Morgunblaðið - 27.02.1972, Blaðsíða 14

Morgunblaðið - 27.02.1972, Blaðsíða 14
14 MORGUNBLABIB, SUNNUDAGUR 27. FEBRÚAR 1972 Stýrimannaskólinn í Vestmarinaeyjum: Veglegar gjafir til skólans FYRIR nokkru barst Stýri- mannaskólanum í Vestmanna- eyjum vegleg gjöf irá Lofti Bjarnasyni, útgerðarmanni í Hatfnarfirði. Sendi Loftur skóianum að gjöf mjög fallegt og nákvæmt Hkan af landgrunni IsQands og hafs- Loftur Bjarnason botninum frá Græniandi og suð- ur íyrir Færeyjar. Líkanið er mjög vandað að aHri gerð og sýnir vel sjávar- botninn. Höfundur er PáH Ragn- arsson, aðstoðarsigHngamála- stjóri, en módelsmiður Baldur Asgeirsson. Hefur Páll áður gert þrjú sams konar lákön. Eru þau í danska fiskasafninu í Charlott- eníund, Hafrannsóknastofnun- inni og Stýrimannaskólanum í Reykjavík, en bekkjarárgangur Lofte gaf skóianum það líkan, er þeir félagar minntust 40 ára stýrimannaafmælis. A afmælisfagnaði skipstjóra- og stýrimannafélagsins Verð- anda í Yestmannaeyium, sem haldinn var fyrir skömmu var nýja líkanið tiJ sýnis og vakti mikla athygli og hrifningu sam- komugesta. Gefandi líkansins, Loftur Bjarnason, útgerðarmaður, sýn- ir Stýrimannaskólanum í Vest- mannaeyjum og öHum sjómönn- um í Vestm.eyjum mikla vin- semd með þessari veglegu gjöf. Hann er löngu landskunnur at- hafnamaður á mörgum sviðum þjóðlífsins. Loftur lauk far- mannaprófi frá Stýrimannaskól- anum í Reykjavik 1916, og var sáðan í nokkur ár stýrimaður hjá Eimskipafélagi íslands, sem hann jafnframt var og er stór hhithafi í. Hefur hann iðulega setið í stjórn félagsins. En árið 1926, þegar hann var orðinn 1. stýrimaður á Lagarfossi, fór hann i land og hóf atvinnurekst- ur í Hafnarfirði. Það var á landsfundi íslenzkra útvegsmanna, sem haldinn var í Vestmannaeyjum í fyrra, að það barst Lofti til eyrna, að skóla- stjóri og nemendur Stýrimanna- skólans í Eyjum hefðu við heim- sókn í Stýrimannaskólann í Reykjavík sýnt Mkani af iand- grunninu sérstakan áhuga og þótt það girnilegt til fróðleiks. TaJdi þá Loftur ekkert sjálfsagð- ara, en að gefa skólanum og sjómönnum í Vestmannaeyjum sams konar líkan, enda hefði farið vel um sig í Eyjunum. Stýrimannaskólinn í Vest- mannaeyjum og aHir Vestmanna eyingar þakka Lofti höfðings- skap hans og velvild og óska honum alls velfarnaðar á ókomn- um árum. Þá hefur Fiskiðjan h.f. í Vest- mannaeyjum gefið vandað sjón- varp af nýjustu gerð, þýzkri, til skólans. Er sjónvarpið fyrir nem endur, sem búa á heimavist skólans, en þar eru nú 8 nem- endur viðs vegar að aí landinu. Auk þess hafa not af því þeir ' í í" iplássmenn, sem ekki fengu rúm í heimavist, svo og nem- endur frá Véiskólanuon í Eyj- um. Með reglulegu skólasjón- varpi í framtiðinni gætu auk þess orðið góð bein not við kennsluna af þannig tæki. Þess- um eiguiega grip er komið fyr- ir í einni kenns-lustofunni, þar eð ekki er tii setusstoía fyrir nemendur. Þrengsla fer nú að gæta í skólanum og er fuM þörf á að huga að nýrri byggingu fyrir skóla sjávarútvegsins í Vest- mannaeyjum. Forstjóri Fiskiðjunnar er Guð- mundur Karlsson, sem hef ur sýnt Stýrimannaskólanum og mennt- un sjómanna og fiskiðnaðar- manna lofsverðan áhuga. Sjómannaskólunum og sjó- mannastéttinni er mikið happ að eiga sHka stuðningsmenn. G. Á. E. Fulltrúaráöið í Kjósarsýslu: Snæbjörn Ásgeirsson endurk j örinn f ormaður „Islandsævintyri" 1972 Aðalfimdur FuUtrúaráðs sjálf- stæðisfélaganna í Kjósarsýslu var haldinn í Félagsheimilinu á Seltjarnarnesi 27. janúar s. I. Formaðnr Snae-björn Asgeirsson, setti fundinn, en fundarstjóri var Jón Gnðmiindsson, Reykj- um. Við stjórnarkjör var Snæbjörn Ásgeirsson endurkjörinn formað ur og aðrir i stjórn: Gísli Andrésson, Karl B. Guðniunds- son og Stefán Ágústeson, en for- menn sjálfstæðisfélaganna á fé- lagssvæðinu eiga einnig sæti í ÚT ER kominn bæklingurinn „Iceland Adventure 1972", sem Loftleiðir gefa út. Hann er gef- inn út í 150 þúsund eintökum og einkum dreift í Barndarikjunum. Loftleiðir hóíu útgáfu „ævintýra- bæklinganna" árið 1967 og hefur félagið síðan gefið þá út árlega. í þeim eru myndir og upplýsing- ar um þær skipulögðu ferðir, sem boðnar eru hér af ferðaskrif stofunum. Að þessu sinni eru ferðirnar 32, auk Grænlands- ferða Flugfélags íslamds, sumax farnar daglega, en aðrar — eink- um sumarferðirnar — á vissum dögum. Er hér úr mörgu og íjöl- breytilegu að velja fyrir þá er- lenda ferðamenn, sem ísland vilja gista. Bæklingurinn er prýddur 40 litmyndum, prentað- ur í Litbrá. urinn á, að samkvæimt nýjustu tölum um ibúatfjölda og au'kn- ingu íbúa síðasta áratug, kemur í ljós, að íbúar i Reykjaneskiör- dæmi voru um s. 1. áramót um 38.600 og aukning á áratiugnum 46,2%, meðan t.d. Vestfirð- ir eru með 10.040 íbúa og fækk- un varð þar um 4,8% en þó hafa bæði þessi kjördæmi sama fjöida þingimanna kjördæmis- kosna. Sama er um Austurland að segja, þar eru um s. 1. áramót 11.296 ibúar og á Vesturlandi 13.193 íbúar. Jafmvel á Suður- landi eru íbúar aðeins 18.047 og hafa þó Sunnlendingar fleiri þingmenn en íbúar Reykjanes- kjördæanis. SHkt hróplegt ranglæti verð- ur ei liðið til lengdar, enda í rauninni lýðræðin<u hætt'ulegt. Telur fundurinn að nú þegar verði að skera upp herör til leiðréttingar þessum málium." Snæbjörn Asgeirsson. stjórninni, en þeir eru: Sæberg Þórðarson frá Sjálfstæðisfélag- inu Þorsteini Ingólfs»yni, Sveinn Frímannsson frá F.U^S. í Kjos- arsýslu og Guðmiuidur Hjalta- son f rá Sjálfstæðisfélagi Seltirn inga. 1 varastjórn voru kjörnir: Gunnlamgur J. Briem, Sigsteinn Pálsson og Sigurgeir Sigurðsson. í Kjördæmisráð vonu kjðrnir: Gisli Andrésson, Magnús Er- lendsson, Sigurður Eyjólfeson og Karl B. Guðmundsson. Til vara: Sigsteinn Pálsson, Stefán Agústsson, Bjarni Þórðarson og Axel Aspekmd. Á fundin'um flojtti Pálmi Jóns son, alþingismaður rœðu. Vék hann að þeim málum, sem eíst eru á baugi á Alþingi. Var rseðu Pálma mjög vel tekið. Svaraði hann, ásamt þingmönnum Sjélf- stæðisflokksins í Reykjaneskjör dæmi, fjölda fyrirspurna fundar manna. A fundinum var sam'þykkt svo hljóðandi tillaga frá Magnúsi Er lendssyni: „Aðalfundur FulHrúaráðs sjálfstæðisfélaganna i Kjósar- syslu haldinn í Félagsheimilinu á Seltjarnarnesi, fimmtudaginn 27. janúar 1972, beinir þeirri ein dregniu áskorun til þingmanna flokksins í Reykjaneskjördæimi, að þeir á hinu háa Alþingi kveði sér hljóðs, og bendi á hið gífur- lega misræmi sem nú er orðið á þingonannatölu Reykjaneskjör dæmis annars vegar og annarra kjördæma landsins hins vegar miðað við íbúatölu, að höí- uðborginni einni undanskilinni. Til rakstuðningB bendir f«nd Lífkerfi Mývatns AF gefnu tilefni óskar Náttúru- verhdarráð, að eftirfarandi bók- un frá fundi ráðsins 10. des. 1971 verði bírt: „Lögð fram tiKaga til áiyktun ar frá Sigurði Thioroddsen um lífkerfi Mývatns og hugmyndir um laxarækt i efri hluta Laxár. Tillagan var rædd og gerðar á íienni smávægiiegar orða'ags- breytingar en hún súðan sam þykkt samhljóða. Tillagan hijóð- ar svo: Lifkerfi Mývatns er með aí- brigðum sérstætt um alla Evr- ópu, og þótt víðar sé leitað. og efri hluti Laxár í S-Þing'. er að áliti flestra óaðskiJjanlegur h'uti þessa lífkerfis. Eins og er, er enginn lax í Laxá efri eða í Mývatni og til- koma lax á þessu lokaða svæði er breyting, sem kann að valda röskun á lífkerfi þess með þeim afleiðingum sem ekki er hægt án undangenginna ítariegra rann sókna að segja fyrir um, hve al- varlegar kunna að verða. Náttúruverndarráð íitur því svo á, að ekkí sé rétí að ráðast í gerð laxastiga v;ð Brúará eða fiutning lax á annan hátt upp í efri hiuta Laxár nema rannsókn hafi verið látin fara fram og sú rannsókn leitt í ljós að ekki þurfi að óttast tiifinnaniega rösk un á jafnvægi Laxár — Mývatns- svæðisins. Ákveðið var að senda áiyktun- ina til iðnaðarráðuneytisins. Jafn framt var dýrafræð'ngí ráðsins, Finni Guðmundssyni, faiið að hafa samband við lifíræðinga þá, sem unnu að ranníóknum við Mývatn og Laxá sl. sumar út af áiykíuninni." F.h. Náttúruverndarráðs Gnðmundiir E. Sijervalda.son. Helga Sigurðardóttir, Stóru-Borg — Minning Þegar ég 22. janúar sl. stóð yfir moldum Helgu Sigurðar- dóttur á Stóru-Borg, minnar gömiiu vinkon'U, (en hún lézt að- faranótt þess 12. sl. m.) flaug mér í toug hið gul'Mallega kvæði skáldsins á Sandi „Ekkjan við ána", því flest aí því er þar er sagt, gat átt svo vel við þá líís- baráttoi, sem Heiga háðí með mik illi sæmd, enda þótt þar skildi á imi'Mi að Heiga giftist aldrei, og hvítvoðungar hafa aldrei sogið brjóst hennar. „Um héraðsbrest ei getur þó hrökkvi sprek í tvennt". — í»að er að vísu ekkert sorgarefni þó að kona kombn á 84. aldurs- ár, þrotin að heiisiu og kröftum, eftir ævilangt strit við erfið lifs kjör, falli frá og kveðji þetta Mf. En þegar um er að ræða sam- ferðafólk, sem allt lí'fið hetfur verið manni samtíða og vakið hefur aðdéun manns með fram- komu sinni og láfsstarfi, fer ekki hjá því, að fram í hugann ryðj- ist minningar biandnar trega og þakklæti tiil þess, sem er að kveðja. Mér finnst því Mýða að minnast hennar með örfáum þakkarorðum fyrir þá vináttu, er ég og aðrir sveitiungar okkar nutum frá hennar 'hendi. Helga var framfarasinnuð með skarpa náttúrugreind, sem ávalit kom skýrt fram í athötfn og bugsunarhætti, þótt örlögin og aðstæður sköpuðu henni óvenju stranga iífsbaráttu, og næðingar Mfsins léku um hana tiðum napr ir, veikindi og astvinamissir á- samt þröngum efnaíiag og ein- anigrun og vegleysi heimn að býli hennar, en ekkert af þessu gat þó deytt þann gróanda, siem vakti innst i sái hennar, gyeftina yfir þeim framförum, sem hún sá og fékk að verða þátttakandi i hin síðari ár — og góðviljann til alls og allra. — Hún gladd- ist hjartaniega yfir veigengn; alira manna. — Ég man t.d. vel, hve innilega hún var glöð, er Ræktunarsamband Eyfeliinga var stofnað 1947, og það stóð ekki á að greiða stofnsjóðstiilag ið til Búnaðarféiagsins, þegar fyrstu vélarnar voru keyptar. Kannski heíur hún séð að þær yillu straumhvörf'Um í ræktun og afkomu sveitafól'ks og þúfna karginn, sem hún hafði orðið að glíma við frá barnæsku viki fyr ir nýrri tækni, og í staðinn fyr- ir hann sæi hún sléttar, rækt- aðar grundir á hinu frjó- sama landi Stóru-Borgar. Enda lifði hún það að sjá þá draum sýn rætast og verða að veru- leika, er systursoniur hennar'óx úr grasi, sem nú um árabil hef ur verið stoð og forsjá heímiiis- ins. Kýmnigáfa Heigu var írá- bær og hélt hún henni fram ti; hins síðasta, og hafði yndi af að rifja upp gamiar minningar og glettinn „húmor" var henni : bióð borinn. Átti hún Hægt með að koma máii við hvern sem var. Þótt öriögin sköpuðu Heigu þá aðstöðu, er oili því, að fram kvæmdaþrá hennar og stórtiu.s;- ur varð að bælast niður, og hún gat ekki veitt sér margt, sem al- menningur naut, þekki ég enga manneskju, sem var iausari við að fyllast beiskju tii þeirra, er meira gátiu, en giaddist innilega yfir velgengni annarra manna. Öfund og iliur huT'ur, heid ég að hafi veríð kennd'r, sem a drei ónáðuðu sálarró hennar. — Þar heid ég máishátturinn ,,Guli próf ast í eidi" e'gi v;ð. I>vi veit ég, að nú hefur hún kvatt þetta iíf, sátt við sjálfa sig og aðra, og þeir, sem það geta af einiægni eru góðir. Þrátt íyrir óvenju miklar rórnir og erfið ytri skiOyrð; heid ég, að Heiiga hafi ver'ð mikil gæifu- manneskja. Hún v;i~:;st alitatf á- nægð, henni auðnaN.st að 'lía mesta þróunartímab'i í ísip-ds- sögunni og 'ékk að ieggja hönd að þsirri þroun. Helga var mik'I dýrav 'our, og iagin við að hjá'pa og hiynna að sjúkum crr'nium T.ú. við ?æð- ingar, enda oft le't^.ð tii h-?nn- ar, þegar erf'ðieikar ^teðjuðu að í þeim efnum. Er ég a'nn af þeim, sem standa i þakkarskuid við hana þess vegna. Hún var sin- læg trúkona, sótti k'rkioi sin;> og aðra mannafundi á n">ðan h sa og kraftar ieyfðu, af kostgaefni. í eðli sinu var hú \ 'éia.c.- 'ga þroskuð o' var H'kkí h?"din þeirri firru að má naiegt .iut- leysi væri kostur. Hún var of gre'nd tii þ -=s að i.i :sa þa;> j!g. Fö^t var hún á ™"miar g"ðar ven>ur o«r ttmgi*i*~m, en .'n- framt var hún op'- 'yrir ö um nýjiungum. sem írw ira horfðu, og metnaði r henna; var siíkur að "'á'f vi'íi hún i;^fa itök í máum með a'kvæð: inu; Nú er H.i ;a hori r. 'x vit íra sinna, og þess guðs ír hún tn' % á og treysti. Uenn^r r^ríka 'v:'- starfs verður ien minn af þe'm, sem bekktu i n^ b? ;>g ég trúi þvi að henn ¦ góðu i rir bænir til h^nda þe'm. sem '-ðu henni hön' þegar mest t*'8 á, haf; heyrzt til þeas., er ráð manna he'u: i hend' sér, Því er hún kvö'd með 'rð- ingu og þökk, því þar er g n Jn mikilhæf o" góð kor^. (JJssur ( iirat ; .

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.