Morgunblaðið - 23.05.1971, Blaðsíða 30

Morgunblaðið - 23.05.1971, Blaðsíða 30
30 MORGUNBLAÐH), SUNNUDAGUR 23. MAl 1971 r~ : Á Súðavik hefur atvinnu lií verið fjörugt í vetur og vor og raiuiar meira en það; þar hefur verið unnið myrkr anna á milli við móttöku á fiski. Tveir bátar hafa verið gerðir þaðan út, annar þeirra Koíri var með aflahæstu bát um á vertíðinni. Kristján Sveinbjörnsson, vélstjóri i Frystihúsinu í Súðavík sagði blaðamanni MbiL að um fimmtíu manns hefðu unnið að staðaldri I frystihúsinu. Það er gamalt hús, sem er í endurbygtgingu og hefur kjallarinn verið tek inn í notkun og er þar aðal- Frá vinnu í frystihúsinu (Lj6sm.Mbl.hJi.) Súðavík á framtíð- ina fyrir sér Stutt rabb við Sveinbjörnsson an vinnslusalurinn. Þegar þessi endurbygging komst i notkun var vélakostur frystihússins endurnýjaður og tókst við það að auka stóriega afköst- in. Á næstu hæð er fyrirhug- að að verði skriístofuhús- næði, mötuneyti starfsfólks og geymslur. Vonir standa til að unnt verði að halda afram með frystihússbygginguna í sumar. — Því er heldur ekki að leyna að við höfum velt fyrir okkur möguleikum á að auka skipakost, okkar, sagði Kristján. — Á þvi hefur þó aðeins farið fram lausleg athugun og ekkert er afráðið. En ef út i slíkt yrði farið, bygg ég að helzt kæmi til álita skuttogari, um 300 tonn að stærð. Ibúar í Súðavík eru rétt innan við tvö hundruð og langfiestir þeirra hafa at- vinnu af sjónum og vinnsiu sjávarafurða. Annað atvinnu- fyrirtæki er á Langeyri, skammt fyrir innan Súðavík; þar hefur verið unnin rækja og þar er einnig mjög full- komin aðstaða til niðursuðu og vinna þar 15-18 manns, þegar rækjuveiðar standa sem hæst. Aðspurður um fyrirhugað ar framkvæmdir í Súðavik sagði Kristján: — Mesta hags munamál okkar eru hafnax- framkvæmdir á staðnum. Við erum ákaflega illa sett- ir með viðlegupláss fyrir bát- ana og i vondum veðr- um þurfa þeir oft og einatt að leita til Isafjarðar af þeim sökum. Fyrir f jórum ár- um var gerður hér grjótgarður og ætlunin er að vinna í honum í sumar fyrir 12-14 milljónir. Þegar þvi er lokið fæst þar gott við legupláss. Af öðrum þeim málum, sem Súðvikinigum sem fleirum hér um slóðir er mest i mun að komist áieiðis er vegur kringum Djúpið. En í sambandi við aðrar fram- kvæmdir er hugsanlegt áframhald við frystihúisið og vinnuna við hafnargarðinn og sömuleiðis verður unnið nokkuð að holræsagerð hér í sumar. Aftur á móti hefur ekki mifcið verið byggt hér á undanförnum áriyn og ibúa- talan nokkuð staðið i stað. Um félagslíf á staðn- um sagði Kristján, að erfitt væri um vik, bæði vegna fá mennis og eins hins að svo mikil vinna og samfelld hefði verið að skemmtanalif hefði orðið að sitja á hakan- um. Þó eru kvikmynda- sýningar og dansieikir öðru hverju, og ekki má gleyma blomlegri starísemi kvenfé- lagsins, sem hefur komið upp barnateikvelli í plássinu, áigætlega búnum leiktækiuim. Þegar mikffl afii berst á land leggja menn nott við dag í Súðavik til að taka á móti aflanum. Á sumrim þegar um hægist snúa ýmsir sér að búskapnum; þarna hafa ýms- ir kindur. Fyrir innan þorp- ið eru nokkrar ágætar jarð- ir. Um skeið byggðu bænd- ur á mjólkursölu, en haía nú fært sig yfir í sauðifjárbú- skap að nýju. — Ég tei ekki ofmælt, að afkoma manna hafd verið góð hér sagði Kristján — og við þurfum svo sannarlega ekki að kvarta. Þó svo að atvinnu lífið sé einhliða og vafasamt, hvort gerandi er að auka á fjölbreytni þess, nema að vissu marki þegar ekki er til staðar fleira fólk, eruim við sannfærð um það hér, að Súðavik é framtdð fyrir sér og við lituim björtum augum fram á vegirai. Siifi^** '^ *'—»'—n™*te — Ný hótel Framhald af bls. -19 lög um Sovétríkin hafa enn efcki náð neimum vinsældum, enda eru þar aðeims 130 þúsund kílómetr- ar af vegum með varanlegu slit- lagi og 150 verkstæði, að þeim átta imeðtöldum, sem eru í Moskvu. Ástandið er mun betra í öðru kommúnistarSki, Rúmeníu. Rúm- enar hafa unmið mjög að ferða- maininaheiimsóknum með simiði hótela, mótela, sumarhúsa og einkahúsa um allt land, sérstak- lega við strönd Svartahafsinis. Deilurnar í Mið-Austurlöndum, jarðskjálftar, stjórnmálaólga og hætta á kólerufaraldri hafa ekki hjálpað upp á ferðamaruniastraum inin til Tyrklands. Tyrkir bjugg- ust við 737 þúsund ferðamöniium á árinu 1969, en þangað komu aðeins 434 þúsund. Ekki hefur útlitið batnað, en yfirvöldin eegja að unnt verði að hýsa 20 þúsund gestum fleira á dag á árinu 1973, en í dag. Enginm skortur er á starfs- miöninum í Tyrklandi, og hugsan- legt er að samkvaamisklæddur móttökustjóri taki við pöntun gestsins, afhendi hana yfirþjóni í rauðum jafkka, sem afhendi hana þjóni í grænum jakka, sem afhendi hana hvítklæddum und- irþjóni (með gullhnappa), sem afhendi hana hvítklæddum lærl- ingi, er ber rækjukokteilinn á borð. Hótelrými í Grikklandi Aust- urríki og Þýzkalandi hefur um það bil tvöfaldazt á undaníörn- um tíu árum, og- ný hótel eru í hönnun í öllum stærri borgum Þýzkalands. Nú er gistirými fjrrir 10 þúsund gesti í Frank- furt, og er verið að auka það um sex þúsund. Þýzkir hóteleigendKr segjast ekki hafa neinar áhyggjur af aðgerðum erlendu hótelhring- anma í landinu, því að nóg aé að gera hjá öllum. Aðalvandamálið er staæfsfólkið. í morgum betri hótelunum er rúmur helmingur starfsmanna útlendingar. Hugmyndin um aukasýningu á vaktaskiptum lífvarðanina við konungshöllina í London hlaut ekki góðar móttökur. „Við erum henmenn, ekki leikarar," sagði talsmaður lífvarðanina önuglega. Borgarráðið í London lét gera áætlanir um fjölda ferðamanna og hótelrými í borginni, og benti siðan á að „ef nýjustu áætian- ir standast má vera að í lok áratugarins komi dagar þegar ein miiljón ferðamanna er í borginni. Það er rétt unnt að gera sér grein fyrir hver Shrif umferðaraukningin hefur á göt- urnar." Nú þegar er svo kom- ið að bilar og strætisvagnar á leið til Buckingham Palace með gesti til að horfa á sýninguna mynda stórkostlegt umferðar- ön.gþveiti. Segir borgarraðið að sömu sögu sé að segja um fleiri ferðamannastaði i London. Bið- ur borgarráðið Lundúnabúa að gera sér í huigarlund hvernig umhorfs verði i borginni þeirra á júní- og júlidögum í framtið- inni þegar 300 risaþotur koma daglega til Heathrow-flugvallar, og hver þeirra með um 400 far- þega. — Landbúnaður Framhald af bls. 15 tveggja ára skeið, en hins veg- ar hafði þjóðin mikil fjárráð og nóga atvinnu í stríðsástandinu. Vegna deilna, sem þá risu út af búvöruverðinu, var skipuð hin s.k. „sex-manna-nefnd" og skyldi hún finna grundvöll fyr- ir verðlagningu búsafurða. Var þá farið að miða við s.k. „með- albú" og teknar „viðmiðunar- stéttir" í bæjum. Skyldi m'eð verðlaginu tryggja bændum sam Frá Súðavik bærileg kjör og þessar stéttir höfðu. ísland var eina landið, aem tók upp þessa stefnu þá, og er mér ekki kunnugt um, að hún sé framkvæmd í þessari mynd í nokkru öðru landi. Þessi verðlagningastefna gerir bændur að einskonar launþegum. Verð- tryggingin, fjárfestingarstefnan og verðlagsstefnan hefur skapað hér í landi sérstæða atétt, stétt meðalbúsbænda. Meðalbúsbónd- inn skal helzt hafa bæði kýr, kindur og kartöflurækt. Þeir eru dreifðir um allar landsins byggðir. Þess vegna þarf að hafa sláturhús og helzt líka mjólkur- bú til smjörframleiðslu í sem flestum byggðarlögum. Af sum- um er þetta kallað að tryggja „jafnvægi í byggð landsins". Ef bóndi er orðinn svo stór smábóndi, að hann hefur full- ræktað 25 ha. túns, þá fær hann hvorki styrk eða lán úr opin- berum sjóðum til frekari fram- kvæmda. Hann verður áfram, ef hann unir því, að „ganga í sin- um kínverska skó" en Búnaðar- félagið leitar að öðrum bænd- um, einhvers staðar á land- inu og hvetur þá til að ná sama marki. Hvort þessir bændur eru í urðarfjallshlíðum á annesjum eða í afdölum vestan lands og ; norðan eða á Gósenlandi sunn- lenzku sléttunnar, það skiptir ekki máli, og má ekki skipta máli samkvæmt eðii og anda stefnunnar. Það ©r örðugt að benda á leið- ir út úr því ástandi, sem þessi verðlagningar- og fjárfestingar- stefna hefur skapað. Hins vegar er ljóst, að aðild að EFTA, að ekki sé nú talað um EfnahagB- bandalagið, knýr okkur til að endurskoða búvöru-verðlagnimga hér, lána- og styrkjapólitíklna. Þ-\ð mætti taka upp frjálsa verzlun iweð allar landbúnaðar- afurðir í landinu og hafa mjög háa tollvernd í fyrstu og byrja þannig að kenna bændastéttiaini að aðlagast samkeppni við inn- fluttar vörur. Aðstaða okkair mundi fljótt skýrast og viö myndum læra, hvað gera þynftl til að tryggja tilveru landbúnað- ar okkar á heilbrigðum sam- keppnisgrundvelli, en þá mætti ekki miða við heimsmarkaðs- verð, heldur yrði að miða yið framleiðslukostnaðarverð sam>> keppnislanda, þvi að heimsmarK aðsverð nú á matvörum er und- ir framleiðluverði, það er nauð- ungarverð á offramleiðslu. Marg ar þjóðir, svo sem Bretar og Svíar hagnýta sér þetta ástand.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.