Morgunblaðið - 25.07.1984, Blaðsíða 47

Morgunblaðið - 25.07.1984, Blaðsíða 47
MORGUNBLAÐID, MIDVIKUDAGUR 25. JULI1984 47 Reinald Reinalds- son — Minning Fæddur 27. aprfl 1958 Dáinn ll.júlí 1984 Lífsvefurinn er ofinn úr ævum einstaklinga. Þræðirnir sýnast okkur mislangir og gildir en eru þó eins langir og jafngildir lífinu sjálfu. Þess vegna er hver og einn ómissandi og óendanlega dýrmæt- ur. Samt verða oftast nær ekki nema örfáir varir við þegar ein- hver deyr. í hvert sinn, ekki nema örfáir til að sakna og syrgja og skynja hið óbætanlega. Þá gerist lika hið undarlega að maður upp- götvar, veit þá fyrst fyrir víst, að dáinn vinur mun aldrei hverfa manni. Við kynntumst Reinaldi strax í barnaskóla og leiðir skildi ekki fyrr en að afloknu stúdentsprófi í Flensborg. Þá fór hann einn vetur í Háskóla íslands í grísku og lat- inu, síðan til Þýskalands að nema guðfræði við kaþólskan háskóla, og kom fæstum á óvart. Hann hafði einmitt lokið þvi námi þegar hann féll svona óskiljanlega snöggt frá og hafði vist fullan hug á doktorsnámi þar úti. Hann var kaþólskur sósíalisti, mikill náms- maður og það sem öllu skipti; góð- ur drengur. Það voru ekki alltaf innantóm orð, ef marka má Snorra Sturluson: „Drengir heita vaskir menn og batnandi." Við munum ákaflega vel eftir Reinaldi á barnaskólaárunum og i skátunum. Hann var fjörkálfur, kraftmikill og galsafenginn en líka foringi félaga sinna og upp- fyndingasamur skipuleggjari. Við munum einnig mætavel eftir hon- um í menntaskóla, íhugulum og alvörugefnum, stundum nokkuð einangruðum. Þá var hann náms- hestur og dúx. Um síðustu jól kom hann heim í frí. Við sáum ekki betur en íhug- unarmaðurinn og æringinn í hon- um væru að ná sáttum og hvorug- ur þyrfti að skyggja á hinn. Held- ur bættu þeir hvorn annan upp. Þá líktist Reinald þroskuðum eld- huga. Hann var fæddur 27. apríl 1958. Foreldrar hans, Reinald Brauner tónlistarmaður i Þýskalandi og Þorbjörg Björnsdóttir bókavörður í Hafnarfirði. Reinald ólst upp hjá móður sinni, lengst af við Ölduslóð rétt hjá klaustrinu. Út um stofu- gluggann þeirra sást hafið og, ef vel var að gáð, sjö kirkjur sem Reinald benti gestum sínum stundum á. Mæðginin voru mjög samrýnd og samtaka og stoð hvors annars alla tíð. Missir Þorbjargar er meiri en orð fá lýst. En það er huggun að minning hans lifir, að þræðirnir eru ekki stakir og að- skildir heldur mynda þeir einn vef. Við vottum Þorbjörgu okkar dýpstu samúð og samhryggjumst vinum og vandamönnum. Fyrir hönd skólasystkina, Árni M. Mathiesen Hjálmar Sveinsson. „Lífið er mér Kristur en dauð- inn ávinningur." Þessi orð postul- ans Páls andspænis þrenginum og dauðans ógnum eru sigurjátning kristinnar trúar. Kristur er hverj- um þeim lífið, sem gjört hefur samfylgdina við hann, þjónustuna við hann, að markmiði lífs síns og sögu. Dauðinn fær þá aldrei hrós- að algjörum sigri þrátt fyrir veru- leik sinn og voða. Kristur hinn upprisni leiðir veginn fram gegn- um dauðann til endursköpunar og nýs lífs. Dauðinn birtist þó vissu- lega sem „óvinurinn síðasti", sem ávallt stendur lífinu gegn í hvert sinn, sem einhver sá fellur frá skyndilega og óvænt, sem á þrek og blómgun æskunnar og mikils er vænst af í framtíð, því gáfum og getu er stefnt til þjónustu við há- leitustu hugsjónir. En trúnni gefst þrátt um allt sýn til æðstu miða. Hún horfir til Jesú Krists. Dauði hans var ótímabær með tilliti til þess, sem menn af honum væntu. En máttur Guðs, sem öllu er ofar og æðri, gerði þann dauða að sigurfórn og hver sá, sem Kristi hefur gefist heilum huga, er bundinn þeirri fórn og sigri. Reinald Reinaldsson mun snemma hafa gert fagnaðarerindi Jesú Krists að lffsmarkmiði sinu. Hann hafði nær lokið guðfræði- námi í Freiburg og stefndi að því að gerast kaþólskur prestur með öllum þeim fórnum og kröfum, sem það fæli i sér, og hann hafði til að bera bæði þann skapgerð- arstyrk og þá skarpskyggni á hina margvíslegu lífsfleti til að geta gegnt þeirri köllun vel og af trúmennsku. Hugur hans var kvikur og vökull. Hann kannaði af einlægri sannleiksþrá spurnirnar miklu um gildi og tilgang lífs og Kristur Jesús varð honum svarið algilda og honum vildi hann gefast og þjóna, hvert svo sem leiðin lægi. Hann nam og heyrði orðið hans sem þýðingarmesta óminn í niði ára og alda og lífi manns og heims. Hver saga og samtíð gerði þó sífellt nýjar kröfur um könnun og skilning á því dýra orði sem er sígilt og lifandi, fortíð bundið en jafnframt lifandi mótunarafl á hverri andrá. Hann gerði sér þess glögga grein, að kaþólska kirkjan svo og gjörvöll kristnin og heimur allur stæði nú á þýðingarmiklum tímamótum. Brýna nauðsyn bæri nú til, að kristnir menn ynnu með gagnkvæmri virðingu og trausti að sameiginiegum markmiðum og væru heiminum á örlagastundu það ljós og lif þjónustu og elsku sem Kristur kallaði þá til. Sár er nú missir móður og ann- arra ástvina við fráfall hins góða drengs. Sár er missir kirkjunnar hans og allra þeirra sem vilja hitta fyrir trúa og verklagna verkamenn í víngarði Drottins hér í heimi. En það skal nú haft í huga, að máttur hins upprisna frelsara og Drottins birtist hvað helst í því, að hann fær gert dauð- ann að ávinningi fyrir hvern þann, sem höndlaður er af eilífu lífi trú- ar, vonar og elsku og einnig bless- að missi og sáran trega. Gunnþór Ingason \, HeUnittsdeM Garn ZaresKa Acryl íoo g 59-' SportfatadeM Buxur, jaKKi 09_ 5amfe5tingar 8j»- 5meKHbuxor 8»u- Buxur 695." lietboW »5.* Bottr 49.- Herradeud 5umatWússur 8» Bómullarbu^r «*>• 5hyrtur 35U.- DömudeiW DömuHápur 99"- Pil5*95.- Buxnap'tó |=u- 990.- ^15:' Buxur w3- . _ 1.590. 5Hóde»ld Herra5Hor35a_ BreaH-sHor595. 5andalar V*=>• 990, Ueður HúreHasbgvel« BarnasHór 25"-- . oömusKór 35U- BamadeWd KWsjaHHar 493- KaHW-buxur 36J- 5amfestinyar39^_ 5meHHbuxur Z&>- Bo\'\r 99.- A ¦** (ÍO >=5I^SÍMI272U:. "venjuleg veislun!
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.