Morgunblaðið - 13.10.1977, Blaðsíða 32

Morgunblaðið - 13.10.1977, Blaðsíða 32
32 MORGUNBLAÐIÐ, FIMMTUDAGUR 13. OKTÓBER 1977 KAW7NO \\ r1 flftf* GRANI göslari Það er til þín! Þetta eru furðulegustu hljóð, sem ég hef heyrt í nokkrum manni! Hann hefur setið þarna siðan f fyrrakvöld er síðasta ferð Titanic var sýnd! Batnandi gatna- gerd í Reykjavík Að undanförnu hefur verið tals- vert um það hjá Velvakanda að ökumenn hafa kveðið sér hljóðs, ef svo má að orði komast og gert að umtalsefni ýmislegt varðandi umferðarmál og akstur í og við Reykjavík, slysahættu o.fl. Hér er enn einn ökumaður á ferðinni og ræðir um gatnagerð, sem hann telur að hafi farið mjög batnandi á síðustu árum: „Ég held að enginn fái mótmælt því að götur Reykjavikur hafa tekið miklum breytingum í fram- fararátt undanfarin ár og það er lengur naumast til sú gata sem ekki er malbikuó, eða með varan- legu slitlagi, eins og á kannsi að segja. Þegar ný hverfi eru skipu- lögð og húsin reist er yfirleitt farið að byrja á gatnagerðinni og þá allt malbikað löngu áður en BRIDGE Umsjón: Páll Bergsson I keppnisbridge skipta góðar sagnir og lokasamningar ávallt miklu máli. En aðrir þættir spils- ins þurfa cinnig að vera i lagi ef árangur á að nást. Spilageta er mun nauðsynlegri en fínar sagnir og flókin sagnkerfi. Enda er lögð mun meiri áher/la á hana íöllum bridgeskólum en á sagntækni. En einn þátt spilsins er ekki hægt að kenna til hlítar. Það er fyrsta útspil. Aðeins reynsla hjálpar í því eíni og verða menn þó seint fullnuma. Gjafari suður. allir á hættu. Norður S. AK10542 H. 84 T. AÐ L. A64 Vestur Austur S. 8 S. ÐG9763 H. 109762 H. Ð53 T. 652 T. 10 L. KG92 L. Ð73 Suður S. — H. AKG T. KG98743 L.1085 Spil þetta er frá leik Dana og Frakka í siðasta Evrópumeistara- móti. Og á ödru borðanna skipti útspilið sköpum. Með hendur norðurs og suðurs enduðu Danirnir í sex tíglum og fengu auðveldlega þrettán slagi eftir að vestur spilaði út spaða: En Frakkarnir sögðu þannig: Surtur Norður 1 t íuu II 2 spaoar lilÍKlar 4 tljjlar 4 hjortu 4 grönd .) lííílar 'i i-rönd 7 lítflar pas-s Alslemman er greinilega mjög góður samningur en Frakkarnir voru mjög óheppnir. Danskurinn fann banvænt útspil. Hann spilaði út laufi. Og með þessa skiptingu á höndum austurs og vesturs var spilið þá orðin óvinnandi. Það er mjög óvenjulegt að spila út frá kóng og gosa í alslemmu. En í þessu tilfelli þó engin tilvilj- un. Daninn hafði sagnirnar sér til leíðbeiningar. Suður átti greini- lega hjartaásinn en norður hina þrjá. Og var eina vonin þvi, að taka innkomu á blindan of snemma. En til að kóróna óheppni Frakk- anna voru sjö grönd upplögð úr því austur átti hjarta- drottninguna. J LCOSPER 7SSO Lækniö þér mig af stelsýkinni, hvernig á ég þá að fara að því að borga yður læknir? RETTU MER HOND ÞINA 67 Þegar þeir voru komnir aftur heilu og höldnu fyrir vaðið, fór að síga f Erik. — Þetta er bölvað og vid- hjóðslegt líf, sem þú lifir. Fyrirgefðu, að ég blóta. En seröu nokkurn tilgang með slíku lífi? — Finnst þér það viðbjóðs- legl? Mér finnst það skemmti- legt og þægilegt. Örn reyndi að látast rðlegur og kærulaus. Hann horfði beint fram fyrir sig. — Er þcr fullkomin alvara? — Nei. — Nú, en hvers vegna heldur þú þá áfram? Þu átt væntan- lega ekki við, að þú gerír þetta af eintómri löngun til áð fðrna sjálfum þér? — Neí, þvl fer fjarri. Það vottar kannski fyrir gofugum hvötum, en við þær bætast aðr- ar og óljósari ástæður. Okkur langar alla svolitið I ævintýri. Og svo viljum við vcra einhvers metnir, leljast göfugir og þar fram eftir götunum. i dag hef ég til dæmis reynt eftir mætti að sýna þér hctiulund. Með öðrum orðum, alls konar hvatir og ástæður. Erik leit rannsakandi á Örn. — Ertu nú ekki að reyna að ganga í augun á mér með auðmýkt? — Rétt, því verður víst ekki á móti mælt. Oþolinmæði og þreyta lá f loftinu. Erik langaði til þess að þjanna svolítið betur að Erni. — Nú, en ef til er einhver rannveruleg ástæða til þess, að unnið sé að kristniboði hefðir þú þá ekki átt að bfða átekta, þangað til hvatir þíniir væru alveg hreinar? — Þú ert snjall að láta dæmið ganga upp. Þá hefðum við tii ila-mis átt að lála troða konuna og fðstur hennar til dauða. meðan ég sæti heima og rannsakaði, hvað það er, sem knýr mig áfram. Nú höfum við að minnsta kosti komið henni af stað til sjukrahussins, og þar Hður henni vel. Það skiptir hana litiu máli, hvaða hvatir réðu gerðum mfnum gagnvart henni. Þörgn rfkti, það sem eftir var heimferðarinnar. Það var orðið næstum aldimmt. Örn slakaði á spennunni. Hann lét sig dreyma um máltið og mjítkt rúm. Þegar þeir komu auga á síðustu ána nokkur hundruð metra frá Jagersdrift, and- varpadi hann — og orðin komu úr djupi sálar hans: — Nú þrái ég kyrrðina og friðínn í stór- borginni. Lífið hér uti á lands- byggðinni hefur verið eins frio- sælt og hægt er að hugsa sér í oi'iislu í slriðinu. — Já, en það er sjaldatt, sem hægt er að komast f önnur eins ævintýri og við höfum ratað f í dag. Sl arfsdagur I ZúlúJandi var á enda runninn. Erík var daufur í dálkiun. Örn var hress og ánægður. En við vaðið yfir síðuslu ána féll kornið.sem Framhaldssaga eftir GUNNAR HELANOER Benedikt Arnkelsson þýddi fyllii mælinn, einmitt um það bil, sem Erik fór að velta því fyrir sér, hvort hann hefði krafta til að haida sér í hnakkinn síðasta smáspöl vegarins. Örn sagði, rólegur óþvingaður og fljótmæltur: — Það er Ifklega bezt, að við láliim fyrir berast hér f nótt. Það er ekki þorandi að f ara yf ir þetta vað núna f myrkrinu. — Hvernig stendur á þvi? Eru krókódílar hér? Það var greinilegt, að Erik hafði runnið í skap. Gamla axlarmeinið ur Brakpan-ferðinni fðr að minna hann á að það værí enn þá til. — Nei, ekki hérna. En hér er árbotninn sleipur. Hestarnir sjá ekki, hvar þeir stiga niður fóitinum. Við skulum reyna, strax og sólin kemur up». Það mátti fremur segja, að Erík ylti ur hnakknum en að hann stigi ur honum. Hann ihtigaði hvort Örn segði þetta af íilgirni en hann hafði ekki þrek til að malda i moinn. StundU síðar stóðu heslarnir bundnir við tré, og félagarnir

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.