Morgunblaðið - 03.02.1987, Blaðsíða 54

Morgunblaðið - 03.02.1987, Blaðsíða 54
54 MORGUNBLAÐIÐ, ÞRIÐJUDAGUR 3. FEBRÚAR 1987 Kveðjuorð: Bjarni Halldórs- son, Uppsölum Fæddur 25. janúar 1898 Dáinn 15. janúar 1987 Afi okkar, Bjarni Halldórsson á Uppsölum, er látinn, tæplega 89 ára að aldri. Það er margt hægt að gera og víða hægt að fara á 89 árum. Afi fór ekki viða, hann var lengstum heima í sveitinni, en þó gerði hann svo margt. Hann helg- aði sveitinni — búskapnum —, málefnum landbúnaðarins og síðast en ekki síst fjölskyldu sinni alla sfna krafta. Afi og amma bjuggu á Uppsölum frá árinu 1925. Á löngum búskapar- ferli þarf oft mikla krafta til að standa af sér erfiðleikana, sem á vegi verða. Með sameinuðum kröft- um og trúnni á guð tókst þeim að standa af sér öll veður og stunda sinn búskap. Þau bjuggu börnum sínum kærleiksríkt heimili. Afi var bóndi af hugsjón og heimtaði ei daglaun að kvöldi. Hann ræktaði landið sitt af alúð og vann þannig störf fyrir niðja sína, að þeir gætu, að honum gengnum, haldið áfram starfi bóndans; að erja jörðina og móðurmoldina sem á okkur öll. Þannig lagði hann gull í lófa fram- tíðar. Frá árinu 1953 bjuggu amma og afi í félagi við Árna frænda okkar og Sólveigu konu hans og nutu skjóls hjá þeim eftir það. Afi vann mikið að félagsmálum bæði innan héraðs og utan. Ekki verða einstök störf hans tíunduð hér, en víst er, að alltaf lagði hann þeim málum lið, er til heilla máttu horfa fyrir land og lýð. Ömmu missti hann fyrir fjórum árum og var söknuður hans sár. Þá var hin stóra fjölskylda hans, sem hann unni svo mjög, huggun harmi gegn, gerði honum lífið Iétt- ara og stundirnar styttri. Má þar einkum nefna fjölskylduna á Upp- sölum, sem hlúði að afa með einstakri umhyggju og hlýju. Verð- ur það seint fullþakkað. A fyrstu búskaparárum sínum á Uppsölum gekk afi ekki heill til skógar. Gekkst hann undir mikla aðgerð og var svo hætt kominn, að honum var vart hugað líf. Þá var hann ungur maður og yngsta barn þeirra ömmu nýfætt. En starfsdegi hans hér var ekki lokið og hann náði heilsu á ný. Hann sagði síðar, að það hefði bara ekki verið hægt að deyja fá ömmu og öllum börnun- um. Taldi hann, að æðri máttarvöld hefðu gripið í taumana og gefið sér líf. Þetta líf hefur nú yfirgefið hann, lífið sem áður var honum svo dýr- mætt. Eftir að amma dó var hann í raun bara að bíða. Þessi bið er nú á enda, hann hefur fengið þá hvíld sem hann þráði og öðlast eilífan frið. Hann hvorki kveið dauðanum né hræddist hann. Það þurfti hann ekki, því ekki aðeins var ævin orðin löng, heldur bæði starfsöm og far- sæl. Að lokum sigraði ellin, sem enginn sér við. Hann bar merki margra langra vinnudaga, enda voru handtökin og sporin orðin mörg. Hvorugt mun mást út. Við systkinin þökkum afa fyrir öll hans gæði og hve hann hvatti okkur til dáða, ætíð tilbúinn að styðja og styrkja, ef á þurfti að halda. Afi mun lifa f minningunni og sú minning er falleg. Góður guð blessi hann um eilifð alla. Systkinin frá Frostastöðum Minning: Jón Gunnlaugs- son, vélstjóri Fæddur 25. september 1908 Dáinn 10. desember 1986 Mig langar að minnast Nonna með nokkrum orðum. Eg ólst upp á Siglufirði í næsta húsi við Nonna frænda í dúkkuhúsinu, eins og við systkinin kölluðum hann. Nonni frændi kallaði mig alltaf litlu ráðs- konuna sína. Átti ég það til að labba Birting af- mælis og minningar- greina Morgunblaðið tekur af- mælis- og minningargreinar til birtingar endurgjaldslaust. Tekið er við greinum á rit- stjórn blaðsins á 2. hæð í Aðalstræti 6, Reykjavík og á skrifstofu blaðsins í Hafnar- stræti 85, Akureyri. yfir til hans og vaska upp, skúra og taka til og spila svo kasínu og ólsen ólsen í óratíma á eftir. Þetta voru ljúfar stundir fyrir 8—9 ára gamla stelpu, og ég gleymi þeim aldrei. Nonni stundaði sjóinn allt frá barnsaldri. Var það hans Iíf og yndi eftir að hann missti eiginkonu sína, föðursystur mína og nöfnu, Ólafíu Pálínu Helgadóttur (Diddu), 1958 þá aðeins 36 ára. Áttu þau tvö börn, Þóru og Hafliða Helga. En Nonni átti eina dóttur fyrir hjónaband, Guðbjörgu Astu. Nonni veiktist við störf sín á sjón- um, fékk reykeitrun og varð að fara á Vífilsstaði. Hann beið þess aldrei bætur og gat því ekki stund- að sjóinn. Á Vífilsstöðum kynntist hann eftirlifandi konu sinni, Guðbjörgu Magnúsdóttur. Stofnuðu þau heim- ili í Hátúni 10. Nonni hóf störf við Verslunar- banka íslands 1972 sem húsvörður. Starfaði hann þar allt til áramóta 1985—1986 og varð þá að hætta Kveðjuorð: Þórarinn Sigurðs- son sjómaður vegna heilsuleysis. Nonni og Gugga tóku mér eins og dóttur þegar ég kom til Reykjavíkur í nám 1978 og stóð heimili þeirra mér alltaf opið. Svo þegar ég kynntist eiginmanni mínum tóku þau honum opnum örmum. Við höfum átt yndislegar sam- verustundir við rabb og spila- mennsku og þökkum við fyrir allt. Elsku Gugga, guð gefí þér styrk á þessari erfiðu stund. Drottinn blessi minningu Nonna. Hvíli hann í friði. Didda og Björgvin' Þegar ég mætti Þórarni Sigurðs- syni fyrrverandi sjómanni í Austur- stræti fyrir nokkrum mánuðum, með staf í hendi, en að öðru leyti andlega hressum, og hann sagði að fyrra bragði komdu sæll Geiri minn, grunaði mig síst að ég væri að sjá hann í hinsta sinn á þessari jarðnesku ævibraut okkar. Nú er hann fallinn frá, en góðar minningar um hann geymast. Kona hans, Laufey Bjarnadóttir, lést fyr- ir mörgum árum. Ég man mjög vel eftir þeim og tveim elstu börnum þeirra er fjölskyldan átti heima suð- ur á Fálkagötu 6 hérna í bænum. Ég man líka eftir systkinum hennar og foreldrum, þeim Bjarna og Guð- rúnu. Þau voru aust.au af Stokks- eyri og bjuggu einnig við Fálkagötuna. Mig langar að geta þess að Laufey og móðir mín, sem einnig er látin, voru góðkunningjar á uppvaxtarárum sínum. Er kunn- ingsskapur því milli fjölskyldnanna frá fornu fari. Þórarinn heitinn var fyrst og fremst togarasjómaður, maður dug- legur, vinfastur og tryggur vinum sínum. Hann var mjög jákvæður maður í afstöðu sinni til manna og málefna. Verður ætíð bjart yfir minningunni um hann. Eftirlifandi ættingjum hans votta ég innilega samúð og hlutttekningu. Blessuð veri minning Þórarins. Þorgeir Magnússon iiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii!imiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii HDCNS ÞINGHOLTSSTRÆTI 1 ÍlllIlllllllIlllBllEIlllIllllllllllllllllllSlllllllllEEBIBIIIEIIllElllllllieilEllllBllllllllllllllHllllEIIIlIill.......RIIIElll
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.