Morgunblaðið - 26.10.1986, Blaðsíða 55

Morgunblaðið - 26.10.1986, Blaðsíða 55
MORGUNBLAÐIÐ, SUNNUDAGUR 26. OKTÓBER 1986 55 hefur þekkt allt sitt líf og vita að maður muni ekki hitta hana aftur. Minningarnar ryðjast að, hver yfir aðra, tilviljanakennt og samhengis- laust. Sumar minningarnar verða sterkari í vitund manns en aðrar og sumt skilur maður og gerir sér betur grein fyrir nú heldur en þeg- ar maður var yngri. Amma var sterk og ákveðin kona. Sem kona sjómanns með stórt heimili varð hún að vera það. Hún þurfti að hugsa um og stjórna stóru heimili og oft taka mikilvægar ákvarðanir einsömul. Þetta tókst vel hjá henni. Amma vann lítið úti eftir að hún gifti sig og fór að eignast börn. Um tíma vann hún samt nokkuð við kjólasaum heima eftir pöntun- um. Hún var fær saumakona og saumaði marga ótrúlega fallega kjóla. Þegar við vorum að byrja að sauma leiðbeindi hún okkur og kenndi okkur réttu aðferðirnar. Oft kom hún með einfalda lausn á þvf sem okkur fundust flókin vandamál. Heimili afa, ömmu og Ðidda á Kirkjuteignum var einstaklega fal- legt og hlýlegt. Það var mikill gestagangur hjá þeim, enda var öllum tekið tveimur höndum, jafnt nánum ættingjum og vinum og nær ókunnugu fólki sem kom við. Fæst- ir sluppu við að innbyrða kaffi og kökur í ómældu magni, ef þeir lentu þá ekki bara í mat líka. Amma al- veg naut þess að taka á móti fólki og gera vel við það. Margir erlend- ir vinir mínir tala ennþá um heimsókn sína til ömmu þegar þeir voru á íslandi. Maður gat alltaf verið viss um að það yrði tekið vel á móti manni inni á Kirkjuteig. Kristín amma var ekki bara gestrisin, heldur líka gjafmild. Hún hafði gaman af þvf að gefa og gleðja aðra. Ef hún var aflögufær um eitthvað, þá gaf hún og hjálp- aði öðrum. Ef hún vissi af ein- hverjum í neyð, þá var hún óðara komin til hjálpar. Þegar hún kom í heimsókn, þá kom hún yfírleitt með eitthvað í pokahorninu, kannski nýjan fisk, vöfflur, brjóst- sykurspoka eða jafnvel ljómandi túlípana. Hún gaf okkur líka oftast eitthvað þegac við komum í heim- sókn. Núna síðustu árin prjónaði hún sokka og/eða vettlinga handa okkur flestum ef ekki öllum krökk- unum í fjölskyldunni. Amma fylgdist vel með tímanum og tíðarandanum. Það var alls ekki hægt að kalla hana gamaldags. Hún mundi vel gamla tímann og kunni vel að meta þær framfarir sem höfðu orðið á æviskeiði hennar. Það má eiginlega segja að hún hafi ver- ið hálfgerð tæknidellumanneskja. Hún var alltaf með þeim fyrstu að fá sér nýjar gerðir af heimilistækj- um, svo sem uppþvottavél. Hún var líka stöðugt að prófa og þróa ný tæki og/eða aðferðir við að létta sér störfin. Núna síðast hafði hún áhuga á að læra eitthvað á tölvur, en fékk því miður ekki tækifæri til þess. Amma tók lítinn þátt í félags- störfum eða slíku utan heimilis. Hún hafði fyrst og fremst áhuga á velferð og samvistum við vini og vandamenn. Ef eitthvað var að ger- ast { lífinu hjá manni, t.d. afmæli eða útskrift, þá kom hún og tók Blómastofa Fríöfmm Suöurlandsbraut 10 108 Reykjavfk. Sími 31099 Opiðöllkvöld til kt. 22,- einnig um helgar. Skreytingar við öll tilefni. Gjafavörur. þátt í því með manni. Síðustu árin varð amma fyrir mörgum áföllum í lífi sínu, svo sem veikindum sínum og sviplegum dauða afa. Þá fann maður virkilega hvað hún var ennþá sterk og ákveð- in. Þegar á reyndi stóð hún sig og lét hvergi bugast. Hún komst yfir þetta allt saman og stóð sig eins og hetja, svo aðdáunarvert var. Hún var hress í bragði og missti ekki lífslöngunina. Þann 12. september síðastliðinn varð amma áttræð. Hún hélt upp á afmælið með þeim glæsibrag sem hennar var vandi, með fullt af fólki og fullt af kökum. Hún leit vel út á afmælisdaginn og var hress og ánægð með daginn. Núna, aðeins mánuði seinna, er amma dáin. Dauði kemur alltaf flatt upp á mann. Maður býst við að fá að njóta sinna nánustu endalaust. Þegar þeir deyja missir maður eins og part af sjálfum sér, sem maður fær ekki aftur. En enginn getur víst lifað endalaust. Amma er núna horfin úr lífi mínu, en allar góðu minningarnar um hana lifa í huga mínuni og allt það sem hún kenndi mér. Ég mun aldrei gleyma henni og ég býst við að að mörgu leyti verði hún mér til fyrirmyndar í lífinu. Ég kveð ömmu með trega, en þakka fyrir að hafa þó fengið að njóta samvista við hana þetta lengi. Svana SVAR MITT eftir Billy Graham Hjálp í veikindum Ég hef veríð kristinn alla ævi en nú er ég veikur og hef stöðugar þrautir. Þegar tilveran er ekki annað en sársauki er svo erfitt að hugsa um Guð. Er þetta eðlilegt? Já, kvalir virðast geta lokað allt annað úti, jafnvel hugsanir um Guð. En við þurfum þó ekki að láta hugfallast og halda að öll von sé úti. Um allar aldir hafa ótalmargir trúaðir, kristnir menn komizt að raun um að sársauki og sjúkdómur urðu þeim til blessunar en ekki til hindrunar. Þeir fundu að í veikindunum öðluðust þeir hjálp til að sjá lífið í réttu ljósi. Minnumst t.d. Páls postula. Hann talar sjaldan um líkamlegan veikleika. (Af því ættum við að læra að verða ekki um of bundin við okkar eigin vandamál en beina augum okkar til Krists.) Samt er augljóst að hann átti við veikindi að stríða og þau ollu honum miklum sársauka og voru honum til trafala í þjónustu hans. Hann segir frá því að hann hafi þrisvar beðið drottin þess að taka þetta í burtu, en í hvert skipti hafi drottinn svarað neitandi. En vegna þessarar reynslu sá hann á nýjan hátt hversu nauðsynlegt það var að treysta Kristi fullkomlega í stað þess að reiða sig á mátt sinn og megin. „Því vil ég mjög gjarna hrósa mér af veikleika mínum til þess að kraftur Krists megi taka sér bústað hjá mér... þvíað þegar ég er veikur þá er ég máttugur" (2. Kor. 12,9-10). Ég veit að það kann að láta illa í eyrum sumra að þakka Guði fyrir þrautirnar. En bið Guð að kenna þér það sem hann vill kenna þér þennan tíma. Ef til vill þarft þú, eins og Páll, að læra að treysta honum betur. Ef til vill þarftu að læra hversu ævin er stutt og hve miklu máli skiptir að elska Guð um alla hluti fram. Guð vill hugsan- lega líka nota þig til þess að sýna öðrum hvernig hann getur veitt þér gleði og frið þrátt fyrir þjáningarnar. Vera má að þú sért ekki eins þróttmikill og þú varst einu sinni, og þér finnst þetta dragi úr þér kjarkinn. En gefðu þig Kristi á vald. Neyttu jafnvel þess litla styrks sem þú kannt að eiga til að dragast nær honum. Minnstu þess að þú ert honum ákaflega kær. O O O O O • t Eiginmaöur minn, faðir okkar, tengdafaðir og afi, JÓHANN SIGURÐSSON, Blönduhlíð 6, Reykjavfk, lést í Landspítalanum 23. október. Sigríður Guðjónsdóttir, börn, tengdabörn, barnabörn og barnabarnabörn. Legsteinar Framleiðum allár stærðir og gerðir af legsteinum. Veitum f úsiega uppíýsingar og raðgjöf um gerð og vallegsteina. IfiS.HELGASONHF I STEINSmlÐJA ¦ r~ SK£MMUÆGl 48SÍMI76677 t Utför SIGRÍÐAR LIUU AMUNDADÓTTUR, Eirfksgötu 35, verður gerð frá Fossvogskirkju þriðjudaginn 28. október kl. 13.30. Blóm og kransar vinsamlegast afþökkuð, en þeim sem vildu minnast hennar, er bent á Menningar- og minningarsjóð kvenna. Guðmundur Amundason, Guðrún Ámundadóttir, Loftur Ámundason, Stefanía Ágústsdóttir, Karl Guðmundsson, Ágústa Björnsdóttir. t Útför eiginmanns míns, föður okkar, tengdaföður og afa, JÓNS ABRAHAMS ÓLAFSSONAR, sakadómara, fer fram frá Fríkirkjunni í Reykjavík þriðjudaginn 28. október kl. 13.30. Sigriður Þorsteinsdóttir, Jón Einar Jónsson, Ing veldur Jónsdóttlr, Helga Jónsdóttir, Sigrún Jónsdóttir, tengdasynir og barnabörn. »- t Þökkum innilega hlýhug og samúð við andlát og útför eiginmanns míns, föður okkar, tengdaföður, afa og langafa, GUÐBJÖRNS PÁLSSONAR, bifreiftarstjóra, Sólvallagötu21. Guðmunda Gísladóttir, Sign'ður Guðbjömsdóttir, Gyða Guðbjörnsdóttir, Stefán Björnsson, Sigurlaug Guðbjörnsdóttir, Jóhannes Bragason, börn og barnabörn. t Móðir mín, tengdamóðir, amma og langamma, GUÐRÚN ÞORVARÐARDÓTTIR, Mávahlíð 32, verður jarðsungin frá Áskirkju mánudaginn 27. október kl. 13.30. Blóm vinsamlega afþökkuð. Þeim sem vildu minnast hennar er bent á Gigtarfélag (slands. Sverrir Hermannsson, Sigrún Sverrisdóttir, Margrét Sverrisdóttir, Hermann Sverrisson, Erna Sverrisdóttir, Gunnar Sverrisson, Guðrún Jóhannesdóttir, Arnar Sigurbjörnsson, Viðar Guðmundsson, Margrét Erlingsdóttir. t Eiginmaður minn, faðir, tengdafaðir og afi, SIGURÐUR G. THEÚDÓRSSON, Háaleitisbraut51, verður jarðsunginn frá Fríkirkjunni mánudaginn 27. október kl. 13.30. Blóm og kransar afþakkaöir en þeim sem vildu minnast hans er bent á Krabbameinsfélag fslands. Asta Sigurðardóttir, Börkur Helgi Sigurðsson, Ingibjörg Þórdís Sigurðardóttir, ingóifur Torfason, Ellert Helgi Sigurðsson, . Dfanna Ármannsdóttir Hlynur Helgi Sigurðsson, Auður Herdfs Sigurðardóttir, og bamabörn. t Eiginmaður minn, faðir okkar, tengdafaðir og afi, MARÍNÓ HAFSTEINN ANDREASSON, lést á heimili sinu 17. október. Jarðarförin hefur fariö fram i kyrrþey að ósk hins lótna. Monza Andreasson, börn, tengdabörn og barnaböm. t Faðir minn. BJARNIJÚHANNESSON, vörubifreiðarstjóri, Strandgötu 23 Akureyri, andaðist miðvikudaginn 22. þ.m. Jarðarförin fer fram í Fossvogskapellu þriöjudaginn 28. október kl. 16.30. Fyrir hönd ættingja og vina, Jóhannes Viðar Bjarnason. t Alúðarþakkir fyrir samúð og vináttukveöjur við andlát og útför SÓLRÚN AR JÓN ASDÓTTUR frá Silalæk, Álfhólsvegi 53, Kópavogi. Sérstakar þakkir eru til lækna og starfsfólks Vífilsstaöaspítala fyrir góða umönnun. Alfreð Friðgeirsson, Friogeir Már Alfre&sson, Gunnar Alfreðsson, Sigrún Sigurðardóttir, Friðjón Alfreðsson, Margrét Jónsdóttir. V L
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.