Alþýðublaðið - 13.01.1921, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 13.01.1921, Blaðsíða 1
Alþýðublaðið 1921 Fimtuudaginn 13. janúar. 9. tölubl. ¦ Innilega þökk færum við öllum þeim, er sýndu okkur hluttekn- ingu við fráfall og jarðarför Markúsar sonar okkar. tyakobína Torfadóttir. Friðfinnur Guðjónsson. Skömtimin stjórnin og* 91 Tíminn". Eftir íngimar yónsson cand theol, Á Iaugardaginn var fiutti „Tím inn" langa grein um skömtunina. Er það alltilþrifamikil vörn fyrir atvinnumálaráðherra, en aðalefni greiharihnar eru skammir um Al- þýðuflokkinn í Reykjavík fyrir af- skiftf hans af' málinu. Tel eg víst að ég éigi bróðurpartinn af þvf, þár ' eð eg var frummælandi á fnndinum, sem haldinn var 2. jan. til þess að mótmæla skömtunar- fargani stjórnarinnar. Aður én eg fer að eltast við talnaspeki Tímans ætla eg að bera upp eina spurningu og leitast við að svara henni. Tfminn má þá gjarnan svara henni betur, ef hoa- um fiast hiitt svar ekki fullnægj- andi. Sþumtngin er þessi: flve n»r er gkSmtan réttmæti 'Til' þess að skðmtun yfirieitt sé réttmæt, virðist mér þrent þurfa: Skömtun verður að vera 1) nauðsynleg, 2) réttlát og 3) svo framkvæmd, að hún hái tilgaagi sfnum. Og þá vaknar ný spurningf Hver er tilgangurinn með skðmt- uninnir Þvf hefir stjórnin, og Timinn fyrir henaar munn, svarað að væri sparnaður. Nauðsyaleg er skðmtunin, ef þörf er á að knýja landslýð til að spira, til þess að allir geti þó dregið fram lffið. L<ka getur verið þörf fyrir skÖmtun á vissum vörutegundum, þegar hætta er á að þær þrjóti, eðá eigi sé hægt að afla þeirra. Þí verður að tryggja að allir geti sem jafnast orðið þeirra aðnjót- andi. Og þá er komið að öðru atrið- inu. Skömtunin á að vera réttlát, svo að hver geti notið þess skerfs sem honum ber, án tillits til þess, hvort hann er hár eðá lágur, auð- uguf eða fátækur. Og þá er þriðja atriðið. Skömt- unina á áð framkvæmá svo, að gangi hennar verði náð, hvört sem hann var sá, að bæta ilt fjárhisgs- ástand eða að jafna niður vörii, sem til er af skornum skamti. Hún verðúr að vera meira én kák, tilgangslaust fálm, sem ékkert ger- ir annað að verkum en að auka mönnum óþægihdi og skapa rang- læti. í fáum orðum má segja, að skömtun sé réttmæt, ef hún er gerð með hag heildárínhár, hag almennings, fyrir augum, og fram- kvæmd af viti. Og þá er rétt að athuga hvort skömtunarbrask það, sem nú hefir orðið að umtalsefni, stenzt þenna mælikvarða. Tar sköintuam aauðsynleg í BTíminn" segir, að svo hafí verið. Stjórnin segir að svo hafi verið; Þau segja bæði, að íjár-~ hagur landsins sé' svo tæpur, að helst sé: útlit fyrir svélti. Síðusth fregnir frá hærri stöðum herma, að hvdti það, sem til er f land- inu, muhi eigi endast nema fram í miðjan febrúár og eigi hægf að fá méira fyrir peningalevsi. Nág er að vfsu til af íslandsbanka- seðium, en það dugir ekki til, bánkarnir geta ekki flutt féð til útlanda, og engir peningar fyrir- irliggjandi erlendis. Menn verða nú víst að trúa þessu, enda verður varla neitt það sagt um ráðdeildarleysi nú. verandi landsstjórnar f fjármáium og bankamálum, að menh geti ekki trúað þvi. Það er svo sem ekki við öðru að búast, eftir þvf sem stefnt hefir, en að íslands- banki sé búinn að koma iandinu sama sem á höfuðið, enda fiefír hann lfka notið öflugrar aðstoðar Iandsstjórnarinnar til þess, þá háfa og stjórnarbíöðin, einkum „Vísir" hjálpað stjórninni í þessu þjóð- þrifastarfi (!) nieð þvf áð fóðra ráðleysi hennar og várast að minnast á þáð, sem ef ofsök alls fargansins. En orsökin ér undan- látssemi við íslandsbanka óg skammsýni í fjármálum. Af því sitjum vér uppi með allskonar nefndir, viðskiftahömlur óg neyð* arráðstafanir, serh alt var óþarft, ef réti var tekið á hlutunum f upphafi. Og ef svo er nú komið að vér verðuni að svelta fyrir fégræðgi danskra (og íslenzkrar) hiuthafa í íslandsbanka, heigulshátt' og skammsýni íslenzkrar stjórnar, og fyrir aðgerðir allskonar braskara- lýðs, bæði fjármálabraskará Og stjórnmáiabraskara, —' hvað er þá svo sem að gera anhað en taka því? Vé'r getum áðeins eitt, Og það er að gera þann tfma sem styztan, sem ndverandi stjórn fer með vöid. Hún hefir nóg að gert. Og gerum aú ráð fyrir að stjórnin segi satt tii urh afglöp sfn og gjaldþol landsins sé alt að því að þrotum komið, var þá þettá bezta ráðið til þess að bæta úrs" Atti að byrja á tveimur helztu nauðsynjavörutegundumr Var ekkert til, sem fremur mátti spara? Nú er búið að leyfa inn- fiutning á • raftækjum (Ijósakrón- um, lömpum o. fl. dóti) fyrif 4—S miljón króna á hálfu ári.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.