Alþýðublaðið - 17.08.1958, Blaðsíða 7

Alþýðublaðið - 17.08.1958, Blaðsíða 7
\ Sunnudagur 17. ágúst 1958 Alþýðublaðið * V LeiSir allra, sem aetla «9 kaupa eða selja » I L liggja til okkax Bílasalan- Klapparstíg 37. Sími 19032 §bss§a •i Krisflán ðmiumsí allskonar vatns- og bitalagnir, Hlialagnlr s,fB Símar: 33712 og 128d§. 'í&S hsestaréttar- og héralls dómslögiBeaa, Máiflutningur, trmheimta, samningagarðir, fasteigna og skipasala. Laugaveg 27. Sfmi- 1-14-83. Bíla og fasteignasalan Vitastíg 8 A. Sími 16205. Samiilarlícirt Slysavarnafélag Islands kaupa flestir. Pást hjá slysa varnadeildum um land allt. 1 Reykjavík í Hannyíðaverzl uninni í Bankastr. 6, Verzl. Gunnþórunnar Halldórsdótt nr og í skrifstofu félagsins, Grófin 1. Afgreidd í síms H397. Heitið á Slysavamafé lagið. — ÞaS foregat ekM. — prjónatuskur og málstuskur hæsta verði. ilSafosSy Wngholtstræti 2. SKINFAXi h.f. Kíapparsííg 30 Sími 1-0484. Tökum raflagnrr og breytingar á: lögnum. MótorviðgerSir og v-iö geðir á ölluin: heimilis— takjum. MHnningarspjöld B„ A. S. íáat hj* Happdrætti DASr Vesturveri, sími 17757 — VéiSarfæráverzl; Verðanda, rimi 13788 -- Sjómannafé lagi Reykjávíkurj sími 11915 — Jónasi Bergmann,1 Háteigs vegi 52, sími 14784 — Bóka ?erzl. Fróða, Leifsgötu 4, sfnti 12037 —¦ Ólafi Jöíianns •ynt; HauSágerSÍ 15, sími 33G9S —- Nesbúðí Nesvegi 29 ——S Guðm. Andréssyni gull «ml8, Laugavegi 50, síml 18789 — í HatnárfiiSi i Fótt 1 ¦fml # 18-2-18 + 1 W MrMW Þorvaldur Ári Arasoa, iidl. LÖGMANNSSKRIFSTOFA SkóUvörSustíg 38 c/o rili' lóh. PorUiU!0"lit- - PMH. «# U4ttotlnn ¦¦-.. Sfmní/íli.-/íri bandslæki 3marag5 segulbandstæki ný komin. — Einkaumboð Rammagerðin Hafnarstræti 17 Sigurður Ólason hæstaréttarlögmaður héraðsdómslögmaður Þorvaldur Luðvíksson Austurstræti 14 Sími 155 35 rnesmgar. Get bætt við mig verk- um. HILMAE JÓN pípulagningam. Sími 63 — Selfossi. keflvíkingar: suðurnesjamenn! Innlánsdeild Kaupfélags SuSurnesja greiðir ySur . innistæSu yðar. Þér getið verið örugg um hæstu fáanlega vexti af sparifé yðar hjá oss. Kaupfélag Suðurnesja, Faxabraut 27. Höfum úrval af t e d d y og ¦UHrtfrttiaift, e/#p?0- fatnaði Hafnarfirði Harry Carmichael: imii Tr3P Vasadagbókin 'tP <¦**,&*&.* Greiðsla fyrir morð illinn á stigaþrepanum var blettóttur af raka. Það fór napur dragsúgur um ganginn í hvert skipti sem hurð var opnuð. konu; það var ekkert líklegra en hún væri í baði. Ef' hún kæmi nú allt í einu fram >"& sjónarsviðið ... og þá var þetta einstætt tækifæri, sem Piper gekk upp á efri hæð i hann mátti ekki fyrir nokkuril' ina; Nam staðar á stigapallin j mun láta ónotað . . að athuga Fæst í öllum Bóka- '. verzlumim. Verð kr. 30.00 um og hneppti frá sér frakkam um. Þurrkaði sér umhendurnar á vasaklút, hristi vatnið af hattbörðunum. Síðan virti hann fyrir sér dyrnar að íbúð þeirra Ghristinu Howalrd og Pat Oddy. Hann heyrði óm af samtali konu og manns á neðri hæð- inni og hjólagný bíla úti fyr- ír. Hann knúði enn dyra og nokkuð fastara en fyrst, tók síðan um hurðarhúninn, og fyrr en hann vissi orðið af háfði hurðin opnazt. Og um leið sótti að honum annarleg og ónotaleg tilfinning. Þau Raymond Barrett og Christina Howard höf ðu bæði beðið bana óvænt og án þess þeim gæfist kostur á að kalla á hjálp. Væri þess rétt til getið að frú Barrett hefði orðið þeim báð- um að bana mundi hún ekki geta látið þar við setja. Hún varð að halda áfr'am, leyna hverju morði með nýju morði. Hún hafði ekkert annað að ótt ast en þaðs að upp um hana kæmist. Refsingki var söm og jöfn hvort heldur morðin voru fleiri eða færri. Hvað gat hann því vitað nema hún biði hans að hurðar baki? Eða að Pat Oddy hefði látið hina dýrmætu gimsteina leiða sig í freisni . . . Það gerði svo sem engan mun. Slík auð æfi mundu nægja til þess að hvaða glæpakvendi sem var svifis einskis. Það var þetta frumstæða óttahugboð, sem iæstist um hann allan. Hann fann að hvað þetta snerti óttaðist hann ekki konur síSur en karlmenn. Hafi kona banavopn handa á milíi ræður það úrslitum. Morðframkvæmd fer ekki eft ir kynjum. Það loguðu hvar vetna ljós inni og dyrnar voru ólæstar, en iþó hafði enginn svarað þegar hann knúði dyra. Og klukkan var þó ekki nema hálfellefu. Ólæstar dyr voru alltaf freisting í sjálfu s.ér. Hafði einhver reiknað það út að hann mundi ekki standast þá freistingu? Hann ýtti hurðinni hægt og hljóðlega frá stöfum og það marraði dáiítið í hjörunum. Innl á ganginum sá hann standa hægindastól^ við lítið borð; mynd af blómakröfu á vegg fyrir gafii. Arirm í horni og lítill legubekkur hjá. En hvergi var að sjá neina hreyf ingu og ekkert hljóð eða þrusk heyrðist nema lágt hjara marrið. , síHann nam enn staðar þeg- ¦¦&X han-n kom inn fyrir þrösk nldinn. Þurrkaði svitann af enni sér og höndum. Nú fyrst ve.itti hann aftur athygli þeim ýmsu hljóðum sem eyru hans Bjámii. — umferðargnýinn, óm Sf: tónlist úr útvarpsviðtæki ;.einhvSrs staðar langt í burtu, ^m af ^amtali á hæðinni fyrir "heðan, slydduhljóðið á hús- þökunum. Það hlaut að vera hámark allrar heimsku að 1 vaða svona óboðinn inn í íbúð' þótt ekki væri nema eins og í tvær mínútur . . . athuga hvað? Hafði hún ekki sjálf verið að athuga og leita, þeg ar Slater rakst á hana í þorp inu við Meyjarhöfða? Hugsanirnar sóttu að hoh- um. Fyrst og fremst hafði hann þennan náunga, sem kallað hafði sig Slate, alvarlega grunaðan um græsku. Og svd var það Slater . . . það hlaut að' vera landsímahringing frá þorpinu til Lundúna, en þó hafði hann hringt beint eins og um sjálfvirkan sma væri að ræða. Og tekið það meira að segja fram að hann stæði inni í símaklefa á'vissu götú. homi í þorpinu. Piper virti lauslega fyrir sél tímaritin, sem lágu á borðinui Varð síðan ósjálfrátt litið undl; ir borðið og það sem h'ann kom, auga á þar hafði slík áhrif áj hann að hann gleymdi allrií varúð og lét sig 'það engii; skipta þótt Pat Oddy gætí komið að honum á hverri stundu. Hann gleymdi öllu öðru en lýsingu Price á skríni því, sem Savilleskartgripirnir Voru geymdir í, og á einu and- artakj hafði hann Iokað hur^: inni og laut undir borðið. oj áður en hann gerði það, áðutl en hann hafði athugað skrínj^' sem þar stóð, vissi haim wgp á hár að ekki gat verið unil annað að ræða en hið um-i rædda gimsteinaskrín. LýsT« ingin hæfðj, nákvæmlega; þaðt var úr leðri og fóðrað hvítxi: silki og svörtu flaueli. Þa&, stóð þarna undir borðinu, opí ið og tómt og gullinn læsing þess haiði verið brotin upp. Og því virtist hafa verið ýtt ,þarna undir borðið eins o^; hverjum öðrum gagnslausuni hlut. .:; Hann rétti úr sér og brauf. heilann um hvers vegna hún, hefSi ekki látið sér inægja að taka skartgripina_ þar ' sem hún fann þá, stinga þeim á sigt; en láta skrínið eftír, heldjur. vera a.ð bambrast með það f gerosii i Framhald af 1. tíSia. 1 . § en skreiðarframieiðsla er eirrn4 ig mjög mikil hjá Bæjarútger^ inni. En hún er sem allir vílg mesta útgerðarfyrirtæki landý ins. remsun Hreinsum gólfteppi, fljótt og vel. Breytum og gerum einn- ig við þau. Gólfteppagerðin hf. Skúlagötu 51. Sími 17360. H

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.