Alþýðublaðið - 12.10.1920, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 12.10.1920, Blaðsíða 1
G^efiO iit af oklaMiiiou 1920 Þriðjudaginn 12. október. 234, tölubl. ! Það eru nokkur störf, eða íþrótt- ir, eða hv&ð imerm nu vilja kalla þáð, sem hver íslertdingur ætti að ^unna, og skulu nokkrar þeirra taldar hér. Það ætti t. d. hver raaður að kunraa að hoýta upp í, beizla og 'eggja á hest, svo og að spenna ^iest fyrir vagn. Hver maöur ætti að kusxna á ^kiðum og skautum, yita hvernig Á að spenna á sig brodda og vita hvernig hann á að haga sér villur vegar í stórhríð: kuasia að grafa sig í fönn. ¦ Hver maður ætti að kunna að *Q& og vita hveraig gerðar eru tsífaunir: til þess að lífga við mena serji í vatn hafa fallið. En eitt. er það, sem hver mað- ^r ö!lu öðru fremur ætti að kunna, en það er að synda. Stór hiuti þeirra manna, sem •drukna hér vi'ð land, tapa lífinu af því, að þeir kunna ekki að synda, og uiargir þeirra mundu faafa lifað, héfðu þeir aðeins kunn- ;*ð örlítið til sunds, eða rétt svo *nikið að þeir hefðu verið lausir við það fum, sem næstum undan- *ekningarlaust kemur á alla þá sern ósyndir eru, þegar þeir falla * vatn. Af þeim mönnum sem druknað ^afa í ám hér á landi mundu hér- ^mbil allir hafa bjargað sér, ef ?yadir heíðu verið, nema þeir sem ölvaðir voru þegar þeir fóru ^ voðann, og á þetta líka við ^æstum alla þá, sem druknað hafa * sjó inni á höfnum, eða f blíð- viðri úti á h'afi. Hér um árið birti „Dsgsbrún" ^i mörg vottorð, er hinir og aðrir, er lært höfðu 'sund hjá Páli *-rlingssyni eða Erlingi syni hans, "Öfðu gefið honum, og hljóðuðu P&-U öll á einn veg að einu Ieyti, vv ólík væru að öðru, sem var iPann veg, að mannslífum var %rgað af því að sundkunnátta var fengin, og voru það ýmist líf þeirra sem synda kunnu, eða hiana sem ekki kunnu það, én héldu lífi af því einu, að sund- maður Var nærri og til taks; en þó var hið fyrra, af skiljanlegum ástæðum, langtum algengara. Sumstaðar hagar svo tii hér á landi, að tíeitar uppsprettur eru nærri, og eigum við, sera í höfuð stað landsíns búum, því láni að .fagna að eiga kost á því að læra að synda í íaug. Hér í Reykjavik hafa þeir, sem ekki kunna að synda, því enga afsökun fyrir-van- kunnáttu siani, og það því síður sem hér er völ á áhugasömum sundkennara, sem með óbiiandi eljusemi um margra ára skeið hefir unnið að útbreiðslu sund- kunnáttunnar, þó lengst af hafi verið fyrir Iítið kaup, Þeir, sem ekki þegar hafa lært að synda, ættu að nota þetta háust til þess, en hinir, sem lítið eitt hafa lært, en ekki nóg, ættu að nota tímann til þess, að full numa sig í þessari þörfustu íþrótt íslendinga, sem jafnframt er sú hollasta sem kostur er að iðka. Fyrir nokkrum dögum var aug- lýst hér í blaðinu, að sundkensla færi fram í laugunum, allan þenn- an og næsta mánuð, og að kensl- an væri ókeypis fyrir alla sjómenn og aila sem nemendur eru við þá skóla er njóta styrks af opinberu fé. En gjaldið, sem hinir verða að greiða fyrir sundkensluna, er svo lítið að það er varla nefnandi, þegar athugað er, að vel getur orðið seinna, að það sé fyrir þetta gjald að þeir halda h'finu. Hver er svo vant við látinn -— af yngrij kynslóðinni — að hann komist ekki tií þess að læra að synda, nú á þessu hausti? Og þið, /jöldamörgu, sem ár eftir ár hafið verið að hugsa um það, að þið ættuð aú að læra að synda, Iátið verða af því nú, dragið það ekki lengur, og farið inn í laugar frekar í dag en á tnorgun. Brjóstsaíí og Tanilleánpr. Þacnig er fyrirsögn á grein f Alþýðublaðinu þ. 9. september,, tekin upp eftir Verkamanninum, með illyrðum um mig og bróður minn. Það er ekki ætlun mfn, að fara að liggja í opinberum deilum, eða ausa úr mér skömmum uia aðra, heldur skaí eg fara nokkr- um orðum um grein þessa. Það er látið1 illa yfif þvf, að fóik skuli geta keypt sér Iyf, sem innihaída vínanda, án þess að hafa lyfseðil, eins og tii dæmis brjóst- saft, sern höfundur sérstaklega til- greinir. Greinarhöfundur vill án efa haída þvf frara, að hægt sé að ráða bót á þessu með því, áð banna sölu á þeim lyfjum, sem innihaida meira en 2"/4% af vín- anda, öðruvísi en eítir lyfseðli. En hér er teklð of djúpt í árinní sökum þess, að þetta er ófram- kvæmaníegt á meðan lyfsalan er með því fyrirkomulagi sem nú gerist. Hvernig mundi almenningi verða við, ef þyrfti að kaupa lyf- seðil fyrir 2 krónur, til þess að geta fengið fyrir 25 aura algeng lyf éins og Arniku og Blývatn, eða hvað mundi greinarhöfundur segja, ef hann þyrfti tyrst til læknis til þess að fá íyfseðil upp á tanndropa handa krökkunum sínum, af því að hægt er að drekka sig fullan í þeim, og ætli yrði ekki almennur kur í fólki, ef það fengi ekki elmenn heimilislyf eins og Krampadropa, Brjóstdropa með Glycerini, Hjartastyrkjandi dropa, Vind og Verkeyðandi dropa, Den- tin, Guderin og Fergan eða önn- ur járnmeðul, og í stuttu máli sagt flest fljótandi meðul, að und- anteknum olium, Karbólvatni og Bórvatni, og hvað er þá eftir handa fólki? 1 öllum þessum lyfj- um má drekka sig fulian og með því raisbrúka þau, eögu síður en brjóstsaft, sem hefir þau aukaáhrif hjá njótanda, þegar hún er tekia í of stórum skömtum, að hann

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.