Morgunblaðið - 07.05.1991, Blaðsíða 46

Morgunblaðið - 07.05.1991, Blaðsíða 46
46 MORGUNBLADIÐ ÞRIÐJUDAGUR 7. MAI 1991 4- Minning: Gísli Björnsson lögreglufulltrúi Hiim 27. apríl síðastliðinn lést Gísli Björnsson lögreglufulltrúi á sjúkrahúsi í Reykjavík. Hann var fæddur 15. apríl 1935 að Stóru-Gröf í Stafholtstungum, sonur hjónanna Björns Gíslasonar prests Einarssonar í Hvammi í Norðurárdal og Andrínu Kristleifs- dóttur fræðimanns Þorsteinssonar á Stóra-Kroppi í Reykholtsdal. Gísli ólst upp í foreldrahúsum, fyrst að Stóru-Gröf, en árið 1943 fluttu foreldrar hans að Sveina- tungu í Norðurárdal og bjiiggu þar upp frá því með stóran barnahóp. Þær urðu sex systur hans en Gísli var eini bróðirinn í hópnum. I Sveinatungu var svo Gísli sín upp- vaxtarár og þar vann hann á búi foreldra sinna. Auk þess var hann um skeið við vöruflutninga, bæði með eigin bif- reiðum og annarra. Einnig hlutu félagsmál að lenda á jafn virkum manni og Gísli var. Til náms fór hann að Laugarvatni og lauk þaðan landsprófi 1954. Segja má að árið 1962 verði svo þáttaskil í lífi hans. Þá hóf hann störf með lögreglu- liði Reykjavíkur og vann hann þar óslitið upp frá því, að undanskildum árunum 1968-1970 en þá var hann við löggæslu hjá Sameinuðu þjóðun- um í New York. í lögreglunni voru honum falin margvísleg vandasðm stjómunar- störf og mannaforráð, enda var honum í blóð borin óvenjuleg greind og yfirveguð og 'glæsileg fram- koma. Ljóst er að í raðir vina hans þar og vinnufélaga er nú höggvið stórt skarð sem vandfyllt verður. 17. nóvember 1952 giftist Gísli unnustu sinni, Elínu Björgu Magn- úsdóttur. Foreldrar hennar eru hjónin Magnús Finnbogason hús- asmíðameistari og Laufey Jakobs- dóttir. Börn þeirra Gísla og Elínar eru: Laufey, sem á dótturina Hafdísi Björgu, og Björn , sem giftur er Vilborgu Hannesdóttur og eiga þau einnig eina dóttur, Elínu Björgu. Ekki verður Gísla Björnssonaar frá Sveinatungu minnst án þess að um leið verði þess staðar að nokkru getið. Sveinatunga og umhverfi hennar var honum kærari en aðrir staðir. Hann bast þessum stað þeirri órofa tryggð að hverju sinni sem við varð komið kaus hann að dvelja þar um lengri eða skemmri stundir, þrátt fyrir aðsetur og annir á öðrum vett- vangi. Þrátt fyrir að þessi bær s.é út- vörður í efstu byggð Borgarfjarðar, eins og kunnugt er, þá var þar byggt fyrsta steinsteypta íbúðar- húsið i íslenskri sveit og það var árið 1895. Gísli hóf viðgerðir á því hið ytra síðastliðið vor undir leiðsögn fag- manna um viðhald fornra bygginga. Tímans tönn hafði óhjákvæmi- lega sett á það nokkur merki sín. t Ástkær eiginkona mín, ALDÍS ÞORBJÖRG BRYNJÓLFSDÓTTIR SCHRAM, lést í Landspítalanum að morgni 5. mai. Björgvin Schram. t Ástkær faðir okkar, tengdafaðir, afi og langafi, JÓSEF JÓIM SlGURÐSSON, er látinn. Útförin hefur farið fram í kyrrþey. Þökkum auðsýnda samúð. Arnór Jósefsson, Sigursteinn Jósefsson, Reynir Jósefsson, - Ólaf ur Jósefsson, Arndís Jósef sdóttir, Helga Jóhannesdóttir, Ólöf Hilmarsdóttir, Unnur Bergþórsdóttir, Anna María Markúsdóttir, Jón Ragnarsson, barnabörn og barnabamabam. t Útför móður okkar, tengdamóður, ömmu og langömmu, SIGRÍÐAR LÚÐVÍKSDÓTTUR, Hjallaseli 25, áður til heimilis á Reynimel 28, sem lést 1. maí, fer fram frá Dómkirkjunni miðvikudaginn 8. mai kl. 13.30. • Ingibjörg Jónasdóttir, Björn Guðjónsson, Guðný Jónasdóttir, Jónas Haraldsson, Sigríður Ólafsdóttir, Árni Rafnsson, barnabörn og bamabarnabörn. t Sonur minn, faðir okkar, tengdafaðir, afi og langafi, BJÖRGÚLFUR KRISTJÁNSSON, Vesturgötu 12, Reykjavík, er latinn. Sigrún Þorláksdóttir, Björgúlfur S. Björgúlfsson, Ólafur R. Björgúlfsson, Guðni Björgúlfsson, Sigrún Björgúlfsdóttir, Guðrún E. Björgúlfsdóttir, Margrét Björgúlfsdóttir, Konráð K. Björgúlfsson, Sigurður Ó. Björgúlfsson, Guðjón R. Andrésson, Ragna Halldórsdóttir, Kristbjörg Richter, barnabörn og barnabarnabörn. Það var brennandi áhugamál Gísla, svo lengi sem hann mátti mæla, að þeirri viðgerð yrði lokið að fullu, þó að honum entust ekki kraftar, en segja má að þeirri vinnu hafi hann helgað síðustu starfskrafta sína og raunar langt umfram mögu- lega getu. Svo vel er fjölskylda hans þekkt að einstakri samheldni um alla hluti, jafnt í gleði og sorg, að eng- inn efast um að sú ósk verður upp- fyllt af fullri sæmd. Þau hafa ferðast öll saman um heiðar og fjöll, farið í svaðilfarir um flúðir og fallvötn og nú nýlega, þegar séð var hvert stefndi um líf og heilsu Gisla, tókust þau á hend- ur ferð til Bandaríkjanna, svo að Gísli gæti á ný litið aðsetur og vinnustað frá fyrri tíð. Gísli Björnsson var þeirrar gerðar að ráða hans var ávallt leitað fyrst, bæri að vandamál, sem ráðgast þurfti um. Gjarnan svaraði hann þá fyrst eitthvað á þessa leið: „Ég skal at- huga þetta og tala svo við þig." Og þegar hann gaf sitt álit, þá var það sem gulltrygging gegn óhugsuðum sleggjudómum. Ógleymanlegur verður einstakur hæfileiki hans í samræðum og spjalli, hve auðvelt hann átti með að koma auga á hinar glaðværari eða kímilegri hlíðar málanna. í návist hans leið manni alltaf svo vel. Tónlistargáfuna fékk hann ríkulega í vöggugjöf og við orgel eða píanó gat hann veitt bæði sjálf- um sér og öðrum af þeirri list, sem sameinar og gleður hugi manna meira og betur en annað í heimi hér. Og langlíf verður þeim sem nutu minningin um tvær litlar syngjandi stúlkur, augasteina afa síns, sitj- andi í fangi hans að-æfa sönginn: „Sofðu unga ástin mín". Ekki verð- ur sagt um hver veitti hverjum mest á slikum stundum, þar eiga orð ekki við. Veiðimannseðlið er ef til vill arf- ur í blóði aftan úr Öldum og víst er að Gísli fór ekki varhluta af því. Veiðar stundaði hann af fimi og list bæði sumar og vetur. Veit ég með vissu að margur sem samferða var undraðist fengsæld þess sem hljóðlátastur var og minnst barst á. Gilti þá einu hvort veiddur var fugl eða fiskur. Raunar var það alveg sama hvar var, hann skaraði fram úr öðrum mönnum og mætti þar margt til nefna, meðal annars bæði skákíþrótt og spil. Aldrei gat hann þess að neinu ótilneyddur og það jafnt þó að form- legar viðurkenningar féllu honum í skaut. Höfuðeinkenni hans var hlýleg hógværð þess manns, sem aldrei bar átorg það sem að honum laut. En aldrei var þó augljósari þol- gæði og hetjulund hans en í þeirri viðureign, sem hann að síðustu hafði, þó að enginn vissi honum t Eiginmaður minn, SVERRIR ERLENDSSON, fyrrverandi skipstjóri, andaðist sunnudaginn 5. maí sl. Fyrir hönd aðstandenda. Dóra Bergþórsdóttir. t GUÐBJÖRG FANNEY SIGURJÓNSDÓTTIR, Skjólbraut 1a, Kópavogi, sem lést á Landakotsspítala 2. maí sl. verður jarðsungin frá Dóm- kirkjunni miðvikudaginn 8. maí kl. 15.00. Börn, tengdabörn, barnaböm og bamabamaböm. t Ástkær faðir okkar, tengdafaðir og afi, OLGEIR JÓHANNSSON, Háaleitisbraut 51, Reykjavík, verður jarðsunginn frá Háteigskirkju miðvikudaginn 8. maí kl. 13.30. Guðmundur Olgeirsson, Edda Björk Amardóttir, Sigriður Bína Olgeirsdóttir, Þórhildur Ýr Olgeirsdóttir, Gyða Björg Olgeirsdóttir, Atli Ríkharðsson, Olga Hrönn Olgeirsdóttir og barnabörn. t Ástkær eiginmaður minn, faðir, fósturfaðir, tengdafaðir og afi, BJARNI BRYNJARVÍGLUNDSSON, Foldahrauni 40, Vestmannaeyjum, verður jarðsunginn frá Akureyrarkirkju miðvikudaginn 8. maí kl. 13.30. Þeim, sem vildu minnast hans, er bent á Slysavarnafélag Islands. Hafdís Sveinsdóttir, Víglundur Brynjar Bjarnason, Ævar Þór Bjarnason, Brynhildur Þétursdóttir, Jóhann Þálsson, Hafdís Erla Jóhannsdóttir. betur hve vonlaust var að sigra í. Þá var hann ávallt með gaman- yrði og bros á vör, það var aldrei neitt að hjá honum. En hann vissi líka og fann að hann stóð aldrei einn, því vðkul augu konu hans fylgdu honum hvetja stund í um- hyggju og líkn. Þar var mikið þrekvirki af hendi leyst. Þessi fáu og ófullkomnu orð um uppruna og æviskeið Gísla Björns- sonar segja ekki neitt um það, sem sterkast leitar á hugann, þegar kvaddur er kær og náinn vinur, sem í þrjátíu ár hefir verið tengdur okk- ur fjölskyldu- og vinaböndum og sem engan skugga hefir borið á nokkru sinni. Ég vil að endingu fyrir hönd fjöl- skyldu minnar, aldraðra tengdafor- eldra okkar, mága, mágkvenna og svila og allra þeirra barna bera fram einlæga þökk fyrir vináttu hans og fyrir þá gæfu að hafa átt samleið með honum um sinn. Elskulega eiginkonu hans og af- komendur bið ég allar góðar vættir að hugga, vernda og styrkja um ókomna tíð. Páll Jonsson Inn í hugann sækir spurn, hvers vegna hann, sem okkur þótti öllum svo vænt um. Hvar sem hann fór, vakti hann traust og góðvild. Okkur tengdafor- eldrum var hann alltaf eins og góð- ur sonur, Það var alltaf svo nota- legt að fá hann í heimsókn, það fylgdi honum alltaf svo góðlátleg glettni og vinsemd, sem sló á bestu strengi í huga okkar. Einn er sá þáttur sem aldrei verð- ur frá okkur tekinn, það er minning um góðan og traustan vin. Guðs trú og góðar bænir styrki og varðveiti dóttur okkar, börn þeirra tvö og afadætur í þessum þunga harmi. . En mín trú er sú, að hans styrka hönd mun búa í hverju þeirra spori. Okkar stóra fjölskylda mun standa saman eins og einn maður, að létta þunga byrði þeirra. Við huggum okkur við að nú er hann laus úr viðjum þjáninganna, en lifir áfram meðal okkar í ást og kærleika. í guðsfriði og þakklæti. Laufey og Magnús Finnbogason. Þann 27. apríl sl. bárust okkur starfsmönnum almennrar rann- sóknardeildar þær fregnir, að félagi okkar og yfirmaður, Gísli Björnsson lögreglufulltrúi, væri látinn. Ég held að ég mæli fyrir munn okkar allra starfsfélaga hans að það fyrsta sem við fundum var hið mikla tómarúm sem skapaðist við frlfall hans, og það að geta ekki sagt leng- ur Gísli segir eða Gísli vill. Gísli var yfirmaður okkar starfs- manna ARD eins og deildin er köll- uð í daglegu tali. Hann var samt mikið og meira en bara yfirmaður, hann var fyrst og fremst góður félagi bæði í starfi og utan þess. Hann var búinn mörgum góðum kostum, en hæst ber samt dreng- lyndi hans og glaðværð. Hann gat með jafnaðargeði sínu og rólyndi lægt hæstu óánægjuöldur, sem ávallt hljóta að rísa af og til, og svo á eftir lapmað einhverju út sem kom öllum til að hlæja. Þetta er lítið dæmi um það hve Gísla tókst vel að halda starfsanda okkar bæði virkum og góðum. Hann var og sá maður sem við gátum allir hver og einn leitað til, rætt við hann um vandamál okkar, og ávallt leystust þau á einn eða annan hátt. Oft var það að maður hreinlega öðlaðist nýja lífstrú eftir að hafa niðurdreginn gengið á fund hans og þegið góð ráð. Aldrei dæmdi hann eitthvað eða einhvern eftir sögusögnum. Hann kannaði sannleiksgildið á sinn hógværa hátt ræddi málin ef honum fannst þess þurfa, en annars afgreiddi hann það með þögninni einni, sem oft var eina rétta Ieiðin. Gísli var drenglundaður, hógyær maður, og með hógværð sinni en ákveðni leiddi hann okkur starfs- menn sína áfram í margþættum og oft erfiðum málum. Aldrei var rasað um ráð fram og það sem hann ákvað að gert yrði gátum við framkvæmt
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.