Morgunblaðið - 21.03.1973, Blaðsíða 10

Morgunblaðið - 21.03.1973, Blaðsíða 10
10 MORGUNBLAÐIÐ, MIÐVIKUDAGUR 21. MARZ 1973 „Gas á kveikjarann' Ég gekk um götur Heimaeyj- ar, án þess að fyrirhitta lif- andi sál, óð vikur, hlustandi á drunur eldfjallsins sem spjó eldi og eyðileggingu, horfði á galtóm hús, sem áður voru full af lífi og andaði að mér gasmenguðu andrúmslofti. Ég hef aldrei til Vestmanna- eyja komið og því var erfitt að gera sér í hugarlund iðandi bæjarlíf, sem áður hafði verið, eða að byggð risi hér á ný. En Vestmannaeyingar eru bjartsýnni en ég. Þeir leggja nótt við dag í baráttu sinni við náttúruöflin og nú í dag ógnar hraunið, sem skríður hægrt og sígandi í átt að bænum, höfninni og innsigl- ingunni. Til varnar ýttu Eyja- menn upp 800 metra löng- um varnargarði og i hann not- uðu þeir vikurinn, sem áður var þeirra ógnvaldur, gegn eyðileggingunni — hraiminu. Um leið byrjuðu þeir að kæla hraunjaðarinn, fyrst með bílum slökkviliðsins, en núna hafa þeir lagt vatnsleiðslur upp frá Skansinum inn á hraunið, eft- ir varnargarðinum endilöngum, út eftir hafnargarðinum, og þegar fast land þrýtur taka við dæluskip. Með vatnskæling unni ætla þeir að stöðva rennsli hraunsins í átt að bæn- um, höfninni og innsiglingunni og Flakkarann á leið sinni nið- ur i hafnarmynnið. Þegar hraunjaðarinn storknar, hleðst hann upp og myndar voldugan varnargarð um Ieið og hann beinir hraunrennslinu i austur att að Bjarnarey og suður með Urðunum. — „Náttúruöflin hafa sagt okkur stríð á hendur, en við ætlum að verja okkar Eyju með öllum tiltækum ráðum. Höfnin er lífæð okkar Vestmannaey- inga og meðan hún fyllist ekki af hrauni þá höldum við áfram okkar baráttu. Við getum hreinsað burt vikurinn, lagfært skemmd hús og byggt ný. Gróð urinn mun vaxa og kjarninn af Vestmannaeyingum kemur aft- ur." Uppi á varnargarðinum hitti ég ungan Vestmannaeying, hann benti mér á húsið sitt, sem leit út eins og gjallhrúga meðþaki: „Það er hægt að sætta sig við að sjá húsin fara und- ir vikur því það er hlutur, sem við getum ekki spornað gegn, en hraunrennslið getum við stöðvað með vatnskælingu og þess veg-na er sárt að horfa upp á hraunið gleypa húsin. Með þeim dæluútbúnaði, sem nú er i Eyjum, er ekki hægt að kæla hraunjaðarinn á öllum varnargarðinum. Við dæl um þar sem glóðin er og þegar hraunjaðarinn þar er storknað ur, er komin glóð annars stað- ar. Þá flytjum við kælinguna á þann stað og er þá viðbúið að hraunrennslið taki sig upp á fyrri staðnum." Þá vaknar sú spurning, því í andskotanum eru ekki fengnar fleiri dælur i gagnið? Ekld er allt búið enn, nú hefur gasið tekið sér bólfestu I bænum, en von Eyjabúa er sú, að vindurinn gangi I lið með þeim og sópi burt gasinu. Við- brögð Eyjabúa gagnvart gas- inu komast til skila í svari eins þeirra, þegar honum var tjáð að gas væri komið í húsið hans: „Mig hefur lengi vantað gas & kveikjarann minn." ;;.¦; ;¦;'¦¦" ¦;¦;¦;¦¦ '.: ¦¦¦ ;¦¦' ¦ ¦¦ ; '; .;¦¦'¦: '¦' :;•¦¦¦ .':'¦: ¦'¦

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.