Norðanfari


Norðanfari - 24.07.1879, Blaðsíða 4

Norðanfari - 24.07.1879, Blaðsíða 4
72- mönnum. Hann segir þeir hafi verið 25, sem undir klögunina skrifuðu nöfn sín — en eigi veit jeg hvort honum er kunnugt að ekki svo fáir af þessum 25, sem varla höfðu heyrt mín getið (því eg var hjer öll- um ókunnugur) gáfu eptir eða skrifuðu nöfn sín, fyrir fortöhir fárra hvatamanna, í sam- kvæmi, sem að líkindum hefir ekki verið neinn bindindisfundur, þar sem það var brúðkaupsveizla. — En hvað, sem því líður ~ þá hafa sóknarmenn hjer í Lóninu ver- ið mjer góðir alúðlegir og greiðviknir frá því fyrsta jeg hingað kom, þeir hafa alls enga óánægju látið í ljósi við mig, og yfir höfuð breytt þannig við mig í orði og verki, að þeim er til sóma, og mjer til sannrar gleði og ánægju. Stafafelli 5. apríl 1879. Páll Pálsson. J»alíkarávarp. Eins og það er í alla staði lofs og heið- ursvert, þá er þeir menn er standa í opinberri stöðu, gegna rækilega köllun sinni og láta hvervetna gott af sjer leiða til almennings- heilla og aðstoðar, hvað má þá ekki segjaum þá menn, er koma fram meðal alþýðunnar, að eins til kmiðir af kristilegri mannástar tilfinningu, til að Ijetta hinar sárustu þrautir mannlegs lífs, sem eru þjáningar af heilsulej*si, án alltar vonar eða vissu um hagnað og endurgjald? Eru þá ekld þeir menn þess verðir, að þeirra - sje getið að verðleikum opinherlega ? Vjer sem ritum nöfn vor hjer unrlir, viljum hjer með votta opinberlega vort innilegasta þakklæti hinum ótrauða og val- innkunna mannvin og Ijúfmenní homöopath Árna Árnasyni bónda á Hamri í Svarfaðardal fyrir þá aðstoð, nákvæmni og óþreytandi viðleitni, er hann hefir látið oss í tje ýmist sjálfum, eða okkar nánustu ástvinunl, með að bjúkra oss og liðsinna, þá er öll önnur mannleg aðstoð var á föruiíi; og sem hvorki hefir látið sjer aptra annríki við sín eigin skyldustörf, nje torfærur og erfiðleika, að veita bæði oss ásamt svo mörgum öðrum alla þá aðstoð og aðhjúkrun, er honum framast liefir unnt verið, sem beíir haft þær heillavænu afleiðingar, að við eða náungar vorir, er þá voru fast spenntir greipum dauðans, eru nú fyrír Guðs náð Konlnir til Mlkominnar heilsu aptur. Og má víst stórri undrun sæta um þann mann, er engrar vísindalegrar mentunar hefir að notið í læknafræðinni, hve mikillar þeklringar hann hefir aflað sjer á svo skömm- um tíma sem 5 eða 6 árum síðan hann fór að gefa sig við homöopathískum lækningum, því reynzlan sjálf ber vitni um hverju hann hefir til leiðar komið í því efni. Um leið og vjer því hjer með opinberlega viðurkenn- um hver læknir Árni er, og hve miklu hann hefir afkastað í læknislegu tilliti og það án alls opinbers endurgjalds, getum vjer ekki undanfelt að hefja máls á því, að hann gæti uppskorið einhver laun verka sinna, svo sem með því að honum væri veittur styrkur af samskotafje, til pess að geta því betur gagnast öðrum og framhaldið lækningatilraun- um sínum, eða þá að minnsta kosti að honum væri í þakklætis- og viðurkenningar skyni gefin einhver heiðursgjöf, eða minjagripur af þeim er hans hafa notið. |>ví um styrk af opinberu fje mun naumast vera að tala — þó svo ætti beinlínis að vera — meðan rjett- lætistilfinningiu fyrir binum sönnu þörfum alþýðunnar er því miður enn á reyki ogsem hálf sofandi hjá yfirirstjórn lands vors í þessu efni. Að lyktum óskum vjer Árna lækni þess af alhuga, að höfundur alls góðs, sem eptir- ljet oss þessi orð: «sjúkur var jeg, og þjer vitjuðuð mín» o. s, frv. endurgjaldi honum á síðan af náð sinni alla hans viðleitni, hjálp og fyrirhöfn með að lina og Ijetta þjáningar vorar og okkar nákominna, og að hann enn mætti lengi lifa til að fram halda hinu góða verkinu, er hann nú svo ótrauð- ur starfar að, hvort sem hinn rangláti heim- ur viðurkennir það að nokkru eða ekki. Magnús Baldvinsson. |>orsteinn Vigfússon. V. Gunnlaugsson. |>orvaldur þorvaldsson. J. Guðmundsson. Salbjörg Friðbjarnardóttir. Jón Hallgrímsson. Oddur Gunnarsson. Svb. Sigurðsson. þorlákur Sigfússon. Hallgrímur Sigfússon. J. Antonsson. Sigurður Konráðsson. Jón Baldvinsson. Anton Sigurðsson. Jakob Snorrason. Magnús Jónsson. Konráð Konráðsson. Bjarni Guðmundssson. Guðmundur Jónsson. Ólafur Jóhannsson. Auglýsingar. Út er kominn í prentsmiðju „Norðanf": Aðalsteinn. Saga æskumannsins. * Utgefa^ndi: Páll Sigurðsson prestnr að Hjaltabakka í Húnavatnssýslu. Bókin er 253/4 arkar að stærð í stóru 8 bl. broti og kostar 3 krónur i kápu, og er til sölu hjer á staðnum hjá verzlunarstjóra E. Laxdal, bókbindara Frb. Steinssyni og á Oddeyri hjá verzlunarstjóra J. V. Havsteen, ennfremur mun hana verða að fá hjá þess- um mönnum: Verzlunarstjóra þ. Gudjohn- sen á Húsavík, verzlunarstj. P. Gudjohnsen á Vopnafirði, veitingam. Sigmundi Matthías- syni á Seyðisfirði, verzlunarstj. Birni Sig- urðssyni á Eskifirði, lögreglumanni Jóni Borgfirðingi og bóksala Kr þorgrímssyni í Reykjavik, , hjeraðslækni H. Jónssyni á Stykkishólmi, presti sjera Lárusi Benidikts- syni í Selárdal, hjeraðslækni þorv. Jónssyni á Isafirði, verzlunarstjóra Fr. Möller á Skagaströnd, verzlunarstj. Kr. Hallgríms- syni á Sauðárkrók, verzlunarst. alþm. Snorra Pálssyni á Siglufirði, bónda Benidikt Jóns- syni í Miðsamtúni og í Kaupmannahöfn hjá stud. jur. Sigurðí þórðarsyni á Garði (Regentsen). — Sá er vill selja n a u t nú í haust, árs- gamalt eða eldra , meinlaust og af góðu mjólkurkyni, gjöri svo vel að snúa sjer til undirskrifaðs, sem fyrst með tilboð sitt. Akureyri, 22. júlí 18 79, Eggert Laxdal. — þann 22. þ. m. tapaðist á leiðinni frá Ytragili og að Oddeyrar verzlunarhús- um, taska með hanka, úr grófum dönsk- um vefnaði með ýmsum munum í, sá sem fundið eður finna kann nefnda tðsku, um- biðst vinsamlega að skila henni til ritstjóra «Norðanfara» gegn sæmilegum fundarlaunum. Á milli Gíls og Varmavatnshóla í ¥xna- dal, hefir 13. þ. m. fundist „Oapsel" úr gulli, með hárlokkum innaní, sem eigandi vildi vitja hjá mjer, gegn því að borga fundarlaun og það sem prentun auglýsingar þessarar kostar. Bakkaseli i Yxnadal, 18. jiilí 1879. Jónas Sigurðsson. — þann sem hefir lánað hjá mjer ný- lega oliukápu í næstliðnum mánuði, bið jeg að gjöra svo vel að skila mjer henni sem fyrst. Akureyri 14. júlí 1879. Guðjón Sigfússon (beykir.) — Fjármark Bergvins Einarssonar á Bjarnastöðum í Ljóaavatnshrepp: Sýlthægra stúfrifað gagnbítað vinstra. Frjettir innlendar. Veðurátta er hjer enn hin sama og áður, sifeld norðanátt og þurviðri; grasvöxtur þvi með minnsta móti eptir þvi sem verið hefir nú um nokkur undanfarin ár, grasmaðkurinn hefir og viða á harðlendi ollað miklum skemdum. Málnyta litil. Fisk- og ísu- afli er nú sagður góður bjer utarlega á firð- inum þá síld er til beitu og róið verður, en mikill lúðuafli fyrir Siglufirði og hlað- afli fyrir Fljótum af vænum fiskí. Lifr- araflinn er orðinn mikill, á sumum hákarla- skipum um 13—14 t. lýsis í hlut, aptur lítill hjá suœura. I næstl. víku komu kaupamenn hingað frá Eyrarbakka, úr Grindavík og Reykjavík, sögðu þeir grasvöxt þar betri en hjer, fiskafla góðann en veikindi mikil af lungnabólgu og þar af leiðandi manndauða, höfðu 7 lík staðið uppi í Rvik, er þeir fóru. þaðan. Prísar í Rv. hvit ull 65—-70 a. pd, saHíiskur 40 kr. Skpd. f 13. þ. m. ljezt. á sjntugs aldri, óð- a&bóndi og gullsmiður Indriði þorsteins- son á Víðivöllum í Fujóskadal, tvíburábróð- ir sjera Hjálmars prests að Kírkjubæ í Hróarstungu; hafði hann lengi verið þjáður af gigt og aflleysi í mjöðmum og fótmn, erkð lokum varð dauðamein hans. Indriðriði u.'J, var af öllum, sem t|l hans þekktu nær ög fjær. kunnur að góðu eiuu. Fyrir skömmu hafði pað hörmulega slys viljað 'til á Sauðanesi á Uppsaströnd, að stálp- að barn hafði lent í heitum soðpotti og beð- ið bana af, máskje af því að hlutaðeigendur hafa ekki náð nógu fljótt til læknishjálpar, og beldur ekki vitað hver ráð og meðul skyldi við hafa í slíkum tilfellum, sem lækn- ar vorir ættu að skýra seni f'yrst frá í blöð- unum, öðrum til eptirbreytni. Skipstrand. 12. þ. m. strandaði frakkn- eskt fiskiskip „Reinedes Cieux" nr. "91, capt. C. Charles frá Dunkirque, 70 lestastðrt und- an þönglabakka í þorgeirsfirði. Menn allir, ,19 talsins, komust af; litlu affarminum varð bjargað óskemdum þvi skipið fylltist Æif sjó með hverju flóði. Skipið með farmi og öllu tilheyrandi var selt við opinbert uppboð 17. þ. m. fyrir rúmar 500 kr. Ferðamenn. Hinn 22. þ. m. komu hingað til bæjaríns 2 ferðamenn frá Vestur- beimi, sem heita Willard Fiske pró- fessor frá Cornell háskóla í Itaka New-york*, og herra Arthur M. Reeves frá Rich- mond Indiana. Ferða menn þessir höfðu farið frá. New-York 21. júni og til Liver- pool á Englandi en þaðan til Húsavíkur með- gufuskipinu „Camoens". Frá Húsavík fóru þeir norður að Ásbyrgi, síðan að Detti- fossi í Jökulsá í Axarfirði og að öðrum fossi í henni nokkru ofar, er þeir nefndu Vinlandsfoss; þaðan fóru þeir að Mývatni og siðan að Goðafossi í Skjálfandafljóti, og svo hinsað. Hjeðan ætla þeir vestur að Hólum í Hjaltadal óg þaðan að Hvammi í í Dölum við Hvammsfjih'ð. svo til Geysis og Reykjavíkur, þáðan með Díönu suniian og austan um land og til Rvíkar aptur. *) Sem á afmælis ári íslands bygginga^r 1874, sendi bókasöfnunum í Rv. og á Akureyri svo þúsundum skipti af góðuia bðkum. Allir íslendingar ættu því að fagna slíkum gesti og greiða götu hans hvar sem hann kemur, og pað því fremur, sem báðir þeir eru. hin mestu ljúfmenni. Professorinn talar og skrifar íslenzku; hann er 46 ára að aldri, en herra A. M. Reeves 22 ára; hann er prentsmiðjustjóri og prentari og gefur út blað r sem heítir: „Daily Palladium". Eigandi og ábyrgðarm.: Iíjörn Jónsson. Prentsmiðju Norðanfara. B. M. Stephánsson.

x

Norðanfari

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Norðanfari
https://timarit.is/publication/88

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.