Alþýðublaðið - 12.06.1931, Blaðsíða 2

Alþýðublaðið - 12.06.1931, Blaðsíða 2
ALPÝÐUBLAÐIÐ f Úi í dag er kjörfundur um land alt. Aldrei fyr hefir íslenzk al- þýða barist svo harðsnúinni bar- áttu sem nú. 1 flestum kjördæm- um hafa verklýðssamtökin menn í kjöri, sem eiga að vinna þing- fulltrúaumboð frá hinum gömlu fulltrúum íhaldsflokkanna. í dag gengur alþýðan fram um land alt í einum hópi, sameinuð gegn plágum auðvaldsþjóðfélags- ins, atvinnuleysi, húsnæðisböli og fátækt. Hún gengur fram sam- eimið í einum Alþýðuflokki til stríðs gegn ranglátum sköttum og tollum, gegn kaupkúgunar- stefnu beggj'a íhaldanna, gegri ríkislögregm, vinnudómi, gegn konungdómi og ófrelsi. Hún berst gegn yfirdrottnun ábyrgðar- lausra manna, er ráða yfir at- vinnutækjum, gegn togarastöðv- un, dýrtíð, lyfjaokri og skoðana- kúgun. t dag gengur hún virðuleg og ákveðin til stríðs fyrir hugsjónum sínum: Meira lýðræði, sigri „hvítu kolanna", ralmennum jöfnum kosningarétti, skoðanafrelsi, lýð- veldisfyrirkomuíagi, frelsi, jafn- rétti, hræðralagi. Hún sér dagsbrún hins nýja tíma og veit, að á komandi ár- um muni próun þjóðfélagsins og þroskun stéttarinnar gefa henni sigra og frelsL Nú berst íslenzk alþýða fyrir þroskaskilyrðum flokks síns, fyr- ir pví, að samtök hennar verði viðurkend. { dag velur hún á milli alpýðu- samtakanna og hinna. 95 Hvíík kolln Swnéé Kjósendur! Kosningaskrifstofa Alpýðu- flokksins er í dag í Góð- templarahúsinu. Biðjið úrn A-list- aiin (5 línur). Láti'ð vita um pað fólk, sem parf að sækja, á hvaða tíma eigi að vitja þess. Þar sem börn eru heima og enginn er til að gæta peirra meðan móðir eða fóstra peirra er að kjósa, pá sendir skrifstofa A-listans sítúlku heim til þeirra ámeðan, ef óskað er. Sama er um sjúklinga, aft ;;tú)kur verða sendar heim til að vera hjá þeim, ef óskað er, á me&an sá, sem annars er hjá þeim, er að kj&aa, Kosningin byrjar á hádegi. Kjósið smmma dags, því að þá er ekki hakta á, að þér þurfið að bíða lengi eftir að komast að., Kvenfólki er imiklu betra að geyma uppþvottinn, en kjósa fyrst, því að þá komast þær und- ir e:ns að, en ella ér hætta á því, að þær verði fremur að bíða, og verða þær því fyrr búnar með hvorttveggja, kosninguna og upp- þvottinn, ef þær kjósa fyrst — Kjósíð A-listann! Eftir að kosningaúrslitin . urðu kunn árið 1927 og sýnt var að enginn einn stiórnmálaflokkur hefði nægilegan þingstyrk til þess að mynda stjórn af eigin ramleik, ákváðu jafnaðarmenn að veita „Framsóknar"-flokks-stjórn hlutleysi um óákveSinn t ma. Höf- uðásitæðurnar fyrir hlutleysi við „Framsókn" voru þessar: Héf hafði áður ríkt íhaldsstjórn, sem á kostnað almennings í landinu hélt hlífiskildi yfir bröskurum og burgeisavaldi. Allur ferill þeiwar stjórnar var þannig, að hann hlaut að vekja megnan óhug hjá þeim hluta þjóðarinnar, , siem taldi það hlutverk sitt að rækta og byggja upp landið og bæ^a aðstöðu hinná vinnandi stétta gegn yfirgangi Filisteanna í þjóð- félaginu. Önnur höfuðástæðan fyrir hlutleysinu við „Framsókn" var sú, að blöð „Frarnsöknar"- flokksins og foringjar hans lótu pað óspart í ljós, að flokkurinn myndi fylgja ýmsum áhugamálf um jafnaðarmanna. Það er m. a. á allra vitorði, að „Framsóknar"- flokkurinn og blöð hans póttust viJja lækka na^ðsynjavö.utolla, en hækka í þéss stað beina skatta og koma á einkasölum á olíu,. tóbaki o. fl., svo að gróðinn af þeirri verzlun rynni ekki í vasa örfárra braskara eða auðfélaga, heldur gengi til þjöðarinnar a lrar og væri varið til þess að lækka gjaldabyrðar verkalýðs og fá- tækra bænda. Öllþessi loforð „Framsóknar"- flokksins um bætt lífsskilyrði þjóðarinnar skópu hjá mörgum glæsilegar vonir um efndir piess- ara loforða, ef flokkurinn næði völdunum. í bókinni „Komandi ár", sem Jónas Jónsson reit nokkmm árum áður en hann varð dómsmálaráðheTra, fer hann ó- mjúkum höndum um ýmislegt, sem honum finst miður fara í þessu landi. Hann víttr þar m. a. hina iranglátu klördæmaskipun, sem veldur því, að réttur manna til áhrifa á stjórn landsins ér mismunandi eftir því, hvar þeir búa á landinu. í sömu bók tal- ar hann um „hvítu kolin", hið ó- beizlaða afl íslenzkra fallvatna, sem bíði þess, að þjóðin taki það í þjónustu sína til þess að bæta lífsskilyrði sín. Þessi tvö áhugamál Jónasar áð- ur en hann varð ráðherra eru hér sérstaklega nefnd vegna þess, að það var óttinn við framkuœmd pessara mála, sem olli því, að „Framsi6knar"-stjórnin rauf síð- asita þing og gerði með því ónýtt tveggja mánaða starf 42 alþing- ismanna. Það er sannarlega káldhæðni örlaganna, að stjórnmáliaflokkur, scrn búinn er um morg ár að berjast fyrir tveim þjóðþrifamál- uim ög vinna flokknum fylgi með þeim, skuli loks, þegar málin eru að öðlast viðurkenningu meiri hluta löggjafarþingsins, verða þeirra höfuðbani og á þann háitt, siem ekki er eftirbreytnisverður í si&uðu lýðræðislandi. Um þessi tvö mál auk rýmk- ur ar ko:ningaréttariins er nú deilt. Öll þesisi mál hafa verið og eru stéfnumál Alþýðuflokksins. SogsmáSið er kunnugt úr sögu bæjarstiórnar ' Reykjavikur. Um fiöldamörg ár hafa iafnaöarmenn barist einir fyrir því máli, sem er eitt hið allra stærsta fram- fara- og hagsmuna-mál Suð- vesturlands.. Jafna&armenn hafa pannig sýnt pað, að peim er al- vara með að láta „hvítu kolin" verða almenningi til hagsældar. Þeir hafa ekki látið sér nægia að skrafa um pað eins og Jónas, heldur hafa þeir barist hlífðar- laust fyrir því, að Sogsvirkjunin yrði framkvæmd, og þeim hefir orðið svo ágengt, að, 'fólkið í Reyk]'avík og á fiölmörgum 'stöð- um öðrum á landinu 'heiirntar virkjun Sogsins, þrátt fyrir mót- spyrnu íhaldsins, sem var 'á móti virkjun Sogsins áður, en er nú loks með því af ótta við k]'ós- endur. „Framsókn" og íhald eru íhaldsflokkar. Kemur skyldleiki þessara flokka ef til vill hvergi greinilegar fram en í ' afstöðu þeirra Jrtil Sogsvirkiunarinnar. Ihaldsflokkurinn er nú með 'virki- uninni af því, að hann er hrædd- ur við vilja kjóaenda sunnanlanids og í Rreykjavík. „Framsókn" rer á móti af því, að hún heldur að hún geti unnið sér fylgi, annara landshluta og alið á öfund þeirra kj'ósenda, sem þar búa, yfir því, að íbúum Suðurlands hefir tek- ist sakir betri aðstæðna að hag- nýta sér „hvitu kolin", án þess þó að nokkrum öðrum en notend- •uta rafmagnsíns sé íþyngt með sköttum vegna þess. Það er ekki umhyggja „Framsóknar" fyrir bændalýð landsins, sem veldur fiandskap hennar við vrrkjun Sogsins. Verður pað Ijóst, þegar þess er gætt, aö heppnist Sogs- virkjunin og verði að pieim not- um, sem telja má víst, þá styrk- ir hún vonir allra góðra Islend- inga um það, að unt verði á næstu áratugum að hagnýta svo mikið af vatnsafli landsins, að nægi til suðu, Ijósa og hita fyrir alla íslendinga. Hér eftir verður baráttan fyrir virkjun Sogsins ekki, langvitnm. Allar þær mörgu þúsundir af ís- lendingum, sem byggj'a vonir sín- ar um aukin lífsþægindi á þessarí framkvæmd, láta ekki staðar nutmið fyr en fullum sigri er náð í þesisu máli. í baráttunni fyrir pessú mikla þjóðprifamáli hafa foringiar „Framsóknar"-flokksins valið sér hina vonlausu aðstöðu. Og lítil- mannlega ferst þeim, er þeir vilja hylja nekt sína með þvi að biðla til lægstu hvata mannlegs eSlis. öfundar og blindrar siálfselsku.- Og lítilsvirðingin, sem hinir svo nefndu bændaforingiar hafa á bændastétt landsins, lýsir sér bezt í því, er þeir trúa að lægstu hvatir mannlegs eðlis séu svo mikils megandi í sveitum lands- ins, að þær nægi til þess að veita þieim það brautargengi í kosn- lingunum, sem valdi því, að' stærstu þjóðþrifa- og réttlætis- máMn, sem nú eru á dagskrá hiá þióðinni, verði ekki leyst I næstu 4 ár. I Árni Ágústsson. Bns*f með svikaranai. Einn af klofningsmönnum. Spörtumanna sagði á fundi i barnaskólaportiríu, að kommún- ista væri ekki hægt að skamtma af því að þeir væru nýr flokk- ur. Þeir bæru enga ábyrgð af því að þeir hefðu aldrei komið nærri löggjafarstarfinu. Þetta er alveg rétt. Ærslabelig- ir Guð]óns rnúrara hafa aldrei svo lengi, sem ég befi fylgst með málefnum fátækara fólks,. lagt þar hönd að verki. Þerr hafa ekki komið á togaravökulöigum, þeir hafa ekki bætt slysatrygg- ingarlögin, þeir hafa ekki stutt baráttu Alþýðuflokksins fyrir af— námi sveitarflutnings, ekki hjálp- að honum til að vinna að við- gangi máíefna verkalýðsins. Þeir hafa ekki hækkað kaup verka- manna eins og við með aðstoð Ólafs og Héðins gerðum í fyrra sumar og þeir hafa ekki stytt vinnutimann. Gegn þessu hafa.. þeir staðið með heimskulegum hrópum ög óheppilegum aðför- um. Þeir hafa fælt fjölda alþýðu- manna frá alþýðusamtökunum, þeir hafa sekmt Dagsbrúnarfund- ina. Þeir bafa logið á jafnaðar- stefnuna óhróðri og gert þessa göfugustu stefnu, sem mannkyni& hefir átt, að eins konar yfirgangs- og blóð-stefnu í hugum fjölda. manna. Þetta hafa þessir óhappa- menn gert — og það er gott að- við erum laus við þá. Ég skora á alla verkamenn og sjómenn og konur þeirra, systur og imæður, að sparka þessum mönnum út í yztu myrkur og láta það aldrei spyrj'ast, að Spartveriarnir nái nokkrum áhrif- utm í félögum alþýðunnar. . Ég skora á ált gott iólk a&' kjósa okkar lista — A-listann. Alpýðumáður.. Jakob Mðller œtlaði að selja si|| „Framsókn**, ef hann hefðl náð kosningn 1027. Þess veona kans Jónas Jðnsson Off alt hans lið Jakob við I»að tækifæri, Kjósið ekkí braskaranaf' KJósið lista alpýðannar.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.