Alþýðublaðið - 28.01.1932, Blaðsíða 4

Alþýðublaðið - 28.01.1932, Blaðsíða 4
S&ÞSBHBfeiJ(Ð!Ð unarleysi, sem kallað er glanna- skapur. og sem er miklu óafsakan- legra hjá manni, sem getur hugs- aö, heldur en beinharður ásetning- ur. Þegar pað var um garð geng- ið skildi ég hvað ég hafði gert og var ráðp ota í bili. Svo fór ég að meta afeiðingarnar, og bjóst nú við, að Baldur myndi láta sem «kkert væri, en reiðast mér undir- niðri, og að kunningjaskapur okk- Ær, sem ég hafði haft mikla á- nægju af, myndi vera farinn út um púfur, enda pótt hann héldist á yfhborðinu. Ég bölvaði glanna- skapinum, en fór, auðvitað liggur mér við að segja, að stæla mig upp til pess að smjúga undan auð- mýkingunni, ef hún skildi Hggja við borð. En pá leit Baldur á mig sem snöggvast og ' grét síðan. Mér hnykti við. ég vissi ekki hvaðan á mig stóð veðrið, en skildi pó að ég myndi hafa móðgað hann mlklu meira en mér gat dottið f hug, en vegna viðspyrnuleysisins gat ég gert pað, sem ég átti að gera og mér bar. Ég íagði hönd- ina á öxl honum og bað hann vera mér ekki reiðan og fyrirgefa mér. Þá anzaði Baldur: »Því ætti ég að vera reiður við pig. Þú hefur ekkert gert neítt, sem ég purfi að fyrirgefa*. Ég varð hissa> en skildí um leið til fullnustu af- glapaskapinn í pvi sem ég hafði gert og ég skildi Baldur. Baldur var ekki geðlaus. heldur geðríkur, en næmur skilningur hans á mann- fólkinu og öllum pess háttum hafði rutt geði hans aðra og fegurri braut en pá sem geðríki flestra annara præðir. Hann vóg misgerð- • ir við sig á aðra vog en vog heift- ar og reiði, hann mat pær með postullegu hugarfari. Það var svip- ur hins bíessaða Franciskusar af Assisi yfir pessu og yfir Baldri öllum. Pað var helgi klaustursins yfir huga hans, og hver veit nema að hann hefði mótað mörg og óafmáanleg spor í hugarfar heims- ins, ef hann hefði eytt dögum sínum í klausturklefanum, klæddur hinumórauðafatihinnasmáubræðra hins blessaða Franciskusar. Eftir petta atvik skildi ég bæði Baldur og manninn, sem gékk út fyrir og grét beisklega. En Baldur var enn alúðlegri við mig en áður. Þegar ég heyrði lát hans afíéð ég að segja frá pessu, ekki af pví að ég pyrfti á fyrirgefningu hans að halda Ég vissi að hann sagði pað *att. að htnnar purfti ekki með. En ég segi frá pví af pví, að pað er guðspjallablær á atvikinu, sem . hvorki mér né peim, sem við var mun úr minni líða, og af pví að pað lýsir Baldri svo átakanlega rétt og vel. Það kunna að vísu að vera tvær mannlýsingar í atvikinu, en pað verður að hafa pað. Guðbr. Jónsson. Nýir kaupeadar 6 nýir kaupendur að blaðinu {kormij í gæjr,, 9 í fyrra dag og 5 á mánudaginn. Frá Dýraf'iði er blaðtau skrifað: . . . Meir en lítið urðu menn hér hissa, er peir lásu s,mágneátn, „Ur bréfö úr Dýrafirði", sem nýlega biTtist í Tímanum. Þar segir, að „einhverjir menn á Þingeyri hafi stöðugt verið að ala á önotum í garð Framsóknarmanna bæði inn- an héraðs og utan". Væri petta svo, að mikið væri að pessu gert, pá er pað síður en svo órnerki- legt. Það er merkiöegt, að augu yerkalýðsins eru æ betur að opn- ast f yrir svikum Framsóknar (sem hér eftir í greimnni verður nefnd Mtla íhaldið). Já, við hérna hló- um pegar við sáum greinarhöf- und tala um alhliða viðreisn Þingeyrar vegna atbeina litla í- haldsins. Já, hver trúir nú pessu, sem til pekkir? Að blaðið skuli birta slíka endemis vitleysu at- hugasemdalaust. Sannleikurinn er sá, að sú viðreism, sem átt hefir sér stað á Þingeyri, hefir orðið fyrir atbeina AlpýðufIo<kksmanna í Verklýðsfél. Þingeyrar. Verka- lýðurinn hefir haft pömtunarfélag á vegum sínum með góðum ár- angri, en 2 félagar — báðilr í pvi „litla" — hófu pöntun utan við starfsemx félagsins. Slík var sú. viðreisnin pess litla, að reyna að kæfa pessa sjálfsögðu sókn verka- lýðsins. Þá hefir ónefndur full- trúi pess Mtla — sem einu sinni var formaður verklyðsfélagsáns — alt af sett sig á móti lMilfjörleg- um kauphækkunum, og er pó kaup hér 30—50»/o lægra en viðá annars staðiar. Þá má nefna pað, að nú eru verkalaun hér greidd í peninguTn, en áður en verklýðs- fék var stofnað í vörum að mestu, eða hinum svonefdu mállli- skriftumi. Enn fremur hefi'r fé- lagið kemið pví til leiðar, að enginn vinni á Eyrinni í ialgengri eyrarvinnu nema félagsbundnir menn eða konur. Annað flieira — og óbeint gagn —, sem verklýðs- félagið hefir unnið, hirði ég eigi um að greina frekar, en veit pað, að margir prestar á borð við Sigga Z. (pess er til getið, að bréfkaflinn í Tímanum hafi frá honum verið) pyrftu í heila mamisæfi að vinna að eins mikl- um endurbótum eins og pau fáu árin, sem verklýðsfélagið hefir starfað, og við vonum,, verMýðs- félagár,' að svo " framarlega siem verklýðsfélagið helzt að miklu hreint af fingraförum pess Mtla (íhaldsins), pá eigi pað eftir að lyfta mörgum Grettistökum — án allrar hjálpar frá aftaníossum lítla íhaldsins. Ég — og fleiri hér — tel|a bezt, að taeppnum væri skift í tvent — kauptúnið skjlið frá hreppnumi, og til pess að börnin á „eyrinni purfi ekki lengur að vera föl og svöng", parf svo kauptúnið að eignast Sanda, sem er prestssetur og hef- ix góð skilyrði til ræktunar og 'liggur auk pess fast að landii kauptúnsins (7—8 mín. ferð á b£I). En pað væri fávizka að halda pað, eins ög átt mun vera við í umræddri TímakJausu, að séra Sigurður Z. gæti komið pví Miáli í höfn. Hann virðist nú byrj- aður á að búta 'tiil einstakra manna hluta úr Sandalandi. Allir sjá, hver árangur peirrar starf- semi klerksiws verður. Nei, petta hrós, sem á klerk er hla^iið í umræddri Tímaklausu, er í alia staði blekking. En Mtt er rétt, að yerkamenn hér í félagi með fá- tækum bændum í Dýrafirði eiga að standa sameinaðir mótí litla og stóra íhaldinu, hvort sem pað skreytir sig með nafni Framsókn- ar eða sjálfstæðis. En pess ber vel að gæta, áð við, sem göngum í eina fylkingu, við verðum að vera stéttvísir og vita og. pekkja herbrögð beggja andstöðuflokk- anna, pví við hérna Alpýðuflokks- menn^ okkur dettur ekki í hug að leggja eyrun að pvi, að litla íhaldið — fremur en pað stóra — muni frekar nú en áður byggja upp heiibrigt atvinnu- og athafna- líf á ÞingeyrL Til pess pekkjum við yfirstéttardraslið alt of vel •— við pekkjum verk pess bæði hér og annaœ staðar, pau segja okkur eigi að við eigum að blanda blóði við annan fylkingar- arm íhaldsins, síður en svo. Þau benda einmitt til pess, að við, sem tilheyrum hiimi vinnandi stétt, pað erum við, sem eigum. að byggja upp bæina á ísiandi, eins og raunar alt landið. Þá væri fyrst takmarkinu náð. Og pegar pyí takm'arki væri náð, pá væri skemtilegra að skemdar- fingraför íhaldanna væru siem miinst áberandi. Þá yrði 'lílta dóm- iir framtíðarinnar betó. UflBs daginn og veginn Stúkan „1930". Fundur annað kvöld. Kosíning embættismánna o. fl. Umboðsmaður AlpýðusambandS' ins i Vestmannaéyjum "hefir verið tilnefndur Árni Johnsen. Geta menn í Eyjum, er eiga erindi við Alpýðusambandið, pví snúið sér tiil hans. - Býggingafélag verkamanna var stofnað í Vestmannaeyjum fyrir skömmu. Stóð jafnaðar- mannafélagið Þórshamar að stofnun pess. Á stofnfundihium mættu um 20 menn og gerðust 'félagar. f stjórn voru'kosnir: Þor- steinn Víglundarson form,, GuðL Gíslason ritari og Guðm, Jóns^ son gjaldkerii. Jafnaðarmenn i Eyjum starfa nú af miklu fjöri. Halda bæði félögin, Þórshamar og Fé- lag ungra iafnaðarma'nna, iðulega fundií, sem eru vel sóttir. íIðnó annað kvöld Annað kvöld heldur F. U. f. skemtun í Iðnó tii ágóða fyrir verkalýðinn, sem ofsóttur hefir verið í Keflavík og Vestmanna- eyjum. Skemtiskráin er fjölbreytt og góð. Hljómsveiit Hótel Islandis spilar. 16 börn sýna vikivaka í kvöid í „Hótel Borg". Sláturfélag Suðurlands. er 25 ára í dag. Alþýðufólk! Takið vel eftir hvaða verzlarár auglýsa hér í blaðinu og skiftið við pær. Á erfiðum tímumi, peg- ar barátta verkalýðsins harðnar,' eru margir, sem á ýmisa lund sýna alpýðunni óvild. Til eru peJ^ kaupsýslumienn ti'l dæmiiS:, aem ætlast til að njóta viðsltifta al>- pýðufólks, pó peir eingöngu aug- lýsi vörur sinar í blöðum, sem stöðugt sýna öllu alpýðufóltó fullan fjandskap. Alpýðufólki er nauðsynlegt að búast til vamar fyrir hagsmuni sína, meðal ann- ars með pví að styðja blað flokksins, kaupa pað og lesa, og láta pá, sem par auglýsa, njóta viðsldifta sinna. Fékk sjón eftir að hafa oerid bllnd í 27 ár. Dönsk stúlka, Olga Henningsen að nafni, sem heima hefir átt í Lumdúniumí í möirg ár, fékk sjónina um daginn, eftir að hafa veri'ð blind í 27 ár. Hún ftiiisti sijónina pegar hún var á áttunda ári, en fyrir aðgerðir ensika vis- indamannsöns N. N. C. Flemings læknaðist hún. — í viðtaM við blaðamann segir stúlkan. Mér finst nú éins og ég sé í ælKintýrer iandi alt er svo miklu fegurra fen ég hafði gert mér í hugarlund. Islenzka kröncm eT í dag í 58,10 gullaurum. • ' „Skátinn." 1. tbl. 3. árgangs er komið út. Togmawjr- „Bragi" kom í nótt úr Englandsför og í mjorgun komu „Skúli fógeti" og „Wal- pole" af veiðum. — Afli „Vers"*, er kom af veiðum í gærmorgun, var 2100 körfur ísfiskjar. Kristileg samkoma verður 4 Njálsgötu 1 kl. 8 í kvöld. Alkr velkomnir. Skrítlan. Skrifstofumaðurinn: Ég skal aldrei drekka kaffi framar með morgunverðinum. Kunninginn: Því pá? Skrifst.: Af pví pað heldur mér vakandi allan daginn. Ritstjóri og ábyrgðarmaður: Ölafur Friðriksson. Alpýðuprentsmiðjan.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.