Göngu-Hrólfur - 26.04.1873, Blaðsíða 1

Göngu-Hrólfur - 26.04.1873, Blaðsíða 1
 !i Kont<5r „G-Hr.s" er í híísi hr. Sipf. Eimnndss. ('prð- fastshúfinij') og er opinu kl. 4 — 6'<a e. ni. tiÖXGF-UIÓffll [Borgnn fyrir ang- I ísi nga r o. þ h. er 4sk. flrir smá- letrslínn eba vib- líka rúm. Laugarda& 26. apríl 1873. «Par, sem við ekkert er að stríða, er ekki sigur neinn að fá<>. Firsía ár. M 10. Reikjavík, 26. april 1873. Iiandshöfðingja-hneikslið. (APRILS-HLAUP OG KÓNGS-FÆ»INGARDAGB). „Ómiignlegt er, ab hneikelanir komi ekki — en vei þeim, frá hverjum þær koma"! Hvaban er laudshrifbingja-hneikslib koniib? — Svar: frá stjðrninni. — Sönnnu: hefbi stjó'rnin ekki ekrúfab uppá okkr þessnm landshiifbinga, þá — Ja, þá hefbi lie'rekkert landsliiifbingja-hrieiksli komio. En nú er þab 6keb. Gamlir og nngir rrtfn-veifandi embættis-lúbrarar. þessi in diggu dírin, henda „þénnstu6amlega" á lofti hvern þann hráka, er framgengr af innar hneilislutu tignar munni útiflr þá, er hneikslnninni hafa valdib; allir oddborgarar bæarins ern orbnir spiinn lengri milli nefs og hiikn af „réttferbugri forundrau", og fregnin nm þetta flígr einsog eldr í siuu útum a'.lar 6veitir Hví skildi „Giingu-Hróifr" þí þegja? Hví ekildi hann ekki sebja forvitni manna og sogja fréttiruar á bæun- nm þarsem hann kemr, rétt eiusog hver annar gestr og gangandi? Ef þú altso, lesari gófer, skildir segja sem so: „Komdu sæll og velkominn! Hvab or nú ab frétta, „Hrálfr" minu?" — þí mundi „Gíingu-Hriilfr" svara: „Ég man nú ekki annab, 6em er tibræddara, en um landshöfbiogja-hneikslib". Og ef þú vilt heira meiraaf því 6att og reit hermt, þí skal ég nú segja þér frá því, lesari góbr, í gáskalausri alviiru. — 1. apríl hljóp inn níi landshöíbingi af stokknnnm, 6em stjóruin heflr verib ab timbra saman í hvíta bróttnu uppá Arnarhoii, gamla tukthúsinu — sem sagt: inn níi landshiifbingi hljðp apríl inn í íslands stjrtrn og þótti flestum hann þar fagnabarlaue kumpán, bæbi sakir þess, ab menn una illa landshiifbingjadæniinu, einsog þab er í alla stabi nndirkomib, og bætir þab eigi til, er þab varb skipab so óvinsælum og illa þokkubnm manni sem Hilmar Firi6en vitanlega er — meb réttn eba röngu, þab Keinr ekki hé"r vib fré"ttasiigu voral Árla morgons þennan dag, er flrstu menn komn á fætr, sást svart (dókkblátt) flagg á flaggstóng landsln'fb- iugja inni mikln og dírn; var þar á letr ritíb og stóbu Btaflrnir á hiifbis „Nibr meb landshiifbingj- an n !" Plakiitum var þá og upp slegib víbsvegar um bæinn meb sómu áskrift og eins frá gengib. En þab væri nú skárri landshiifbinginn, sem ekki hefbi nokkra sporsnata; enda varb þegar einn >-borgari4 bæarins, 1) þetta „>—borgari", sem vér flrir stuttleika sakir brúkum hér og mnnum oftar brúka eftirleibis, þíbir náttúrlega e k k i „odd-borgari" heldr eitthvab stærra — 73.— Sieinseu kanpmabr, til þoss ab þjóta til og draga nibr hueikslnnar-flaggib1. Eigi bar heldr mikib á fiignubi landsmauna eba bæarbúa iflr þessari níu embættisskip- un og af iillurn húfbingjnm, hnfbingjaleisum og höfb- ingjasleikjum sein „abalinn dingla aftanvib,, hér í bæn- nm, urbu eiuir t v e i r, nl I)r. Hjaltalín og prent- siuibjnstjóri Einar þíírbarson, til, ab ganga fyrir inu apríl-hlaupandi landshiifbingja og óska honum heillnm ng hamingju. Einsog lóg gera ráb flrir var hneikslun- ar-flaggib sent í liigreglustofu bæarins og vaktarinn tlrirkallabr og spurbr um, hvort hann hefbi orbib var vib þá, er festn flaggib tipp, og neítti hann því. Féil so þab mál nibr ab öllu nema í nmræbom manna. Iun 8. apríl á fæbingardag konungsins voru sam- sæti haldin á þrem stöbum hér í bænum: Eitt héldu skólapiltar sem vanter; annab héidu stúdentar ogeldri stúdórabir rnenn og nokkrir borgarar úr tómthúsmauna og ibnabarmannaflokki; ib þribja héidu embættismeun, húfbingjar og ímsir >—borgarar. þetta >~borgara- samsæti stób á sjúkrahúsiun og voru þar 31 karhnabr ng konur; var þar etib og drnkkib og dansab nppS síbkastib, er menn tóku Clvabir ab verba. þar var mælt flrir skái konnngs (þab gerbi kansellír. Á. Thor- steinson); etazráb Th. Jónassen mælti fyrir skál ráb- herrans (Kleins?), er hanu ímist nefndi landsherra ( — þab moo ekki vera cr/men lœsæ eba drottinsbrot ab nefna hann so? —). Li.ndshöfbinginn virtist hafa tekib skálina til sín; ab minsta kosti svarabi hann henuí flrir hfind þessa rábherra og mælti firir skál landshófbingjadæmieins Islands „af heilum hng". ímsar vorn þar fleiri 6kálar drukkuar; en þó mælti enginn flrir skál laudshiifbingja. — I lærba skól- annm var máltíbar-samsæti og raubvínsdrikkja á eftir, því piltar eru nú allir ab kalla gengnir í ib nístofnaba „bindindisfélag". Voru þar í bobí fjórir eldri prestlingar og tveir prestlingar af prestaskóianum, og so náttúrlega kennararnir. Bektor og tveir af kennnrunum voru þá flrst á >—borgara-samsætinn og komn flrst eíbar npp- eftir; en nmsjó'narmabr skúlans Joii Arnason og kenn- ararnir, er vib vorn, skilda nmsjíín hafa í fjarvern rekt- ors meb því, ab alt færi vel fram. Landshiifbingi mat >—borgarana meir en skóiann og þá eigi bobib; biskup eba meira, en einfaldr borgari, Boseni „stórborgari" eba þvíumlíkt. 1) Mikib báglega má landsh. vera staddr, ab Iiaim skuli þurfa ab vera undir verndarvængjum Siemsens; eu Siemsen skortir þá heldr eigi brJiSstgæbin, tilab skjóta skjóii iflr hann. — 74.—

x

Göngu-Hrólfur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Göngu-Hrólfur
https://timarit.is/publication/98

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.