Morgunblaðið - 14.03.1975, Blaðsíða 28

Morgunblaðið - 14.03.1975, Blaðsíða 28
28 MORGUNBLAÐIÐ, FÖSTUDAGUR 14. MARZ 1975 Piltur og stúlka Eftir Jón Thoroddsen ekki nema það, að þaö er verið að bendla þig við þremilinn hann Gvend á Búrfelli. Hver gjörir það? Á, þaö var líklegra, að það væri ekki meiri hæfa fyrir því en mörgu öðru, sem það fer meó; en guði sé lof, að það er ekki satt, þar færi illa góður biti í hundskjaft, hafði ég nærri sagt; ég var búin að heita því fyrir mér, að ekki skyldi ég koma í veizluna þína, gæzkan mín, ef þú ættir þann kúalubba; en mikið er, hvað bölvaö hyskið — guó fyrirgefi mér, að ég blóta — getur logið, ég segi það satt, tilhæfulaust; þetta er altalað út um alla sveit, en ég ber á móti því og segi, að það skuli ekki vera aó fara með þetta slaður, því hún Sigríður mín ætti ekki fremur strákinn hann Gvend en strákurinn hann Gvendur færi ofan í mig. Þetta gat þó vel staðizt, sagði Sigríður og stundi við; það mundi þykja nógu gott gjaforð fyrir mig. Æ, það er von þig hrylli við því, blessaóur unginn, aó hugsa til þess, hvað þá heldur — Þetta hefur þó komið til orða, Gróa mín, og er mörgu skrökvað, sem minna er hæft í. Æ, nú held ég mér verði flökurt, elskan mín, það hefói ég svarið fyrir; og hvað ætlar hann að gjöra meö konu, þumbarinn sá! Ég segi fyrir mig, ég vildi heldur sofa hjá einhverjum rekaviðardrumb en honum Gvendi. Sigríður þagói og gat þó ekki gjört að sér að brosa; en Gróa lét dæluna ganga: Ég þykist vita, að hún Ingveldur mín hefur fljótt gefið honum góó svör og gegnileg? Sigríður rétti þá að henni bréf ið. Sagan af kóngsdóttur og svarta bola ertu ljót", sagði hann. „Heldurðu að ég vilji nýta handklæði, sem þú hefir snert með sótugum fingrunum". Síðan fór konungssonur til kirkjunnar, og Katrín bað einnig um að fá aó fara þangað. Hún var spurð, hvað hún ætlaði að gera þangað, svona svört og óhrein, eins og hún væri. En Katrín sagði, að sér fyndist presturinn svo góður ræðumaður, hún hefði svo gott af því að hlusta á hann, blessaðan, sagði hún, og þá var henni leyft að fara. Hún gekk að berginu og barði á klettinn, og svo kom maðurinn þar út og fékk henni kjól, sem var miklu fallegri en sá fyrri, hann var allur útsaumaður með silfri, og hest fékk hann henni líka með silfursaumuðum söóli og beisli. Þegar Katrín kóngsdóttir kom til kirkju, stóð allt fólkið úti enn, allir fóru að hugsa um það, hver þessi DRÁTTHAGI BLÝANTURINN FERDIIMAIMD fftco morgunkof f inul Lifði af hákarls- árás Það er örugglega fá- títt, að menn sleppi lif- andi frá þvi aö lenda í kasti viö grimma há- karla, sem klippa menn í sundur líkt og skæri þráó. En um daginn varð maóur fyrir því á baóströnd í Ástralíu, að hákarl réðst á hann, tætti hákarlinn læri mannsins, svo aö það tók lækna yfir 70 spor aó sauma saman sárið, en maðurinn lifði hákarls- bitió af og komst þessi frétt í heimspressuna. Maðurinn var, þegar þetta varó aó leika sér á fleytibretti sem sjóbaö- strandar fólk lætur öldu- falinn bera sig á langar leióir og er mjög vinsælt sport víóa úti í heimi. Alitinn dáinn en var ljós- lifandi Þessi saga gerðist í bænum Hendaye í f'rakklandi fyrir skömmu. Kvöld eitt er ungur maður kom heim til sin, fékk hann nánast taugaáfall og foreldrar hans þá ekki síður, því er sórrurinn kom heim, sátu foreldrar hans vió likbörur hans. Lögregl- an í bænum hafói komið meö hann heim liðið lík nokkru áður þetta sama kvöld,^Þaó sem gerðist þetta kvöld er í stuttu máli þetta. Vinur manns- ins hafói komió heim um kvöldið. Án þess að segja foreldrunum frá því hafði sá maóur tekió mótorhjólió hans og bún- inginn hans. í ökuför- inni sem hann fór i á mótorhjólinu, tók hann með- sér vinkonu sína. Ökuförin fékk snöggan endi, því hann ók á mik- illi ferð á ljósastaur og lét hann lífið á staónum. Unga stúlkan stórslas- aðist^ Hinn látni var óþekkjanlegur, en í mótorhjólagallanum fann lögreglan ökuskír- teini og samkvæmt því var fariö meó hinn látna heim til foreldranna, sem töldu víst, því þau þekktu búninginn, aó hinn látni væri sonur þeirra. Því var þaó aó er hjónin höfóu áttaó sig á því aó sonur þeirra væri bráólifandi, breyttist harmur þeirra í ofsalega gleði, sagði lögreglan, þegar hún hafði fengió botn í þetta mál.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.