Morgunblaðið - 15.10.1977, Blaðsíða 36

Morgunblaðið - 15.10.1977, Blaðsíða 36
36 MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 15. OKTÓBER 1977 A 3^ Það er eins og á bíómyndum, að sjái ég eitlhvað sorglegt fer ég að gráta. Krtu hundinn af nokkru næstu 5—6 mánuðina? Hæ, mömmur og pahbi. Af hver ju alltaf benzínid? Bifreiðaeigandi nokkur hef- ur sent Velvakanda eftirfarandi þar sem hann m.a. ræðir hugsan- lega benslnhækkun um eða eftir áramöt og vill að fremur sé lögð áherzla á að finna aðrar fjáröflun- arleiðir en hækka alltaf bensínið: „Samkvæmt fréttum dagblaða mun nú liggja fyrir Alþingi ein- hvern tírnan I vetur að hækka bensinverð og það ekki svo lítið. Nú er verð hvers litra 92 eða 93 krónur. Maður sem ekur bíl sín- um um 1.700 km á mánuði notar þvi nærri sextán þúsund krónur á mánuði í bensin, miðað við 10 I eyðslu á 100 km og verður sú upphæð 189.720 á ári. Þetta er nokkuð myndarlegur skattur. Því af þessari upphæð fær ríkið veru- legan skilding, nokkra tugi þús- unda i það minnsta. Sjálfsagt vilja allir fá vegi með varanlegu slitlagi og sem bezt úr garði gerða á allan hátt, enda ekki óeðlilegt, ekki sízt þar sem við erum farnir að þekkja svo vel af eigin raun vegakerfi annarra þjóða og ekki skritið þótt menn vilji apa það eftir. En við erum fátæk og smá (ég þori ekki að segja smáir vegna jafnréttis), og spurningin er hvort ekki þurfi bara að flýta sér hægar í vega- gerðarmálum okkar. Það er ekki svo lítill handleggur að eiga von á þvi að á næsta ári kosti bilrekstur- inn mann 19.00 krónur á mánuði I bensín I stað tæpra sextán þús- unda, þvi samtals verður það um 30.000 krónur meira á ári og jafn- vel meira. Sennilega verð ég ásakaður um afturhald fyrir þessar skoðanir og því skal ég reyna að koma með aðra hugmynd, reyndar gamla og BRIDGE Umsjón: Páll Bergsson I nokkrum löndum 'norður og austur Evrópu og svokallað Pass- kerfi nokkuð vinsælt. Spilið í dag er frá Philip Morris Evrópubikar- keppninni í Tylösand og sýnir sagnkerfi þetta í notkun. Austur gaf, austur og vestur á hættu. Norður S. — H. KG1072 T. KG4 L. KD1086 Vestur Austur S. DG52 S. 10876 H. D53 H. 8 T. A532 T. D10986 L. 75 L. G32 Suður S. AK943 H. A964 T. 7 L. A94 Austur og vestur sögðu alltaf pass en sagnir suðurs og norðurs voru þessar: Suður Norður pass (1) lgrand(2) 2spaðar 2 grönd (3) 3 hjörtu 4 hjörtu 6 hjörtu pass (1) að minnsta kosti 13p. (2) game-krafa. (3) minnst fimmlitur í hjarta. En að öðru Ieiti voru sagnirnar eðlilegar. Auóvelt er að vinna spilið þegar við sjáum allar hendurnar. En spilarinn sýndi góða úrspilstækni og nýtti möguleikana i réttri röð. Út kom laufasjö. Spilarinn tók slaginn heima og trompaði spaða í blindum. En með því hafði hann gefið sér aukamöguleika þegar í Ijós kom, að hjartsdrottningin kom ekki í kóng og ás. Og var því enn möguleiki að vinna spilið ætti vestur einnig þrjá spaða eftir. Suður trompaði því spaða í blindum og fór heim á lauf. Síðan Iét hann tígla frá blindum i spaða- ás og kóng. Tígulkóngurinn fór síðan í spaóaníuna og sama var hvað vestur gerði. Hjartadrottn- ingin varð eini slagur varnarinn- ar. Ekki er hægt að segja að neitt sérstakt sé við spilaaðferð þessa. En spilið er þó skemmtilegt dæmi um nauðsyn vandvirkni til að auka vinningslíkur sínar. .......... --------------------- --------------!----------------------- RETTU MER HOND ÞINA 69 hún reyndi að forða sér, en veran náði henni aftur og aftur og þreií f fætur hennar. Hún reyndi að slá til hennar með skíðastafnum, en híin var magnþrota f handleggnum, og hann var biýþungur. Unga fólk- ið kallaði eifthvað til hennar, en hún heyrðí ekki orðaskil. Hún héit áfram að renna sér á skíðuiium, veran fylgdi henni stöðugt, og hun varð sffellt hræddari. Svo breyttist sviðið. Veran lá endilöng í snjónum og lagði höndina á skíðabrautina. Hönd- in var Iftil og mögur og vesæld- arleg. Þad brakaði eins og í brotnum beinum, þegar skíðin l'óru yfír höndina. Hún fann til rfkrar samúðar, og hún laut uiður til þess að hjúkra litlu hendinni. Hún var máttlaus, m.júk og blððlaus. Hún rann úr höndum hennar og þreifaði undir klæði hennar, nærgöngul og full girndar. Veran varð allt f einu Iftil eins og dvergur, hón náði henni naumast í hné. Fát og óhugnaður gagntóku hana, og hún lyfti skiðastafnum og stakk honum niður í tómt and- Htið. Hreyfingarnar voru hæg- ar, eins og hún hreyfði sig niðri I vatni. Svo félt veran aftur á bak, og húti fann til mikillar gleði, hélt ein áfram skfðagöng- unni og þaul með eldingar- hraða niður langa brekku. Ituiaii stundar hre.vtlisl rlraiimurinu f mók. Hún hafði að nokkru le.vt i meðvitund. En iindirmeðvilundin drottnaði enn þá. Hún hataði Ahmed, köldu og einheittu hatri. Þegar hugsanirnar fóru að skýrast, barðist hún við sjálfa Sig, þi-ýsli hinu ómeðvitaða nið- ur og lokaði það inni á bak við lás og slá. Hún mátti ekki hata hann. Húh hafði sjálf valið hann, hún hafði valið hann vit- andi vits. Hann var alltaf vin- gjarnlegur og nærgætinn við hana. Það var ekki honum að kenna, hvað allt ver erfitt. Hfln haiiaði höfðinu varlega og horfði á hann. Hann svaf og snéri andlitinu að henni. Munnurinn var opinn, og biá- svart hárið hékk niður fyrir annað augað. Htin reyndi að elska hann, en ástartiifinning- arnar létu standa á sér. Svo sneri hún höfðinu á hinn veg- inn og lokaði atigiuiiirn, en tár- m hrundu niður kinnar hennar ot'ati á sva-l'iIinn. X XX Bréf frá Ahnied til hitis ind- verska vinar hans, Kaj Moosa, við indverska háskólann S:stri í Durban: Gamli vinur. Það er nú orðið langt siðan ég skrifaði þér. Og nú máttu ekki verða hissa, þð að þetta verði ekki langioka. Það er varla, að ég hafi sál f mér til að skrifa. Siðusttt daga hef ég ekki unnið á skrifstofunni. Anna spyr mig ekki um ástæðuna. Hún skilur sjálfsagt, hvers vegna ég fer ekki þangað. Mér er svo sem engin lifsnauösyn að vinna. Eg hef meira fé handa á miili en Framhaldssaga eftir GUNNAR HELANDER Benedikt Arnkelsson þýddl ég þarf á að halda, síðan faðir niiiin andaðist. Heimili okkar er eins glæsilegt og hugsazt get- ur, og viö getum ekki ferðazt saman og notað féð á þann hátt. Reyndar er ekki til sá staður, sem mig langar lil að sjá. Eg bollalagði iiin (íma að l'lý.ja föð- urland mitt og haldu lil Ind- lanrls, þð að ég hefði enga von «m að geta unnið þar að lög- fræðistörfwm. En ég hef mig ekki heldur tii að flytja, enda mundi það ekki ieysa vandamál mín. Erfiðasta vandamálið er Anna. Það er eitthvað komið upp á milli okkar. <)ll samhúð okkar liefur smám saman breyt/t, án þess að ég geti sagt, hvenær það byrjaði. Hún elskar mig ekki lengur. Stundum held ég meira að segja, að liún hati mig. Eg veit ekki, hvers vegan. Kannski þolir hún ekki lengur að búa með mér, af því að ég er af öðrum kynflokki en hún. En það eitt ætti ekki að þurfa að skilja okkur, kynþáttamunur, eða hvað? Ekki finn ég til

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.