Morgunblaðið - 07.05.1978, Blaðsíða 28

Morgunblaðið - 07.05.1978, Blaðsíða 28
60 MORGUNBLADID, SUNNUDAGUR 7. MAÍ 1978 KAFHNU \\ P GRANI göslari Segðu mór Villi. hvað er eigin- lcga í þessum hitapoka sem þú ert með þarna? Leyndarmálið okkar hefur komizt upp! Það veit ég. að hann pabbi þinn færi í heilhring á grillteinin- um. sæi hann þig nú! BRIDGE Umsjón: Páll Bergsson Að trompa svo oft á lengri hendinni, að færri tromp verði eftir en á hinni er lagleg úrspilsað- ferð, sem kölluð er að spila öfugan blindan. Spilíð í dag er dæmi um aðferð þessa. Gjafari austur, allir utan hættu. Norður S. ÁKG H. 102 Vestur T. ÁG873 Austur S. 4 L. Á98 s. 10852 H. D543 „ H. G97 T. D954 c "toq T- K106 L. DG102 f: Lf'll L. 654 H. AK86 T. 2 L. K73 Suður er sagnhafi í sex spöðum og vestur spilar út laufdrottningu. Spilarinn tekur slaginn með kóng. Beint virðist liggja við að trompa tvö hjörtu í borði. Eri hátrorrpin þar þarf einnig að nota til að ná trompunum af höndum austurs og vesturs. Og sé trompað með tveim þeirrá má aðeins eitt smáspil vera með spaðatíunni. Þess vegna er betra að trompa tígla blinds á eigin hendi. I 2. slag er því tekið á tígulás og tígull síðan trompaður á hendinni. Farið inn á laufás og tígull aftur trompaður á hendinni. Tromp á gosann og fjórða tíglinum spilað frá blindum. Nú er komið á viðkvæman stað í spilinu. Eins og spilið er á austur ekki tígul, lætur sennilega hjarta, suður trompar með níu, tekur á hjartaás-kóng og trompar hjarta í borði. Fimmti tígullinn er tromp- aður með drottningu, síðasta trompi suðurs og aðeins verður gefinn slagur á lauf. En hefði austur fylgt lit þegar fjórða tíglinum var spilað frá blindum var best að trompa með drottningu. Taka síðan á tromphá- spilin í borði og vona, að trompin skiptist 3-2. Mun betra en að trompa með níunni. Að austur eigi tíuna er jú aðeins 50% möguleiki. En sást þú, lesandi góður, villu, sem gerð var í úrvinnslu spilsins. Réttara var að taka á hjartahá- spilin tvö áður en farið var að trompa tíglana á hendinni. Hugsanlegt var að austur ætti aðeins tvö hjörtu og gæti losað sig við annað þeirra þegar fjórða tíglinum var spilað frá blindum. Þá hefði suður ekki fengið hjarta- slagina, sem voru nauðsynlegir. (C PIB —™-----|BUS 7697 COSPER I>að var óstuð á henni kveðjukossinn! morgun. þegar hún gaf mér Sálartjón í langskólanámi? „Þar sem ég veit að mál þetta brennur nú á margra sinni og það í vaxandi mæli ætla ég að freista þess að hreyfa við því í von um að því verði komið á framfæri til að vekja þjóðina og ábyrga aðila til umhugsunar. Málið byggist á þessari við- kvæmu spurningu: Hversu margir einstaklingar bíða varanlegt geð- og sálartjón sem hrökklast, frá Háskóla íslands eftir og í miðjum prófum þar ár hvert? I flestum deildum eru nokkurs konar „síupróf" á fyrri hluta námstímans, sem fella út allstóra hópa sem hefja nám, sem er vissulega nauðsynlegt svo ekki sé verið að sóa tíma í vonleysi. Síðan hefst annað tímabil í fyrri hluta námsins þar sem líka má búast við fallúrtaki. Það kann að vera réttlætanlegt að vissu marki. Nú virðist hins vegar í mjög vaxandi mæli vera gripið til þess, jafnvel þótt komið sé um og yfir mitt námstímabil, að herða enn kröf- urnar. Og þá jafnvel að fella fólk út úr skólanum fyrir fullt og allt. Það kann að hafa lagt gífurlega mikið á sig í náminu, fórnað dýrmætum tíma og fjármunum. Síðan hrundi allt ofan í grunn. Kannski fyrir geðþótta ákvarðanir nokkurra misviturra manna með fína titla. Það kunna líka að vera til menn sem skynja bezt myndug- leika sinn í því að sjá ungmenni niðurbrotið og tárfellandi standa upp frá prófborðinu vegna of þungs verkefnis. Það kynni að teljast verðugt verkefni fyrir einhvern félagsmálasérfræðing að kanna þessa spurningu sem ég varpaði fram hér í upphafi. Með fyrirfram þökk fyrir birtinguna. Guðrún Gísladóttir." • Deilur trúflokka „Kæri Velvakandi. Undanfarin ár hefi ég í ríkum mæli kynnt mér ýmsa trúflokka og trúarbrögð. I bréfkorni þessu vil ég þó aðeins ræöa stuttlega um það sem vakti undrún mína hjá kristnum trúflokkum í garð ann- arra kristinna trúflokka eða sem við getum kallað trúflokkaríginn. Það er áberandi hvað trúflokkur líkist mjög stjórnmálaflokki. í báöum slíkum flokkum halda menn sig innan flokksins við mjög takmarkaðar túlkanir sínar á málunum. Þeirra túlkun er sú eina rétta og allir aðrir flokkar eru beinar leiðir til glötunar og langt fyrir neðan þeirra flokk. Því mætti segja að trúmál eru ævinlega stjórnmál. MAÐURINN A BEKKNUM Framhaldssaya eftir Georges Simenon Jóhanna Kristjónsdóttir islenzkaði 36 — Jú. snotur kona. í mesta lagi fertug. Heíur fágaða fram- komu. — Kom hún oft? — Svona þrisvar fjórum sinnum í viku. — Vitið þér hvað húh heitir? — Ég kalla hana frú Ant- oinette. — Þér hafið sem sagt fyrir sið að kalla fólk sínu skírnur nafni? — Eins og ég sagði er ég ekki forvitin. — Var hún lengi í hvert sinn. — Lengi... og ekki lengi... svona eins lengi og ásta?ða var tii. — Kannskí lungann úr deg- inum? — Já stundum. En í bnnur skipti stoppaði hún bara í einn efta tvo tíma. — Kom hún aidrei fyrir hádegið? — Nei. Ja. annars. það getur verið. en ekki hefur það verið oft. — Hafið þér hcimilisfang hennar? — Nei. ég hef aidrei spurt eftir því. — Hinir leigjendurnir yðar eru konur skilst mér? — Já. hr. Louis var eini karlmaðurinn sem ... — Hafði hann engin skipti við þær? — Þér eigið vlð hvort hann hafi leitaðá þær? Nei. ekkert svoleiðis. Ég sá ekki að hann ítefði neinn áhuga á því. Vegna þess að hefði hann viljað... — Hann hafði sem sagt engin skipti við þær? — Ju. ju. hann spjallaði við þær. Stöku sinnum bbnkuðu þær upp á hjá honurn og báðu hann um eld eða sígarettu eða að lána sér blað.' — Og ekkert fleira? — Stundum spilaði hann dómínó með Lucile. — Er hún uppi? — Hún hefur verið í burtu síðustu dagana. Það gerist oft. Hún hefur sjálfsagt hitt ein- hvcrn. Það gerist alltaí öðru hvcrju. En gleymið nú ekki að þér lofuðuð að ég lenti ckki í neinu þrasi.. Og ekki leigjendur mínir heldur. Hann sagði að hann hcfði aldrci lofað neinu. — Og annars kom enginn og heimsótti hann? — Jú. það er ekkert langt sfðan að það kom eín nokkrum sinnum og spurði eftir honum. — Ung stúlka? — Já. en hún fór ekki upp. Hún bað míg bara að segja að hún biði eftir honum. — Sagði hún tíl nafns? — Já. Það var Monique. Hún stóð kyrr í forstofunni og vildi ckki koma inn í dagstofuna. — Og svo hefur hann komið niður? — Já. í fyrsta skipti talaði hún hljóðlcga við hann í nokkrar mínútur og fór sfðan. í hin skiptin íór hann út með henni. — Og hann sagðí yður ekki hver hún var? — Nei. hann spurði aðeins hvort mér fyndist hún ekkí failcg. — Hvað só'gðuð þér við því? ¦—, Að hún væri ósköp snot- ur. cins og allar stúlkur á hennar aldri. en að hún yrði orðin alger dreki cftir nokkur ár. — Og hverjir komu fleiri? — Viljið þér alls ekki fá yður sæti? — Nci, ég vil ekki fara að bleyta þessa -myndarlegu púða. — Ja. ég reyni að halda húsinu eins snyrtilegu og mér er unnt. Já. bíðum nú við. það kom ungur maður og hann sagði ckki til nafns. Þegar ég fór upp og sagði hr. Louis að hann biði niðri. fannst mér hann komast í uppnám. Hann Sagði mér að vísa honum upp. Ungi maðurinn var töluvcrðan tíma í hcrbcrginu. — Hvað er langt síðan?

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.