Morgunblaðið - 06.05.2000, Blaðsíða 75

Morgunblaðið - 06.05.2000, Blaðsíða 75
MORGUNBLAÐIÐ LAUGARDAGUR 6. MAÍ 2000 75 FOLKI FRETTUM Alvöru kúrekar Prayers from Hell. Safhdiskur Trikont, Þýskaland. LÍNUDANS, hamborgararassar og væmnir Nashville-söngvarar eru það fyrsta sem flestum dettur í hug þegar minnst er á kántrítón- list. Þessi glassúrmynd á ekkert skylt við alvöru skítuga og pers- ónulega kántrítónlist. Hér er kynntur til sögunnar frábær disk- ur um rætur kántrítónlistar meðal sveittra og drullugra suðurríkja- búa á fyrri hluta aldarinnar. Hann nefnist „Prayers from hell" eða „Bænir úr víti" og segir það mikið um innihald disksins. Diskurinn er fullur af söngglöð- um hvítum sveitalubbum sem slógu í gegn á tímum kreppu og þurrka í Bandaríkjunum með hrá- um trega og trúarsöngvum. Þarna blandast saman þjóðlagahefð gamla heimsins og blús og trúar- tónlist hinna svörtu. Þessi tónlist fer með hlustandann til hita- svækjudaga í suðurríkjunum þar sem konurnar spila á gítar, karl- arnir syngja og börnin glamra á þvottabretti. Fyrstu kántrísöngvararnir voru bændur sem spiluðu með fjölskyld- um sínum og á þessum diski eru flytjendur yfirleitt systkin, hjón eða frændfólk. Frægust slíkra fjöl- skyldna er Carter-fjölskyldan en þarna eru einnig Monroe-bræður, Collins-hjónin og fleiri „fjölskyldu- bönd". Þetta er frumstæð tónlist um Jesú og ofdrykkju sem gerði Elvis Presley, Jhonny Cash og fleiri að tónlistarmönnum. I æsku sinni heyrðu kapparnir þessi lög í gegnum léleg útvörp í suðurríkja- hreysum sínum, tóku upp kassa- gítarinn og gerðust súperstjörnur. „Prayers from hell" eru barnagæl- ur rokksins. Þetta er einlæg tón- list um guðsótta og góða siði sem kannski á lítið erindi við góðæris- geðveikt nútímafólk en gleymum samt ekki góðum boðskap kúrek- anna og vörum okkur á viskíi, lauslæti og glysi heimsins. Ragnar Kjartansson Slitolían M Weleda engu lík, ffiu prufu ÞUMALÍNA Pósthússtræti 13 s. 5512136 ^Nœturqatinn simi 587 6080 Hljómsveit Stefáns P. ocp Péturs leikur í kvöld. _______ Laugardagstilboð Teg.3469 Litur svartur Stærðir 40-46 Verð 3.995, STEINAR WAAGE SKOVERSLUN Domus Medica, sími 551 8519 Langur laugardagur Opið kl. 10—16 SJONVARPA LAUGARDEGI SIÐASTA helgi bar mikið svipmót 1. maí dagsins á mánudag sem verkalýðsshreyfingin hélt hátíðleg- an hér á landi eins og annars staðar í heiminum. Kröfugöngur og rauðir fánar eru að vísu arfur frá stjórn- málahreyfingu, sem reis upp og stofnaði til heims- veldis; taldi mönn- um trú um að það væri heimsveldi verkalýðsins og lifði á slagorðum eins og „guð er ópíum fólksins" og „betri er rauður en dauður". Ekkert slagorðanna kom að gagni, enda tók heimsveldið upp á því að deyja drottni sínum mitt í ofbeldi og fangelsunum, sem var hin hálffalda undirstaða ríkisins að viðbættri endalausri fátækt lýðsins. Sósíalisminn er enn við lýði, sem hin félagslega lausn, en bauð heim fleiri óleystum svörum við miklum draumum og kjaftæði á liðinni öld en dæmi voru um áður. Má benda á Weimar-lýðveldið því til sönnunar. Með aukinni upplýsingu allra þjóða á Vesturlöndum á síðari hluta nít- jándu aldar og þó einkum á tuttug- ustu öld, ásamt mikilli iðnvæðingu, spratt upp þörfin fyrir skipulega verkalýðshreyfingu. Inn í þessa hreyfmgu tróðst vald einræðis og ógna og bókstaflega taldi henni trú um að þar væri komið hjálpræði verkamanna. Þar með var boðið upp á átök við pólitíska andstæð- Krafan langa inga vinstrafólks sem hafa í gegn- um áratugina ekki endilega snúist um sanngirni heldur orðið öðrum þræði slagsmál á milli heimskerfa. Hver maídagur minnir á þessa fár- ánlegu sögu þar sem öfgafullir óþokkar notuðu sjálfsagðan rétt verkalýðshreyfinga fyrirhuguðu heims- veldiskerfi til fram- dráttar. Því er það að þegar verkalýðshreyf- ingin krefst margra sjálfsagðra og eðlilegra hluta á sínum heiðursdegi ber að hlusta þótt verkalýshreyf- ingin ein og sér geti aldrei komið í staðinn fyrir þjóðkjörna fulltrúa. Gaman var að hlusta á gamla verkalýðssforingjann, Guðmund J., í þættinum Tvennir tímar á sunnd- ag á Stöð 2, þar sem Guðmundur, nú látinn, fór yfir sögu Dagsbrúnar á liðinni öld, einkum seinni hluta hennar, þegar hann veitti Dags- brún forustu lengst af. Guðmundur var mikill sómamaður, snjall verka- lýsforingi. Hann einbeitti sér að kjörum félaga sinna og varðaði minna um heimsmálin eða þann leynda dráum sumra flokksfélaga sinna að taka þyfti föðurlandið með byltingu. Guðmundur kunni marg- ar sögur úr hinni pólitísku verund og sagði manna best frá, eins og þeir vita sem þekktu hann. Hann sat á þingi í mörg ár fyrir allaballa en ekki er vitað til að hann hafi ver- ið mjög ánægður. Stuttu eftir að hann gekk í þann flokk ungur mað- ur sat hann flokksfund þar sem Brynjólfur og Einar voru að taka í gegn einhvern ónafngreindan mann og kölluðu hann landráða- mann. Gekk á þessu um stund þangað til nýliðinn, Guðmundur, hallaði sér að sessunaut sínum, Áka Jakobssyni, sem þá var ráðherra í nýsköpunarstjórninni, og hvíslaði: Um hvern eru þeir að tala? Þá brosti AM Ijúfmannlega og hvíslaði á móti að þeir væru að tala um sig. Nýsköpunarstjórnin var um það bil að springa enda kominn upp ágreiningur um Keflavfkurvöll. Bandaríkjamenn vildu hafa not af honum áfram en það vildu vinstri- menn í stjórninni ekki. Áki hafði lagt fram miðlunartillögu við sína menn, sem þeir brugðust ókvæða við, að gera bókun í rfkisstjórninni þar sem beiðninni var andmælt. Þátturinn með Guðmundi J. var svolítil klassík þar sem rakin er baráttusagan á seinni hluta 20. ald- ar. Auðvitað voru það stjórnvöld, sem leystu úr málum, en krafan var komin frá Dagsbrún og félögum. Dagsbrún átti góðan talsmann þar sem Guðmundur var. Þeir voru fleiri í stjórn Dagsbrúnar, sem urðu sögufrægir. Svo var um Tryggva Emilsson. Indriði G. Þorsteinsson Tölvur ogtækni á Netinu ^mbl.is VSf ^KLLTJH^ &rrMWKÐ NÝTT-
Blaðsíða 1
Blaðsíða 2
Blaðsíða 3
Blaðsíða 4
Blaðsíða 5
Blaðsíða 6
Blaðsíða 7
Blaðsíða 8
Blaðsíða 9
Blaðsíða 10
Blaðsíða 11
Blaðsíða 12
Blaðsíða 13
Blaðsíða 14
Blaðsíða 15
Blaðsíða 16
Blaðsíða 17
Blaðsíða 18
Blaðsíða 19
Blaðsíða 20
Blaðsíða 21
Blaðsíða 22
Blaðsíða 23
Blaðsíða 24
Blaðsíða 25
Blaðsíða 26
Blaðsíða 27
Blaðsíða 28
Blaðsíða 29
Blaðsíða 30
Blaðsíða 31
Blaðsíða 32
Blaðsíða 33
Blaðsíða 34
Blaðsíða 35
Blaðsíða 36
Blaðsíða 37
Blaðsíða 38
Blaðsíða 39
Blaðsíða 40
Blaðsíða 41
Blaðsíða 42
Blaðsíða 43
Blaðsíða 44
Blaðsíða 45
Blaðsíða 46
Blaðsíða 47
Blaðsíða 48
Blaðsíða 49
Blaðsíða 50
Blaðsíða 51
Blaðsíða 52
Blaðsíða 53
Blaðsíða 54
Blaðsíða 55
Blaðsíða 56
Blaðsíða 57
Blaðsíða 58
Blaðsíða 59
Blaðsíða 60
Blaðsíða 61
Blaðsíða 62
Blaðsíða 63
Blaðsíða 64
Blaðsíða 65
Blaðsíða 66
Blaðsíða 67
Blaðsíða 68
Blaðsíða 69
Blaðsíða 70
Blaðsíða 71
Blaðsíða 72
Blaðsíða 73
Blaðsíða 74
Blaðsíða 75
Blaðsíða 76
Blaðsíða 77
Blaðsíða 78
Blaðsíða 79
Blaðsíða 80
Blaðsíða 81
Blaðsíða 82
Blaðsíða 83
Blaðsíða 84

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.