Morgunblaðið - 03.09.1978, Blaðsíða 14

Morgunblaðið - 03.09.1978, Blaðsíða 14
14 MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 3. SEPTEMBER 1978 Rætt við Geir Hallgrímsson formann Sjálfstæðisflokksins Hleypi mér ekki upp bara til að sýna einhver svipbrigði „Ég hringdi í gamlan samstarfsmann fyrr í dag og baö hann að líta viö hjá mér Því mig langaði til að kvedja hann áður en ég léti af starfi og hann sagöist mundu gera Þaö með mestu ánægju. Ég benti honum auðvitaö á aö betta gæti nú veriö nokkuð tvírætt svar undir Þessum kringumstæðum", segir Geir Hallgrímsson formaður Sjálfstæðisflokksins er viö hittumst að máli eftir að hann hafði afhent Ólafi Jóhannessyni eftirmanni sínum í embætti forsætisráöherra lyklana að Stjórnarráöinu. „Að vissu marki fylgir Því ef til vill léttir í augnablikinu", segir hann svo, Þegar ég spyr hann, hvernig tilfinning Það sé aö sjá á eftir embættinu í hendur öðrum." En hins vegar er Þaö líka eftirsjá. Menn eru ekki í stjórnmálum nema til Þess að hafa áhrif og í trú á Þaö, að geta látið gott af sér leiða og embætti forsætisráðherra hefur ólíkt meiri áhrif en forysta 8tjórnarandstöðu". „Það var að vísu rétt hálft annað ár sem leið frá því að ég sagði borgarstjórastarfinu lausu og þar til ég varð forsætisráðherra þannig að skiptin þarna á milli voru ekki alveg snögg", segir Geir, þegar ég spyr hann hvort það hafi ekki verið tvennt ólíkt að stýra samsteypustjórn tveggja flokka og að vera borgarstjóri með meirihlutaflokk á bak við sig. „En vissulega er það tvennt nokkuð ólíkt að hafa flokksmeirihluta á bak við sig og vera í forsæti samsteypustjórnar, auk þess sem verkefni borgar- stjóra, þótt víðfeðm og fjölbreytt séu, eru nokkuð annars eðlis en störf forsætisráðherra. Menn sjá ef til vill skjótar og áþreifanlegar árangurinn af starfi í embætti borgarstjóra en forsætisráðherra". I stjórnmálum verða menn aö læra aö taka bæöi meðlæti og mótlæti með jafnaðargeði — Nú hefur myndin brcytzt hcldur betur á forsætisráðherratíð þinni. Sjálfstæðisflokkurinn tapaði í alþingiskosningum og borgarstjórnarkosn- ingum. Hvcrnig metur þú stöðu þína ug flokksins nú? „Af þessu tvennu er það nú staða flokksins sem skiptir öllu máli", svarar Geir að bragði. „Auðvitað hefur flokkurinn orðið fyrir áföllum í þessum tvennum kosningum. En það er engin ástæða til að láta hugfallast fyrir því. Svokölluð vinstri stjórn hefur tvívegis áður verið mynduð í landinu eftir lýðveldisstofnun og í bæði skiptin hefur þjóðin verið leidd í ógöngur. Sjálfstæðis- flokkurinn varð að sætta sig við vinstri stjórn eftir Alþingiskosningarnar 1971 en að þremur árum liðnum vann hann sinn mesta sigur. Þá var því reyndar spáð fyrir Alþýðuflokknum að hann þurrkaðist út en í næstu kosningum vinnur hann sinn mesta kosningasigur. Þannig skíptast á skin og skúrir í stjórnmálunum. En auðvitað verða menn að draga sinn lærdóm af hvoru tveggja. Sjálfstæðisflokkurinn stendur verr að vígi nú þar sem hann hefur misst meirihlutann í borgarstjorn Reykjavíkur en það hefur ekki átt sér stað fyrr á nær fimmtíu ára ferli flokksins að vinstri stjórn væri við völd bæði í landinu og höfuðborginni. Vafalaust munu andstæðingar okkar reyna að setja okkur til hliðar og gera tilraun til að einangra flokk okkar, en það hefur ekki tekizt hingað til og mun ekki takast frekar nú?" — Hvað með þig sjálfan? „Víst hafa svona úrslit áhrif á mann persónulega. Vinir mínir og samherjar sögðu gjarnan allt til loka borgarstjóraferils míns að ég hefði aðeins hlotið meðbyr um ævina. En sannleikurinn var sá að oft munaði mjóu að meirihlutinn héldist í borgarstjórn. I stjórnmálum verða menn að læra að taka bæði meðlæti og mótlæti með jafnaðargeði. Ofmetnast ekki þegar vel gengur en láta ekki bifbug á sér finna, þegar straumurinn er á móti". — I>ær raddir hafa hcyrzt að það hafi verið hljótt um Sjálfstæðisflokkinn frá kosningum. „Þetta tel ég nú ekki vera rétt. Við höfum haldið marga fundi bæði í miðstjórn og þingflokki og almenna fundi, til dæmis hér í Reykjavík, þar sem kosningaúrslitin og staða flokksins í stjórnarmynd- unarviðræðum hafa verið rædd af hreinskilni og einurð. Og við höfum þegar hafizt handa af fullum krafti, sett nefnd á laggirnar til að gera tillögur um breytingar og endurnýjun á okkar starfi og við munum leggja áherzlu á að efla áhrif okkar í ýmsum hagsmunasamtökum, eins og til dæmis launþegasam- tökum, og um leið greiða götuna fyrir víxláhrifum milli hinna ýmsu hagsmuna- og áhugamannahópa og flokksins. Með þessu hyggjumst við treysta grundvöllinn að fylgi flokksins og vera í þeirri stöðu að geta sannfært landsmenn um það, að Sjálfstæðisflokkurinn sé í raun flokkur allra stétta og fólks í öllum landshlutum." Dróst að gefa þjóð- stjórnina upp á bát- inn vegna Lúðvíks — Varðandi stjórnarmyndunartilraunir þínar hefur komið fram sú gagnrýni að þú hafir ekki nýtt tímann nógu vel og gjarnan vísað til þess að vcrzlunarmannahclgin hafi liðið hjá í aðgerðarleysi. Hver var ástæða þess að þú dróst að gefa þjóðstjórnartilraunina upp á bátinn? „Ég tók til við tilraunir til stjórnarmyndunar miðvikudaginn 2. ágúst og hófust þær þannig að við Gunnar Thoroddsen varaformaður flokksins ræddum við fulltrúa annarra flokka um myndun þjóðstjórnar. Þegar okkur þótti ljóst af þeim viðræðum að þessi leið kæmi ekki til greina og ég var í þann veginn að snúa mér að öðrum möguleikum, þá fékk ég boð frá áhrifamönnum innan Alþýðubandalagsins um að þeir teldii ekki æskilegt að rjúfa þennan þátt áður en við Lúðvík Jósepsson hefðum tækifæri til að tala saman. Hann var þá örfáa daga utanbæjar og þessi þáttur málsins tafðist því á meðan. Við snérum okkur síðan að tilraunum til myndunar stjórnar með Alþýðuflokknum og Framsóknarflokkn- um. Framsóknarflokkurinn taldi sig ekki geta svarað beiðni okkar um viðræður án þess að halda fund fyrst, en síðan höfum við viðræðurnar af fullum krafti, sem síðan var skyndilega slitið af hálfu Alþýðuflokksins án þess að hann hefði þá komið fram með neinar tillögur varðandi sína stefnu. Eftir að við höfðum með viðtölum við forystumenn annarra flokka gengið úr skugga um að aðrir kostir voru þá ekki fyrir hendi varðandi samstöðu flokka, þá tjáði ég forseta íslands niðurstöðu mála á þriðjudag og þannig hafði ég ekki stjórnarmyndunar- Gjöf til sundlaugar- byggingar Grensásdeildar NYLEGA var Grensásdeild Borgarspítalans afhent gjöf frá Slysasjóði félags ís- lenzkra leikara og starfs- mannafélagi Sinfóníu- hljómsveitar íslands. I gjafabréfi sem fylgdi gjöfinni segir: „Stjórn sjóðsins hefur ákveðið að láta Grensásdeild Borgarspítalans njóta úthlutunar- fjárins fyrir árið 1978 að upphæð kr. 621.328,- Stjórn sjóðsins óskar að úthlutunin renni óskipt til byggingar sundlaugar við Grens- ásdeild Borgarspítalans og þess vænst að framkvæmdir við það verk geti hafist hið fyrsta." Guðbjörg Þorbjarnardóttir for- maður sjóðsstjórnar? Lárus Sveinsson fulltrúi starfsmannafé- lags Sinfóníunnar og Hannes Þ. Hafstein afhentu gjöfina. Af hálfu Grensásdeildar Borgarspítalans veittu þau Jóhann Gunnar Þor- bergsson settur yfirlæknir, Kalla Malmquist yfirsjúkraþjálfari og Sigrún Knútsdóttir deildarsjúkra- þjálfari gjöfinni viðtöku. Hafa Grensásdeild nú verið færðar hátt í 3 milljónir króna frá ýmsum velunnurum til sundlaug- arbyggingar. Lionsklúbburinn Freyr gaf eina milljón og starfs- menn og sjúklingar Borgarspítal- ans efndu til fjársöfnunar í þessu tilefni. Þá hafa ýmsir einstakling- ar látið fé af hendi rakna. Mynd þcssi er tekin við afhendingu gjafarinnar. Sveinsson. Kalla Malmquist. Hannes I>. Þorbjarnardóttir. Jóhann Gunnar Þorbergsson ir. Ljós Frá vinstri erui Lárus Hafstcin, Guðbjörg og Sigrún Knútsdótt- mynd Clive Hallivell.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.