Morgunblaðið - 13.11.1976, Blaðsíða 22

Morgunblaðið - 13.11.1976, Blaðsíða 22
22 MORGUNBLAÐIÐ, LÁUGARDAGUR 13. NOVEMBER 1976 Olver Fannberg Minningarorð F. 30. apríl 1924. D. 3. nóv. 1976. Daglega lesum við dánarminningar f blöðunum. Margar fjalla þær um fólk, sem átti langa ferð aö baki og hafði skilað drjúgu ævistarfi. En við lesum lika æði oft um fólk, sem kveður þetta jarðlif á miðjum aldri eða jafnvel yngra. Verður þá okkur, sem komin erum á þennan aldur, oft á að spyrja: Fer nú kannski lokadagurinn að nálgast? Ég kveð hér með nokkrum orð- um jafnaldra minn, sem nú hefur hlotið hvíld eftir langt og erfitt sjúkdómsstrfð, er hlaut að hafa einn endi. Hann vissi sjálfur að hverju stefndi með sjúkdóminn. En hann var jafnan með bros á vör, þegar hann fékk heimsókn á sjúkrahúsið. ölver Fannberg var fæddur í Bolungarvfk 30. aprfl árið 1924. Eru foreldrar hans Bjarni Fann- berg, fyrrum utgerðarmaður og skipstjóri, og Kristjana Guðjóns- dðttir kona hans. ölvers-nafnið mun þannig tilkomið, að fyrsta skipið, sem Bjarni stýrði, hét þessu nafni. ölver ólst upp í Vík- inni til 11 ára aldurs, en þá flutt- ust foreldrar hans til Isafjarðar. Byrjaði ölver snemma að stunda sjó. Og til þess að vera vel hlut- gengur á þeim vettvangi, sótti hann um inngöngu á Stýrimanna- skólann og lauk þaðan fiski- mannaprófi 1949. Stundaði hann sjóinn nokkur næstu árin, en tók að því búnu að vinna að upp- setningu á fiskinetum og viðgerð- um hér í bæ, hjá Thorberg Einarssyni netagerðarmeistara. Má ætla, að þarna hafi ölver verið á réttri hillu í lífinu, en svo fór þó, að landbúnaður varð aðalstarf hans síðustu árin. En orsök er til alls. Árið 1952 kvæntist Ölver Þóru Ólafsdóttur frá Jaðri í Þykkvabæ, sem lengi hafði starfað á heimili Soffíu og Magnúsar Kjarans stór- kaupmanns, að Hólatorgi 4 hér f bæ. Bjuggu þau á nokkrum stöð- um f bænum, þar til þau fluttust í Þykkvabæinn vorið 1965. Bjuggu þau þar upp frá því til haustsins 1975, er heilsa ölvers var orðin mjög tæp. Var þá seld jörð og bú, en fbúð keypt hér, sem Þóra dvel- ur nú f ásamt syni þeirra, Ólafi, sem nú er 15 ára að aldri og stundar nám við Hagaskólann. ölver kunni vel við búskapinn f Þykkvabænum, sem er, eins og flestum mun kunnugt, mest- megnis kartöflurækt. Hann hefði vafalaust sinnt búskapnum f Þykkvabænum meðan kraftar entust. Jarðrækt og skepnuhirð- ing var honum yndi. Má það þó merkilegt teljast, þar sem hann var alinn upp f sjávarplássum. Heimilisfaðir var ölver góður og heimakær. Hann hafði yndi af þvf að fegra heimilið yzt sem innst og var þar samhuga konu sinni, sem Ollu vill halda snyrti- legu og í reglu. ölver las bækur og tímarit og átti reyndar allmikið af hvorutveggja. Eg kom oft á heimili Þóru og ölvers meðan ég dvaldi í Þykkvabænum og get um þetta borið af eigin raun. Eg kenndi syni þeirra fyrsta árið, sem hann gekk f skóla og á um þetta heimili gððar minningar sem og um önnur heimili á þess- um stað. Eg vil láta það koma fram, að f Þykkvabænum býr gott fólk. ölver var aðkomumaður í Þykkvabæ, en hann samlagaðist þar fólkinu, eins og hann væri innfæddur, er mér óhætt að segja. Hann var hrókur alls fagnaðar á mannmótum og kunni að meta krydd lffsins, allt þó f hófi. Nú er komið að leiðarlokum. I dag verður ölver Fannberg jarð- settur í Hábæjarkirkjugarði f Þykkvabæ. Þar kaus hann að hvfla við hlið ættmenna konu sinnar. Auk konu hans og sonar fylgja honum til grafar foreldrar hans og bróðir Eyþór, sem einn er nú á lífi fimm systkina. Tvö hvíla f Isafjarðarkirkjugarði, eitt f Bol.vík. Þá fylgir ölver til grafar Ólafur tengdafaðir hans, nærri hálfníræður, svo og systir Þóru, Isafold, sem annast hefur föður sinn við þverrandi krafta og heilsu undanfarin ár. Hefur þá hér verið upptalinn nánasti hópur ættmenna og tengdafólks ölvers sáluga. ÖU sakna þau öðlings- manns, sem horfinn er sjónum okkar á miðjum aldri. En mest hafa að sjálfsögðu kona hans og sonur misst. En sú er trú mfn, að tfminn græði sárin og eftir verði þakklæti fyrir árin öll, sem hann fékk með þeim að dvelja á þessari jörð. Haf þökk af hjarta, þetta ljðð til þfn f fjarlægona-r. Nú sé þér hvfldin set og gðð og sfðasti blundur vær. Auðunn Bragi Sveinsson. Móðir okkar, er látin t DAGMAR FINNBJARNARDÓTTIR. Guðrún Kaldal. IngóifurG. Sigurðsson. t Faðir okkar. andaðist 1 2. þ.m BJARNI PETURSSON. bilasmiður. Lilja Bendixen. Léra Petrina Bjarnadóttir, Elinborg Bjarnadóttir. Útför t SIGURBORGAR SIGURÐARDÓTTUR, Þingholsbraut 15, Kópavogi, fer fram frá Fríkirkjunni í Hafnarfirði. laugardaginn 13. nóvember kl. 1 1 árdegis. Blóm vinsamlega afþökkuð. en þeir sem vildu minnast hinnar látnu látið líknarstofnanir njóta þess. Vandamenn • Vinur minn ölver Fannberg lést á Landspftalanum miðviku- daginn 3. nóvember. Hann var fæddur f Bolungarvfk 30. aprfl 1924, sonur hjónanna Kristjönu Jónsdðttur Fannberg og Bjarna Fannberg skipstjóra. ölver ólst upp í „Víkinni" hjá foreldrum sfnum og komst þá fljótt f kynni við sjóinn og beit- ingarskúrana, enda var hann mjög góður sjómaður. Hann fluttist með foreldrum sínum til Isafjarðar 1935, og lauk þar gagnfræðaprófi. ölver var af- burða linumaður, og tók oft þátt í kappmótum á Isafirði og vann til verðlauna. Hann var einnig mjög góður netamaður, handfljótur, handlaginn og vandvirkur. Fjölskyldan flyst suður til Reykjavikur 1943. Þar kynnist hann konu sinni, Þóru Olafsdótt- ur, Friðrikssonar frá Jaðri í Þykkvabæ. Þóra vann þá hjá Magnúsi Kjaran og Soffíu konu hans. Við ölver vorum mikið sam- an á þessum árum, og eru margar ljúfar minningar í huga mínum frá þeim tímum. ölver fer í Stýrimannaskólann 1947 og lýkur prófi þaðan 1949. Þáttaskil verða i lífi hans þegar tengdamóðir hans og mágur deyja með stuttu millibili og Ólafur er eftir með eina dóttur. ölver og Þóra flytja austur og fara að búa að hálfu á móti þeim. Siðan versn- aði heilsa Ólafs og aidurinn færð- ist yfir hann, tók þá ölver við þeirra helmingi búsins. Fyrstu ár- in voru þau með skepnur, en sið- ustu árin eingöngu með kartöflu- rækt. En siðan kom slæma fréttin, Ölver kominn á sjúkrahús. Þegar menn, sem aldrei hafa kennt sér meins, þurfa á sjúkrahús, án þess að slasast, eru það slæmar fréttir. Þó birti upp i sumar, þá var Ölver kominn heim og við fórum í bæinn, eins og f gamla daga, sát- um á bekknum á torginu og geng- um með höfninni. En birtan stóð ekki lengi, næst þegar ég kom í land var ölver kominn á sjúkra- húsaftur. Ölver og Þóra áttu kjörson, Ólaf Fannberg, sem nú stundar gagn- fræðanám í Hagaskóla. ölver var vinamargur, sem best sást þegar hann lá á sjúkrahúsinu, og var það þó smáhópur af öllum hans vinum. Honum lfkaði vel í Þykkvabæ og þar verður hann til moldar borinn laugardaginn 13. nóvember. Eg og kona mfn, Aðalheiður Sigurðardóttir, biðjum Guð að blessa hann, og styrkja konu hans Þóru, son hans Olaf, foreldra og önnur skyldmenni. Skarphéðinn Magnússon. Tll Jarðar hnfga hlýtur það hennl er komlð af vor aevi flugsndr f lýtur sem fljðtlð út f haf ogdauðahaflðdðkkva vér daprlr storum á og harmatirin hrðkkva svohelt af vinabri. (B.H.) I dag verður gerð frá Hábæjar- kirkju f Djupárhreppi útför Ölvers Fannbergs en hann lést hinn 3ja nóvember sfðastl. ölver var fæddur á Bolungarvfk 30. aprfl 1924, sonur hjónanna Kristjönu Herdfsar Guðjónsdðtt- ur og Bjarna Þórðar Fannberg einn fimm systkina og eru nú f jögur látin. Vegna ókunnugleika frá uppvaxtarárum ölvers mun ég fara fljótt yfir sögu og aðeins stikla á þvf stærsta. Hann flyst hingað suður með fjölskyldunni, starfsvettvangur hans er tengdur sjó og sjómennsku ásamt al- mennri vinnu til lands, svo sem best gafst hverju sinni. Hann tekur próf frá Stýrimannaskólan- um 1949 eftir það er starfsvett- vangur hans á sjónum. Seinna hóf hann störf við netagerðariðn og vinnur við það ásamt öðrum störf- um er til féllu. 3ja júlf 1952 gekk ölver að eiga eftirlifandi konu sina Þóru Olafsdóttur ættaða úr Þykkvabæ í Rangárvallasýslu. Þau reistu sér bú hér f Reykjavík og áttu heima hér f borg til ársins 1965 að þau flytjast austur f Þykkvabæ og hefja þar búskap. I tæp ellefu ár eru þau búsett fyrir austan eða þar til fyrir rúmu ári að þau verða að bregða búi og flytjast hingað til Reykjavíkur aftur vegna sjúkdóms sem ölver hafði þá tekið og nauðsynlegrar spftalavistar. Þau fengu inni f leiguhúsnæði fyrst en í júlí s.l. fluttust þau í eigið húsnæði að Birkimel 6 hér f borg. Þau Þóra og ölver eiga eitt barn, Ólaf Guðjón, fæddan 1961, nú við nám f Hagaskóla hér í Reykjavfk. Hér að framan hef ég numið staðar við örf á atriði sem tengd eru rúmlega hálfrar aldar æviskeiði ölvers og hverf nú til baka til ársins 1966. Við hjónin höfðum þá um vorið komið syni okkar til sumardvalar hjá þeim. Heimilið að Rósalundi þar sem Þóra og ölver bjuggu var hlýlegt, þangað var gott að koma enda komu þar margir. Leið okkar hjóna lá oft austur þangað því dvöl drengsins sem þá var aðeins 6 ára er hann fór fyrst austur var endurnýjuð á hverju vori og mun hann hafa dvalist hjá þeim 8 sumur, enda leit hann á Rósalund sem sitt annað heimili og húsráðendur sem sfna aðra foreldra meðan hann dvaldist þar. Kynni okkar ölvers voru all- náin á þessum árum. Frá þeim kynnum ber birtu. Ég minnist viðræðna við hann og þess hlý- leika sem maður mætti. Við hann var gaman að ræða um menn og Konan mín og móðir okkar. t GUOLAUG OTTESEN lézt þa in 11. nóvember Gnoöarvogur 32. Þorkell Gunnarsson Karl Ottesen AuSur Þorkelsdóttir Gunnar Þorkelsson Bryndis Þorkelsdóttir t Útför mannsins míns, fóður okkar, tengdaföður og afa, KRISTJÁNS H. SIGMUNDSSONAR frí Hvallítrum Marfubakka 14, Reykjavik fer fram frá Fossvogskirkju mánudaginn 1 5. nóvember kl. 1 3.30. Sigrlður Eggertsdóttir, börn, tengdabörn og bamabörn. málefni. Mér fannst ölver fremur dulur, hann sagði ekki öðrHm hug sinn við fyrstu kynni en traustur vinur og góður félagi var hann sem gott er að minnast, frábær heimilisfaðir sem með vökulu starfi og umönnun gerði heimilið að sannkölluðum friðar- og sælu- reit sem hann átti svo rfkan þátt f að móta. Hann tengdist byggðar- laginu traustum böndum og ég held að sá tfmi sem ölver átti heima fyrir austan, þau tæp ellefu ár sem þau hjón bjuggu f Rósalundi, hafi verið honum tvennt f senn anna- og gleðitfmi. Samskipti hans við fólk i fjölmennri byggð ásamt fögru umhverfi hafi gefið honum meira heldur en búseta á mölinni sem svo er kölluð. En skjótt skipast veður í lofti, fyrir einu ári verður ölver að yfirgefa heimili sitt fyrir austan, hann er fluttur fársjúkur hingað til Reykjavfkur, lagður inn á sjúkrahús þar sem hann varð að dvelja að meira eða minna leyti síðan, með örstuttum frávik- um þó, er hann dvaldi heima og nú sfðast eftir að fjölskyldan hafði búið sér heimili að Birkimel 6. Ég minnist heimsókna til ölvers og minnist orðaskipta við hann svo veikan að hann lftt mátti mæla vegna þjáninga, ég minnist þess ekki að f eitt einasta skipti hafi hann látið æðruorð falla eða minnst á hlutskipti sitt á Land- spítalanum þar sem hann dvaldist lengstum eftir að hann veiktist. Heimsóttum við hjónin hann oft. Þar kynntumst við hetjulegri bar- áttu hans sem háð var við erfiðan sjúkdðm sem nú sfðustu mánuðina var auðséð að ekki f engist bót á. Mér er hugsað til eiginkonunn- ar sem allan þann tfma stóð við hlið hans í erfiðu sjúkdómsstrföi óþreytandi að dvelja við sjúkra- beð hans uns yfir lauk, leitandi allra hugsanlegra ráða sem til hjálpar mættu koma. Ég kom stuttu fyrir andlát ölvers á sjúkrastofuna þar sem hann lá, sýnt var að skammt var til um- skipta, hann hafði þó rænu og fylgdist með, þróttur var þorrinn og hann mátti lftt mæla. Ég stóð þögull við sjúkrabeðinn friður og kyrrð var að færast yfir ásjónu hans ég tafði ekki lengi, við tókumst í hendur handtakið var traust og ég fór leiðar minnar. Tveim dögum sfðar var hann allur. Og nú er strfðinu lokið þjáning, vonbrigði og hrörnun, linnulaus barátta við hinn slynga sláttumann er að baki, sjá allt er orðið nýtt. Nú hefur hann sem við kveðjum ýtt úr vör, leyst land- festar og beint fleyi sínu f átt til þeirrar strandar sem við hér sem eftir bfðum eigum eftir að stefna til. Ég trúi því að þar sé landsýn fögur og þar hafi vinir beðið og vfsar leið til hinna eilffu bústaða þar sem þreyttum er búin hvfld. Kristur sagði: Ég er upprisan og lífið, hver sem trúir á mig mun lifa þó hann deyi. Honum fel ég kæran vin um leið og ég flyt samúðarkveðjur eiginkonu syni, öldruðum foreldrum og bróður, heimilisfólkinu f Jaðri, ásamt fjölmennu frænda- og vinaliði. Far þú I friði friður guðs þig blessi hafðu þökk fvrlr allt og allt. V.B. ti.K.Þ. ATHYGLI skal vakin á þvf, að afmælis- og minningargreinar verða að berast blaðinu með gððum fyrirvara. Þannig verð- ur grein, sem birtast á f mið- vikudagsblaði, að berast f sfð- asta lagi fyrir hádegi á mánu- dag og hliðstætt með greinar aðra daga. Greinar mega ekki vera f sendibréfsformi eða bundnu máli. Þær þurfa að vera vélritaðar og með gððu lfnubili. t SVEINFRÍÐUR GUÐBJÖRNSDÓTTIR. fri Flateyri, léztað Hrafnistu. 1 1. nóvember Vilborg Asgeirsdóttir.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.