Alþýðublaðið - 21.08.1934, Blaðsíða 2

Alþýðublaðið - 21.08.1934, Blaðsíða 2
ÞRIÐJUDAGINN 21. ágúst 1934. ALÞ?ÐUBLAÐIÐ HANS fALLADA: Hvað nú — ungi maður? íslenzk þýðing eftir Magnús Asgeirsson.. Já, Pinneheiig veit það vei, að þetta var alt öðru vísii hérmia áöuT. En siðan þetla bölivaða lágmiarfcskerfi koim tíí sögummaTi hefir bæði hann og áðnilr mist kjantónjn! og tnúna á sjálfa ság, Fynst í mán'uðimum sferikaist alt af, emda hefir fólk þá oftalst eim'hver pieninganáð, en bráðum feemiur dagiur — eiða kanmisfce tveiir dagar — isera engim'n kaupandi lætur sjá sig, og ffcegar hamn gemgur síðan hieim frá Mandeí um kvöldið, er hamn að hugsa lum þáð, að á rnlorguin weTði hann og skuli selja fyráSr þrjú humdTj-.. iiið mörk, ti:l þess að komast á xéttan kjöl aftur. Á mongun verð ég áð seija fyriir þrjú hiundituið mö'rjk, eu' síðasta hugsum (han®, þegar hann hefsr boðið Pússer góða nótt með. kossi ogliggur vak- andi í myrikrinu, Það er ekfci svo auðvelt að sofna með sJíka hugsum' í höfðimu, og það er heldur ekki síðasta hugsUnin af slíku tagi, sera ásækir hamn um nóttina. 1 dag verð ég að selja fyrjr þrjú humdiruð mörfc, kveður við i hiugsikotj hams, und/ir leilnis og hann vaknar, meðan hamn dnakkui' miorgunkaffið, miaðan hanm er á Jeiðifclni í búðima, meðan hanin gengur iun í fearimamíPjafatadeildSrija: Þrjú hundruð mörk, þrjú hundruð möife. Nú kemiur viðskiftamaður Æ, hani vijlí bana íá frakka fyiftr' áttitíu mönl^ í Ipnesira liagi. Pinieberg dregur fram hverm frakkamm eftjr annan, mátar þá ©g iæÆu;:! í Ijó,si] hiifiningu síina yfir hverjum frafcka, isem hann bengijr á mamniinm, og þv^ mlífnarii sem hainmt gerist, því þujríaiii verbur víðskMtayimuTinm á maminiinm. Viesaiiugs Pinneberg Tieynjir allar veiðibiial tar. Nú reíyn'ír hanin fyriu* sér .með hinu auðmýktarilie/gaslta smjaðri: „Hierrann heíir alveg óvenjuliega íágaðan smekk. Heiqlanum fier alt vel." Hann fiinjnui- hvemig andúð viiðskiftamannislínis eyfcsit stöiðugt, en getur þó ekki aninað. Viíð- sfciftamaðuiinn fer iíka. Hann æitlar áð hugsa sig betur um. Pinpe- berg stendu'r eirun eftir, alveg utan vi}ð sig og eyðilagður. Hanin veit; áð hann hefir farlð viitlaust að þessu ölílu saman, en hanin, gat ekki hagáð sér öiðmuvísi. Það>-var hræ&slan, sem knúði hann átram. Kvíðinu vegna.þeirra teggja, sem bíða beima, 'þar sem alt er af ísvo sfeoiinium sikamtí og alt verður að skera við neglur sér^. HveBnig skyl'di það þá verða þegar — ? ; En sí'ðan toemur hjáipiin í gervi Hellbutits, hinsi bezta diengs af öllum gióðum drengjum. Hanin toemur ótiilkvaddur og segir: „Hverisu miskið, Pinneberg?" Hanu ©r aldrei mieð nie(i|nar áminnlingar um það að fara öðiiuvísii að ejðia herða sig; hainn er aidœi með nieíi'tit, paus i ifflæðslután eimis og Jánecke og herra Spannfuss, þvf að hanin veit viel að Pinnebeng toann að sielja, og hanjn vtffit af hverju hann getur það ekki núna. Pinjnlebeiig er ekki úr stáli né steini. Pimmiep berg er deígur, þiegar þeir þi'ýsta á hann og þjappa að homum,, missir hánn s|nia eðfflegu mynid, lyppast niður og verður að kiessu. Neii, haton miissBlr efcki'móíðlnn, hatín nær val'di yfir sjálfum sér aftur og lifir glaða daga, þiegiair hann er a/lvegeSjnis! og hann á að sér og engiin verzllun fer út um þúfui hjá homumi. Hanm heldur{ að hamm sé búinn, að vi'nma bug á kvíðamum. Yliirmenníirnir gamga fram hjá, og skjóta hresBandi og örvaindi smáathugasiemdum 0 buðaTmanmanmia um; leið. „Salan gæti mú gengið svo lítið greiðliegar, herra Pimmeberg." Eða þá: „Hvernág stöndur á því, a^ð þér seljpð ekki vibnd1 af dökkbláu jakkaföturs-; um. óskiö pér niiaske eftir því, áð vSjð sitjum uppi með þau öll saman." Næstii búðarmaður fær sömu ádrepu eða ef til 'vill aðra. Þa'ð ler, rétt hjá Heilbutt, að maðiuriinn á ekfcf að tafca mark á slíjku. Þetta ier ekki anmað en heimisfeujlegur eftirrekstur; þeir' halda, að þietta ;sé "sjál'fsiagt og mauðsiynlegt við ieftíTJJi|tíð með sölunmi. ' Niei, maður á ekki að taka mark a, þesisu rau(sS í þeim, en gejtuir maður ialveg hummað það fjam af sér? Núi hefir Pinneberg til dæmós sielt fyriir tvö hundruð og fimtiu mörk' í dag og þó kemuir 'sjálfur stoiipuiaigniiniga'rme^staiitjnm, herra Span|nfuss, og segir: „Þérl lítii'ð þreytuliega og daufliega út, herira minn. Ég vii 'benda yður á það, að tajka yður amer/sku afgriaiðís'lumienniina til fyrinnyndair, Þieér eru nákvæmliega eins rösklegir og glaðlielgir é kvöldin þegari þeir hætta og á morginana, þegar þeir byrja. Keep smff'^tg/ Vitið þér hváð það þýSji'r. Jæja, farið þér þá eftir því. ÞrJeytulegirP og daufur söiumaður ©riu engin meðmæli fyJÍ'r neina; verzlun. —" Hann skálmar á'firam, ein Pimmeberig hugsar — mei, hanm fir'nw svaiiiið iða i hölmduinWm á sé>! En auðvíijtáð; hefir hanm hneigt sig og brosað hævieiisfcllega að vanda og alt sjá'lifstraust er rokið út í vdðu'r og víiud. SMAAUGLYSiNGAR LAflSINS Til leigu 1. október 2 herbergi og eldhús með öllum þægindum í góðu húsi í Skerjafirði. Upplýsing- ar í síma 2758. íMÐIöSKAST©: Nálægt kennaraskólanum ósk- ast til Ieigu frá 1. sept. eða októ- ber litið herbergi með miðstöðvar- hita. Upplýsingar í síma 4414 eða 4476. Trúiofnnarhrinyaá1 alt af fyriiliggjandi Haraldnr Hagan. Sími 3890. — Ausiurstræti. Smiðiusttg 10. eReijfcjaiíik Síini 4094- BÖÍEIÖ fjrÍrlÍOBÍasidS f^n^-1 í öllum stærðum log gerðum. Efai og vinnK vandað. Verðið læost. !!¦ Komið. Sjáið. Sannfærist, Alt tilheyrandi. Sjáum um jarðarfarir sem að undanförau. Hringið í verksmiðjusimann. Það mun borga sig. Virðíngaríylst. pr. Trésmiðaverksmiðjan Rún. Ragnar Halldórsson. Þjóðnýting. Eftir Ole Golbjðrnsen, i. Með samþykt himmar nýju stanfssfcráir * Alpýðuf liokksins morska á landsþiwgi ha!n(3í' í fyrra og með kneppuáætlunáin'ni frá i ár er Þjóðnýtimgin aftur orðijn eitt af höfuðdagskrármál!um: f Iiokfcsr íans) iog eitt af heiztu úrlausinar- efnum væntamliegrar AlþýðU- fliofcksistjóijnar. Auðvitáð er hug- tafcið þrengra og betur skilgTjeínt en aður, en' að sama skapi rauni- hæfana, nánar hnitmiðað og nær veruleikanum. Frá því að vera stásislegur endir á þrumandi ræðu eða amellim fundarályktun, miá svo heita, að þjóðnýtimgín og „planökonomian" sé orðin lifandi vejuileiiki1 og að hið mikla verk- eíni: framkvæmd virkrar jafn- aðanstefnu bíði bráðrar úrlausnar,. Þanmig hlaut þetta að fara. ,Pví að ef þjóðmýtimgin hefði ekki ver- ið dregin úr skýjunum niður á jörðiina, gátum vér átt á hættu, aö hún yrði að eilífu lítíð anmað en leimiskomar guðfræðílegt hug- tak og dauður bóksrtafur' í stefmuí- sfcDámni. í öðnum löndum höfum vér séð ánamguriwn af því, að alþýðu- Flokkannir hafa með vörunum svaríst undir 100% jafnaðarsitefmu og þjóðmýttngu, heimtað .Jbylt- inguna á borðið" o. ®. frv., 'em í framkvæmdimni haldið sér vi𠄦framfærsilulímuna", félagsJ'ega umbótapóliitík hins gamla skóla éða fjárhagsliegt smádútl. Hér eiga kriatar og kommúnisitar óskil- iið mál', svo í Englandi sem í Þýzkalandi. 1 hinu sí'ðaiíniefnda landi leiddi þefta til sfeelfingar og tortímiingar. í Englamdi olJái það iStóifcostlegum afttftikipp, siem menn mú, til ailnar hamimgju, eru að miá sér eftiir> Pað, .sem liggur til grimdvallar fyrilr stefnuhrieytingu þieirrá,\siem átt befiir sér stað í veifcatmanna- hneyfingu Vesturlanda hin síðustu ár og einkum hefir biinat í hinum nýju stefnuskrám og starfsáætl- unum alþýðuflokkanma í Noregi, Belgiiu iog nú síðast í Englamdi, ier viiðurikenning þess, að nú er það ge;nsarnliaga ófær lieið að haf- ast efcfcií ammað að en að krefjast dnetfMgittjnumbóta), þ. e. aukinmar hlutdeildar til handa alþýðu i þjóðarítekjunum, sem mienn svo náða efckert yfir. Meðan þjóðar- tefcjurmar, sem. ier anmað1 mafn á atvimnum'agmi hvers lands, ukust jafnt og þétt og eins og af sjiálfu sér, svo sem þærgerðu framað ó- friiðnum míikla — meðan auðmagn- iið var i uppganig'ii — var lekkigrtfv^ði þetta að athuga. En nú, þegar emgum blöðum er umað fletta, að einkaauðmiagnið er í hmjlgnun, þar seim þjóðartekjurnar rýriná mieð hverju ári eð)a í' bezta falli standa í stað, fáum vér engu umþokað með drie'iíiingaTlumbótum einum. VeTikamiannasamtökin lamaíst í framkvæmd. Áður en atvinnurek- endur og verkamienm taka að deila um .skiftimgu arðsins af atvinmu- Tiekstiiimum, isr hinm: sami atviinnu- rekstur útsoginn af bönkumum eða þeim einoikumaTherrum, sem eiga fjármagn það, sem atvinmufyriiT- tækin .starfa með. Réttmætar kröf- ur um félagslegar umbætur svo sem lellitryggingar, atvininiulieysis- tryggingar o. s. frv. rekast á „gjaldþol ríkisins", og meðan at- vinnuleysið vaiir, verður þetta þumgt á metunum. Mörjg önmur dæmi mættí nefna um þessa sjálf- heldu. í öirvæntingu sinni yfir því, hvernig þetta ho'rfir, ætla margif að hinu íangþTieyða marki verðí náð með harðriieskjulegri aðferð- ium eða beinu ofbeldi. Kommúm- iistar og þeiTtna nótar hei'mta alls,- herjarverfcföll og uppneiisnií. Alla og alt á að jafna við jörðu og gera að engu. En árangurinn af því yrði sá einn að gefa fasfemÍT anum verulegt tækifæ'rii: í No<negí. Pað, að fasisminu er og verður væntan'liega eimskis umkomimn í Núinegi, er ekki minist þvi að þakka, að kommúniistaTnÍT eru og veyða gensamlega áhrifalausir inm- , an veTfcamanmasamtakamnia, ráða engu um starfsemi þeirria og hafa lefckii hjma minstu þýðinlgu) í la'nd- imu fyrir hina þóliitlsku þróun. Lausm úr þeiirri sjálfheldu, sem vér vorum kommiir í þegar á fyrstu árum ófriiðarins og höfum verið í síðan, er því að ein's bugsan- leg, að gienðar verði (Mpiiilag^end- Urbœtyjfi á þjóðfélaginu þ. e. rót- tæk umisköpun á f járhags- og at- viinnlu-málUmum- Verfeamanna- hneyfimgu VesturJanda er engin þöTÍ á að breyta ti>I um aðferðir. Henni ber aftur á móti nauðsyn tii að iskifta um takmark. Fjár- hags- og atvimnu-pólitík vor vie,rð- ur að bejiinast að þeim skipulags- endurbótum, að nóg verðii um at- vimmu handa öllum og að tefcjur þ]'óðaT|imniar aukist að miklum mun, Þé leysést alt annað smátt 'Og .smátt og á auðveidan háitt. Það er sérkenniilegt fyrir komm- úniistana og sýuir, hversu stein- bliiwdir þie^r eriu og ólrjóí;|T í andia), að það, sem þeir, fyrst og fremst hafa ráðiiJst á í kieppué)ætlun Al- þýðlufllokksiiins, eru knöfumar um skipulagsbreytingarnar, um gagm- gerða umsfcöpun á fjárhags- og atvinnumálunum', um opinbeit eftiTiit og þjóðnýtingu. Hiin voinlausa stefmusfcná eða „Jima" bommúniistanma er; aukin framfærsla, byltíngaveður í Jioít- iið, allisherjarveifcfall, uppneism, ajl- ræðái öreiganma. Stiefnusikná eða „l'íina" Alþýðuflokksins og þar með hiinar norsku vienkamanma- hreyfóingar er: Aukin atvinma, „planökonomi", þjóðnýting, lýð- ræði í stjórnmáJium og atvinmu- méJium, frelisi. Þessi stefna 'er hag- fræðlliliega rétt, því að um hana erunt að safna öllum þorra ail- menmSings, þannjg, að veTkamiemm og bæmdur, iðnaðarmemm og yéí- fræðángar, svo og milli'stéttirmar yfimleitt skipi sér að baki áætíunar Alþýðuflotoksiilns um atvinnu hamda öillium iog um að sfcipu- Jeggja aililan þjóðarbúskaplmin á gnundveili samstarfs og félags- líegra þarfa. Meira.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.