Morgunblaðið - 09.01.1986, Blaðsíða 37

Morgunblaðið - 09.01.1986, Blaðsíða 37
MORGUNBLABIÐ, FiMMTUDAGUR 9. JANÚAR1986 37 Kristrún Kristófers- dóttir—Minning Fædd 17. september 1920 Dáin 31. desember 1985 Andlát mágkonu minnar, Krist- rúnar Kristófersdóttur, eða Dúddu eins og hún var að jafhaði kölluð, kom ættingjum og vinum ekki á óvart. Eins og við fundum fyrir nálægð áramótanna gerðum við okkur ljóst að lífshlaupi hennar væri senn að ljúka. Og rétt í þá mund er árið leið í aldanna skaut kvaddi hún þennan heim. En Dúdda átti bjargfasta trú á annað líf að loknu þessu og þar þráðí hún endur- fundi við látna ástvini. Kristrún var fædd og uppalin í Fremri-Hvestu við Arnarfjörð og var einkadóttir og næstelst fimm barna þeirra hjóna Ingibjargar Halldóru Gestsdóttur og Kristófers Kristóferssonar er þar bjuggu. Þau eru nú bæði látin og einnig tveir synir þeirra, en eftirlifandi eru bræðurnir Bjarni bóndi í Fremri- Hvestu og Guðbjartur kennari í Reykjavík. Kristrún var tvígift. Fyrri mann sinn, Elías Jónsson, missti hún eftir skamma sambúð. Þau eignuðust þrjú börn, Ingi- björgu, Pétur Þór og Bryndísi, sem öll eru látin. Seinni maður hennar er Kristján Þ. Ólafsson bflstjóri en þeirra börn eru tvö, Sigríður og Kristófer, sem bæði hafa stofnað heimili og eru búsett á Vestfjörðum. Áramótin marka að jafnaði tíma- mót í lífi okkar allra. Þau eru stund óska og fyrirheita en ekki síður skilnaðarstund til þess að leita á vit minninganna og þakka það sem gott er. Og nú við andlát Dúddu er vissulega margs að minnast og margt að þakka. Minningarnar sækja fram f hugann hver af ann- arri, dýrmætar minningar um ótal góðar samverustundir og hvort heldur var í gleði eða sorg þá var hlutdeild Dúddu þar alltaf mikil. Dúdda var á margan hátt sér- stæð kona. Hún átti dug og dreng- skap í ríkum mæli og 611 hennar skaphöfn einkenndist öðru fremur af þessu tvennu. Allt vol og vfl var henni lítt að skapi og nærvera hennar var jafnan skemmtileg og uppörvandi. Að eðlisfari var hún geðrík og stjórnsöm, en aldrei man ég til þess að skapið hafi hlaupið með hana í gönur og allra síst vildi hún seilast inn á yfirráðasvið ann- arra. „Ja, nú verður þú sjálf að ákveða," man ég hana oft segja við okkur sem yngri vorum og óreynd- ari þegar við leituðum hjá henni ráða. Og Dúdda gat gefið góð ráð á mörgum sviðum. Hún var snilling- ur við matreiðslu og handavinnu og hún hafði gaman af gróðurrækt og ýmsu öðru á því sviði. Auk þess var hún líka skemmtileg í allri umræðu, svör hennar gátu verið hnyttin og eftirminnileg og þótt hún væri ekki allra og færi aldrei dult með skoðanir sínar á mönnum og málefnum, þá var hún sannur vinur þeirra sem á annað borð eignuðust trúnað hennar og traust. Nýársdagur er dagur viljans til vona. Eitthvað á þessa leið komst forseti íslands að orði í nýársávarpi sínu. Þessi orð urðu mér hugstæð þegar ég heyrði þau þá og þau rifjast upp í huga mér nú þegar ég minnist mágkonu minnar. Hún kvaddi einmitt þetta líf stuttu áður en dagur nýs árs var að rísa. Eftir stendur minningin um mæta konu, sem átti einlæga trú og sterkan vilja til að vona. Það var hennar styrkur á erfiðum stundum. Vissu- lega varð hún að mæta miklu mót- læti vegna veikinda og ástvinamiss- is, en henni auðnaðist líka að sjá vonir sínar rætast í efnilegum börn- um þeirra Kristjáns og barnabörn- unum. Þessi samheldni hópur sýndi henni mikla umhyggju í löngum veikindum, en þó verður hlutur Kristjáns, eignmanns hennar, þar mestur. Hann stóð við hlið hennar í blíðu og stríðu eins og best mátti sjá þegar mest á reyndi. Þvílík umhyggja og ástúð er einstök. Þeim öllum votta ég samúð mína og minninguna um Dúddu mun ég geyma vel og lengi. Guðbjörg Tómasdóttir Kristrún Kristófersdóttir, sem í dag verður borin til grafar, var af vestfirsku kjarnafólki komin. Hún þurfti líka flestum öðrum fremur á að halda mikilli atorku og því æðruleysi að látaekki bugast af óblíðum örlögum. Á hana var meira lagt en flesta aðra, en hún stóð lengi af sér alla raun, þar til hún að síðustu varð að láta undan ofur- efli banvæns sjúkdóms. Kristrún fæddist í Fremri-Hvestu í Arnarfirði 17. september 1920 og var því nýlega orðin 65 ára gömul þegar hún lést nú á gamlársdag. Hún var dóttir hjónanna Kristófers Kristóferssonar og Ingibjargar Halldóru Gestsdóttur, sem lengi bjuggu í Fremri-Hvestu. Þau voru bæði Barðstrendingar að uppruna, Kristófer úr hópi hinna fjölmörgu systkina frá Brekkuvelli, en Ingi- björg fædd á Skriðnafelli og ólst upp í Haga og úti í Breiðafjarðareyj- um. Kristrún var næstelst systkin- anna í Fremri-Hvestu. Elstur var Hákon Jóhannes, sem er látinn fyrir um það bil tuttugu árum. Annar bróðir Kristrúnar, Guðbjartur, lést á unglingsárum en eftir lifa bræður hennar tveir, Bjarni Símonarson bóndi í Fremri-Hvestu, og Guð- bjartur Guðni, menntaskólakennari í Reykjavík. Ung giftist Kristrún Elíasi Jóns- syni frá Neðri-Hvestu, nágrannabæ æskuheimilis hennar, og settust þau að á Bfldudal, þar sem Elías starfaði sem verkstjóri. Tvö fyrstu bðrnin misstu þau nýfædd og óskírð, en síðan eignuðust þau þrjú börn sem upp komust: Ingibjörgu Halldóru, Bryndísi og Pétur Þór. Elías reynd- ist vera haldinn sama sjúkdómi og margir nánir ættingjar hans og andaðist aðeins hálffertugur að aldri, eftir að hafa orðið fyrir áfalli nokkrum árum áður. Þessi sami sjúkdómur átti síðar eftir að höggva frekari skörð í fjölskyldu Kristrún- ar. Kristrún giftist öðru sinni, Krist- jáni Þ. Ólafssyni frá Patreksfirði, og eignuðust þau tvö börn, Sigríði og Kristófer. Þau hjón bjuggu afram á Bíldudal og þar uxu eldri börninm upp ásamt yngri systkin- um sínum og allt virtist leika í lyndi. Elsta dóttirin, Ingibjörg, gift- ist liðlega tvítug og fluttist til Reykjavíkur en meðan hún gekk með annað barn sitt dundi ógæfan yfir. Hún varð fyrir samskonar áfalli og hafði dregið föður hennar til dauða. Fyrsta áfallið lifði hún af, en náði aldrei fullri heilsu aftur og andaðist fáeinum árum síðar. Þá hafði Bryndís systir hennar þegar fengið sitt fyrsta áfall, og nokkrum árum sfðar var röðin komin að bróðurnum, Pétri Þór, sem þá var orðinn yfirmaður á fiski- skipi frá Bíldudal og virtist hreystin uppmáluð. Hann andaðist eftir nokkurra ára sjúkdómslegu, og síð- ast féll Bryndís frá eftir að hafa barist við sjúkdóm sinn í meira en áratug. Kristrún og Kristján fluttust suður þegar Ingibjörg veiktist og settust að í Kópavogi. Þar veittu þau systrunum, og síðan Pétri, aila þá aðstoð sem þau frekast megn- uðu. Bryndís bjó á heimilinu og segja má að Kristrún og Kristján hafi að miklu leyti tekið að sér uppeldi á syni hennar, Kristjáni Þór, og auk þess hafa börn Ingibjargar, Elías og Sandra, dvalist þar lang- dvölum og átt þar sitt annað heim- ili. Segja má að allt þetta efiða tíma- bil hafi Kristrún verið vakin pg sofin við að létta börnum sínum þetta þungbæra stríð. Við það naut hún óbrigðuls stuðnings frá Kristj- áni og yngri börnunum, sem voru sem betur fer heil heilsu og foreld- rum sínum mikill styrkur á þessum reynslutíma. Það var Guðbjartur bróðir hennar einnig og ekki síður Guðbjörg mágkona hennar Tómas- dóttir, eiginkona Guðbjarts, að ógleymdri Ingibjörgu móður henn- ar, meðan hennar naut við. Kristrún Kristófersdóttir var alla tíð einörð í fasi og framkomu og hikaði ekki við að kalla hlutina sinu réttu nöfnum, þegar svo bar undir. Hins vegar var henni fjarri skapi að miklast af sjálfri sér og hún vildi ekki gera mikið úr þeim hetjuskap sem hún þurfti að sýna og sýndi mikinn hluta ævinnar. í hennar augum var þar aðeins um sjálfsagða og óhjákvæmilega hluti að ræða, sem ekki væri ástæða til að tala um. Hún hefði sjálfsagt ekki kunn- að mér neinar þakkir fyrir að benda jafn afdráttarlaust á atorku hennar og æðruleysi og ég hef leyft mér að gera í þessum fáu orðum. En mér finnst hún ekki njóta sann- mælis án þess að það sé gert. Kristján Bersi Olaf sson t Dóttir mín og systir okkar, ANNA B. HAFÞÓRSDÓTTIR, verður jarösungin föstudaginn 10. janúar frá Hallgrímskirkju. Hafþór Guömundsson, Kristín Hafþórsdóttir, Sigurour Hafþórsson. t Útför HÁVARÐAR FRIÐRIKSSONAR fyrrum bónda viö Djúp, sem lést þann 31. desember veröur gerð frá Dómkirkjunni í Reykjavík föstudaginn, 10. janúar, kl. 15.00. Jarösett veröur í Fossvogskirkjugaröi. Vandamenn. t Faöir minn, tengdafaöir og afi, BJARNHÉÐINN ÞORSTEINSSON bifreiöastjóri, Hólavangi 26, Hallu, er lést hinn 31. desember sl. veröur jarösunginn frá Oddaklrkju laugardaginn 11. janúar kl. 14.00. Svavar Bjarnhébinsson, Jóhanna Jensen og barnabörn. t Móðir okkar og tengdamóöir. HELGA E. KAABER hjúkrunarkona, veröur jarösungin frá Fossvogskirkju föstudaginn 10. janúar kl. 13.30. Edda Kaaber, *" Sigrún Kaaber, Björn Magnússon, Edwin Kaaber, Guðrún E. Kaaber. Hvaöa hópur hentar þér??? Nr. 1 Sérfræöingar leiöbeina meö snyrtingu, hárgreiöslu, fataval, hreinlæti, fram- komu, borösiöi, gestaboö, mannleg samskipti, göngu o.fl. 8 sinnum tvisvar í viku. K ^FIMA "ZZ? Nr.2 Stutt snyrtinámskeiö. Þrisvar sinnum. Tvœrkl.stundir. ' Handsnyrting. Andlitshreinsun. Dagsnyrting — Kvöldsnyrting Sex í hóp. Nr.3 Fyrir starfshópa, saumaklúbba. Sex sinnum einusinniíviku. Snyrting. Framkoma — Hárgreiösla. Borðsiðir. Áttatiltíuíhóp. Nr.4 Fyrir ungar stúlkur 14—16ára. Skólahópa. Átta sinnum tvisvar í viku. Framkoma — Hreinlæti. Fatnaður — Snyrting. Borösiöir — Ganga. Tíu í hóp. Nr.5 Fyrir herra á öllum aldri. Sex sinnum einu sinni í viku. Hárgreiösla — Hreinlæti. Fatnaður. Snyrting. Ræðumennska — Framkoma. Tíu til fimmtán í hóp. Nr.6 Módelnámskeiö fyrir veröandi sýningar- fólk. Dömu og herra. Fimmtán sinnum tvisvar sinnumíviku. Tíu til fimmtán í hóp. Innritun hefst á mánudag. Upplýsingar daglega frá kl. 2—7 í síma 36141. Unnur Arngrímsdóttir

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.