Morgunblaðið - 13.11.1984, Blaðsíða 4

Morgunblaðið - 13.11.1984, Blaðsíða 4
MORGUNBLAÐIÐ, ÞRIÐJUDAGUR 13. NÓVEMBER 1984 Hokksþing Alþyoul'lokksins um næstu helgi ... þá er að skipta um karlinn í brúnni — svo einfalt er það, segir Jón Baldvin Hannibalsson sem býður sig fram gegn formanni Alþýðuflokksins JÓN BALÐVIN Hannibalsson þing- maður Alþýðuflokksins í Reykjavík tilkynnti á fréttamannafundi á sunnudag, að hann hafí ákveoin að gefa kost á sér við formannskjör á flokksþingi Alþýðuflokksins um næstu belgi. Hann tilkynnti enn- fremur, að hann hefði fyrst skorað i Jónönnu Sigurðardóttur, sem enn- fremur er þingmaður flokksius í Reykjavík, að gefa kost á sér til formanns, en hún hefði afdráttar- laust neitað. Þá upplýsti hann frétta- menn um að Jóhanna Sigurðardóttir hefði ákveoið að gefa kost i sér til varaformanns og að hann myndi styðja hana. Hann sagði ástæður þeas að hann gæfí kost i sér m.a. þer, að Alþýðuflokkurinn hefði að nndanförnu tapað fylgi og áhrífum í þjóðfélaginu og að hann hefoi ekki náð þeim irangri (stjórnarandstoðu sem efni stæðu til. Þi kvaðst Jón myndu taka af 611 tvímæli um stefnu og 8töðu flokksins, ef hann næði kjöri, og að hann teldi að Alþýðu- flokkurinn ætti afdrittarlaust að hasla sér völl „vinstra megin við mioju" í hinu íslenska flokkakerfi. Jón Baldvin segir ennfremur í fréttatilkynningu, að ástaeður þesaarar ákvörðunar séu þær, að Alþýðuflokkurinn geri strangar kröfur til annarra um árangur í starfi. Þeir flyttu vantraust á rík- isstjórn, sem skilaði ekki árangri. Þeir gerðu sömu kröfur í atvinnu- lífinu og hlytu því að gera sömu kröfur til sjálfra sín, ekki minni. Þá segir hann, að ef hann nái kjöri muni Alþýðuflokkurinn, til að ekkert fari á milli mála um stefnu og stöðu hans i íslenskum stjórnmálum, vísa á bug öllum kenningum um Alþýðubandalagið sem sameiningar- eða forystuafl vinstri manna, þó ekki væri nema vegna hörmulegrar reynslu þjóð- arinnar af ríktsstjórnarþátttöku bess flokks árum saman. Jón Baldvin Hannibalsson i fréttamannafundinum i sunnudag. Ljósm. Mbl. Júlíus Jón lýsti því yfir á fundinum, að hann myndi sem formaður Al- þýðuflokksins beita sér fyrir sam- einingu Alþýðuflokksins og Bandalags jafnaðarmanna, þvi hann liti i stofnun Bandalagsins sem pólitiskt slys, eins og hann orðaði það. Hann sagði í umræðu um stöðu Alþýðuflokksins, að það væri til í dæminu að Alþýðuflokk- urinn þurrkist út. Ef spurt væri að sameiningu jafnaðarmanna á næstu árum, þá gæti farið þannig að báðir þeir flokkar, sem nú að- hylltust stefnu jafnaðarmanna, yrðu lagðir niður. I fréttatilkynningu Jóns segir ennfremur, að undir hans forustu muni Alþýðuflokkurinn taka af öll tvimæli um, að hann sé ekki gamaldags kerfisflokkur, heldur róttækur umbótaflokkur, sem vilji breyta þjóðfélaginu i átt til valddreifingar og virkara lýðræð- is, gegn miðstjórnarvaldi og ríkis- forsjá. Jóni varð tiðrætt á fundin- um um „kerfisflokkana", sem hann sagði aðallega tvo, þ.e. Sjálfstæðisflokkinn og Framsókn- arflokkinn. Alþýðubandalagið sagði hann hafa kappsamlega unnið að því undanfarin ár, þar af átta ár í ríkisstjórn, að komast inn í þetta kerfi og hefði orðið toluvert ágengt. Hann harðneit- aði aftur i móti, er hann var spurður, hvort Alþýðuflokkurinn ætti enga hlutdeild i þessu kerfi. Þá kvaðst Jón Baldvin hafa fullan hug á að hrinda í fram- kvæmd nýjum hugmyndum um róttækar breytingar á vinnu- brögðum í innra starfi flokksins, þ.e. „upplýsingastreymi innan flokks, útgáfu- og útbreiðslumál- um, fræðslu- og uppeldisstarfi og fjaröflun", eins og segir í frétta- tilkynningu hans. Hann var spurður á fundinum, hvort hann hygðist standa að þvi að efla Al- þýðublaðið. Hann svaraði: „Ég kalla Alþýðublaðið politiskt sendibréf, ég lít ekki á það sem dagblað. Ég er peirrar skoðunar að það dugi Alþýðuflokknum eng- an veginn sem miðill við kjósend- ur, einfaldlega vegna þess að það sjá það svo fiir. Ég tel reyndar að flokknum sé engin nauðsyn i því að þykjast gefa út dagblað. Hann hefur enga burði til þess fremur en Alþýðubandalagið eða Fram- sóknarflokkurinn, að reka dag- blað með dúndrandi halla." Jón var einnig spurður, hvort sagan væri enn á ný að endurtaka sig, og hvort ástandið innan Al- þýðuflokksins nú væri svipað og þegar Kjartan Jóhannsson ikvað árið 1980 að bjóða sig fram gegn Benedikt Gröndal. Hann svaraði: „Ef ég man rétt þi hafði Alþýðu- flokkurinn 1978 22% atkvæða og 14 manna þingflokk, 1979 lTé% og 10 manna þingflokk. Siðan hef- ur það gerst að Alþýðuflokkurinn hefur klofnað, fékk í síðustu kosn- ingum milli 11 og 12% atkvæða og 6 manna þingflokk. Til viðbótar hafa skoðanakannanir bent til þess að hann hafi orðið fyrir meira fylgistapi enn. Hafi rök Kjartans verið þau að hann hafi ætlað að bæta hlut flokksins fri 1980 þi er ljóst, að það hefur ekki tekist. Hér vitna ég til reynslu ís- lendinga af sjómennsku. Hvernig er gert til sjós, ef skipin ekki fiska? Skipstjórinn vikur sér ekki undan ibyrgð. Mistakist honum gerist annað af tvennu. Þeir, sem einhver döngun er í af áhöfninni, finna sér nýtt skiprúm eða það er skipt um karlinn í brúnni, svo ein- falt er það." Það kom fram í máli Jóns, að hann telur mikið fylgi við fram- boð sitt og sagði hann að undir- tektir hefðu verið góðar i fundi flokksþingsfulltrúa í Reykjavík sl. laugardag. Hann var þi spurður hverja hann teldi skýringuna i því, að aðeins 133 tóku þitt i kjöri i flokksþingsfulltrúum i Reykja- víkurfélaginu, sem telur um eitt þúsund manns. Hann kvað ýmsar skýringar i því að finna, t.d. hefði í ft.il virkni verið i félagsstarfinu i sl. vetri, sem hefði nú breyst til hins betra. Þi kynni astæðan að vera sú, að i meðan menn höfðu enga von um að reynt yrði að fi fram breytingar i flokksþinginu í þi veru sem hann væri að kynna, þá hefði ihuginn kannski ekki verið mikill. „Berðu sjalfur fjanda þinn. Ég hef ekki nokkurn ihuga og ekki nokkur maður annar," sagði Jón Baldvin að yrði svar hans sem formanns Alþýðuflokksins, ef honum yrði boðin innganga i nú- verandi rikisstjórn. „Við munum að visu mæta við útför ríkis- stjórnarinnar og senda blóm og kransa, eins og kurteisir menn, en ekki meira. Þessi rikisstjórn er búin að vera," sagði hann, en kvaðst reiðubúinn til viðræðu, ef Þorsteinn Pilsson kæmi til sin og segðist reiðubúinn að slíta stjórn- arsamstarfinu við Framsókn, henda þeim út, og taka upp við- ræður við Alþýðuflokkinn og Bandalag jafnaðarmanna um myndun nýrrar rikisstjórnar, svo notuð séu hans eigin orð. Taldi ekki rétt að skorast undan ábyrgð — segir Jóhanna Sigurðardóttir, en hún gefur kost á sér til varaformannskjörs JÓHANNA Sigurðardóttir hefur ikveðið að gefa kost i sér til vara- formanns Alþýðuflokksins, en Magnús H. Magnússon núverandi varafonnaður, gefur ekki kost i sér i ný. Jóhanna segir að hún hafi tek- ið þessa ikvörðun vegna fjölda hvatninga og því hafí hún ekki vilj- að skorast undan irbyrgð. Þi segir hún framboð sitt alveg óhið fram- boði Jóns Baldvins og kveðst ekki gefa nppi hvern hún styoji til for- manns. Jóhanna segir ennfremur að hún sé sammála Jóni Italdvini um að Alþýðuflokkurinn eigi að hasla sér vðll i vinstri væng stjórnmál anna. Fiokkurinn sé reyndar þar staðsettur, en að marka þurfí skýr ari línur í ýmsum málum. Jóhanna sagði varðandi ikvörð- Kjartan Jóhannsson formaður Alþýðuf lokksins: Of örum umskiptum fylgja ókostir og óstöðugleiki VerÖ í framboði þrátt fyrir framboð Jóns Baldvins „I LÝÐRÆÐISLEGUM flokki eins og Alþýðuflokknum þi hafa menn vítaskuld mismunandi mat bæði i milefnum og mönnum og gera það upp i fiokksþingi hvað þeir telja far- sælast og árangursríkast Jón Bald vin metnr það væntanlega svo, að framboð hans muni verða flokknum til gagns. Margir þeir sem rætt hafa við mig telja hins vegar farsælla, að flokknrinn snúi sér að öðrum mjog aðkallandi verkefnum í flokksstarfi og stefnuboðun, frekar heldur en að skipta um formann. Tiltekin endur- nýjun á vissulega rétt i sér en of öram umskiptum fylgja Ifka ikveðn- ú* ókostir og óstöðugleiki. Það er i þessum forsendum sem ég hef gefið kost i því að vera áfram í kjöri til formanns Alþýðuflokksins," sagði Kjartan Jóhannsson formaður Al- þýðuflokksins í tilefni af ikvórðun Jóns Baldvins Hannibalssonar um að gefa kost i sér til formanns i komandi flokksþingi. Kjartan var í framhaldi af því spurður, hvort hann teldi svipað andrúmsloft innan Alþýðuflokks- ins nú og i þeim tíma, sem hann ikvað að bjóða sig fram gegn Benedikt Gröndal. „Sjilfsagt mi finna eitthvað sem er svipað en að öðru leyti er þetta öðru visi. Ég hef nú ekki farið nikvæmlega ofan i saumana i þvi hvað er eins og hvað er ekki eins." Aðspurður um hvort farið gæti svo, að hann drægi sig i hlé, eins og Benedikt gerði forðum, þegar til flokks- þings kom, sagði hann afstoðu sína óbreytta, þritt fyrir framboð Jóns Baldvins og að hann yrði i framboði i flokksþinginu. Formaður Alþýðuflokksins var þi spurður, hvort hann styddi Jó- hönnu Sigurðardóttur til vara- formanns. Hann sagði: „Það er nokkuð siðan ég reifaði það við Jóhönnu, hvort hún myndi ekki vera til þess reiðubúin að gefa kost i sér, ef Magnús H. Magnús- son gæfi ekki kost i sér. Það var því einsýnt að hún yrði varafor- mannsefni um leið og Ijóst var að hann var ekki til þeaa reiðubú- inn." Vegna yfirlýsinga Jóns Bald- vins um stoðu Alþýðuflokksins, sagði Kjartan m.a. að hann hefði ævinlega lagt iherslu i að Al- þýðuflokkurinn væri flokkur jafn- aðarmanna og þi launafólks öðru fremur. Hann kvað Alþýðuflokk- inn róttækastan í innanlandsmil- um, því hann hefði lagt iherslu i mjog verulegar breytingar i ýmsu því, er varðaði stjórnkerfið og efnahagskerfið. Að því er varðaði utanrikismálin hefði hann viljað halda núverandi fyrirkomulagi í varnarmálum, sem reynst hefði þjóðinni vel, en jafnframt bæri að þrýsta i um barittu fyrir mann- réttindum hvarvetna í veröldinni í rfkari mæli en íslendingar hefðu gert. Hann sagði siðan: „Ég tel það alveg augljost að jafnaðar- mannaflokkur og flokkur launa- fólks sé til vinstri í litrófi stjórn- milanna, eins og skilningur er venjulega lagður í þau oro. Ég tel að það sé mikill hugtakaruglingur uppi um það til dæmis i síðum Þjoðviljans þar sem þvi er haldið fram, að þeir einir séu fulltrúar launafólks og jafnaðarstefnu sem heimta herinn úr landi." Kjartan Jóhannsson formaður Alþýðuflokksins var í lokin spurð- ur, hvort verið væri að undir- strika stoðu Alþýðuflokksins til vinstri í pólitíska litrófinu með því að bjóða Ásmundi Stefinssyni forseta ASÍ, sem er flokkabund- inn Alþýðubandalagsmaður, að halda ræðu og vera gestur við setningarathðfn flokksþings Al- þýðuflokksins um næstu helgi. Hann svaraði: „Ásmundur Stef- insson verður gestur við setn- ingarathöfnina vegna þess að hann er í forsvari fyrir stærstu launþegahreyfingu á Islandi. Al- þýðuflokkurinn og Alþýðusam- bandið eru af sömu rót runnir, og eins og ástandið er í dag hji launafólki, þotti okkur ihugavert að þessi forseti stærstu launþega- hreyfingar i Islandi segi nokkur orð um stöðu launafólksins i land- inu." unina um framboð sitt: „Það ligg- ur nú ljóst fyrir, að Magnús H. Magnússon mun ekki gefa kost i sér til endurkjörs til varafor- manns. Ég hef mjog víða i undan- förnum vikum fengið hvatningu til þess að gefa kost i mér til for- ustu i flokknum og ég taldi ekki rétt að skorast undan ibyrgð i þeim efnum. Ég tilkynnti ikvörð- un mina um framboð i laugar- daginn i fundi með fulltrúum Reykvfkinga sem verða i flokka- þingi." Jóhanna var spurö, hvort sú staðreynd, að Jón Baldvin Hanni- balsson skoraði fyrst i hana að gefa kost i sér til formanns, iður en hann ikvað að bjóða sig fram, og ennfremur að það skyldi hafa verið J6n Baldvin sem tilkynnti fjölmiðlum um framboð hennar i blaðamannafundi á sunnudegin- um, þýddi að samvinna væri þeirra f milli um þessi fram- boðsmil. Hún kvað ekki svo vera: „Min ikvörðun um að bjóða mig fram til varaformanns er alveg óhað framboði Jóns til formanns." Hún vildi ekki tji sig um hvorn þeirra hún styddi til formanna, sagðiat hvorki telja það rétt né eðlilegt að gefa alikt upp i fjöl- miðlum. Þi var Jóhanna spurð alits i yfirlý8Íngum Jóns Baldvins um stððu Alþýðuflokksins, þ. e. að hans staða sé til vinstri við miðju islenzkra stjórnmala. Hún svar- aði: „Ég er aammála mati Jóns i því, að Alþýðuflokkurinn er lýð- ræðissinnaður umbótaflokkur og i að hasla sér völl i vinstri væng stjórnmilanna. Ég er sammila hans mati i því." Hún bætti því við, að flokkurinn væri að henni mati i þessum stað, en hann þyrfti aftur a móti að marka skýrari linur í ýmsum málum „Það er ljóst að miðað við skoð- anakannanir þi er ataða hans ekki góð, en ég tel að hægt sé að breyta þeirri stöðu," sagði hún að lokum.
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.