Alþýðublaðið - 11.12.1934, Blaðsíða 2

Alþýðublaðið - 11.12.1934, Blaðsíða 2
•jMHÐJUDAGINN 11. DES. 1034. ALÞÝDUBLAfilfi iniræöQmar í fienf um deilumál Júgóslavaog Ungverja. LONDON í gærkveldi. (FO.) Á fum'di|nium( í 'ÍMfái í dag tailáði Laval máli' Júgó-Slavíu, en full- trui ítala máli Uragverjalands, og urðlu umræður aílheátar á stund- um. f>aö félil í hlut Anitboiny E- den, fullitrúa Brieta, að miðla miák- uin, og hanm gprði það í, r|æðu, sém talin er með þeJan smjöill- usitu, sem hanm hefir mokkurm tímxa flutt, og er sagt að hún hafi hfift miki'l áhrif á tílheyijendur. 1 fyrri træðunum hafði verið vi'kið að endursikoðum samninga, og var pa'ð Eckhartt, fulltrúi Ung- verja, sem fyrstur varð til þess. Laval vék þá strax að þeim mál- íum( í ræðu sinmi, og endurtók þá staðhæfingu, sem hainn hafði gert fyrir; fáum dögiufii, að ef eimuim eimasfca merfcjastieimíi í JandalmæTt- um EvrópuJandamma væri hagg- aB, myndi það grafa umdam jafn- vægi allrar Evrópu. FulJtrúi lt- ala aftur á móti sgoi skýrt' og skorimort, að það yrði að endur- skoða ýmsa gamla samnlnga, og að alla samininga þyrfti að saim- rýma breyttum kringumistæðum, aninans mymdu þeir fyr eða síðar Jeiða tíl ófriðar, 'Þegar Antbony Eden byrjaði ræðu síina, sagði hamm, að sér þætti lieitt, að verið væii að draga dmin í umræðurmar imál, sem væru óviðtoomamdi aðalirnáliinu, sem væri á dagskrá, og ekki sízt mál, siem væri eitt hið miesta deilui- máJ smÉilli þióðanma. Hjá þessu yrði að sneiða, en taka máliln skipulega, eins og þau lægju fyr- iir. Hanin sagði, að það hvildi of mikil ábyrgð á. þessurn fundi til þess að fundarmeinn gæti átt það á hættu, að alt færi út um þúfur Aðfdfundiir Vörnbf lastðð vas* Jnnar f Reykjs vf k verður haldimn i Iðnó uppi íimludaginn 13 þ, m. kl. 8 síðdegis. Dagskrá samkvæmt félagslögum. ...... STJÓRNIN mmummmmmmmmmmmmmmmmmmmmuu m m m m m m m m m u m m m ';.;.'..::~---^*. . *i Liftryggingar. u m rz m m m m m m m m SlðfítrifffllBprfélifi Islands ta.f., g Líftryggingardeild. ^ á' meðan þeir væru að skegg- ræða. — pað er álMið, að hanm hafi þama átt við þær viðsjár mfilti Ungverjalamds og Júgó-Sla- víu, aem stafa af brottrekstH Ungverja úr Júgo-SilavíU. Bökarfregn. Æfisaga iðnaðarmlainns, rituð af bonum sjálfumi. íslenzkað befir Sigurður Skúlasion. Otgefandi 'Jón HaHdórs&om húsgag^na- meistari. Hér er nýkomin á b&kamarkað- inn bók, sem áreiðanilega verður mörgum kærkomin, ekki eing'öngu okkur iðnaðarmöttiunuim, beldur eimnig öllum þeim, sem kunna að meta skemtiliegar æfisögur. Þietta er saga Hornungs hijóMærasmiðs, stofnainda hljóðfæraverksmiða'unn- ar Hornung & Möliiar í Kaup- mannahöfn. Han|n segir hér frá því, hvernig hann fóí að því að brjótast gegnum örðiuglieika liífs- ins og komast alla ieíð upp í ji/Qð friemstu 'Og nýtustu sonia þjóð- félagsins. Við fylgjum bonum úr föðurgarðír, sveiminuin unga, sem SieggUr út í lífið, alia leið út í ókunn lönd, með malinn sinn á bakinu og bænir móðUr siinnar í andliegt leiða'mesti. Leáð hans Mggur langt suður í Þýzkaland og alila þessa leið þrammar bann á tveimur jafnfljótum og ratar i ýms æfintýri. Að loknu námá í Þýzkalandi er hann fastlega að hugsa um að fara föl Rússlands, og það' ier ekki annað að sjá len að foril'ögin ætli að ieiða hann þangaði, en „römm er sú taug, er rekka dregur föðurtúna tii". Homung fer heim og verður brautrtyðjandi hjá þjóð sinni. Frá öMu þessu segir þessi fitia bók og það' á þan,n hátt, að það er erfitt að1 hætta við hana háif- liesna. Ég byrjaði á benni um kvöld og las hana í einum áfanga, enda var þá komið lan'gt fram á nótt. pýðandinn hefir auðgað bókmentir okkar um ieina fagra periiu, og séð um að frásögniin er með rammisienzkum, en þó liprum blæ. En útgefandainum, sem hefi'-r staðið strauim af kostn- aðinum við útgáfunia, vil ég færa beztu þakkir. Svona bækur á al- þýða manna að lesa. f»ær eiga skiMð að komast inn á hvert eiinr astia ísilenzkt beimili. Slíkar bæk- mvenu tilvaldar vinagjafir. Idfn&dftrmadm. Sögur banda bömum og unglingum beitir nýútkomin bók, sem- séra Friðrik Halilgrímsson befir búið undir prentun, Otgefandi er Bóka- verzlun Sigfúsar Eymundssonar. Sögur frá ýmsum löndum. III. bindi þessaiar útgáfu er ný- komið út. Utgefandi er Bókaverzi- un Sigfúsar Eymundssonar. Bók- aninxiar verður nánar getið seithnja. Hansenogföru- nautur hans bjfltir i KaupmannaMfs. LONDÖN í gærkveidi. (FO,) ASTRALIUFLUGMENNIRNIR, Michael Hansen og Jiensen, voru í dag boðiaðir á konungs- fund og sæmdir siifurbeiiðurspen- ingi (Fortjenstmedaillien í Sölv) með sérstakrji álietrun. peir voru einjnig hylt$ í dag í; ráðhúsi Kaupmannahafnar, og flutti Hedeboi borgarstjóri þar ræðu ítil þ'eirra. Hansign sagði m, a. í svarnæðu sinni, að hann hefði séð margar borgir, en enga betri en Kaupmannahöfn. Jaiðarför konu minnar, Quðrúnar Sigriðar Brynjúlfsdóttur, fer ffam frá dómkirkjunni miðvikudaginn 12. desember. Athöfnin byrjar með húskveðju á heimili hennar, Laugavegi 79, kl. 17« e. h. Árni Sveinsson. ¦¦¦¦¦¦¦¦¦ tæst bú I hverri verzlira. Reyktur fiskur og fiskfars. Verzluniu KJðt & Fiskor, Símar 3828 og 4764. Armbandsúr, Vasaúr, Klukkur, fallegt' úrval; Haraldnr Hagan. Sími 3890. — Austurstræti 3. Eikarskrifborð. Nokkur ný og vönduð eikarskrifborð til sölu á 125 kr. oggóðum greiðslu- skilmálum. Upplýsingar á Njálsgötu 78, niðri. Nýreykt hangibjot, KLEIN, Baldorsoðta 14. Siml 3073. Beztu rakblöðin, punn, HugDíta. Raka hina skeggsáru tU- finningarlaust. Kosta að eins 25 aura. Fást í nær öllum verzlunum bæjarins. Lagersimi 2628. Pósthólf 373. SMAftUGLYSINGAR 50, VIÐSKIFT! ÐAGSiNS Alexandra hveiti komið, Pönt- unarfélag verkamanna, Vallarstræti 4. Sími 2108. Veitið athygli! Mánaðarfftði kostar að eiris 60 krónur, að með- töldu morgun- og eftir-miðdags- kaffi, 1 krcnu tveir heitir réttir og kaffi. Morgunkaffi alt af tH kl. 9. Fljót afgreiðsla. Matstofan Tryggva- götu 6. Kjöt af fullorðnu fé, verð: Læri 50 aura V» kg. Súpukjöt 40 aura V« kg. Kjötbúð Reykjavíkur Vestur- götu 16. Sími 4769. Barnavagn til sölu á Berg- staðastíg 30, niðri. Verð: kr. 25,00. m Hafnfirðianar! Munið að allar nýlendu- otj hreinlætisvörur er bezt að kaupa í verzlun minni. Hinrik Auðunsson, simi 9125. Málaflutningur. Samningagerðir Stefán Jóh. Stefánsson, hæstar éttar málaflm. Ásgeir Guðmundsson, cand. Jur. Austurstræti 1. Innheimta. Fasteignasala. 15 stykki géðar appelsínur fyrir 1 krónu, Drffandi, simi 2393. HÖLL HÆTTUNNAR j,Segiö pér mér, imaddama, er engimi mö'gU'leijkiy langijn von tíl að hann geti., enn pá komást uíndan dómi konungS'? Getur eng- inn gert neitt tí'l þess að fpelsai hanin?" „Néi, nei," svaraði maddamain. „Nesmal,. vitasku'ld^ ef faonungur- irnn dæi. Gruð almáttugur, ef pað kaími fyrir —!" Maddama de Pompadour varð frá sér ftumin af harmi við þá tilhugsun, en Diestine litla gat ekki komfet hjá að óska þess í hjarta sinu, að bráðum faeri; fram stór£engíeg jairðarför í Veiri- sölum. 24. kalll. m ^ ! Gœfuhjólið snýst Æsánguuni, siem imiorðitilxlaiuniln við konu'ng olii, fylgdi hjá öll- um stjórnmiálaniöinnunum alvarileg umhugsup ran hvað> væri í vændum. Og allir létu þiejr sér mjög ant um að vita sem gerst hvernig, konungixium liðl. Ofsi almenínings iaefaí5ist mikið við' það, að tilræðiisanaiðuriinin xi&mX uindir 'eins. Jíaqn hét Darniens, og var þegar dæmdur tS.1 svo gTiimmilegrar irefsiingiai', að heiftúðugustu konungsisji'nmair máttu vel við una. 1 Að því loknu sueriis.t öll umhug'aun maninia um konUinginn sjúlfan og bejlsufar hans. paö kom' skjó*t! í ljós, áð sárið' sjáHt var.ekki hættulegt, enda var pajö' veitt nneð vemjuliegum viaisahnáf, en þá voru menn hræddir um að eggin hefðí kainriiske veriði 'eitruð. Og vissiulega var, fcoinuingurin.i veiikburða, ignda var æsimgin og gauraganguriinin í kiái-iig um hainu nógur til að lama sterkaiá' taugar en hans. Fyígismen'n rikisierfiingjans lögðu fast að koinunginuim að búa'st vlð ðllu og báðu bann sérsitaklega að láta þjónusta sig. Ekki óskuðu þejr þess svo mjög af því',- að þieir væru hræddir urhi að haim ætti S'kamt ólifaði, eimts og af hinu, að þeiír víldu að maddöm'u de Poimpadour væii vfsað burtu, en það vissu þeir að klrkjan mundi heiimita sean mierki ura eínlæga iðrun af hálfu konungs. Kbnungurinn visisi vieji hivað1 þeir vildu, þ^ að hainn hafði lent í þessu sama á'ður, þegar hann var veikur í Metz. Hann gat: ekki gleymt öllum bænunum», sem þá voru lesnar, tárunum, hátíðliegu serimioníunuimi, jiáitninguimim, undanhaldinu og brottsiend^ ingu vesalings Chateauroiux, vildarkonu haÆs þáverandi, sem tók sér snieypuna sva nærjrj, að hún var liðið- lijk efirir nokkra mánuEli'. Vesaliings Chateauroux! Nú, og ekki fór hanh til himnairíikiis í það skifti, þrátt fyrir alt. Nú nieitaði kojauinigurinin þvierjega að láta sanínifærast jafn auð- veldlega um að hann væri, kominn að'dau.ða. Hainn hafði ekkellt á móti því, að játa syndir sínar,, og ekki heldur að iðrajst þeirra, en framkvæmd yfirbóitanna þarfnaðist umhugsujnar, ef honum skyldi hatna. Honum fanst hamn tívergi nærri eins nálægt grafarbarmiinuim iog ráða hiefði mátt af sorgarsvip prestanna, og tárum dnottiningariinnar. Quesnay læknir fcom fná Bellievue og saigði, að ekki sæist að nieín hætta væri á ferðum', en því var nú svarað txl, að hamn vairi vinur maddömu de Pompadour, og mundi því verða manna síðastur til að játa, að konuing'ur ætti skamt eftir. Allir vinar hennar voru á sama miáii, því, að þeir póttust sjá hennar dóm lesinn og sinn me'ð, ef komungurinn léti undam og gengi til skrifta. iÞ'eir gerðu alt, siem þeiir gátu, til að fnesta því. Með öðru eyranu beyrði konunguriinn hughrieystamdi orð, sem. spáðu honum bráðumi bata, en niieð hinu umimæli, siem ráðlögðiu homum eindrogið að játd syndir síniar og meðtaka sakramentið, svo að sál hans féngi frið'. En konunguiiriin vildi ekki um sál síma hugsa. Pað var skaðj', að iðrunim í Metz gait ekki duiga/ð| í þetta skifti líka; ekld hafði hún pó veráið svo Jítil. Hamn fanm til pægitegrar gu'ðhræðiSJur kendar iinnra með sér, þegar hanin hugleiddi hve falsiaust hann hafði iðrast þá. En þá hafði hann, verið Jengur veikur og var or'ðinn máttfamari en mú. Samt var ekki gott að vita fyr^r óiofrðma hluti, og ef til vill var dauðlimn mær en hamln grunaði. Hér var- úr vömdu að ráða. Hann gat ekki fengið' sig tiJ að®segja neijit ákveðið. Ekki í dag. Hanm gerðd það kannske á morgum, því hátign sér á hægri hliðSina og sofnaði. aít af hlyti hanm að Jifa til morguns. Og þar með sneri hamsi Um kvöldið og mióttima miátti g'ögglega sjá það á hirðfólikinu, að þaö vair í mikilli óvissu hvaði gera skyldi. AJlir vildu he'Jdur hafa simm hlut á þurru og halla sér þar að, siem öruggara væiri. Hefðu menm álímiemt álitið að' konuingurinm værí kominn að aind- láti, er óhætt.að fullyrða að enginn maður heflði hr.iei)gt sig fyrim maddömu de Pompadiour, þegar hún gekk frá herbergjum sínum til kapellu komumgsims, þar sem priestar .Jásu messu. og tónuðu. bænir fyrir beiteu hanis. En þar siem pað var ekki víst, að hún misti vöild sím, voru þeir fái'r, sem, þorðu að sýma, henni óvirðlingu opinbdrlega, en hins vegar var þaði ait anmað en hyggile'gt að l,áta sjá sig mjög auðimjukam fyrin benni, ef miienm skyldu þurfa að koma sér vel við fliokk Bíikisierfimgjams. Bezta ráðið var að verða ekki á vfsgi henm'a'r. Væri .efcki hægt að forðast það, lutu memm. ofuriítið höf'ði fyrir henni og töluðu siem mrinst Einu simni sá húm Machault fyrjr neðan stígann og æ'tlaði að kaílía í hainin, þiejgar hamini gekk burt og'imm í Eiendiheirraf- herberjgið. „Hanm befir efckii séð. miig," sagði hún við sjálfa sig. Konumgi varð ekfci svefnisamt um nóttima. Honuim fanst hver stundin ,lien«gi að líða, og hugslaniir hams urðu því dapurlegri, sem hanm lá lengur vakandi. Sorgleg rödd. prestsiims;, sem Játlaust og tilhrieyiinganlauist þuldi bæmii' sinar í háJfum hljóðuim rétt hjá rúminu, bemgiiampimin með' daufu Jjósi, sem mimti á hálfliokað auiga, er horfði' á hann og beið eftir daiuða hams, fótatak þjón- usitufólksi'ns, sem læddist utn á táiniuim frammi á gangiiaum, hljóðið í halliarklukkuinmi, siem lieyrðist ekki niema lendrum og eins og var dræmt eiinis og við> Jikhrijhgingu — alt hjáipaðást þetta að tii að skelfa siamvizku fcoinunlgsiins. Konumgur sméri sér jjrieyitiuiliega við í rúmjnu. Ainmar hahdleggu'r háns hékk fram af stokkmuim, og Mariz, ví'ghumdur hamg, sem ekki viildi vita af öðrum húsbónda em honumi pg iá iáfn'am uindir rúm'i hans, var ekki seimn á sér aði skríða fram umdam því og siieiJkja; hendima. Komunguriinm var aJJa jafna upp mieð sér . af þessuim hundi, sem gelti og urraði að öJlumi mönnum, niema homumi. Hanm hafðii oft hait orð á því, að' Marz þætti væmt um hainn vegna Jrans sjáilfs, em ekki af því aði hann væri feoinumgur í Frjáfcklandi. Nú vöfcnaði bomum um augu og haixm sagði hvaði eftir aminað vijð sjáilfam sig: ;; ; .; : [ ¦ ; I ,| „Eini vimu'ii'nn mjlnm í ve'riöild'imni! Eimi viuuumn .minn!" Árla um miorigumimm stiefndi komungur ráðherfum símum saman við rekkjustokk simm. „Ég finm, að máttur minm hefiir mi)nkað," isagði. hammi,, ,.,og þótt ég kumnii að vera í ekki mijl^lili hættu, þá þykir piér þó ábyrgð-

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.