Suðri - 04.11.1884, Blaðsíða 3

Suðri - 04.11.1884, Blaðsíða 3
107 sökum. En hitt mun ástæðan, að «|>jóðólfur» undir ritstjórn Jóns Ólafs- sonar er orðið svo óvirðulegt blað, að pað hefur með öllu gert sig ómaklegt pess að flytja opinberar auglýsingar. |>egar svo par við bætist, að ritstjóri «|>jóðólfs er kominn í sakamál fyrir glæp, sem tugthúshe'gning er við lögð, og framtíð blaðsins og mannorð ritstjór- ans pannig í hinu hræðilegasta fári, pá er sannarlega ekki undarlegt, pó landsstjórninni pyki tími til kominn að taka auglýsingarnar frá «T>jóðólfi>. Og hér við hætist að endingu pað, að auglýsingar voru orðnar svo dýrar í «|>jóðólfi» að fádæmum mátti pykja sæta, og pegar nú annað hlað með allmikilli útbreiðslu um allt land hauðst til að taka auglýsingarnar fyrir langtum minna verð, pá hlaut pað að vera ábyrgðarhluti fyrir stjórnina að sinna eigi pví boði. Eitt er ef til vill merkilegast í öllu pessu auglýsingamáli og pað cr, að «|>jóðólfur» skuli pegar hann er búinn að hafa auglýsingarnar í 25 ár eJcJci vita hverjar auglýsingar skylt hefur verið að birta í blaðinu. Ef «J>jóðóTfi» hefði verið kunnugt opið bref 4. jan. 1861, 2. gr., sbr. skiptalög 12. apr. 1878, 22. gr., pá hefði hann vit- að, að hér er um attar skiptainnkall- anir að ræða, en ekki um «skipta- innkallanir í peim búum, sem við- skipti hafa haft í lítlöndum en ekki aðrar». Að endingu skulum ver geta pess, að pað sem «Suðri» vmnur við pessar auglýsingar á eingöngu að koma kaup- endum blaðsins til góða. pannig er til ætlazt, að «Suðri» verði næsta ár um 40 uúmer (í stað 34) áu þess að verð blaösins hækki um eimi eyri. Iiitstjórinn. Dómur í í'alsiiiálinu. Hinn 17. f. m. vai' í bæjarpingsrétti Reykjavíkur kveðinn upp svo látandi dómur í málinu: «Rettvísin. gegn Jón ritstjbra Ólafssyni og cand. juris Guðlaugi Guðmundssyni útaffólsun á dagsetningu árétt- arslijölwn. Tildrög pessa máls eru pau, að hinn 14. dag ágústmán. p. á. lagði með- ákærði cand. jur. Guðl. Guðmundsson scm mnboðsmaður ákærða Jóns Olafs- sonar, í 5 málum, er hann (o: Jón) hafði höfðað gegn Gesti ritstjóra Páls- syni, fram sáttakærur í pessum mál- um; tók stefndi' pá eptir pví pegar í réttinum, að dagsetningin á öllum !) D: Gcstur Pálsson. 5 sáttakærunum var breytt, eptir að kærurnar höfðu verið fyrir sáttanefnd- inni, par sem í öllum skjölunum var búið að breyta dagsetningu peirra úr 21. í 20. júlí og krafðist stefndi pá pegar, að hafin yrði af dómaranum opinber réttarrannsókn fyrir brot gegn § 276 sbr. § 271 í hínum almennu hegningarlögurn. |>að er sannað með útskript úr sáttabók Reykjavíkur, að pegar kær- urnar komu par fram, hafi dagsetning peirra verið hinn 21, júlí, en ekki 20. enda hafa hinír ákærðu nú orðið að játa, eins og pað líka má álítast sann- að með skoðunargjörð peirri, er dóm- kvaddir menn hafa látið uppi, eptir að hafa skoðað greindar sáttakærur, að dagsetningunni á öllum sáttakærun- um hafi verið breitt, en hins vegar hafa hinir ákærðu, sem einir hafa haft sáttakærurnar í sínum vörzlum milli pess að pær voru lagðar fram í sátta- nefndinni og til pess að pær hinn 14. ágúst p. á. voru lagðar fram á bæarpinginu —, éigi viljað játa, að pcir hafi breytt sjálfir dagsetningunni né látið gjöra pað, ne verið í vitorði með peim, er pað bafa gjört, og liafa peir stöðugt borið pað, að peir eigi viti neitt hvernig breitingin hafi orðið. |>ar sem nú ekki er fram komin lögfiitt' sönnun fyrir pvi, að hinir á- kærðu hafi falsað dagsetninguna á framangreindum skjölum, eða látið gjöra pað eða verið i vitorði með peim, er pað hafa gjört, og pað pó ekki er bmögideyt, að aðrir en peir haíi breytt dagsetningunni, án pess peir hafi vitað pað, eða verið í vitorði um pað, pótt pað á hinn bóginn sð næsta ólíklegt' að svo haíi verið —, ber að sýkna hina ákærðu, sem komnir eru yfir lögaldur sakamanna og eigi áður hafa sætt hegningu eða dómi fyrir nokkurn opin- beran glæp —, fyrir ákæru sóknarans í pessu máli, en eptir öllum atvikum málsins geta peir ekki komist hjá að grciða allan af máli pessu löglega leið- andi kostnað, er peir borgi einn fyrir báða og báðir fyrir einn. |>ví dæmist rétt að vera: Hinir ákœrðu, Jón ólafsson ah þingismaður og ritstjöri,ogcand. jur. Guðlaugur Guðmundsson eiga jyrir ákceru sbknarans í þessu máli sýlcnir að vera. — Allan af máli pessu lög- leya leiðandi'kostnað boryi hinir á- lcœrðu báðir fyrir einn og einn fyrir báða. Dbmi þcssum ber að futtnœyja undir aðfúr að lögum." Máli pessu er af réttvísinnar hálfu 1) Letiirbrcytiiigiuia höfnm vér gert. Ritslj. áfrýjað fyrir yfirdóminn og muu meiga telja víst að pað verði hæstarettar- mál. N á 11 ú r a n. Eptir Iwan Turgenjew. Mig dreymdi að eg kæmi inn í stóra hvelfda höll niðri í jörðunni. Eitt- hvert jarðljós bar skæra, stillta birtu um höllina. I miðri höllinni sat kona tiguleg mjög, skrýdd grænum skrúða. Hún studdi hönd undir kinn og var sem hún væri sokkin niður í pungar áhyggjur. Eg póttist pegar vita að pessi kona væri náttúran sjálf og óviðjafnanleg lotning gagntók mig allan. Eg gekk nær konunni, heilsaði henni með hjartanlegri lotningu og sagði: «0 móðir allra vor, hvað ertu að hugleiða. Ertu að íhu[a ókomin forlög mannkynsins, eða ertu að hugsa um leið pá, scm pað enn á eptir til hinnar mestu fullkomnunar, til hinnar æðstu sælu?» Konan sneri sér hægt við og leit á mig dökkum ógnaraugum. Varir hennar bærðust og með drynjandi, járn- kaldri rödd sagði hún: «Eg er að hugsa um hvernig vöð- var flóarinnar megi fá meira afl, svo hún eigi hægra með að frelsast frá féndum sínum. Jafnvægið milli sókn- ar og varnar er úr lagi — pað verður að kippa pví við aptur. «Hvað er pctta». stamaði eg út úr mer, «ertu að íhuga pað? Erum vcr mennirnir pá ekki kærustu börnin pín, sem pú metur öllu öðru meir?» J>að brá allra snöggvast hrukkum á enni konunnar og hún sagði: «AUar skepnur eru börn mín; eg ber jafna umhyggju fyrir peim öllum — og læt pau svo öll glatast; par er enginn munur á». En dyggð — skynsemi — réttlæti?», stamaði eg út úr mér aptur. «|>að eru tóm orð sem mennirnir hafa», svaraði hún aptur með drynj- andi járnröddinni sinni. „Eg pekki hvorki gott ne illt; skynsemin er ekkert lögmál íyrir mig og hvað er réttlæti? — eg gaf pér lifið — eg tek pað aptur frá pér og gef öðrum pað — ormar og menn eru alveg hið sama fyrir mér. En pú, ver pú pig svo lengi, sem pú getur og láttu mig í friði". Eg ætlaði að svara aptur—pá drundi jörðm og skalf — og eg vaknaði. Hvað skyldi eg hngsa um? ... Eptir Iu-an Turgenjac. Hvað skyldi eg hugsa um pegar

x

Suðri

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Suðri
https://timarit.is/publication/118

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.