Alþýðublaðið - 07.02.1921, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 07.02.1921, Blaðsíða 1
Alþýðublaðið 1921 Mánudaginn 7. febrúar. 30. tölubl. €rtesð símskeytl (Loftskeyti.) Khöín, 3. febr. Kolaverð lsekkar. Sfmað er frá London, að kol til útflutnings í Suður-Wales séu færð niður í 50 shillings „fob." smálestin. Smákol 20 shillings. JÞess skal getið, að þessi kol hafa alveg sérstakan markað og hafa engin áhrif á kolaverð á Norður- iöndumj. - Skaðabétamálin. Simað er frá Berlín, að utan- ríkisráðherrann hafi haldið ræðu -ú.ax kröfur bandamanna; neitaði hann að taka við þeim sem samn- ingsgrundvelli og tilkynti að Þjóð- verjar mundu koma með gagn- uppástungur. Allir flokkar, nema kommúnistar, hafa fallist á svar ráðherrans. Kúgun með v«pnnm. Her bandamanna er tilbúinn til jbess að kúga Þjóðverja. Hersöfn- unarlestir reiðubúnar á járnbraut- arstöðvum þeim, sem Belgir ráða yfir._____ Khöfn, 4. febr. Báðsteftia Pjóðverja. Símáð er frá Berlín, að stjórnir sambandsríkjanna þýzku hafi verið kvaddar saman á ráðstefnu, til þess að samþykkja einróma mót- mæli gegn skaðabótakröfunum. Engin lán frá Ameríkn! Frá Washington er síraað, að utanríkisráðuneytið leggi til að öll lán séu bönnuð, nema samþykki þingsins fáist. Sinn-Feinar færa út kvíarnar. Símað er frá London, að Sinn- Feinar séu nú verri enn nokkurn tíma áður. Njósnarakerfi íra nær um alt Stórabretland, og meira - að segja til stjórnarskrifstofanna. Lögreglan og herinn í vandræðum. Mtan fir heimi. Eftir Hendrik J. S. Ottössoh. Nú meðan alt leikur á reiði- skjálfi f heiminum, 'og stoðir hins gamla þjóðfélags hrynja hver á fætur annari, heldur baráttan fyrir banni áfram sigurför sinni um heiminn. Andstæðingar bannsins vfkja með hverju árinu iengra og lengra frá hinni upphaflegu skoð- un sinni um hið heiiaga persónu- frelsi. Á íslandi þekkjum við þetta ve! eftir „tilboð" þau, sem and- banningar hafa gert til sátta, nefni- lega bann gegn brendum vínum og rfkiseinkasala á drúfuvínum. Samt hefir þeim ekki orðið neitt ágengt heima, meira að segja verður maður að skoða afstöðu brennivínsvinanna (o: andbanninga) enn verri eftir reglugerðina sem gekk í gildi í suraar. Eg hefi jafn- framt öðru reynt að kynna mér áfengismálið í þeim löndum, sem eg hefi farið um í sumar, og vera má að það geti sýnt þeim lesend- um Aiþbl., sem enn hafa ekki sannfærst um gagnsemi aðflutnings- bannsins, hver munur er á þeim Iöndum, sem leyfa áfengisverzlun, og hinum. Eg fór gegnum England í júní- mánuði, og sá þar áfengisnautn- ina f allri sinni dýrð, bæði f Hull og London, og eg óska ekki eftir því, að sjá slíkt oftar á æfinni. Hvar sem eg kom inn á vínsölu- knæpur, voru þær fullar' af drukkn- um mönnum, sem sátu reykjandi við „pint" eða whisky. Stækjan og reykjarsvæian minti mig helzt á „pumpu", sem kjallarinn undir „Hotel Reykjavík" var kallaður. Samt hafði það ekki verst áhrif á mig, heldur sú hryggilega sjón, að sjá mæður með ungbörn á brjósti eða handlegg sitja þar dauðadruknar og klæmast og skammast hvor við aðra, eða drukkna karlmenn. Ekki eru mér kunnar neinar tölur utn áfengis- nautn í Englandi í sambandi við stríðið, en ekki þykir mér ótrá- legt, að þær séu ærið dökkar, er nú er gefiaa !aus taumurinu á- fengisnautninni aftur. Mér varð á að bera þetta saman við bann- landið ísland, og eg yar hreykinn fyrir hönd þeirra 3,lSi kjósenda, sem 10. sept. 1908 greiddu bann.- inu atkvæði heima. Hvernig myndi hafa litið út heima eftir styrjöld- ina, ef áfengisverzlnnin hefði ver- ið frjáls. Skyldu ekki hinir aad- legu sjúkdómar og alt óáraa það, sem dunið hefir yfir heiminn, hafa snert oss Islendinga og beint eftir- tekt manna >að áfenginu. Það ligg- ur í hlutarins eðli, að svo hefði farið, og þá hefðu andbanningar sennilega fengið að sjá áfengis- bölið £ sinai verstu mynd. Ég dvaldi ca 6 vikur i Rúss- landi. Þar er nú algert bann og engínn getur sagt, að það sé brotið. Þess&r 6 vikur sá eg ekki einn einasta mann drukkinn og á áfengi heyrði eg ekki minst nema þegar eg spurði menn um áhrif bannsins. Félagi minn, stud. mag. Brynfólfur Bjarnason Kaupmanna- höfn, mun mér sammála um það, að áfengi sé ekki lengur til £ með- vitund þjóðarinnar og að enginn, sem wið töíuðuHi við, kaíí Iagt banninu annað en iofsyrði til. Ekki verður þó sagt að boisivik- arnir Rússnesku séu Templarat, eða aðrír „ bannofstækismenn ineð útrýmiagu áfengis sem trúarfátn- iugu", þvf eftir þvf sem eg frekast veit, var eg eini meðliraur I. -O. G. T., sem sat þing 3. Internati- onale í sumar og voru þó menn frá ca 60—70 þjjóðum þar mættir Eg spurði marga hvernig bannið hefði reynst og töldu allir það hina mestu blessun fyrir þjóðina. Kyrill Pavlovitsck Vischnjakeff hershöfðingi, sem eg kyntist á ieiðinni frá Murmansk til Fetre- grad sagði að það lægi bókstaf- iega f augum uppi, hvert gagn þjóðin hefði kaft af banninu á þeim hörmungatímum, sem barna~ m<?r$mginn Ðavid Lleyd Geerge

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.