Suðri - 17.05.1884, Blaðsíða 1

Suðri - 17.05.1884, Blaðsíða 1
Af Stiðra koma 3 blöð út & mánuði. Uppsögn með 3 man. fvrirvara frá ára- mótum. Suðri. Argangurinn 34 lilöð fcostar 3 kr. (erlcndis 4 kr.), sem borgist fyrir ágústlok ár hvert. 2. árg. Reykjavík 17. maí 1884. 12. blað. ísland og Grænland (ort þegar Nordenskiflld for til Grænlaiuls) eptir Matthías Jochumsson. ísland: Fundur minna fyrstu sona, fáráðJingur, jötunbröðir, fóstri Dwnbs, er sœiuii srala sogar norðan úr Elivogum! Grænland: Ert það þít, mín signnð systir, senclir þú m'cr loksins kveðju, manstu enn þinn ólánsbróður, ertu á Ufi? blessuð vertu! Fjögur hundruö sinnumsumur síðan þú m'er gleymdir, blíða, kysstu mig und feiknar frosti Fjöruis hjálms og Jeiðarstjörnu. 1.: Aldrei gleymd' eg—aldrei gleymd' <Y/, andi þinn frá, voðalandi æði-stirt mer hefir að hjarta heJi káldafi Jangar aldir. En eg þagði- en eg þagði, ólánsbróðir, missti hljóðin þá er frá Hvarfi hrædd cg heyrði hinnstu uáhljöð barna minna. G.: Svipul varð mjer sona eignin, systir, systir, þú ert kona, rif þú ei upp r'ómmu sdrin— raunir minna fornu sona. Hafgerðingar heiptar-norna hafa leugi systkyn skilið, hvort á lítið hiuu að þakka, hamingja okkar rann ei saman. í.: Nei, því eg á s'öng og sögu, sigurorð og guðatungu, sem mér kveður sól og yndi sífellt gegn um myrkriu þuiuju. f>ú átt hvoruyt, s'óng ué sögu, situr bundinn jökuldróma, skrælinginn i skinuatötrum skrifar þína villidóma. •Gr.: Eg á hvorugt, söng né sögu, satt er það, in ríkiláta; mikið áttu þeim að þakka, þér sem unnu slíkri vera. Metnast þó ei, inikla drottning, mundu vel þín stóru pundin; hlýri þinn þó heimskur kenni, haf mitt ráð, og Ijettu háði. í.: Hæða skal ei, heyrðu bróðir, G. G.: heyr1 eg nú, að veiztu fieira; sml er eg að sjá hér heila sál með greind og réttu máli. Seg mér hvað og hvernig goðin hafa skipt þ'cr Hfs af giptu: átfu takmörk? er þ'er veittur andi, saga—sliku landi? pá er systir batnað brjósti blíð í lund ef viltu hlýða, gjarna seiuV eg gátur anda Gautreks yfir svana brautir. Yoðalegur hds í híði hvf ey legið alla daga, því er myrk og meini blandin, minnislaus og k'úld mín saga. Barnalán eg aldrei átti —¦ Eiríkur minn vígarauði, ítlum fórstu heiman lieilluin, hanðrið mitt varð þinna dauði. pögn eg dreg með 'þrúðgu rcgni þeirra yfir folgin leiði; siðan mér til seinni daga sólin skjaldan rann í heiði. Komu til mín kynjaþjóðir, kufii qirtir húðkeypingar, þökkuðu guði kalda kosti kóJgu barðir fáráðlingar. Hvernig gaztu, gamli, bróðir, gefið vistir hyski slíku? hráæturnar horft á byggja heröð minna goðumliku? Hinir kristnir, hraustir, háir, lietjulýðir menntafröðir; þessir heiðnir, heimskir, smáir, húsgangsfólk og skrælingsþjóðir. Vant er svarið, vitra systir, valda regin sköpum alda; eðlis míns og æðri laga cg sem fleiri hlýt að gjalda. Veit cg flestir fyrirlíta fáráðlinga mína smáu; en þeir hafa einir manna unnað mer af hjartans grunni. Leikur ást í léttu brjósti lítilþægra vesalinga; angurmilt eg einatt brosti yfir mína brjóstmylkinga. Ungum jyrri umskiptingum 47 aldinn faðir brosti glaður. Enginn hrösi hamingjideysi — hvað hugsarðu, gandi maður. Gl.: Margt um b'órn m'er barst til eyrna — búast þ í n ci Jaud að fliia? m í n við þraut og þuuga kosti þakka guði kyr að bíia. Hver veit hvað þeim œtla árin, unga hafa þau sál og tungu, yzt að visu sett, en síztir, systir, verða stundum fyrstir. í.: Satt og rétt; því lijali hœttum hefirðu fleiri svör að gefa. Eivn mig fræð og inn með sanni ástand þitt og vonir háar. Gr.: Voðalegu hcls í híði hef eg legið alla daga: loksins myndast mark og endir mér sem þer og hálcg saga. Eg finn sjatna öll oy slitna álög fom og vefi norna, heilsu batna, blóðið liitna; betur ornar sól um morgna. Eg em land með yndis undrum, Indlands dýrð cr yeta blindað; eg á ragnarökkurs ógnir, riki Jjóss og myrkradýki. Brestur ís við Uáar rastir: borgir sjást með grískum torgum Babéls gbJf með glóðum elfar, gotnesk hvoif og silfurflotar. Brestur ís en bélja rastir, boryir hrapa fyr en skapast, salir hrjóta, hvalir rotast, hiiuni Uöskrar, fjöttin öskra. UndráJand með eyðiströndum er eg talið mest ?' Jicimi, senn er áttt und scilu kannað, sciuast geymdu þeir mig einan. Veiztu systir — veiztu systir: víkingur scm hvergi á líka kemur mig að sjá í sumar: sigurfcddinn Norðurskjaldi^ í.: Veit eg það og veit cg meira; vesjingur, í þínu hjali karla raup eg hygg mig heyra; hœttam bróðir þcssu tali.

x

Suðri

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Suðri
https://timarit.is/publication/118

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.