Morgunblaðið - 09.06.1970, Blaðsíða 3

Morgunblaðið - 09.06.1970, Blaðsíða 3
í • í,;; W£tt í i:i ;,; ¦¦¦¦-íi___i_^i: ¦,• |'| | ; ; ¦ MORGUNBLAÐIÐ, ÞRIÐJUDAGUR 9. JÚNÍ 1870 Það vax hörð keppni i róðrinum milli sumra karlasveitanna Á sjómannadaginn í Reykjavík: „Róa drengir, — fylgst með dagskrá sjómanna dagsins við höfnina og í Sundlaugunum DAGSKRÁ Sjómaninadagsins í Reykjavík hófst kl. 14 á lauig ardag mieð keppróðri í Reykjavíkurhöfn. — 16 róðrar sveitir tókiu þátt í keppninmi skáta veitti hairða keppni. Einis og allan tíimanin með- an róðnairíkleppnininii fór fraim var slirekkiniglsvindiuir á móti og í fynstu gekk ekki sem AI iragllinigasv'eifcuim varð fy!rst sveit Sjóvininiuskólians við Linidarigötu. Á sumnudag voru skip í Reykjaivítouirhöfn fániuim skrýdd og sjómaniniaimessa ver i Dómikirkjunni, þair sema bisk- up íslands, berra Sigurbjönn EinaTSson^ minnitisit drukkm- aðira sjómanna. Laust eftir bádeigi hófuöt síðan hátáðiaihöild dagsine í sumidlaiuginni í Laugairdial með því að LúðraBveit Reykja- Pétur Sigurðsson, formaður Sjómannadagsráðs. og Pétur Sigurðsson, fonmað- uir Sjámaninadagsráðs, sem af- 'henti heiðursm'erlki Sjómaritnia dagskns. í sundiau'ginni vair kieppt í staklkasundi, bjönguniarsuindi Róðrarsveitin af Óskari Halldórssyni hlaut Fiskimann Morg- unblaðsins og Lárviðarsveiginn fyrir sigur í kappróðrinum. Róðrarsveit kvennanna í ísbiminum sigraði glæsilega í sínum riðli og fagnar hér að unnum sigri. og var róið í þremur nýjum kappróðrabátum. Gjóla var nokkur atf suð- aiustri, en hann hé'kk þó þunr á mieðan keppniin fór fnaim. Fjöldi fól'ks var við höfnina að fyigjast ineð róðrinium, sem var á tíðuim mjög skem'mtil'egur og spennandi. Róiið var frá Vasturthöfminini þvert yfir að Inigól'fsgarði uim 500 metra leið. Siguirvegari í kappróðriiniuim vairð ákipshöfnin af Oskairi Hailiid'órssyni og hlaut hún Fiskimarun Mongurib.laðsiins og Lárviðarsveigimm. Aðrir urðu skipverjair aff Ásbergi og þriðju I. sveit famrroanma. Siiguinvegari af róðrarsveit- uim, sem eikki töldust til far- mianna- og fiskknamna, vatr róðrarsveitin aí Gísfla J. Johtn sen, en þar var Hamtnies Hatf- stein stýrimað'UT. Stjórn'aði hainm sveít siinini af mi'ki'Mi rögigseimi, hátt og ákveoið, svo hátt að hann mum eigin- l'ega hatfa ruglaið áralaigið hjá hinuim tveimiuir sveitumium, ein aUir höfðu gaman alf. Einm róðirarfOTmað'UT'inn hjá umtgl- inigumum stjórnaði með setn- inigummi: „Róa, dremigir, róa" og gekk það vei. Tvær 'kvenniaBiveitÍT kepptu og sigraði k'venmasveitin frá Isbirniniuim mieð miklium gilæsibraig, en sveit kvenejó- bezt ár'a'lagið hj'á kveníó-'kinu, en þær náðu því upp jafrot og þétt og renu kniálega í mark. ví'kiur lék sjómianma- og ætt- jarðarlög. Þá fluittu ávörp fuJltrúi rikisstjómnarinnair, Emil Jóns- son, utaniríkisrfáðheirra, fuilll- trúi útvegsmianna, Gummair í. Halfst'einisson, fuiBtrúi sjó- manmta, Guðmumdur Pétiurs- son, forseti Fanm'anna- og fiskimaniniasaimbands íslands, ,Margt fer öðru vísi en ætlað er". og eininig var keppt á gúimimí kajökiuim. Endaði sú keppmi mieð því að eintn keppamdinm reri báti síniuim á hvolifi og var það eklki hröð sigling, en Skemmti á'horfenduim vel. Þa sýndu piltar úr sjovininiunlám- skeiði Æskulýð'sráðs hagtnýta sjóvinimi. Leiðindaveðuir setti fi-amiam atf svip sinm á (hátíðaihöldiin í Lauigardal, en rigninigin gafst upp og það dró frá sólu. Þé fjölgaði laiilverull'ega fóíHki og vair Stúkan nærri fufll áður en ytfir lauk. Þá hélt Sjómaminadagsr'áð dansleiki á suininiudagskivöild á Hófcal Sögu, Hótel Loftleið- uim, í Glauimibæ og í Sigitúrá. Fjöimiemini var í ölkum hús- umium og skemmtá foKk sér við dans og sönig fram tái klukkan tvö og iaufk þar mteð dags'krá 33. Sjóm'anm'adagsinB í Reykjavák. Tekið við heiðursmerkjum: St-eingrímur Einarsson, Arinbjörn merkinu fyrir föður sinn, Sigurð Eyleifsson, Halldór Gíslason við heíðursmerk inu fyrir mann sinn, Guðmund Sigurðsson, sem tók við heiðurs og Ágústa Jónasdóttir, sem tók K. Gíslason. 8ÍM8HIMR Forréttindi íslenzkir námsmenn erlendis eru nú óðum að koma heim, og margir hafa eflaust frá ýmsu að segja eftir stormasaman vetur. Þjóðviljinn átti viðtal við einn þeirra, sem átti aðild að teku sendiráðsins í Stokkhólmi á dög- unum, Kristján Guðlaugsson, sem stundar nám í félagsfræði. Hann lýsir aðbúnaði náms- manna í Gautaborg á þessa leið: „Húsnæðisþægindin eru þau, að í herbergjunum er kalt rennandi vaín. Salerni eru engin, heldur verðum við að notast við úti- kamar. í herbergjunum er ýmist viðarkynding eða fótógenofnar. Það frýs í ofnumuin, þegar kalt er í veðri og ýmislegt fleira gæti ég tínt til. Og auðvitað hefur maður ekki efni á að borða fínan mat. Ég lifði til dæmis mest á hrísgr jónum í vet- ur, sem raunar er ágætis . f æða, en heldur þreytandi til lengdar." Síðar í viðtalinu segir Kristján: „Við gerum okkur greln fyrir því, að með því að fara fram á bætt kjör erum við í raun að heimta forréttindi." Lýsingin á aðstöðu náms- mannanna er ófögur. En hafa verður í huga, að hér segir einn frá; ekki er verið að draga í efa sannleiksgildi orða hans, heldur er rétt að benda á, að aðstaðan mun ekki vera alls staðar með þeim eindæmum, sem lýst er, þótt viða sé hún slæm. En það er hins vegar einkar athyglis- vert í frásögn stúdentsins, að hann telur það vera kröfu um forréttindi, þegar stúdentar fara fram á aðstoð til þess að bæta úr þessu ástandi. Um lausn vand ans segir hann: „Eina leiðin út úr þessum ógöngum, sem við er- um komin í og lýsir sér í at- vinnuleysi, landflótta, láglauna- timabili o. fl. er sósíölsk bylt- ing. A þetta vildum við leggja megináiherzl u." Jafnrétti Nú vaknar sú spurning, hvort rétt sé að tala um, að náms- menn njóti forréttinda, þó að þeir fái aðstoð frá opinberum aðilum til þess að geta stundað sitt nám. — Það verður miklu fremur talin krafa um jafnrétti, að hver og einn eigi þess kost að stunda það nám, sem hann helzt kýs. Til þessa hefur a.m.k. verið litið svo á, að aðstoð við náms- menn væri til þess að jafna met- in, skapa öllum sama rétt. Stúdentar við Háskóla Islands hafa einmitt rökstutt kröfur sín- ar um hækkun námslána á þeim grundvelli. Enda verður ekki annað séð en þær kröfur séu í samræmi við almenna réttlæt- isvitund. Ljóst er, að í þessu tilviki stangast á tvö gagnstæð sjónar- mið. Einn hópur telur aukin námslán til forréttinda en annar telur, að þau stuðli 'að auknu jafnrétti. Ekki er nema eðlilegt, að þetta komi nokkniV spánskt fyrir sjónir. Þetta er þó skiljan- legt, þegar litið er á þá stað- reynd, að þeir, sem tala um námslán sem forréttindi, hafa aðrar hugmyndir um ¦ uppbygg- ingu þjóðfélagsins, en nú eru viðurkenndar. Þeir álíta sósial- íska byltingu Iausn allra þjóðfé- lagswandaímála. — HLnn hóp- urinn telur hins vegar, að um jafnréttismál sé að tefla, sem leysa eigi innan endimarka þess þjóðfélagsskipulags, sem við nú búum við. A þessi mál «11 er ekki litið af einum sjónarhóli, heldur tveimur, því verður að draga glögga markalínu þarna á milli, þegar um þau er f jallað. Að öðrum kosti fæst enginn botn í umræðurnar. Það er svo hvers og eins, að ákveða á hvorum hólnum hann stendur.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.