Alþýðublaðið - 24.01.1934, Blaðsíða 2

Alþýðublaðið - 24.01.1934, Blaðsíða 2
MIÐVIKUDAGINN 24. JAN. 1934. AL1»ÝSUBLAÐIÐ Á morgun (hmtudag) kl. 8 síðd. .Maðnr og kona'. AQgöngumiðasala i Iðnó í dag frá kl. 4—7 og á morgun eftir kl. 1. — Simi 3191. B. B. S. E.s. Lyra fer héðan fimtudagihn 25. þ. m. kl. 6 síðdegis til Bergen um Vestmannaeyj- ar og Thorshavn. Flutningur tilkynnist í sið- asta lagi fytir fimtudag. Faiseðlar sækist fyrir sama tima* Kfc. BJarnason & Smith. >DOCXXXXXXXXX Takið eftir! íslenzkt smjör 1,75 7»- kg, ísienzk egg 15 aura stk. Alt af bezt og ódýrast i Verzl. Erekka, Bergstaðastræti 33, simi 2148 x>oc<xxxxxxxx Alt af géngnr pað bezt með HREINS skóabuiði, Fijótvlrkur, drjngur og gljáfr afbragðs vel. lerkamannafot, Kaupnm oamlan kopar. Vald. Poulsen, Klapparsrtíg 29. Sími 3024. Gúmmisuða. Soðið í bila- gúmmi. Nýjar vélar, vðnduð vinna. Gummivinnustofa Reykjavíkur á Laugavegi 76. Kaupið hina nauðsynlegu bók: „Kaldir réttir og smurt brauð". eítir Helgu Sigurðardóttur; pá getið pér iagað sjálfar salötin og smurOa b/iuðið. HANS FALLADA: Hvað nú ungi maöur? Islenzkpýðing eftlr Magnús Ásgeirsson. Ágrlp af þvl, sem á andan er bomlöt Pinneberg, ungur verzlunarmaður i smábæ í Þýzkalandi, fer ásamt Pússer vinstúlku sinni til læknis, til þess aðvita, hversu högura hennar sé kómið og fá komið I veg fyrir afleiðinnar af samvistunum ef með purfi. Þau fá p r leiöinlegu i pplýsingar,að pau liafi koinið of seint. Það verönr úr, að Pinneberg stingur upp á pví við Pússer uð pau skuli gifta sig. Hún lætur sér pað vel likn, og Pinneberg verður henni smnferða lieim til fólksins hennar, fátækrar verka- mannafjölskyldu í P[atz. Þett.i er efni „forleiks" sögunnar. Fyrsti páttur hefst á pvi, að pau eru á .brúðkaups'ern* til Ducherov, par sem pau hafa leigt sér íbúð. Þará Pinneberg heima. Pússei t kur ef|ir pvi, að Pinneberg i>e ir ser far um að léyna pví að pau séu gift. Hún færpað loksins upp úr honum, að h leinholz, ka ipmaðminn, sem hann vimur hjáT vilji fyrir hvern mun láta hann kvænast Maríu dóttur sinni, til að losua við hanu að heiman. Kleinholz sjálfur erdrykk- feldur og míslyndu og ki_na hans mesta skass og dóttirin lika. Pínneb. óitasf að mi sa atvinnuna, ef pau -komist að kvonfangi hans. ' f ^ slfkt hefði ekki wrið rétt gert af Hanntesi yið félaga sinin. „Eh ^yæri ég í þijnuim sporaim, skyldá Schulz fá orð- í eyra hjá mér, og það óþvegið."' „Það fær hamm líka hjá mér; já, það skal hanm fá, —" segiri Pijnneberg. Og inú sitja, þau bæoi í litlu lestiiMnri, siem fer.eftir hiiðarbraut- iinni til Maxfelde. Yagnannir eru troðfulllr, þó að liestín hafi']ag.t af stað frá Ducbenov klukkam sex um morguinjnm. Þrengslin og Þysiinm valda þeim vonbrigðum. Maxfelde, Maixvatmið og Maxiáin valda þeim líka vombrigðfm. Ait er fuit af ryki, háreysti " og fólki. Fólkið hefir streymit^ þamgað úr Platz þúsundum samain. Bílar og tjöld stmda þúsiumdum samam á bökkunum. Róðrarbát- ur fæst engilnn; þar eru ekki nema tveir bátar, ogiþeir eru báðir leigðir fyrár lömigu. < ( Piinmeberg og Emma hans eru nýgift og þrá einVieruna. Þau ganga þess vegna inn í skoginn, en af því að Pússer finst hún finna isveppaiykt, vikja þau aí skógargötunni og reika um sturid fram og aftur á'n þess að vita hvert haida .s'kuli, en loksins hiitíta þau á kyrlátain og skemtiilegan slóðial' í sköginum og eftir :honum ganga þau lengna og liangra inn í skóginn í hægðum sínum. Sóliin hækkar smátt og sníátt á lofti, ög öðru hvoru Ikemur sval- ur gustur! utain af Eystrasalti og symguir þiuingt og þýt,t í bej/ki- króinunum. Pússer kannast við sævarlyktina síðan hún var í Platz heima hjá sér — fyrir löngu, löngu síðain, og nú segir húh drengnum sínum , frá einasta sumarferðalaginu, siem hún hefir farið á æfinrai: Niu daga ferð tii Efra-Bayern með' fjórum öðrum stúikum. ' í; l Honum fier nú líka, að yerða liðugt um málbeinið, og'hann fer að segja henni hvað h^nrjijhaf'i alt af verið eiwmana. Hann segfin henni að sér standi alvegi^ samia" um mömimu sína, því að hún hafi aldrei simt neitt um hann, heldur alt af fundist hahn vera fyrir sér og vinum sínum. „Ogi það ler voðaiieg. atvinna, jsem hún hefir, hún er------" Það stfjpdur töluwert lengi i honum að segja, — að húin sé „bardama". • Pússer veiiður aftur hl!jóð^|t og hugsandi og það ligg»«" við ,að húri iðrist eftir að hafa &kr&faið hfeinini hréífáið. Það er eji|fcí(h)vfe3ð gruggugt við það að vera „fartidaima", þ,ótt henmi sé að vísu ekki ijðst, hvað þiess háttar dömur hafi fyrir stafni. Hún hefir sjálf aidrei' komið tan á „bar". Það, sem hún> hefir heyijt áður um dömur af þessu tagi, á held- * ur ekki við koinu á þeiim alidili, sem tengdamóðir hennar, hlýtur að ' vera konriin á. Það hefði vfet verið bejtrla að hún "befði skjrifað: „Heiðraða frú", iem auðvita,ð gaPhú-i; ekki fardð að tala við Hannes um þetta. '; Í4 Þau gahga mú góðan spöl áW þesis að mæJa orðjfrá mutíni. En, eimmitt þegar þessd þögtn fer?í'áð verða varhugaverð og virðist vera að fjarlægja þau hvort frá öðru, sagif Pússer: „Ó, hvað við leigum inú gott í raujn og veitu, tírengur —" oghiin réttir varirnar fram tii feossa. SkóguxBinn geisiiar og timdnar,; fýrir augum hams, og þegar þau komiast loks út úr homium aftur út í steakjamdi sólskimdð,. standai þau fyriir inieðam háan sajnidhól', eÁ uppi á hólnuim er fjöldi fólk's að bjástra við eitthveir)t skfíltdið vefkfæri. Alit í eiinu íekur þess,5 kymllegi hliutur sig á loft og svífur af stað. Auglýsing. Fyrir lanssögn ábúanda er þjóðjörðin Þormóðsdalnr i Mosfellshreppi lans úr ábúð frá næstu fardögnm að telja. Umsóknir nm ábnð á jðrð pessaii sén komnar hingað á skrifstofuna eigi síðar en 15. febrnar næstkom- andi. / Skriístofa Gnllbringn- og Kjósarsýsln, 22. janúar 1934. Olðf Sveinsdöftir. Por memoro. La ricevilo sonadas. Mi kuéas sur la. kanapo kaj legas. Subite mi aúdas konatan nomon: Ólöf Sveinsdóttir mortis. Mi tute Öesas la legadon, öar mi devas pensi pri la maljuna esperantistino, pri la inteligenta kamparanino, kiu eklernis la int- ernacian helplingvon Espéranto en sia 45a jaro, 1901, logante en izola kampa domo, Herdísarvík, — sen ia instruisto, eð sen lerno- libro, ðar tiam ne trovigis iu verkita islande. Nur per helpo de netaíiga, manskribita vortar- eto kaj pacienca legado de int- ernacia gazeto si lernis la belan lingvon Zamenhofan. Kaj dum multaj jaroj si legis kaj studadis, respondis al kore- spondajoj de multaj homoj el diversaj landoj kaj mondpartoj. Si~ vérkis mem, sed Sia edzo Þórarinn Árnason skribis por §i, ðar li skribis belan manon. La jaroi pasls. Sinjorino Ölöf restis fidela al la granda idealo de 1' homaro. §i ne estis en la vico de 1' infanoj, kiuj komenc- as la studadon per arda entuzi- asmo kaj post kelkaj lecionoj perdas la intereson kaj kuras al iuj pli sensaciaj plezuroj. Sin- jorino Ólöf kontrafle farigis membro de 1' Universala Esper- anto-Asocio en Oenevo kaj abon- is gian revuon. Kiam elvenis la esperanta traduko de la Biblio en la jaro 1926, §i aðetis gin kaj legis gin plurfoje. Kaj kiam estis eldoniia la bonega libro es- peranta Islando, Ölöf tuj aðetis gin kaj sendis al UEA en óen- evo. En lastaj jaroj sinjorino Úlöf logis en Reykjavík. De tiam mi vizitis Sin kelkfoje. Ciam kuSis almenaft du libroj sur Sia tablo, kaj unu estis lernolibro de Þor- steinn Þorsteinsson kun la unua esperanto-vortaro islanda. Sur la muro pendis „Patro nia". Sinjorino Ólöf estis unu el tiuj virinoj, kiujn oni estimas pro iliaj inteligento kaj afableco, kaj en historio de islandaj esper- antistoj Si ðiam restoá unu el la plej imitindaj modeloj. Jón H. Quðmundsson. Mlnnlngaroro. Viðtækið hljómar. Ég ligg á legubekknum og les. Alt í einu heyri ég nafn, sem ég kannast við: Ölöf Sveinsdóttir er dáin. Ég hætti alveg lestrinum, því að ég verð að hugsa um esper- antistann aldurhnigna, um skyn- sömu sveitakonuna, sem byrjaði að læra alþjóðahiálparmálið Es- peranto, þegar hún var á 45. ári, 1901, þegar hún bjó á afskektum sveitabæ, Herdísarvik, — án kennara, jafnvel kenslubókar- laust, því að þá hafði engin kenslubók í Esperanto verið samin á íslenzku. Að eins með lélegu, skrifuðu orðasafni og þolinmóðum lestri í alþjóðablaði lærði hún hið fagra mál Zam- enhofs. Og hún las og lærði í mörg ár, svaraði bréfum og bréf- spjöldum- margra manna úr ýms- um löndum og heimsálfum. Hún samdi siálf, en maður hennar Þórarinn Árnason skrifaði fyr- ir hana, því að hann - ritaði fal- lega hönd. Árin liðu. Frú Ölöf reyndist trú hinni miklu hugsjón mann- kynsins. Hún var ekki eins og börnin, sem byrja námið með brennandi eldmóði, en missa á- hugann eftir nokkrar kenslu- stundir og hlaupa til einhverra meira æsandi skemtana. Frú Ól- öf gekk þvert á móti í Almenna Ésperanto-félagið í Genf og gerðist kaupandi að timariti þess. Þegar út kom esperanto- þýðingin á Biblíunni árið 1926, keypti hún hana og las hana mörgum sinnum. Og þegar gefin var út á Esperanto hin ágæta bók Island, keypti Ólöf hana undir eins og sendi hana Al- þjóðafélaginu i Genf. Síðustu árin bjó Ólöf í Reykja- vík. Þá heimsótti ég hananokkr- um sinnum. Á borðinu hjá henni lágu alt af að minsta kosti tvær bækur, og önnur þeirra var kenslubók Þorsteins Þorsteins- sonar með fyrsta esperanto- orðasafni á íslenzku. Á veggnum hékk „Patro nia" („Faðir vor"). Frú Ölöf var ein af þeim kon- um, ,sem menn virða fyrir skyn- semi þeirra og vingiarnlegt við- mót, og í sögu íslenzkra esper- antista verðurhún ávalt einhver eftirbreytnisverðasta fyrirmynd- in. Jón H. Gudmundsson. I — Fyrvenamdi Kínakieisari verð- iur krýmdur til kaisaria í Ma|nchuo- kio 1. marz m. k., og hefir hamm um skeið verið talimm' stjómandi þess lamds. Forsætisráðherra Man- chuoko fór þess á leit við hairim opáioberlega, að hamm tæki við völdum sem komungur laindsámis. Hiton fyrveratidi kéisari svaTaði því, að hamm væri fús til að tajca váð embættimu. Forsætdsráðherr- amm fór urn þetta þedm orðum, að það væri sjálfsagt og eð'lilegt ^por í þroium Manchuoko, og lagði áheTzliu á það, að krýmimg konr uingsdlns táknaði algert sjálfstæði ríkisims, em ekki það, að vei;Xi væni að koma fótum á mý umdir bjilna kinversku keisaraætt. Húseignin Reykjavíkurvegi nr. 8 í Hafnarfirði er til sölu. Aðgengilegir greiðsluskilmálar. Upplýsingar gefur og semja ber við isgeir Guömui dsson Iðgfr., Anstarstræti 1. Magnús jónsson,! Drffanda-kaffið er flrýpt

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.