Morgunblaðið - 06.09.1988, Blaðsíða 12

Morgunblaðið - 06.09.1988, Blaðsíða 12
12 MORGUNBLAÐIÐ, ÞRIÐJUDAGUR 6. SEPTEMBER 1988 Níria Margrét Grímsdóttir Tónlist Egill Friðleifsson Gerðubergi 4. september 1988 Nina Margrét Grimsdóttir, píanó Efnisskrá: J. S. Bach, Ensk svita í g-moll nr. 3, W. A. Mozart, Sónata í a-moll KV 310, C. De- bussy, Barnaherbergið - svita fyrir píanó, F. Chopin, Þrjú Impromtus op. 29, 36 og 51. Ungur píanisti, Nína Margrét Grímsdóttir, kvaddi sér hljóðs í Gerðubergi sl. sunnudagskvöld og hélt þar sína fyrstu opinberu tón- leika og lék fallegt prógramm með verkum eftir þá Bach, Mozart, Debussy og Chopin. Gerðuberg er aðlaðandi staður, sem nú státar af splunkunýjum Steinway-flygli er gjörbreytir þar aðstöðu til tón- leikahalds til hins betra. Nína Margrét er Reykvíkingur. Hún stundaði nám í Tónlistarskól- anum undir handleiðslu Halldórs Haraldssonar og lauk þaðan ein- leikaraprófi árið 1985. Þá lá leiðin í framhaldsnám til Lundúna, en meðal kennara hennar þar má nefna góðvin okkar Philip Jenkins, sem hér starfaði um árabil, og Edith Picht-Axenfeld, en hún er mörgum okkar eftirminnileg eftir heimsóknir sínar hingað. Nína lauk nýlega licentiate-prófi og hyggur enn á frekara nám. Hún hóf tónleikana með enskri svítu í g-moll nr. 3 eftir J. S. Bach. Þó greina mætti eðlilegan sviðssk- rekk í upphafi náði hún brátt góð- um tökum á svítunni og skilaði henni með sóma, ekki síst hátt- bundinni hrynjandi Gavottunnar og gáska lokaþáttarins. Nína býr yfir staðgóðri tækni og öll vinnu- brögð hennar einkennast af vand- virkni og virðingu fyrir höfundi. Hún notar pedalinn í miklu hófi og reynir aldrei að sleppa billega frá hlutunum. Þessi atriði komu einnig vel fram í sónötunni í a- moll KV 310 eftir Mozart, sem að mínu mati er eitt merkasta píanóverk höfundar. Hún lék só- nötuna skýrt og klárt, næstum af ákefð, enda mikið niðri fyrir. Þ6 sjálfum finnist mér Mozart hæfa betur mildari áferð, þar sem létt- leikinn fái frekar notið sín, var leikur Nínu sannfærandi, þar sem öll aðalatriði verksins voru dregin fram skýrum dráttum. Eftir hlé lék Nína „Barnaherbergið" eftir De- bussy af þokka og lauk tónleikun- Nína Margrét Grímsdóttir píanó- leikari. um með þremur Impromtus eftir Chopin, sem hún spilaði mjög fal- lega og átti víða glæsilega spretti og þá alveg sérstaklega í hinu undurfagra verki Impromtu op. 36 í Fís-dúr. Nína Margrét Grímsdóttir fór vel af stað. Það er ástæða til að óska henni til hamingju. Þrátt fyrir ungan aldur hefur hún náð umtalsverðum þroska í list sinni. Það verður fróð- legt að fylgjast með henni í framtíðinni. Tónleikarnir voru vel sóttir og klöppuðu áheyrendur hinni ungu listakonu verðskuldað lof í lófa. SIIVER REED skólaritvélin í ár Allír nemendur þurfa góða ritvél, af hverju ekki að velja vél sem endíst út námsárín. SILVER REED er framtíðareígn sem kostar ekki nema 19.800 kr. stgr. SIIVER REED cr handhæg heimílísvél sem ^vM,f^ gott er að hafa víð hendína :# ¦2- SKRIFSTOFUVELAR H.F. 7> ^^S^5 # Hverfisgötu 33, sími: 62-37-37 Helstu söluaöilar auk Skrifstofuvéla hf.: Akranes: Bókaverslun Andrésar Níelssonar Akureyri: Tölvutæki/Bókval hf Gindavík: Bókabúð Grindavíkur Hafnarfjörður: E. Th. Mathiesen Húsavík: Bókaversl. Þórarins Stefánssonar fsafjörður: Bókaversl. Jónasar Tómassonar Keflavlk: Nesbók Ólafsfjörður: Versl. Valberg Reykjavík: Penninn, Hallarmúla/Kringlunni/Austurstræti Tölvuvörur Skeifunni 17 Selfoss: Vöruhús K.A. Siglufjörður: Aðalbúðin Vestmannaeyjar: Kjarni hf Hella: Mosfell. Franskur orgelvirtúós Tónlist Ragnar Björnsson Virtúós, hvað er það? Organleik- ari sem leikur Bach óaðfínnanlega fær tæplega þessa yfírskrift jafnvel þótt hann fínni hvergi erfíðari við- fangsefni. Virtúóstitilinn fær hann fyrst þegar honum tekst á sem skemmstum tíma að komast upp og niður eftir nótnaborðum orgels- ins og helst að fæturnir séu nokk- urnveginn á sama hraða. Þetta er síður en svo til að gera lítið úr, þótt í sumum tilfellum hafí þessi yfirferð lítið með list að gera, en veldur sá sem á heldur. Á þessu flugi getur organleikarinn leikið sér að heiðarlegustu áheyrendum þann- ig að augun verði meiri móttakari en eyrun. Loic Mallié frá Frakk- landi var réttu megin við þessi mörk og verður að teljast verðugur fulltrúi þeirrar frægu organistakyn- slóðar sem Frakkar hafa alið á þess- ari öld svo sem Vidor (d. 37), Dupré, Alain, Litaize, Marie-Claire, Isoire og fl., sem hver öðrum eru heimsfrægari organleikarar, og sumir einnig tónskáld. J.S; Bach-hlutinn á efnisskránni var þrír sálmforleikir og Prelúdía og fúga í G-dúr (Peters 2.h. no 2). Franskir organleikarar hafa nokkuð sinn eigin stfl eða skilning á flutn- ingi orgelverka Bachs, stíl sem ekki allir sætta sig við án þess þó að geta með góðri samvisku gagnrýnt skilninginn, þar á meðal eru gjarn- an Þjóðverjar, Bachs landar Bachs. Meðferð Frakka á Bach er gjarnan hröð tempó, en um leið dálítið róm- antískur flutningur. Þessi máti er ekki í anda Bach-fanana í dag, þótt á sínum tíma hafi Straube, á vissu tímabili ævi sinnar, leikið Bach á þennan hátt. En Bach væri lélegt tónskáld ef hann þyldi ekki nema einn fyrirfram ákveðinn flutn- ingsmáta. Meðferð Malliés á Bach var mjög skýr og hver hending mótuð af yfírvegun, einlægni og öryggi, eðlilega dálftið rómantísk á stundum, en aldrei svo að það of- byði smekk undirritaðs, afkomanda germana. Hraðaval var sannfær- andi þar til kom að fúgunni, sem ég held að verði að fullyrða að hafi verið of hratt leikin, því erfitt var að fylgja hinum pólífóníska vef fúg- unnar, vegna hraðans. E.t.v. hefur honum sjálfum fundist líka nóg um því hann dró nokkuð úr hraðanum í lokin, sem hvorki er frönsk né þýsk tradisjón. Mallié hefur frábæra tækni og sem nemandi Messiaen var ekki að undra þótt flutningur hans á tveim þáttum úr „Pæðingu frelsarans" og tveim þáttum úr „Uppstigningunni" yrðu hápunktur tónleikanna. Erlendir organleikar- ar, sem vanir eru stórum og 6m- löngum kirkjum, átta sig ekki alltaf á hljómburðinum í okkar litlu og ómlausu kirkjum og spila állt of „staccato". Mallié hefur furðu fljótt áttað sig á aðstæðum og „legato" og „nonlegato" spil hans þjónuðu svo vel hljómburði, eða hljómburð- arleysi, kirkjunnar að orgelið hljóm- aði betur en undirritaður átti von á. Messiaen er heimtufrekur á'leik- aðferðir og nemandi hans hefði ekki komist upp með nein undan- brögð, hér var allt á sínum stað og ekkert vantaði nema stóran kate- dral til þess að verkin hljómuðu í allri sinni dýrð. Þættirnir tveir úr „Þréttándanum" eftir Mallié sjálfan ' hrifu undirritaðan aftur á móti ekki sem tónsmíðar, til þess vantaði spennu í hljómasambönd og tem- atíska úrvinnslu og virtúósísk tæknibrögð björguðu því ekki. Mallié lauk tónleikunum með „improvisation" yfir íslenska þjóð- lagið „Ar vas alda". Þessari hefð að improvisera, hafa Frakkar við- haldið, kannske öðrum þjóðum fremui'. Frægastur fyrir improvisa- sjónir sínar var Dupré, sem oft á tíðum skrifaði þær niður löngu eft- ir að hann flutti þær, slíkt var minni hans. Mallié er vafalaust mikill impróvísator, hefur enda fengið verðlaun fyrir þá list. Ekki fannst undirrituðum hann þó ná sér fylli- lega á flug að þessu sinni. Leit hans að framvindu varð oft nokkuð löng og fúgan heldur endaslepp. Vera má að Ar vas alda sé ekki heppilegasta mótífíð fyrir þessa erf- iðu list. En hvað um það, þetta voru glæsilegir tónleikar, sem All- iance Francaise og Edda Erlends- dóttir eiga þakkir skildar fyrir að lofa okkur að verða aðnjótandi. Sem aukalag lék Mallié sálmforleik eftir Bach á einkennandi franskan máta. Forsíða sýningarskrár „Semtembersýningarinnar '88" í Lyngfoy. Septembersýning '88: NýMensk list í Lyngby „Ný islensk list" er yfirskrifitn á „Septembersýningunni '88", sem haldin er á vegum „Lyngby Kunstforening" í Dánmörku nú í september. Annars vegar er um að ræða sýningu á verkum Sveins Björnssonar listmálara á Hovedgaden 26 í Lyngby, sem opnar hinn 9. september og hins vegar sýningu tiu ungra mynd- listarmanna i Sophienholm, sem opnar hinn 10. þessa mánaðar. Báðar sýningarnar standa til 5. október næstkomandi. Fulltrúar frá „Lyngby Kunst- forening" komu hingað til lands fyrr á þessu ári og völdu myndlist- armennina tíu í samráði við Svein Björnsson. Þeir eru Jón Axel Björnsson, Helgi Þorgils Friðjóns- son, Helgi Gíslason, Páll Guð- mundsson, Georg Guðni Hauksson, Hulda . Hákonardóttir, Magnús Kjartansson, Þorlákur Kristinsson, Grétar Reynisson, og Jóhanna Kristín Yngvarsdóttir. I sýningar- skrá er birt ljóð eftir Einar Má Guðmundsson, „Ungi maðurinn á torginu" í þýðingu Erik Skyum- Nielsen og þar er ennfremur að fínna grein eftir Guðberg Bergsson rithöfund, sem ber heitið „Kunsten, iugten og porten".
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.