Morgunblaðið - 13.11.1976, Blaðsíða 23

Morgunblaðið - 13.11.1976, Blaðsíða 23
MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 13. NÓVEMBER 1976 23 Júlíana Sigurðardóttir Minningarorð Fædd 17. maf 1895. Dáin 7. nóvember 1976. Hún var fædd á Melshúsum á Akranesi, dóttir hjónanna Krist- inar Arnadóttur og Sigurðar Jóns- sonar útvegsbónda. Hún v.ar elsta barn þeirra hjóna og átti 6 syst- kini, þau Arnbjörgu, Sveinsinu, Júlíus, Arna, Sigriði og Ingileif. Af þeim lifa nú Sveinsína á Snældubeinsstöðum i Borgarf irði, ekkja Magnúsar Jakobssonar bónda þar og kennara, og Ingileif ekkja Torfa Gíslasonar verkstjóra í Hafnarfirði. Þegar Júliana var 15 ára, fór hún að heiman og réð sig til starfa I Borgarnesi. Þar kynntist hún manni sinum, Þorkeli Teitssyni. Héldu þau brúðkaup sitt 12. desember 1914. Þau eignuðust 3 dætur og 2 syni, en ólu auk þess upp fósturdóttur, Jónu Snæbjörnsdóttur, sem er gift As- mundi Guðmundssyni bónda á Grund I Kolbeinsstaðahreppi. Dæturnar eru: Oddný Kristin, sem er gift Jóni Kr. Guðmunds- syni pipulagningarmeistara I Borgarnesi, Erna gift Friðriki Guðbjartssyni skipasmið á Akur- eyri og Þórunn gift Edvard Einarssyni iðnaðarmanni i Vesturheimi. Jón Teit misstu þau hjónin 7 ára gamlan árið 1946. Hinn sonur þeirra er Þorkell flug- virki i Reykjavík, ókvæntur. Júliana missti mann sinn 26. nóvember 1949. Það var sár miss- ir svo skömmu eftir lát hins unga sonar. En missirinn var einnig mikill fyrir Borgarneskauptún og héraðið allt, svo mikilhæfur, félagslyndur og hreinskiptinn sem Þorkell Teítsson var. Er mér Þorkell sérstaklega minnis- stæður, er ég kom fyrst i Borgar- fjörð ungur kennari að Hvann- eyri. Mér fannst hann búa yfir manndómi og myndarskap. Þau lifðu saman I hamingjuríku hjónabandi, Júliana og Þorkell, í 35 ár. Mikið starf liggur eftir þau bæði og ekki síður hana. Hún sinnti jafnan símavörslu með heimilisstörfunum og gesti bar þar oft að garði, svo að fádæmi voru. Þau voru bæði ákaflega gestrisin, en móttökurnar gátu stundum verið erfiðar húsmóður- inni, þegar fyrirvarinn var litill eða enginn og húsbóndinn kom I mat eðu kaffi umkringdur vinum eða vandamönnum. Þá var það oft nauðsynlegt að húsmóðirin átti til að bera höfðingslund og myndar- skap. Hún kunni vel að taka á móti gestum, einnig þegar timi til undirbúnings virtist óhæfilega naumur. Gestirnir gátu verið menn úr sveitinni í kaupstaðar- ferð, langferðafólk, er var að koma frá skipi eða fara til skips, eða dvalargestir um lengri tíma. Alltaf gat húsmóðirin bætt við sig þjónustustörfum við aðra. Júlíana var söngelsk og hafði ágæta söngrödd, enda söng hún í kirkjukór Borgarness á yngri árum slnum. Hún var trúuð kona og góðhjörtuð og veitti af rausn sinni ekki síður þeim er minna máttu sín. Dugnaði hennar var viðbrugðið að hverju sem hún gekk og samviskusöm var hún í mun stærri mælikvarða en venju- legt er. Engum duldist, sem til þekktu, að Júliana var heilsteypt- ur persónuleiki, góð kona. Júliana vann allan aldur sinn, eftir að hún kom úr foreldra- húsum i Borgarnesi. Þar á hún marga vini og í Borgarfjarðar- héraði öllu og fleiri en hún hafði hugmynd um. Þekktust út I frá var Júliana fyrir störf við landssimann i Borgarnesi. Þar kom dugnaður hennar og árvekni vel fram. Hinar mörgu slmstöðvar I Borgar- firði kunnu vel að meta öryggi hennar og ósérplægni við símaaf- greiðslu, einnig utan símatima ef þörf gerðist. Mér er minnisstætt, hversu mjög fyrirrennarar mlnir á Hvanneyri elskuðu hana og virtu fyrir störf hennar við lands- simann, þeir Halldór Valhjálms- son og Runólf ur Svinsson. Júliana Sigurðardóttir var frjálslynd og unni góðum félags- skap. Fyrr á árum hafði hún lít- inn tima til slikra hluta, en þegar rýmkaðist um tima fyrir henni hafði hún misst mann sinn og urðu félagsstörf hennar af þeim sökum miklu minni en ella hefði orðið. Vissi ég, að hún saknaði þess sérstaklega. Rotaryfélagsskapurinn var fyrst stofnaður i Borgarnesi 3 árurn eftir dauða Þorkels Teits- sonar, en þar hefði hann verið sjálfkjörinn félagsmaður. Júliana leit þann félagsskap velvildar- augum, tók oft þátt I samkomum þar og var öllum til ánægju. Þorkell Teitsson var tekinn I félagsskap Oddfellowa 1922, fyrstur Borgfirðinga, en hann var horfinn af sjónarsviðinu, þegar sá félagsskapur festi rætur í Borgar- firði, fyrst á Hvanneyri og síðar á Akranesi. Einnig á þeim vett- vangi var Júliana jafnan boðin til þátttöku, þegar við átti, og naut hún sín þar vel sjálfri sér og öðrum til yndisauka. Kona mín, Ragnhildur Ólafs- dóttir, og ég eignuðums vináttu Júliönu Sigurðardóttur , fyrir áratugum síðan og hélst hún til dauðadags hennar. Sú vinátta var okkur mikils virði og fyrir hana viljum þakka á þessari stundu. Þær þakkir ná einnig til fjöl- skyldu hennar allrar. Júliana hafði gaman af að ferð- ast irinan lands sem utan. Fór hún oft til dóttur sinnar á Akureyri og hélt þar meðal annars hátiðlegt 80 ára afmæli sitt. Hún heimsótti oft dóttur sína í Ameriku. Kom hún veik úr Síðustu för sinni þangað og andaðist eftir stutta legu á Landspítalanum í Reykjavik. í Borgarnesi átti hún heima við hlið dóttur sannar og tengdasonar, Framhald á bls. 21 Guðlaug Þ. dóttir — Fædd20. jan. 1889. Dáin 7. nðvember 1976 t dag er Guðlaug Guðlaugsdótt- ir frá Hrauni I Árneshreppi borin til hinstu hvíldar. Hún fly gur yf- ir fjöll og dali, heim I sveitina sina, þar sem hún verður lögð við hlið manns síns, Agnars Jónsson- ar, og Agústu dóttur sinnar. Þau hjón fluttu hingað I hús okkar, beint úr sveitinni sinni árið 1950, og áttu hér heima hjá okkur í átta ár. Guðlaug var þá hress og við sæmilega heilsu. Fór hún þá að vinna við prjóna- skap og prjónaði mikið af útprjón- uðum peysum og spann fyrir ís- lenskan heimilisiðnað. Hún var vandvirk og listræn og reyndi að setja fagran svip á allt, sem hún f ékkst við. Hún fékk viðurkenningu frá Is- lenskum heimilisiðnaði, fyrir frá- bærlega vel unna ullarvinnu. Hún var listakona i útsaumi og hafði mikið yndi af slikri iðju. Guðlaugs- Minning Nú loksins gafst henni tóm til að huga að þessu áhugaefni sinu, er annir búskaparins voru að baki. Hingað fluttust þau úr sveitinni vegna þess að Agnar, maður hennar, var alveg að missa sjón- ina. Arið 1958 fluttust þau héðan á Blindraheimilið að Bjarkargötu 8 í ReyXjavfk, og áttu þar fallegt heimili þar til Agnar dó fyrir þrem árum. Eftir það fór heilsu hennar mjög að hraka og var um eins árs skeið á ýmsum sjúkrahús- um, uns hún kom á Heilsuvernd- arstöð Reykjavíkur fyrir hálfu öðru ári, þar sem hún hefur dval- ið síðan og liðið vel eftir atvikum. Sl. laugardagskvöld, þann 6. þ.m., komum við hjónin að heim- sækja hana kl. 6.30. Sat hún þá hress og glöð og var að enda við að hekla púða, sem hún ætlaði að gefa mér. Var hún mjög glöð að sjá mig, því ég hafði ekki getað komið til hennar um tlma vegna lasleika. Við vorum búin að sitja hjá henni I svo sem hálftlma, er hún fékk skyndilega aðsvif og hneig niður. Læknir og hjúkrun- arfólk gerðu strax allt sem I mannlegu valdi stóð til að annast hana og hjúkra henni. Hún gat kvatt okkur eftir að hún kom I rúmið sitt. En um nluleytið um kvöldið missti hún alveg meðvit- und og fékk hana ekki aftur. Svo kvaddi hún þennan heim kl. 8 næsta morgun. Okkur brá mikið um kvöldið að þetta skyldi verða svona fljótt. En mikið megum við öll vera þakklát og lofa guð fyrir, að hún þurfti ekki að Hða lengi. Við þökkum guði fyrir hana og fyrir það, sem hún var okkur öllum, sem henni stóðum næst. A slðustu jólum kom hún til okkar og fékk leyfi til að vera í tvær nætur. Ég minnist þess, er við fórum með hana aftur á Heilsuverndarstöðina, hvað henni var þar vel tekið og fagnað af hjúkrunarkonum og starfsfólki. Það umfaðmaði hana og bauð hana velkomna aftur. Þetta fólk og þessi stofnun á mikið þakklæti skilið, og við þökkum því öllu hjartanlega fyrir hana, og fyrir þá hlýju og þá umönnun, sem hún varð aðnjótandi. Þessi fátækgu orð eiga að færa tengdamóður minni innilegar þakkir fyrir allt, sem hún gerði fyrir mig og fyrir allt, sem hún var mér á langri samleið. „Far þú í f riði, friður guðs þig blessi, hafðu þökk fyrir allt og allt" Aðalheiður Tómasdóttir. RUSSARNIR KOMNIR VALUR-MAI, MOSKVA LAUGARDALSHÓLL í DAG KL 15 Hausthappdrætti Sjálfstæðisflokksins Dregiðídag Drætti ekki frestað Afgreiðslan í Sjálfstæðishúsinu, Bolholti 7 er opin í dag til kl. 23. Sími 82900. Greiðsla sótt heim, ef óskað er. *,*..*_¦. • \.vv* %,**.»»*,* »•%»**! > » « * * « ft * t . *.»A*^*»*J*iéA.fc»ÍWIÉ,<iJl#^J **fl9M ¦*-..+*** ¦ <+•>**.&¦**.***..* •*•• *-*Jfcrf"»J*^^*i*df*,*». #„**,*

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.