Alþýðublaðið - 30.10.1934, Blaðsíða 2

Alþýðublaðið - 30.10.1934, Blaðsíða 2
ÞRIÐJUDAGINN 30. okt. 1934. fwn? ALÞÝÐUBLAÐIÐ Jóhann Briem málari. Sýning Jóhannis Briem er raý- ung, sem Reykvíkingar ættu ekki að láta óséða. Oft má skilja á hériqnéum blaðadómum og- tali manna um márverkasýningar', að Léttir og bjartir liti'r séu höfuðei'nkenni góðrar listar. Samkvæmt þeirri skoðnn ætti tenórsöngvari að wera betri' lista- mað|ur en bassi, fyrir það eitt að hanin hefir hærri rödd. Það út af fyrir sig\ hvort mynd er björt eða dimm, er ekfcert aðí- alatriði fyrir liistgildi hennar, en getur á hinin bóginn gefið hugf- mynd um skaplyndi og smeikk höfuttdarinís. Jóhann Briem er sérkennilegur og alvarliegur listamaður, Oiíuf- myndir hans eru yfirleitt máli- íaðar í dimmiuErn, en þó þýðum lit- um, sem eru settir á léreffið af kuhináttu og smekkvisi; hann byggir myndir sínar upp i níjúk)- um en þó kröftugum forjnum og litaflötium, og bindur saman fjart- lægð og nágrmni myndariimn/ar í eina heild. tw. 1, „Tvær stúlkur", 2, „Pói verskur sveitabóndi", 3, „Blá- menn", 4, ,,Þýzkur verkaimaður", leru sniLdarlega byggðar myndir, iausar við aukaatriði og punt, þrungnar af knafti alvariegrair baráttu. No. 8, „Stúlkumynd", er - eins og ílestar mannamyndir; Jáhanps, mjög stark í byggimgu (Kompo'- sition); þar sést glögt, að hann gengur ákveðinn til verks strax ;frá byrjuin, ákveðinn í því, að láa ekki tilviljun leina ráða sköpun myndarinnar;. bakgrunnurinin er jafnmikið atriði fyrlir hann ejnis og mannismyndin sjálf. No'. 6 ©g 7, „Austurlattdahöfðí- .ingjar", eru gerðar með fáum penísitdráttum af imikilli leifcni og kunnáttu. ; ; No. 5, „Stúdia", er ein af sterkj- ujstu myndunum, heilsteypt í lit- um og „Komposition". No. 14, „Finna gamla", er aftur á móti að ölliu leyti veikari, meira fiálm út í bláinn, óhugsað og iaust við byggingu, enda auðsjá- anlega frá eldri tíma. Manniamyndir Jóhanjns bera yf- irlieytt langt af landslögunum, bæði að litum og byggingu, þó er No. 18,_ Hrafnabjörg, laglieg mynd. I öllum myndunum eru Litir. hans hneinir og lausir við væmni og sætleik. Vatnislitamyndirnar, og teiknáng- annaT; eru og sérkennilegar, þó ekki komi þar fram eins mikil persóina sem í olíumyndunum. Álfhamar er ijámandi falleg mynd, og miætti telja fleiri, sem eru höf. til lofs. . Olíumyndirnar eru" fliestar frá þiassu ári, enda bena þær þiasis merki, að þær eru frá svipuðf- um tí|ma. Fimitnr Jóns&on. Þessi gnein hefir því miður orðr ið að , bí;ða of Lengi vegna þrengsla. „Hvöt" Hvöt heitir blað, sem Samband biíndindtefélaga í skólum gefur út. Sambandið hefir nú starfað í 3 ár. Sambandið er myndað af bindindiÍBfélögum í hinum ýmsu skólum, og er nú svo fcomið, að bindiindiisfélög eru starfandi í ftestum skó.lum. landsins. Þessi unga hneyfing varð fyrir miklu tjóini, er hún misti fyrir aldur fram djarfasta og ötulasta merfc- is'hera sinn, Helga Scheving, sem dnukknaði í Vestmiainnaeyjum nú fyriif sköm-mu. Þíátt fyrir þetta mikla tjón fer vetrlarlstarf félag- anma mjög myndarlega af stað. Blað þeirra, „Hvöt", er þrungið lifsþrótti og djörfung æskunnar, þar er ékkert pláss til að telja harmaröiur eftir fallinn foringja, en eftirmæiin erU djörf og drengil- Jieg hvatning til þieirra, siem eftir Mfa, um að vinna fyrir þau mál, sem hann unni, það er bimdindisi- og meniningar-málin. Heill þeim, sem þannig hugsa. Þeir memiend^ ur, sem setja svip sinn mest á blaðið „Hvöt" að þessu sinni, eru Haildóna Briem (Þonsteinsdóttir) 'og Sigurður ólafsson, bæði í efri hekkium Mentaskólans. Þeini er Ijóst leinis og S. O. segir, ^ð „Biindindismenn í skólum hafa tekið að sér að skapa nýja tíma og nýja hugsun meðal æskunnar". Það er hugsjón bindindissemi, barátta fyrir holium lifnaðarhátt- ium til sálar og líkama. Það er hafiin herfenð gegn nautnasýki mú- tímans, það er barist fyrir heili- hrigðli og hrieysti. Það er hness andi að liesa hlaðið „Hvöt". AILr ir, siem bindindi unna, fiinna þar framrétta örvandi hönd æskunn- ar, finna þar hvöt tii nýrra dáða og starfa fyrir bindindismálið. Eitt svertingjamorðið enn í Bandaríkjunum. LONDON. (FO.) Ríkiísistjórinn í Florida hefir sent rikisvarnarliðið til Maniana þar í rákinu, vegna uppþots, sem þar hefir orðið. Beztu rakblöðni, þunn, flugbíta. Raka hina skeggsáru til- finningarlaust. Kosta að eins 25 aura. Fást í nær öllum verzlunum - bæjarins Laoersínii 2628. Pósthólf 373 Málaflutningur. Sammngageiðii Stefán Jóh. Stefánsson, hæstaréttar málaflm. Ásgeir Guðmundsson, cand. jur. - Austurstræti 1. Innheimta. Fasteignasala. Lækningastofu opna ég á Skólavðrðustig 6, B í dag. Viðtalstími 472—6. Sími 4348. Heima Loka- stig 3, simi 2966. Jón G. Nikulásson. 1 gær réðist múgur manns á fangelsið þar, náði þaðan út svertimgja ^sem geíið var að sök að hafa misþyrmt hvítri stúlku, og frömdu á honum skyndidráp. í dag hefir múguiriinn nuðst inn I réttarisai bæjarins, og heimtí- að að Látinn sé af hendi anlnar svertingi, sem þar situr í famgieisá, og hötar mannfjöldinn að rífa náður fangelsið, ef yfirvöldin verðíi ekki við bón þieirjra. Bæ'jarstjórn leitað'i tál ríkis- stjórnarininar, og er nú herlið á lieið þangað til þess.að vernda fangelsið. Sveitingjum; í bænum hefj,r ver- ið ráðiagt aði hafa siig í buríu. Tveir spíritistar í Kaup" mannahöfn dæmdir í 18 mánaða fangelsi fyrir svik. í Kaupmannahöfn voru spirit- istaprestur, að nafni Alfned Niei- sen, og kvenmiðill, sam verið hefi- ir í vitoriði með honunn, dætthjt hvort um Biig í 18 mánað'a hegn- in'garhúsvist, fynir að hafa svikið fé út úr ekfcjufru einni. Komst rétturinn að þeirri niðurr stöðu, að þau hefðu haft féð af benjni með- því að teija benini trú um, að henni bæri áð láta það af hehdi S'amkvæmt vitrunum úr öðrum heimi. SMAAUGLYilNGAR ALÞÝflUBlAflSINS 50] VIÐSKIFTIDAGSIrtt KAFFI- og MJÖLKUR-SALAN í Vörubílastöð Meyvants er opin frá kl. 6 f. m. til 111/2 e. m. alla daga. Heimabakaðar kökur og vinarbreuð, gosdrykkir og tóbak. Lægsta búðarverð. Fæði selt í Ingólfsstræti 9, 1. hæð. Sigríður Hallgrímsdóttir. Hjúkrunardeildin í verzl. „Pa- ris" hefir ávalt á boðstólum gætar hjúkrunarvörur með á,gætu verði. — Uppkveikja. Spíturtil uppkveikju smáhöggnar og vel þurar fást á Grettisgötu 1, austurenda. Síml 4753. Sent heim. Bilageymsk sú bezta fáanlega í bænum. Upphituð. , Sanngjarnt yerð. Egill Vilhjðlmssofl, Laugavegi 118. Sími 1717. Alt af gengur pað bezt með HREINS skóáburði. Fljótvirkur, drjúgur og — gljáir afbragðs vel' — Atvinnuleysisskýrslar. Samkvæmt lögum um atvinnuleysisskýrslur fer fram skráning atvinnulausra sjómanna, verkamanna, verka- kvenna, iðnaðarmanna og kvenna í Goodtemplarahúsinu við Vonarstræti 1., 2. og 3. nóv. n. k. frá kl. 10 árdegis til kl. 8 að kveldi. /' Þeir, sem láta skrásetja sig, eru beðnir að vera viðbúnir að gefa nákvæmar upplýsingar um heimilis- ástæður sínar, eignir og skuldir, atvinnudaga og tekjur á síðasta ársfjórðungi, hve marga daga þeir hafi verið atvinnulausir á síðasta ársfjórðungi vegna sjúkdóms, hvar þeir hafi haft vinnu, hvenær peir hafi hætt vinnu og af hvaða ástæðum, hvenær þeir hafi flutt til bæjar- ins og hvaðan. Enn fremur verður ?purt um aldur, hjúskaparstétt, ómagafjölda, styrki, opinber gjöld, húsak igu og um pað í hvaða verkalýðsfélagi menn séu. Loks verður spurt um tekjur manna af eignum mánaðarlega og um tekjur konu og barna. Borgarstjórinn í Reykjavík, 29. október 1934. jön Þorláksson. HANS FAtLADA: Hvað nú — ungi maður? fslenzk pýðing eftir Magnm Asgeirsson alein, aliein. Hún tekur sitefnuina á rauðleita lampaljósið. Hún verð- ur að fara inn. Hún getur ekkert annað gert. Pá kaliar rödd á bak við hana: „Pússer!" kallar hún. Hún heldur áfram. Getur ekki fengið sig til að staðnænfast og hlusta. Ekki iengur. „Pússer!" Þarna eru dyrnar. Hún hefir rétt út höndina eftir hurðarhúninum. Hún vildi gjariian stöðva hana, en hún getur það ekki. Þá lykjast urri hana tveir handleggir, halda henni fastni. Hamnes gr'úfir sig að henni. Hann grætur með ekkasogum og hanin stynur: „Æ, Pússer, þú hefir ekk.i hugmynd um hvað þeir hafa gert við mig -------lögreglan! — ifökið mig af götunni, af því að ég á ekfci heima innan um annað fólfc — far^ið með mig eins og kláðakind. Ég get ekki litið í augun á nofckrum manni framar--------" Kuldinni er alt í einU horfinin, Pað er sem mild og hlý bylgja lyfti he.mi alveg upp að stjörnunum, banni og Hannesi. Pússer hvíslar fast við eyra hans: „Þú og ég þurfum aldrei að' skammast okkar hvort fyrir öðru. Við getum alt af littst í augu. Við eigum saman, ég og þú. Pað er það, sem við megum ekki gteyma, að þú og ég eigum saman og eigum að vera saman." Bylgjan rís og hækkar. Hún er grænblá, mild og faðmhlý. Pað er bylgjan fru rökkvaðri ströndinni milli Lansahn og Wiek, þar sem þau voru einu sinnd svo nálægt stjörnunuim. Það er sama hamingjan, hin sama gamla, unga ást, sem ekki er dauð og aldrei skal fá að deyja. Litlu síðar gar^ga þau jnn í litla, þöguia húsið, þar sem Dengsi liiggur í værum svefni. ENDIR. Eftirmálsorð frá þýðanda. Mér þykir rétt að geta þess, úr þvi að farist hefir fyrir að taka það fram á titilblaðinu, að þýðing mín á bók þessari er, og á að teljast, „lausleg þýðing". % hefi ekfci hirt um að fylgja frumtext- anum nákvæmLega, íelt lí!ti:lis 'háttar úr, bneytt n'Okkuð um kafla- fyrirsagnir o. s. frv. JÉg hefi við þýðinguna stuðst við hina dönsku þýðingu eftir Sonju Heinemanm ásaimt frumtiextanum, og stundum, tekið þá þýðingu að ýmsu til fyrirfmsyndar, en hún víkur oft nokkuð frá þýzfca textanum, einkum á þann hátt, að saimtölum er breytt í óbeina frásögn, og fer oft og tíðum einis vel á því. Hins vegar hefi ég reynt að gera mér far um að halda þeim málblœ á samtölunum, sem eðiliiegur er og algengastur í þvi umhverfi hér á landi, er helzt líkist því umhverfi, sem söguper- sónurnar lifa og hrærast.í. Af því stafar sá iieykyískubiælr í orðaL vali og orðalagi, sem oft er á þýðingunni. En hafi mér tekist þetta, þykist ég hafa sýnt meiri trúnað við anda og efni bókarinnar en' þótt ég hefði þýtt hana á viðurkent „gullaldarmál" blandað dauð- um eða hraðfeigum nýyrðum. Ég þykist vita, að jafnvel þótt fallist sé á þetta sjóna'rmið miirt, megi ýmislegt annað að þýðingunni finna, og uni ein mi'stökin verð ég að skrifta fyrjir lesendum bókarinnar. Þegar ég byrjaéii' að þ'ýða bókitta í fyrra haus't fyrir Alþýðublaðið, voru þýzkar út- gáfur af bókinni ófáanliejgar hér í bilá, og varð' ég þvi í fyrstu að fara eftir dönsiku þýðingunni leiinni. Þetta varð til þess, að gælu- nafnið á aðalsöguhetjunnii — Pússer — var tekið upp eftir dönsku þýðingunni, þótt það sé á aninan veg á þýzku og hefði í raún réttri átt að þýðast é íslienzku. Þótti þó ekfci fært að breyta þessu í sérpnentuninnli (sem prenituð var jafnóðumi), enda var þá'bæði mér og öðinum farið að venða hlýtt til hinnar ágætu, ungu stúiku undir dartska nafndinu. En hvað sem umi þetta má segja, vona ég að bókin mæti sömu viðtökum hér og anriaris staðar um víða veröid — að vera talin einhver mannlegasta, látlausasta og san'nfmta skáldsaga síðustu ára. Magnús Asgwifmart.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.