Alþýðublaðið - 14.01.1932, Blaðsíða 4

Alþýðublaðið - 14.01.1932, Blaðsíða 4
Aí PVÐUBfcAÐiÐ t. d. algengt að tala um, ef riffið' er stykkii úr tré, flaski, sem kallaö er, óviljandi eða af klaufaskap, þá er pa'ð kallað að flaska tréð, en pa'ð þykir ekki simiðsliegt ef smiður rífur stykki úr trému, sem hann er að smíða. Þykir mér því liklegt, að sambandið á maiMi pess að flaska tré og flasfca á eiin- hverju, sem gerandinn hafðá ekki búiist vi'ð, sé pað sama. I teðum tilfellunum er petta notað um klaufaleg mistök gerandans. Þætti mér líklegt, að petta orð væri sfcylt orðinu flak, seim er haft um leifar af einhverju, sem áður heíir verið stærra eða meira, t. d. skips- iílak, sem er leifar af skipsskroklfc eða hluti af honum. . 13.—1.-31. J. P. Frú Gritta hefir áhyggjur. Frú Gritta hefir áhyggjur. Mað- urinn hennar sagði henni í gær, að hann yrði a'ð draga af pekn peningum, sem hún, hinga'ð til hefði fengið til húshaldsins, — því að nú hefðu framkvæmdar- stjÖTalaunin líka verið lækkuð. Þetta eru Ijótir tímar. Frú Gritta spurði ekki eftir því, hve mörg- um verkamömnum hef'ði verið sagt upp. Hún hefir _ nóg með sínar eigin áhyggjur. Hvers vegna aetti hún að brjóta heilann um áhyggjur verkamannskonunnar, hennar Grétu? Og þó gengur hún líka um gólf í dag í • pröngu stofukytrunni sinni og brýtur heilann um það, hvað nú bíöi hennar og barnanna. Manninum hennar hefir verið sagt upp. Nú hafa pau ekki anna'ð til að lifa af en atvmnuleysiisstyrkinn, og pegar hann er á enda ekki annað en kreppuhjálpina. Með hverju eiga pau eiginlega að bofga húsa- leiguna? Börnin eiga enga heila skó á fæturna og hún sjálf enga vetrarkápu, og ma'ðurinn . . . og hvað tekur við þegar kreppu- hjálpin er á enda? En Gréta má ekki vera að því að hugsa lengur um þetta; hún þarf að hugsa fyrir miðdegismatnum, og svo þarf hún að lengja ermarnar á treyju sonar síns og stoppa sokka mannsins. Yfir öllu þessu gleym- ir hún áhyggjunum, en éftir verða djúpar hrukkur á enninu og í kringum munninn, án pess að hún hafi hugmynd um. Það er ekki eins létt að sjá á- hyggjurnar á andliti frú Grittu. #í>að er jafn slétt og faMegt eins og það hefir verið og auk þess vandlega púðrað; ekki með „rou- ge"; hún parf þess ekki með. Að eins varirnar eru örlítið og þó ó- merkjanlega rauðmálaðar. Það er enn þá fyrri hluti dags, og fram- kvæmdarstjórafrúin veit, hvað við á. Hún hefir áhyggjur, en raunasvipurinn, sem þær áhyggj- ur setja á andlit hennar, og gremjan yfir þeim, sem sjá má á gangi hennar, fara sérstaklega vel við svarta pelsinn og litla, svarta veiðimannahattiinn, siem halast svo „kófcett" á ljósu hár- lokkunum. Og hann fer líka vel við strákhnokkann, sem gengur við hliðina á henni, í ilöngum ma- trósabuxum og með alvörusvip alveg eins og Jackie Göogan. Það eina, sem ekki' á hér við, er prátt fyrir eirlituðu alaufuna, sem hann ber, brúni' liitli hundurinn^ sem eltir pau, ýmist til hægri eða viinstri, oft langt á undan þeim eða á eftir, án þess að skeyta nokkru því, sem frú Gritta eða Fred litlái kalla til hans. Frú Griitta svaf vel þrátt fyritr þær sorglegu fréttir, sem maður- inn færði henni. En nú, á leiðinni milii búðanna, brýtur hún stöð- ugt heiilann um það, hvernig hún eigi að ráða fram úr þessum vandræðum. Hún verður að lækka launin við Maríu, vinniu- konuna; á þessum tímum er eng- itnn vandi að fá duglega vinnu- konu fyrir tuttugu krónur á mánuði. Hún ætiar líka að tala við fiðlukennarann hans Freds og við stúdentinn, sein gefur hon- um aukastundiir. Hver veit nema danzkennaiinn hennar geri sig á- nægðan með ofurlíti'ð minna fyr- ir tímann. Að visu er hann heims- frægur danzkennari og afarneft- irsóttur af fína fólkinu. Frú Gritta sér undir eins, að hún má ekki gera sér vonir um að lækka þenna útgjaldaiið. En hún verður að fresta því að kaupa sér nýjan^ „selskaps"-kjól. Því að kjól, sem ekki er eftir nýjasta Parísarsniði, getur hún, framkvæmdarstjóra- frúin, ekki sætt sig við. Kjóllinn frá í fyrra, sem ungfrú Bumm er að breyta, er lika ágætur; en æx krónur á dag má hún ekki borga henni fyrir það; pað eT virkilega of mikið. Það verður hún að segja henni afdrátterlaust. Slikar upphæðir er ekki hægt að borga á öðrum eins tímum og pessum. Og nýja „sel.skaps"-kjol- inn verður hún hvort sem er að fá í næsta mánuði, hvað sem hann kostar. Fred rórillar við hliðina á mömmu sinni úr einni búð í aðra, úr einni götu í aðra. Hann pegir, af pví að hann veit af eigin reynslu, að pað er erfitt að tala við hana um annað en pað, siem hún sjálf finnur upp á. Auk þess hefir hann nóg um að hugsa. Rétt áðan sá hann sorpvagn og horfði á, hvernig steýpt var úr hei'lum kössum upp á hann. Nú var hann að hugsa um pað, hve gaman pað hlyti1 að vera að aka svona sorpvagni. Honum fanst lyktiin af sorpinu svo góð, og pessii vél svo leyndardómsfull, sem gleypti parna inuihaldið úr pessum stóru, skítugu kössum. Á meðan Fred er að velta pessu -fyriir sér er hundurinn'kominn í kunningsskap v'i'ð gamlan betlara, sem siitur upp vi'ð húsvegg,,og réttir tréfótinn út á götuna. Hund- urinn stekkur geltandi í kring um hann, pyí að hann finnur pað á lyktinni að hann muni hafa pylsu með lauk í vasanum. Frú Griitta verður líka vör við betlarann. Og þótt hún hafi sj.áilf áhyggjur, 'pá finnur hún þó enn þá tiil með- aumkunnar með þeám, sem bágt eiga. Hún dregur tíeyrimg upp úr peningabuddunni og fær Fred hann: „Gefðu gamla manniinum þetta!" Og um leið og hún litur á Fred man hún, a'ð hún heíir ekki talað eitt orð við hann á allri leiðinni. „Á eftir förum' við inn á kaffihús og fáum okkur köfcur með rjóma," bætir hún við og horfir hughreystandi á Fred. Og hennii finst hún standa sig vel við það. að fá sér sjálf ofur- liitla hressingu á eftir öllum þessum áhyggjum. Trude E. Schulz. Um daginn og veginn ÚHÖÍRVa/TÍtJCYltallít*R Unglingast. UNNÚR nr. 38. Jóla- trésfagna'ður á morgnn, föistiu- dag, í G.-T.'-húsinu kl. 7 e. m. Að'göngumiða vitjist í Bratta- ! götu í kvöld kl. 8. Unglingastúkan BYLGJA heldur nýjársfagnað með alls konar skemtiatri'öum og danzi næst komandi sunnudag kl. 3 síðd. í fundarsal templara vi'ð Bröttv- götu. Áðgöngum'iðar verða af- hentir skuldlausum meðlimium stúkunnaT og gestum hennar á morgun (föstudag) frá kl. 3—7 síðd. á sama stað og kosta 50 aura fyrir börn og 1 kr. fyrir, fulliorðna (par í inniifalið mjólk og kökur). — Skora'ð á meðMmi stúkunmar og ' styrktarmenn hennar a'ð, f jölmenna. Ung- lingastúkan Diana tekur pátt í fagnaðinum. Gœzlumenn. Kristmann Guðmundsson rithöfundur var boðiam í haiuist ti'I Gautaborgar til að halda par f yriTlestur f yrir Sænsk-íslenzka félagið. Talaði hann um daglegt líf á Islandi á landnámsöldiinni. (FB.) Bifreiðatærðin. 1 morgun brutust bifreiðar tiJ Hafnarfjarðar, en víða urðu pær að fara utan við veginn. Var og orðið ófært pangað nálægt há- degi. Lausanneráðstefnan. Utanríkiisráðherra Bandaríkj- anna segir, að Bandaríkin muni ekki taka þátt í henni'. (FB.- fregn.) Hvaö er að frétta? Næturlœknir er í nótt Þórður Túlipanar fást daglega hjá Vald. Poulsen, Klapparstíg 29. Sími 24. Þórðarson, Ránargötu 9A, simi 1655. Otuarpið í kvöld: Kl. 19,05: Þýzka, 2. fl. Kl. 19,30: Veður- fregnir. Kl. 19,35: Ensfca, 2. flokk- ur. Kl. 20: Erindi': Verzlunarmál, I. (Helgi P. Briiem). Kl. 20,30: Fréttir. Kl. 21,05: Hlj,ómiei!karí Píanó-spil. (Emil Thoroddsen.): KI. 21,20: Upplestur. (Frú Ragn- heiður Jónsdóttir.) KL 21,35: Hljómileikar: Fiðla — píanó: Ein- ar Sigfússon og frú Valborg Ein- arsson leika: Sónötu, í E-dúr, eft- ir Handel og Sónötu, í E-inoM, eft- ir Mozart. — Sí'ðan Siöngvélar- hljómleifcar. Togaramir. „Tryggv; gamli" og „Ver" fcomu í gærfcveldi úr Eng- landsför. . „Otur" kom í nótt af veiðum með 1700 körfur ísfískjar. íslenzka krónan er i dag í 57,28 gutlaurum. Vedrið. KL 8 í m-orgun var 3 sttiiga froist í Reykjavík. Ot'lit hér á Suðvesturlandi: Suðaustan- og austan-átt, stundum aMhvöss. Shjóél. Forvextb' hafa veri'ð hækkaðiT í Belgíu um l<y0j í 3V20/«- Sundmaðurinn fótalausi. Ame- ríkumaður nokkur hefir vakið mikla athygli á sér undanfarið. Hann er fram úr skarandi mikill sundmaður en er fótalaus. Núna er hann í Tokío í Japan og sýnir par listir sinar við geysi aðsókn. Týnd flugkona fundin. Þýsk flugkona, Ellí Beinhorn að riafni, sem menn héldu að farist hefði einhversstaðar í Austur-Asíu, er nú fundin. Hafði vél hennar bilað inni á eyðimörku. Fiugkonan komst til nokkurra eyðimerkurbúa, sem hjálpuðu henni til persneska hafnarbæjarins Buschin. Milljónera-frú brottnumin. Fyr- ir nokkru ók milljónerafrú nokk- ur í New-York út úr borginni og var bifreiðarsijórinn sem ók bif- reiðinni er hún fór i, negri. Er hún var kominn nokkurn spöl út fyrir borgina réðist bófaflokkur að bif- ni reiðinog tók hann frúna og negran föst. Skrifaði svo foringi flokksins bréf til miljónamærings- ins og bauð honum að velja um tvo kosti: Annaðhvort skyldi hann leysa konu sína út með 75 púsund dollurum, eða að' bófaflokkuiin myndi stinga úr henni bæði auu n Miljónamæringurinn tók auðvitað pann kostinn að gieiða pessalitlu upphæð! Ritstjóri og ábyrgðarmaður: Ólafur Friðriksson. Alþýðuprentsmiðian.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.