Morgunblaðið - 30.10.1987, Blaðsíða 10

Morgunblaðið - 30.10.1987, Blaðsíða 10
=4 10 MORGUNBLAÐIÐ, FÖSTUDAGUR 30. OKTÓBER 1987 75 ára afmæli skátastarf s á íslandi: Hugsjón að vera góð- ur og sannur skáti eftirHrefnu Tynes I tilefni 75 ára afmælis skáta- starfs á íslandi hef ég verið beðin um að rifja upp nokkra atburði, sem mér hafa þótt eftirminnilegir í mínu skátastarfi. Þetta er vissulega »ng- inn leikur, og mætti ef til vill líkja því við að tína upp fjölda títuprjóna sem hent hefði verið á stóru svæði. Það er bara sá munur á, að prjón- arnir gætu stungið mann, og ef til vill væru þeir allir eins. Þá er öðru máli að gegna með skátaminning- ar, sem eru afar fjólbreytilegar, ylja manni um hjartarætur og laða fram það sem gott er. Minn skátaferiil hófst á Siglufirði 2. júní 1929. Ég vil taka það fram að nöfn þau er ég nefni eru gælu- nöfn skátavina. Eg vann á skrifstofu bæjarfógeta og eins og oft áður átti ég leið í bæinn í kaffitímanum þegar ég mætti 2 stúlkum um fermingu, þeim Stínu Matt og Obbu Gísla. Þær stöðvuðu mig og spurðu mig, hvort ég gæti hugsað mér að stofha kven- skátafélag og verða foringi þeirra. Þær hefðu séð systur mína, sem var nýkomin til Siglufjarðar til sum- ardvalar, hún hefði ásamt mér verið að fara á fund hjá skátadrengjunum og hún verið \ skátabúningi — hún var skáti frá ísafirði. Án þess að þær vissu hafðí ég fengið eldlegan áhuga á skáta- starfi, mér liggur við að segja að í því hafi ég séð lausn alls mannlegs vanda. En ég var bara 17 ára og hafði ekki séð önnur skátafræði en skátaheitið, skátalögin, kjörorð skáta og eitthvað lítilsháttar fleira, sem systir mín átti skrifað í stíla- bók. Skátaheitið og lögin urðu sú kveikja, sem kveikti í mér. Að halda þetta heit og reyna að lifa eftir þessum lögum væri kristindómur í „praksís". Ég varð altekin þessari hugsjón, hún hefur ekki yfírgefið mig síðan, og mun varla gera það héðan af. En að vera foringi — ég sem var bara 17 ára og kunni ekki neitt. Alltof ung og óreynd var dóm- urinn yfir sjálfri mér. En, hvort það voru örlög eða hvað, bjartsýnin varð öllu yfirsterkari, við hlytum í sameiningu að geta sigrast á þess- um vanda og látið félagið okkar þroskast og dafna. Og svo var fé- lagið stofnað 2. júní 1929 með 10 stofnendum. Nú er engin eftir starf- andi nema við Sigga Lár, og hefur svo verið um fjölda ára. En það bættust fljótt við stelpur og nokkrum árum seinna var stofn- uð ljósálfasveit, sem um tíma var fjölmennasta ljósálfásveit á landinu. Við áttum ákaflega skemmtileg og góð ár saman og höfum oft tal- að um það, að æskuár okkar í þessum félagsskap hafi verið slík, að varla geti nokkur hafa átt svo skemmtilega og góða tíma sem við. Það var líka gott samband á milli félaga stúlkna og drengja. Við buðum hvert öðru í matarboð, sem líklega eru þau frumlegustu sem hugsast getur. Strákarnir höfðu fyrsta boðið og hugðust hafa lambalæri í matinn, hvernig þeir ætluðu að láta eitt læri duga, er mér hreinasta ráðgáta enn þann dag í dag. Það var brún- að á gömlu kolavélinni úti í íslands- félagshúsi, en um miðja nótt vaknaði Tommi læknis og fór að hafa áhyggjur af því, ef það hefði nú drepist eldurinn þá yrði það ekki soðið, og stelpurnar segðu, að þeir kynnu ekki að elda. Hann brá sér því í fötin og hljóp út i hús og bætti kolum í vélina. Einhver sagði nú að Steini Kristjáns hefði farið eldsnemma á fætur og bætt á eld- inn, en það sel ég ekki dýrara en ég keypti. En hvar var svo lærið, þegar þeir ætluðu að taka það upp rétt fyrir hádegi? Þeir stóðu í kring- um vélina og Tommi keyrði gaffal- inn í kjötið, en — en ekkert læri, bara kássa. Dómurinn var kveðinn upp: Þetta er nógu gott fyrir stelp- urnar. Nóg um það, þeim var víst eitthvað strítt, og ýmsir urðu há- værir, en þá var einhver sem minnti mannskapinn á að muna eftir skáta- heitinu, þeir hituðu kaffi, og eftir „steikina" fengum við indælis rjómakaffi og fórum svo öll í kirkju og friður færðist yfir menn. Arið eftir hugðumst við halda boð og buðum strákunum í nautabuff. Keyptum læri af kú, sneiddum það og börðum svo fólki var ekki svefn- samt í nálægum húsum, en þetta boð var í sama húsi og eldað á sömu vélinni. Við gleymdum að sjóða kjötið, við bara brúnuðum það, og kannske var beljan komin til ára sinna, en það hugsaði enginn um, ég þarf varla að taka það fram, að ég bar ábyrgðina og kunni ekkert að elda. Buffið var því svo seigt, að það gat enginn tuggið það. Það SNURUR OG TENGLAR út um allt.. Rafstokkarnir frá Thorsmans eru sérhannaöir til aö hylja hvers é konar raflagnir á skrifstofum, sjúkrahúsum og öörum híbýlum. * í Thorsmans rafstokka má setja allar raflagnir s.s. fyrir tölvur, fjar- skiptabúnaö og fyrir rafkerfiö almennt. Rafstokkarnir nýtast vel og þurfi aö breyta eöa bæta er auövelt að komast í allar raflagnir. ! *€ Thorsmans rafstokkar fást úr áli eöa plasti ásamt samhæföum \ fylgihlutum. I *WÍOÍMíSuEIÍ© rafstokkar.....þaö borgar sig að muna eftir þeim..." gÉ&jlv j^Sjf jffiSyf^BL p • f. 1 / é, ;, ... ¦ ¦ .¦ ,......................t-*4, , , ,,', * 1 * f ¦.«• ¦¦. ¦ i'. " ¦ 4 Á Frá stofnun kvenskátafélagsins Valkyijur á Siglufirði. „En unga fólkið, sem nú myndar raðirnar verður að læra og muna að skátaleikurinn er al- vörublandinn og skáta- heitið hefur ekki breyst, kjarninn er enn- þá hinn sami, og verður alltaf að vera til staðar, ef vel á að f ara." endaði alveg eins og hjá strákunum, við fengum að heyra sannleikann, það heyrðust háværar raddir, en sæst og farið í kirkju, og deilur jafnaðar. Það er ágætt ráð að fara í kirkju, ef hugurinn er í uppnámi, engu að síður nú en þá. Við stunduðum mikið útilíf vor og haust, á sumrin hafði síldin óll völd, allir sem vettlingi gátu valdið voru f síld. Við gengum fjörur, fór- um í dagsferðir, gengum á fjöll, yfir Siglufjarðarskarð, sem var þannig þá, að maður gat setið í skarðinu með annan fótinn í Skaga- fjarðarsýslu og hinn í Siglufirði. Stundum var hvasst þar, að maður hálfskreið yfir skarðið og hélt í hverja stelpu á meðan hún kom sér yfir. Við fórum í útilegur, byggðum skála, auðvitað með hjálp góðra manna, lærðum að róa: „Stingtu við, Lóa, stingtu við," hver man ekki þetta, þegar við lentum í þok- unni og heyrðum í briminu við Staðarhólsfjörurnar. Nanna stóð upp í skutnum og baðaði út höndun- um og hrópaði þetta, Lóa Marsibill- ar og Gugga Þorbjarnar sátu undir árum. Þá sagði einhver ósköp ró- lega: „Hrefna hefur áttavita." Jú, við komumst inn í fjörurnar fyrir neðan Skútu, og þar fórum við að búa til fleka. Og allar skíðaferðirnar og skíða- keppnirnar. Við stukkum 511, svig var ekki byrjað þá. Nonni Þorsteins var skíðakóngur á þessu tímabili, en það var dregið frá, það sem hann stökk yfir 15 metra svo allir hefðu tækifæri í keppninni. Þetta voru dýrðlegir tímar — og skáta- skemmtanirnar, sem við héldum á veturna og vikuútilegurnar í Vagla- skógi eða Mývatnssveit og við höfðum meira að segja kvenskáta- kór með alvörusöngstjóra, mörg leikritin þýddum við Kata og við Gugga vorum aðalleikararnir. Svo bjuggum við Gugga til söngleiki úr gömlum íslenskum kvæðum og höfð voru skrautljós, sem var svo mikil fýla af að manni lá við, já, ég segi það ekki, en fallegt var það. Ein- hver stóð bak við og veifaði þessu í hringi og stakk því svo útbrenndu niður í fötu með vatni. Heimili okkar hjónanna, þegar svo langt var komið, var auðvitað undirlagt, en hvað gerði það til, við vorum bæði í þessu. En svo varð ég að yfirgefa hópinn, þegar við vorum búnar að halda upp á 10 ára afmælið. Ég var á förum til Nor- egs. Við ætluðum að vera þar í 2 ár, en þá kom stríðið og árin urðu 7, en það voru börn og unglingar þar líka, svo brátt var ég á kafi í skáta- og barnastarfi, en það er ðnnur saga. Fyrir mér hefur það ætíð verið hugsjón, sem keppa bæri að — að vera góður og sannur skáti. Eitt- hvað hefur mér fundist sem skoðun þessi hafi útvatnast heldur mikið hjá mörgum eftir því sem tímar hafa liðið. Það er engu líkara en að menn fyrirverði sig fyrir að vera hugsjónamenn — hvers vegna? Er það lítillækkandi? Gerir það of mikl- ar kröfur? Eitthvað er það. Ég sé alltaf eitthvað háleitt við það að keppa að markmiði skáta. Kunna að segja nei við því sem er ljótt og óhollt, en játa því sem lyftir manni nær ljósi og sannri gleði. Var ég kannski svona mikið barn að einblína alltaf á leiðarstjörnuna? Jæja, þá það, mig langar ekki til að breyta til, ég er bráðum komin á leiðarenda, og skipti ekki um skoðun héðan af. Ég viðurkenni, að það er meira sem glepur fyrir unglingum og fólki yfirleitt nú, heldur en var, þegar ég og mínir félagar vorum ung. Það er til stór hópur gamalla skáta, sem hlotið hafa veganesti skátaandans. Má þar nefna Hjálp- arsveitir skáta, félög eldri skáta, Gilwell-skáta, St. Georgs-gildin o.fl. En unga fólkið, sem nú myndar raðirnar verður að læra og muna að skátaleikurinn er alvörublandinn og skátaheitið hefur ekki breyst, kjarninn er ennþá hinn sami, og verður alltaf að vera til staðar, ef vel á að fara. Mættu íslenskir skátar bera gæfu til að halda kjarnanum S heiðri og láta litla skátaljósið sitt verða „ljómandi stjarna skær". Sú er mín ósk á 75 ára afmælinu. Með skátakveðju. Höfundur er kvenskátaforingi. .Æ'RÖNNING SUNDABORG 15/104 REYKJAVÍK/SÍMI (91)84000 Brautskráning kandí- data frá Háskóla Islands þannig: Embættispróf í guðfræði 2, embættispróf í læknisfræði 2, BS-próf í hjúkrunarfræði 12, BS-próf í sjúkraþjálfun 1, embættispróf í lögfræði 2, kandídatspróf í ísL bókmenntum 1, kandídatspróf í dönsku 1, BA-próf í heimspekideild 26, próf í íslensku fyrir erlenda stúdenta 2, lokapróf í vélaverkfræði 1, lokapróf í rafmagnsverkfræði 1, BS-próf í raunvísindadeild 20, kandítatspróf í viðskiptafræðum 38, BA-próf í félagsvísindadeild 10. AFHENDING prófskirteina tíl kandídata fer fram við athöfn f Háskólabíói laugardaginn 31. október nk. kl. 14.00. Athöfhin hefst með því að Gunn- ar GuðbjÖrnsson syngur einsöng við undirleik Guðbjargar Sigurjóns- dóttur. Háskólarektor, dr. Sig- mundur Guðbjarnason, ávarpar kandídata og síðan afhenda deilda- forsetar prófskírteini. Að lokum syngur Háskólakórinn nokkur lög undir stjórn Árna Harðarsonar. Að þessu sinni vérða brautskráð- ir 119 kandídatar og skiptast þeir

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.