Morgunblaðið - 21.03.1973, Blaðsíða 21

Morgunblaðið - 21.03.1973, Blaðsíða 21
MORGUNBLADIÐ, MIDVIKUDAGUR 21. MARZ 1973 21 kvenna dúiKan Lambakjöt og minnimáttarkennd Hambor garar í matinn Ef til viU þykir svökallaður hamborgari ekki neinn sérstak ur hátiðamatur, en ýmislegt má gera til að færa hann í sparibún- inig. Á myndinni sjáum við 12 misimiunandi vegu við að bera frarn hamborgara úr höklkuðu nautakjöti. Efsta röð frá vinstri: 1) Tómatar, ferskir eða niður soðndr, settir ofain á, síðan ost- ur, ansjósur og ólifur þar ofan á, sett inn í ofn þar tiil osturinn bráðnar. 2) Avocado-sneið sett ofan á, sítrónus&fi, salt og pipar sett á. Hálifur tómatur, sem innimatur- iirm hefur verið tekinn úr, settur afam á og síðan fylitur með „lauk-dýfu", (tilbúin úr pakka). Steinselja sett á og „Mme"-sneið. 3) Þykkar, steiktar lauíksneið ar settar ofan á og þykk sneið af osti. Dálitið eff dhili-sósu sett á, og þetta sett inn i ofn þar til osturinm bráðnar. 4) Ofan á kjötið sett sneið af ananas, (má vera brugðið á pönnu áður). Þar ofan á eru settar soðnar gulrótarsneiðar, sem aðeins eru soðnar I ottíu, bætt í ananassafa, soya-sósu og sykri eftir simekk. Sósan sett yf ir kjötið ásamt steiktu baconi og „pickles". Miðröð: 1) Soðnar gulrœtur, sem að- eins hefur verið brugðið á pönnu, settar oíam á, „thyme" Ekið inn í bílskúrinn SUMIR eiga erfitt með að aka þráðbeint inn i bílskúrinn, þeim til armæSu og erfiðleika, sem næstir þurfa að „bakka" út. Við heyrðum uni gott ráð. Annaðhvort má mála rendur á gólfið, þar sem hjólin eíga að vera eða þá að gera hringi á vegginin, á móti hurðinni, þannig að ljósin á bilnum falli beint á hringina, ef böft- uim er rétt lagt. Ekki svo slæm hugmiynd, finnst okkur? kryddi stráð yfir, grasiauki þar ofan á. 2) Franskar kartöflur, heitar, settar ofan á, laukhringur, sem steiktur er eins og kartöflurn- sx, síðan heit „barbecue"-sosa sett ofan á. 3) Grænn piparhringur stei'kt ur í oliu, settur á kjötið, inn i hringinn settir steiktir sveppir og rauður pipar. 4) Karrý-hrisgrjónum og græn um baunum blandað saman, sett ofan á kjðtið, skreytt með „chutney" og rifnum appelsiinu- berki. Neðsta röð: 1) Heitar belgbaunir, litlir hvít ir laukar settir ofan á, kryddað eftir smekk, risitaðar möndlur má einnig setja ofan á, papriku stráð yfir. 2) Agúrkusneiðar (afhýddar ef vill) edik og sykur að smekk látið stand£ dágóða stund áður en sett er á kjötið. Majones sett yfir og ef til vill mokkrar rækj ur og sí'trónusneið. 3) Sýrður rjómi með kúmeni í settur yfir, gerð dæld í kjöt- sneiðina. Skreytt með radisu- sneið, þegar þær eru fáanlegar. 4) Köld kartöflustappa krydduð með salti, pipar og sinn epi. Gerðar kökur aðeins minni en kjötsneiðarnar, velt upp úr saxaðri steinseljunni og sett á kjötið. Skreytt með „pickles" og radisu. MIKIÐ hefur mér oft gramizt, þegar ég heyri fólk tala með lít- iisvirðingu um lambakjötið okk- ar ágæta. Það er engu líkara en ýmsuin þeim, sem farið hafa nokkrar ferðir til annarra landa og forframazt, finnist lambakjöt ákaflega lítilfjörlegur matur á eftir. Þeir hinir sömu tala þá af mikilli hrifningu um nautasteikur og annað góðgæti í útlandinu og ergja sig yfir að geta ekki fengið það samia hér. Lambakjöt þykir jafinvel sums staðar varla nógu góður matur til að bera fyrir gesti. Nú er svo sem á boðstólum annað kjöt hér og margt ágætt. Kjúklingar hér standa áreiðan- lega ekki að baki slíkum mat annars staðar, þó að ekki sé um ýkja langa reynslu i ræktun þeirra að ræða. Einhvern tíma verður kannski á boðstólum hér fyrsta flokks nautakjöt, sem aldrei svíkur þau fyrirhe^t um gæði, sem lofað er. Við eigum áreiðanlega ekki völ á ljúffengara kjöti en lambakjöti í bili. Það hefur þó orðíð ögn hversdagslegri matur í margra augum en efni standa til. Má þar áreiðanlega um kenna áhugaleysi íramleiðenda á kynningu, einhæf um skurði og sundurtekningu, og oft of mikilli fitu. Og svo er það auðvitað þessi landlæga minni- máttarkennd okkar, svona ramm íslenzkwr matur getur ekki verið finn matur. Hvernig „ropar" barnið? ALLIR hiutir eru athugaðir nú til dags og er það eflaust gott. Dr. Milton M. Rerger, vel þekktur sálfræðingur í New York, álítur eftir langvarandi athuganir, að með því að fylgj ast með hvernig ungbarnið „ropar" megi segja til um viss an þátt í skapgerð þess sem fuJ.ltíða marans. Þau börn, sem eru treg til að „ropa" en gera það svo all myndarlega þegar það kem- ur, álítur hann að sýni á- kveðni og styrk, og séu vel faldiln til forystu. Hin sem gera þetta með minni hávaða, rólegar og sjaldnar álítur hann verða framtaksminni og hikandi. Ef til vill er eitthvað til í þessu. Reyndar þekkjum við hér á landi þá trú að ráða megi af gráti smábarna hvern ig skapferli þeirra verður. 1 fyrrasumar b!w*».t i timariti hér viðtal við þ&kktan hótel- stjóra, þar sem hann sagði: „Við eigum ekki alltaf að vera með þetta lambakjöt." Kvað hann ferðameren jafnvel kvarta undan því. Á sama tíma komu hér hópar brezkra kvenna, meðlimir í Kven félagasambandi Bretlands og dvöldust hér í vikutíma á hóteli í borginni. Sumar þessara kvenna höfðu ferðazt mjög viða um lönd á vegum sambandsins. Eftlr 4—5 daga dvöl hér kvört- uðu konurnar mjög yfir því að fá ekki að bragða ísleinzkan mat. Matseðillinn var ákveðinn fyrir hópinn, val tveggja rétta hvert sinn. Það sem þeim var boðið upp á þessa daga var nautakjöt með frönskum kartöflum, Wien arsnitzel með frönskum kartöfl- um o. fl. með frönskum kartöfl- um. Sögðu þær sem satt var að slikan mat gætu þær fengið í hverri „kaffiteríu" í heimalandi sínu. Le'ðinleg mistök skipuleggj arda ferðarinnar eða þeirra, sem matseðli ráða. En vegna þess að þær kvörtuðu fengu þær lamba- kjöt og fisk og urðu glaðar mjög. Nei, við þurfum síöur en svo að bera kinnroða fyrir lamba- kjötið okkar (á það reyndar við um fleira af mat okkar) en við þurfum að læra að matbúa það á fleiri vegu, gera tilraunir með nýja rétti og matbúa á nýjan hátt. Þelr, sem kaupa háifa eða heila skrokka í einu geta sagt til um og ráðið skurði að vild. Möguleikar til matargerðar eru áreiðanlega óteljandi. Af þeim mörgu réttum sem ég hef búið til úr lambakjöti þó að uppskrift hafi gefið upp kálfa- eða svina- kjöt, hefur það sannarlega ekki brugðizt heldur orðið fjölakyldu og gestum tii ánægju. Sj'álfsagt hafa margir sömu sögu að segja. Framleiðendur ættu að gera meira af því, að kynna nýjungar og efna jafnvel til samkeppni um lambakiötsrétti til að kynna ágæti þess. Það þarf enginn að skammast sín fyrir að bera lamibakjöt á borð, jafnvel fyrir sjálfan kónginn, ef það er vel matreltt. Bergljót. Lale Anderson 1947 og 1972 „Lily Marlene" MARGIR kannast við lagið „Lily Marlene" sem án efa var vinsæl- asta lagið, sem sungið var í seinni heimsstyrjöldinni bæði af hermönnum í herbúðumum og ekki síður borgurunum heima fyrir. Lagið var upphaflega kveðjulag útvarpsins í Relgrad, sem þá var i hömdum Þjóðverja, em barst þaðan viða um lönd. — Textinn var þýddur á 42 tungu- mál, og hlaut ásamt lagi, fádæma vinsældir. Stúlkan, sem söng þetta lag inn á plötu og gerði frægt, var þýzk og hét Lale Anderson. — Hún ritaði endurmmningar sím- ar og kom bókin út i haust undir nafninu „Litir himinsins eru margir" („The Sky Has Many Colours!) Lætur hún þar í ljós undrum sina á vinsældum „Lily Marlene". Lale Anderson lézt i Vin í september síðastliðnum, 59 ára að aldri, rétt eftir að bókm kom út. Hvað hefur hún á borðum? MARGOT Nycop er sæmsk blaða- kona, sem er sérhæfð í þvi sem viðkemur mat- og neyzluvenjum. Hún er þekkt í Svíþjóð og víðar vegna greima sinna i blöðunum „Damernas Várld", „Svensk Femina" og „Expressen". Á heimili frúarinnar virðast góðir matarsiðir hafa skapazt, og hún verið mjög varkár í vali á vörum. Hún segist aldrei kaupa n'ðursoðinn mat, gosdrykki, sæl- gæti, sætar kökur, pylaur, tilbúið álegg, mat eða drykki i duft- formi. Frúin á þrjá uppkomna syni, sá elzti nær þrítugur, og hefur aldrei þurft að láta gera við tönn. Hér er svo smá yfirlit yfir kaup á ýmsu til heimilis Margot Nycops. Sykur: Mjög lítið magn keypt, kannski nokkur hundruð grömm á ári, handa gestum. Hveiti: Aldrei keypt og heldur ekki hveitibrauð. Brauðristin var tekin úr notkun fyrir áratug. Hún kaup'r þýzkt imnflutt súr- deigsbrauð, sænskt gróft brauð og Ideal 4 hrökkbrauð. Saltaður matur: Kjöt eða fisk- ur kemur aldrei á borðið Egg og fugia kaupir hún stund um og þá beint frá búunum. Grænmeti og ávextir eru ríkur þáttur í daglegri fæðu. Græn- meti, bæði nýtt og frosið, helzt það, sem hefur verið ræktað ám tilbúins áburðar og úðunar. Salat, borðað daglega. Salat- blöð, piparávext'.r, tómatar, ag- úrkur, steimselja. Kartöflur borð aðar á sumrin og haustim og soðn ar með hýði. Á veturna notuð hrísgrjón með hýði í staðinn. Ostur. Daglega á borðum, norskur mysuostur (salt- og syk urlaus) og Schweizer-ostur. ör Margot Nycop liitið smjör. Aidrei smjörlíki. Salt. Aldrei sett i mat, meirm notað salt með kryddi í. Kaffi: U.þ.b. 2 bollar á dag, ann ars ávaxtasafi. Sólblómaolía til að steikja úr, aldrei harðsteikt, engar hveitisó» ur eða jafnimgar.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.