Morgunblaðið - 11.12.1977, Blaðsíða 28

Morgunblaðið - 11.12.1977, Blaðsíða 28
76 MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 11. DESEMBER 1977 VU9 KAFTfNU \\ *---------i. RAMk Áður en ég samþykki ráðahag- inn, drengur minn, langar mig að sjá þig taka til hendi? Nú hefur einhver kjaftað! Siðlaus og mann- skemmandi lög... BRIDGE Umsjón: Páll Bergsson Oft má deila um úrspilsaðferðir en við spilaborðið gildir sama regla og á öðrum sviðum. Sveigja verður framhjá hindrunum, sem eru óyfirstíganlegar og kljást víð þær, sem unnt er að ráða við. Gjafari vestur og allir á hættu. Norður S. KD H. K7 T. A7643 L. ÁG92 Vestur Austur S. 9876 S. G543 H. 10854 H. G632 T. G985 T. 10 L. 8 Suður S. A102 H. AD9 T. KD2 L. D653 L. K1074 Þegar spil þetta kom fyrir varð suður sagnhafi í sex gröndum. Ut kom spaðanía. Spilarinn fór strax í tígulinn. En hefði hann legið 3—2 á höndum andstæðinganna myndi laufsvining ráða hvort tólf eða þrettán slagir fengjust. En fyrsta hindrunin kom í ljós þegar austur átti aðeins einspil. Þá virt- ist laufsvíníngin ráóa vínningi fengi vestur einn slag á tigul. Það virtist því betra að fara í laufið. Þrír slagir þar nægðu. En eins og spilið er virðist þetta erfitt. Austur hefur vald á litnum og þar er aðeins tvo slagi að fá. En eftir að hafa tekið á tígul- hjónin fann suður laglega vinn- ingsleið. Hann spilaði Iágu laufi á ásinn og síðan lauftvisti frá blind- um. Austur varð að láta lágt því annars átti suður nógu marga slagi á laufið og suður fékk á drottninguna. Þar með var hálfur sigur unninn. Sagnhafi sneri sér aftur að tíglinum. Vestur fékk á gosann og þar sem hann átti ekki lauf var spilið unnið. Sagnhafi fékk fjóra slagi á tigul, tvo á lauf og sex á hálitina. Tólf í allt. Lagleg spilaaðferð því sama var þó vestur hefði átt K1074 í laufi. Þá hefði austur sýnt eyðu þegar litnum var spilað í annað sinn og drottningin pínt út kónginn. Og gosi-nía blinds veittu svínunarað- stöðu yfir tíu-sjöu vesturs. Þar með hefðu fengist þrír slagir á hvein lit. *' COSPER Sjáðu, pabbi er að ydda til blýant handa okkur! Þar sem kosningar til Alþingis fara senn í hönd, vil ég leyfa mér að vekja athygli á löggjöf, sem ég tel svo siðlausa, mannskemmandi og óviðunandi að ekki sé lengur hægt að sitja aðgerðarlaus. Lög- gjöf þessi fjallar um erfðir barna eftir látið foreldri. Tökum fyrst dæmi um hjón, sem kjósa aó slíta samvistum. Þau skipta með sér eignum slnum og börnin eiga eðlilega ekkert tilkall til bús eða tekna foreldra. Annað dæmi — Nú deyr maki. Þá eiga börn samkvæmt núgildandi lög- um rétt á arfi. Þar kem ég að aðalefni þessa pistils. Ef um er að ræða eignir sem ekki eru meiri en þak yfir höfuð — þ.e.a.s. eigið húsnæði og innbú sem verið er að borga allan þann tíma sem börnin eru að vaxa úr grasi og tekjur af vinnu sama foreldris, þá vil ég að löggjafinn verndi það einstæða foreldri fyrir þeim siðlausu börn- um sem færa sér þau óréttlátu lög i nyt að taka uppá því að heimta föður- eða móðurarf. Þegar eftirlifandi maki er bú- inn að ala upp sín börn, getur hann átt það á hættu að missa húsnæði sitt, eða setja sig í stór- skuldir vegna þess að lögin heim- ila börnum slíkt athæfi, og jafn- vel áður en yngstu börnin eru komin af höndum geta þau svipt eftirlifandi foreldri sitt heimili sinu. Ég skora hér með á núver- andi alþingismenn og verðandi, að endurskoða rækilega þessi mál! Þegar börn notfæra sér slíkt löglegt óréttlæti skapar það ávallt óvináttu og jafnvel hatur innan fjölskyldu. Er raunalegt að börn skuli leyfa sér að nota dauða for- eldris sins eins og hvern annan happdrættisvinning. Sex barna faðir." Vissulega eru þetta undarleg ákvæði í lögum ef þannig er hægt að notfæra sér vissa aðstöðu á fremur leiðinlegan hátt svo ekki sé meira sagt ef þetta er allt svo sem segir í bréfinu. Væri ekki úr vegi að fá umfjöllun lögfróðra manna um þessi mál og vissulega þyrfti að endurskoða þessi lög og reyna að fyrirbyggja að svona nokkuð geti gerzt. Þjóðin er f þakkarskuld Fyrir stuttu átti einn af stór- kostlegustu listamönnum okkar, Stefán Islandi, 70 ára afmæli. HUS MALVERKANNA Dnrrit á tröppunum varð hun að segja henni að hún hefðí verið á útsöiu ... eða eitthvað i þeim dúr ... og ef hún bara slyppi með aiia bögglana upp á herbergið sitt... myndi hún bara láta eins og hún hefði áti þessar flfkur allan límann. 3.KAFLI. — £g Jifí á morðum. Orðin hengu í Iausu iofti. Þessi fálkalega setning sem hafði dottið úl úr heflni f kjána- iegri viðleitni hennar til að slá um sig. Þetta var hrooalegt. Nú hafði hún enn einu sinni sagt hrein- ustu dellu. Viskýið var beisekt á bragðið og hanasvímaði. Hún reyndi að stilla sig um að horfa á vegginn þar sem málverkin hengu. Þriú stór málverk af eiginkonum Caris Hendbergs. Þremur fyrstu kon- um hans. Konunum sem hann hafði misst svo sviplega. ýmist úr veikindum eða af slysförum. þegar þa-r voru á bezta aldri. Hann var nýbúinn að segja frá þeim. Þá hafði einhver spurt hvað hún gerði sér til lífsviðurværis. — Ég lifi á morðum. Hún rétti sig ögn upp í stöln- um og snerí vískýglasinu vand- ræðalega milli fingra sér. — F,g meina — á því að upp- lýsa morð. Augnaráð hennar hvarflaði að málverkunum þremur á veggnum. — Ja, auðvitað ekkí alvöru- morð... ég... ég skrifa saka- málasögur. Þetta var aiveg óskaplegl. Hún vissi að hun gerði allt enn verra, en samt gat hún ekki þagað...varð að reyna að lappa upp 4 vitleys- una. — Svona (ilbúnum morðum, endaði hún og ánd- varpaði. Langt sekúndubrot var eins og tíminn stæði kyrr f stóru dagsfofunni. Langt sekúndubrot þegar augu beindust að henni. Og svo allt i einu var eins og ýtt væri á hnapp og samræðurn- ar bruiust út aftur. Skullu yfir eins og fljóðbylgja og drekktu náðarsamlegast orðum hennar í almennum hávaða og skvaldri. Hún sökk dýpra niður f stðl- inn og iét orðin skella á sjáifri sér. Hún hafði vitað það fyrir- fram að þetta yréi misheppnað kvöld. Ókunnugt fólk var henni plága. Sérstaklega þegar hún vissi að ritvélin beið og «11 þessi ðskrifuðu blðð... en hún hafði ekki getað fundið hald- bæra afsökun þegar þessi Dorrit Hendberg stoð skyndi- lega í dyrunum með ungu stúlkunni. — Já, en þér verðið að koma.. ¦ — Eg hef ekki tfma til þess. — Þér þurfið hvort sem er að borða og þetta er bara ósköp fábrotin samkoma ... fvrir ná- granna okkar. Ungt fólk eins og yður... — Já, en ég... Framhaldssaga eftir ELSE FISCHER Jóhanna Kristjónsdóttir þýddi — Nei, þér megið ekki segja nei. Við yrðum fyrir svo mikl- um vonbrigðum. — Og ég hef engin veizlufðt með mér. — Þetta er afar óformlegt. Komið bara f því sem þér hafið. Og hún hafi komið í því sem hún hafði, Svartri rúllukraga- peysu og svðrtu piIsL Það hafði auðvitað verið mis- lukkað lika. Þegar htin var að klæða sigúr kápunni frammi I forstofunni hafði hún vitað að nu hafði henni rétt einu sinní orðið á f messunni... eins og hafði ver- ið allan límann síðan. Hátfð án þess að nokkuð va-ri tii að haida upp á. IIún hafði satt að segja haldið að þetta væri lil heiðurs ungu stulkunni Susie, en enginn hafði sagt neitt. Þegar þau komu var borinn fram kampavfnskokteiti. Það átti ekki að skorta neitt á glæsi- leikann. Carl Hendberg bauð þau hlý- Iega velkomin, eins og þau va-ru langþráðir og ka-rkomnir vinir sem hann hefði langað til

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.