Morgunblaðið - 25.02.1981, Blaðsíða 28

Morgunblaðið - 25.02.1981, Blaðsíða 28
28 MORGUNBLAÐIÐ, MIDVIKUDAGUR 25. FEBRÚAR 1981 HÖGNI HREKKVISI „hwn ww wm aa mn m stSM iW ásí er... ct 1 ... að fara í fóta- kelirí í sandinum. TM Rag. U S Pat Off.-aH righrt rmerved •1978 Los Angatos Tlmaa Syndlcate 1 -Wt ff ^T* 1 <tA t^ÍMll zxsnm Mjólk og rjóma — held nú ekki. Ég vona bara að konan þín sé — Þú nennir bara ekki að ekki 1 skóm með þessum djö... annast um grasblettinn! stálhælum! COSPER Ég doka hér meðan lóíatakið dynur! Það skyldi þó ekki vera eitt af „timanna táknum"? Margrét Eggertsdóttir skrifar: „Sigurþór Sigurðsson skrifar af miklum ákafa, en greinilega minni þekkingu um heimsendaspádóma í dálka Velvakanda hinn 21. febr. sl. Ég veit ekki, hvað rekið hefur Sigurþór til þessara skrifa, en get mér þess til, að hann sé e.t.v. hálfhræddur um að eitthvað af þessu öllu fari nú að rætast og sé að reyna að sannfæra sjálfan sig um að svo sé ekki. Opinberunarbókin margslungin táknum Það er vitað mál, að ótti og öfgar hafa aldrei göfgandi áhrif, og að ótti er venjulega sprottinn af vanþekkingu og vantrú. Hitt er líka staðreynd, að kristinn maður, sem er vel menntaður í sinni trú, óttast ekki. Hann veit, hver Krist- ur var og tekur orð hans trúanleg er hann segir: „Himinn og jörð munu líða undir lok, en mín orð munu alls ekki undir lok líða." (Mark. 13.31.) Kristinn maður lætur sér ekki nægja að trúa á Krist, hann trúir Kristi. Kristur talaði um endurkomu sína sem sjálfsagðan hlut. Það er ekki við postulana að sakast, þó að þeir hafi aðeins verið mannlegir og talið að það yrði í þeirra jarðvist. Kristur sagði ennfremur: „En um þann dag eða stund veit enginn, ekki einu sinni englarnir á himni, né sonurirtn, heldur aðeins faðir- inn. Gætið yðar og vakið og biðjið." (Mark 13. 32-33). Vissu- lega hafa margir reynt að geta sér til um, hvenær þessi tími rynni upp og þar hefur Opinberunarbók- in verið mönnum mikið og verðugt rannsóknarefni, sem prestlærðir menn hliðra sr mjög við að útskýra, þó að þeir vitni oft í hana. Menn skyldu líka hafa það hug- fast, að Opinberunarbókin er margslungin táknum, sem erfitt er að skýra til fullnustu en sem komið er, en hún á eflaust eftir að verða mönnum ljós, er tímar líða. Lái svo fólki hver sem vill Mikið hefur verið rætt og ritað um ætterni Krists og sýnist sitt hverjum. En það er eins og hver önnur bábylja að segja að hann hafi verið Gyðingur. Gyðingur er okkar túlkun á orðinu Jewish, sem upprunalega var notað um afkom- endur Júda, eða leifar húss Júda, sem leyft var að snúa aftur til Palestínu, og var um margt blend- inn hópur, en það er nú vitað mál, að Gyðingar eru ekki allir afkom- endur Júda. Hins vegar var Krist- ur Hebrei af ætt Davíðs, sem kominn var út af Júda, hinni fornu konungsætt ísraels, eins og spáð hafði verið að hann yrði. Sú skoðun er líka útbreidd, jafnvel meðal presta, að Guðdómur Krists sé eins og hver önnur hjátrú. Þessir hringdu . . Hótel Borg fyr- ir gamla f ólkið Forvitin hringdi í Velvakanda og sagðist hafa verið að heyra um það og lesa að til stæði að Alþingi (þ.e.a.s. ríkið: þjóðin) festi kaup á Hótel Borg: — Er þetta ekki einmitt húsnæði, sem hentar ágætlega öldruðu fólki, sem getur bjargað sér sjálft? Það er svo að mínu mati a.m.k. og ég er sann- færð um, að ef nokkur sanngirni ræður forgangsröð verkefna, þá láta alþingismennirnir gamla fólkið ganga fyrir, en láta sér Karphúsið nægja í bili. Hélt að þetta væri liðin tíð Margrét Sveinsdóttir hringdi og hafði eftirfarandi að segja: — Ég varð nýlega vitni að leiðindaat- burði í verslanamiðstöðinni í Fellagörðum í Breiðholti. Upp undir 20 krakkar, sum þeirra ekki yngri en 15 ára er ég viss um, höfðu fundið sér það til dundurs að ganga í skrokk á þroskaheftri stúlku um fermingu og gengu á eftir henni búð úr búð og stríddu henni og ögruðu. Mér brá ónota- lega við að sjá þetta, hélt að slíkt og þvílíkt væri liðin tíð, vegna þess að börn hefðu verið uppfrædd um það, bæði heima og í skólum, að svona nokkuð væri hinn mesti ódrengskapur. En þarna sá ég svo að ekki varð um villst, að betur má ef duga skal. Þessir krakkar gætu lent í því sjálf að eignast þroskaheft barn og væri þá sárt að minnast þess að hafa átt þátt í því athæfi eins og þarna átti sér stað. Von, sem þó er aðeins tál Gunnlaugur Sigurbjdrnsson skrifar: „Velvakandi. Vigdís Finnbogadóttir, virðu- a#**L* *&tt legur forseti, flutti stórbrotinn boðskap til íslensku þjóðarinnar á ¦ *$ nýársdag. Þar átti vonin veglegan m ' sess sem eðlilegt er, þar sem ¦aafí ** nýársdagur er talinn öðrum dög- \ ^^ '^ um fremur dagur vonarinnar. Margir kvöddu sér hljóðs á eftir með lýsingu skálda á voninni. Það getur verið hægt að teygja lopann jaitMaaaB. |^^B^aaB»«a>aaBPBk um aldraraðir. Kristján Jónsson Fjallaskáld orti eitt af athyglis- verðustu ljóðum um vonina, en það skáld virðist vera gleymt. £ar^^^^*k-áfftft»l Hugsa sér. En mig langar til að c,- }*r—m ^^a,-- ltf biðja þig, Velvakandi, að gefa *vk flk afl lesendum þínum kost á að rifja 2 -'m. Lb & upp kvæði Kristjáns, Vonina." mWkm. Bm\%m K ristján Jónsson VONIN Hvaö er líf og hvað er heimur? Klæddur þoku draumageimur. þar Nni otal leiftur Ijóma, er lifna, deyja' og blikna um ¦keiö. Hvað er frægð og hreysti manna? Hvaö er anilli spekinganna? Það er af vindi vakin alda, er verður til og deyr um leið. i Allt, aem lifir, lifa girnir; lífiö heli móti spyrnir. Þegar Iffsins löngun hverfur, Það er vonin bliða' og bjarta, lífið er eðli sínu fjær. bezt er friðar órótt hjarta, Hetjan, sem vill heldur deyja himinsæla' í harmageimi, •n harðatjórana und vald sig helgast lífsins andartak, beygja, heimsins Ijúfust leiðarstjarna, lífi sínu' ei lifað getur Ijós é vegum foldarbarna, lengur en meðan sigraö fær. böli mæddan hressir huga og harmi snýr í gleðikvak. Þungskílið er lögmál iífsins; um leiðir huldar gleði' og kífs- Þú af draumahimni háum ins hjúpuð Ijóma fagurgljáum flytiumst vér, sem fyrir straumi ofan á lífsins ægi fellir fljóti gnoð um sollið gráð. undurbjartan geislastaf. Sama alda allt fram hrekur; Að þínum Ijóma ávallt allar ýmsar stefnur lífið tekur. öldur lífs, sem rísa' og falla, Sérhvað eðlí sínu hlýðir, •ækja fram í sjálfan dauða sínum föstu lögum háð. •eiddar þínu brosi af. Ó, hve mjog um asvibrautir Áfram geysar aldaatraumur; ýmsar lífið særa þrautir, allt er lífið myrkur draumur og í brjóstum ekka þrungnum sælublöndnum sollinn hðrmum, óteljandi hjörtu slá. •jónhverfing og leiðala hél. Otal hniga angurstónn. Allt, sem hefur upphaf, þrýtur; ótal svíða hiartasárin. alit, Mm lifir, doyja hlýtur. Ó. hvao þá avo aumum manni Vonin Ifhi er verndarengiH, áet til iífains vekja mé? von, Mm þó er aðeina til.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.