar af mestu atorku. Þegar sr. Eggert kom að Kvennabrekku var hann maður kvæntur, kona hans Ingibjörg Sigurðar- dóttir er einnig borinn og barnfæddur Reykvíkingur. Þau áttu tvær dætur ungar. Síðan hafa bætzt í bú þeirra tveir synir, f jórar dætur og eitt barnabarn. og skoðaði mig um og talaði við fóik. Þetta vair kalt vor og gróðurlítið. En mér leizt vel á staðinn - og landslagið. Það er vinalegt, en efcfci stórbrotið, en eftir því sem ég bý hér lengur finmst mér fallegra í Dökum. — Þú fóirst strax að búa? Kunn irðu til verfca? — Hvað ætli ég haíi svo sem kunnað til verka. Ég hafði ver- ið í sveit, gtrálkuT, og hatfði nasa sjón atf búsfcap, en emga reyraslu. Ég kunni nofctouð til heysfcapar, þótt með öðru lagi væri. f Fljótshlíðinini, þar seim ég hafði verið í sveit, var hey- ið bundið, en svo var efcfci hér. Eitt kúgildi fylgdi staðnuim og ég keypti mér fljótlega aðra fcú, hirosisdn voru sex fynsta vet urinn og 20 kindur. Ég fjöligaði þeiim í 65 haustið etftir. Hey- skapurinn var elkki ýfcja rniikill fyrsta sumarið, þó UMega um 200 hestar. Hér var engin hlaða, og ég varð að setja í heygarð. Útilhús voru úr torfi og grjóti, f jósið var orðið feysik ið og tfúið og þakið efcfci mann- ganigt neima í froeti. Strax árið eftir byggði ég hlöðu og fjárhús yfir 180 kindur. Hlað- an rúmaði 550 hesta. Þeiim þótti suimuim ég byggja stórt og töldu ósennilegt ég þyrfti að hafa áhyggjur af því að kotma elkki inn heyjuan. En hlaðan varð — Það er lílkast til- nafnið, sem hefur haft þessi áhrif, seg- ir sr. Eggert og brosir við, Kvennabrakka. Stunduim hef ég brotið heilann uim, hvernig nafnið sé til orðið. Hérna niður með Miðá er hólmur, þar sem leiðarþing voru haldin til forna og stykki þar fyrir vestan hafa alltaf verið 'kölluð „úti á hringj uniuim". Mér hetfur flogið í hug, að kvenfólkið haifi setið á stöll- unuim í krinig á þingumuim og af þeim hafi brekfcan tekið nafn. Elkfci veit ég sönnur á þesisari getgátu. — Hvað réð því að þú sóttir uim Kvennabrekiku? — Þar var einskær tilviljun að verfci. Ég visisi varla, hvar Kvennabrefcfca var. Vorið 1952 lufcum við fimim kandídatar guðfræðiprófi. Viið voruim oft að sfceggræða það ofcfcar í mill- um, hvað síðan tæfci við. Sr. Björn Jónsson hafði hug á að sækja urn Keflavík og þanigað fór hanm og er þaT enn, einis og allir vita. Sr. Sváifnir Svein- bjarnanson sótti um Kálfafells stað, sr. Fjalar Sigurjónsson ætlaði út í Hrísey, sr. Rögnvald ur Finnbogason var óáfcveðinn, og varð úr, að hanm, fór að Skútustöðum. Ég vissi efcki fraiman af, hvað ég átti að gera af mér, en frétti að Kvenna- brefcka var laus. Ég fór hingað Sr. Eggert við orgelið. Mér dnlt ekki amtað 1 hug en búa Heimsókn að Kvennabrekku innan sttammis of lítil. Bráða- birgðatfjós byggði ég svo 1954. — En íbúðarhúsilð? — Það var allgott, að öðru en því að við gátum efcfci farið í bað, neima með ærinni fyriir- höfn og tilfæringum fyrstu ár- in. Það reyndi í flestu meira á konuna mína en imig, ég var ýmsu vanur til sjós og lands og var nolkfc siama á hverju valt. — Þú hefur ræktað milkið. — Þegar ég koim hafa verið tveir hefctarar sléttaiðls túns. Nú heyjuin við á 20-30 hefcturuin. Ég hef gott meðalbú, 280 fjár voru á fóðruim í vetur, 4 kýr og fjóldi af hroasum, 21 á járnuin. Ég hef efclki sérstalklega í huga að aufca fjáristofininn, helzt kæmi til álita, etf.út í það færi, að aufca rsaktun og fjölga kúim. Landrýmið hér í Náhlíðinni er af sfcornum sfcamimtL — Af hverju Náhlíð? — Sumir segja vegna þess hér hafi alltaf verið nábýlt. Önnur dkýring er sú að hér hafí aðeins ein stúlfca lifað af í Svarta dauða. — Dalaimenn segja að þú sért miikili hestamaður? — Ég hef alltatf hatft gaman af hestuim og fengizt nofcfcuð við að temja. Ég reyni alltatf að koimast í nokfcrar ferðÍT á hest- um á hverju suimri. Fátt er imér miairi wpipilyfltinfg oig Ihressiimig, — Nú er fátítt að prestar búi, jafnvel þótt þeir sitji á góðum jöriðuim? — Hvað mig áhrærir datt mér aldrei annað í hug en búa. Sem drengur þráði ég að vera í sveit svo að það lá ákaflega beint við. Þótt við hjónin vær- um bæði Reyfcvíkingar, var í raun efcfci frá neinu að hvertfa, við höfðurn hírzt í leigu- íbúð þessi ár, sem við höfðuim verið gift og sáum fátt etftir- Prestshjónin Eggert og Ingibjörg, ásamt börnum sínum og sumardvalarbörnum. Yngsta manneskjan á myndinni er fyrsta barnabarnið þeirra. (Ljósm. Mbl. Hanna Kristjónsdóttir). sófcnarvert við að ílendast þar. Ofcikur fannst við kornin í arun- an heim þegar hingað kam. Og okikur hefur alltaf liðið vel hér. Svo litur klerkur á konu sína, sem kornin er að til að bjóða í kaffið, og bætir við brosandi: — Ég sé það lífca á Ingi- björgu, að veran hefur átt vel við hana. Fininist mér ég vera farinn að eldast, þarif ég efcki annað en líta á hana til að sjá, að það er regin rnissfciiniingur. Yfir kaffiborðinu er aftur farið að ræða uim búskap presta. — Sitji prestur í sveitasófcn, segir sr. Eggert, hygg ég að hann kynnist sólknarbörwuim sínum betur, ef hann býr. Að minnsta kosti á anmam hátt. Hann þefcfcir betuir kjör og að- istæður sóknarbarnanna. En hinu er efcki að leyna að bú- gkapurinn er tímaifrefcur. En ég læt náttúrlega búsfcapiMn sitja á hafcanuim fyrir embætt- isveilkurn, etf út í það er farið. Ég er efcfci þess umfcominn að segja til um, hver er nnegin- ástæða fyrir því að ungir prestar fara helzt eklki út í búslkap. Flestir hafa másfci al- izt upp í kaupstað og efcki van- izt erfiðisvinn/u. Og auðvitað má segja sem svo að fæstir leggja stund á guðfræði til að fara síðan út í búsfcap. Þó að ég haifi valið þá leiðina er efcki þar með sagt, að hún sé æsfci- legust eða eigi við alla. — Margir fullyrða að sveita- prestur, sem refcur búsfcap hatfi engan tíima aflögu til að sirma ýmsuim máluim, sem nú þykja heyra prestsstarfinu til, svo sem æsfculýðsimálum. Hvað segirðu um það? — Sama máli geghir uim það og flest annað, að engin algild regla er til. Aðstæður hvar og hverju 'sinni verður að hafa í huga. Ef við töfcuim Dalina sem dæmi er ákaflega takimaTk að, hversu imikiM'i æafculýðs- stanfsami er unnt að halda hér uppi. Fraim að þessu hafa ungl- ingar yfirleitt orðið að leita á brott til að ljúfca sfcyldunáimi og síðan í fraimhaldsnáim. Þar af leiðir að á vetruim er í sveit- um tiltölulega fátt unglinga, enda er hver aldurárganguí elkfci ýkja fjölmennur og dreifð ur yfir stórt svæði ag á suimr- in eru unglingar bundnir við störlf á sínum heirniluim. En vis- ir að æsfculýðssitarfsseimi er hér, íþróttadeildir hafa verið stofnaðaT og un'gimennafélögin haifa efnt til séristakra dains- leilkja fyrir unglinga. Allt er^ þetta góðra gjalda vert, en ég vil aftur minna á, að aðstæð- urnar móta athafnir. — Hvernig er að vera sálu- sorgari Dalamanna? — Þeir eru allvel kirlkju- ræfcnir. Og það sam eldki er síður um vert, þeÍT eru góðir menn og traustir. — Eitt vakti fljótlega athygli imína, eftir að við flutturci hingað vestur, segir Ingibjörg. — Eftir guðsþjóniustur hópuð- ust menn ekki saman, heldur töluðu saman tveir eða þrír. Það var eklki svo að sfcilja að þeir væru að pulkrast — þeir eru bara gætnir. — Finnist þér Dalamenn yfir- leitt lifa góðu ttfi? — Að imörgu leyti hefur ver- ið uppgangur siíðustu ár, eftir langa kyrrstöðu. Þar kemur ek/ki s>ízt til, að við vonum að mæðiveilkin hafi verið kveðin Framhald á bls. 3 Kvennabrekkukirkja.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.