Fjallkonan


Fjallkonan - 28.01.1898, Blaðsíða 2

Fjallkonan - 28.01.1898, Blaðsíða 2
14 FJALLKONAN. XV 4 kveðið er með dýrum rímnahætti, rímuna um berserkiua. Aftr hef- ir honum tekizt vel að yrkja und- ir rímnahættí á öðrum stöðum (t. d. í „Glámskvæðinu" og í 10. og 20. kvæðinu og víðar). Hann hefir á ýmsum stöðum brugðið nokkuð út af sögunni og var það varlega gerandi, af því að sagan er skoðuð sem sannsögu- leg og alþýða hefir svo miklar mætr á henni. Þó eru þessir út- urdúrar víðast hvar í góðu sam- ræmi við eðli sögunnar. Það er svo með kvæði séra Matthíasar, að menn þykjast oft sjá á þeim misfellur, enn gallar þessir eru smámunir einir í samanburði við skáldlegt gildi kvæðisins eða kvæð- annaí heildsinniogsvo er hér. Höf. hefir ekki sjálfr lesið prófarkir af þessari bók sinni og má því vera, að sumt af þessum smágöllum í henni séu prentvillur. Annars hefir bók þessi fengið svo mikið lof í blöð- unum, að það væri að bera i bakkafullan lækinn að bæta við, enn ef fara ætti að gagnrýna bókina til þess að gjalda Torfa-lögin sem nýtr ritdómari, yrði það oflangt mál í þessu biaði. Það er auðséð á þessari bók, eins og drepið var á fyrst í þessari grein, að séra Matthíasi er enn ekki farið að fara aftr, þó hann sé nú af bezta skeiði og hafi oft átt við örðug kjör að búa. — Þeg- ar andargiftin hrifr hann, gera þeir ekki betr yngri mennirnir; þesskonar tilþrif má einnig víða finna í „Grettisljóðum-'. fyrir hálförkina, enn útgefandi „Fjallk." færði prófarkaleatrinn niðr í 3 kr., enn þó var utgef. „ísaf." (og „Þjóðólfs") látinn hafa verkið eftir sem áðr. Nú á síðasta þingi gerði útgeí. þesaa blaðs ekkert slikt tilboð, og er þvi borg- unin fyrir prófarkalestrinn hærri. Venju- lega er borgunin 3—6 kr. fyrir heila örk. Þ&ð væri ekki of mikið að borga 3—4 kr. fyrir örkina af Alþingis- tið. ef þær væru viðunalega lesnar, enn því heíh' farið fjarri. í síðasta blaði „íslanda" er ritdómr um „Musikfélag fifykjavíkr", sem virð- ist vera á góðum rökum bygðr, og ætti félagið að láta sér slíkar rökstuddar að- finningar að kenningu verða, i staðinn VIÐ LESBORÐIÐ. í síðasti blaði minnist „Þjóðólfr" á alþingiskostnaðinn. Hann er nú 1637 kr. hærri enn 1895, enn aftr nokkru minni enn 1893, því þá var hann yfir 40,000 kr. Hækkunin er nokkuð fólgin í prófarkalestri Alþingistíðindanna. Út- gefandi þessa blaðs hefir hvað eftir ann- að boðizt til að lesa prðfarkirnar af Al- þingistíðindum fyrir miklu minna enn áðr hefir verið venja. Útgef. .ísafoldar" lét borga sér 7 kr. eða jafnvel 10 kr. fyrir að stökkva npp á nef Bitt, sem snmra er siðr. „Bjarki fiytr söguna „Snjór" eftir Alex. Kjelland. Það eru komnar nokkr- ar blaðsiðnr af henni neðanmáls. Hún virðÍBt vera vel þýdd, og betr enn „Sög- nr frá Siberíu" í Bókasafni alþýðu, enda er svo að sjá, sem tveir menn vinni að þýðingucni. í „Stefni" hefir Páll Briem amtmaðr svarað i löngu máli örstuttri gtein, sem stðð í haust í Fjallk. um tímaritið „Lög- fræðing". Honum mun bráðum verða sýnt, þesBum hálærða manni, að hann er ekki eins orðhagr og hann heldr. Aflalaust hvarvetna, enda stöðugar ógæftir. Kvillasamt mjög hér í bænum og nærlendis: ilt kvef, magaveiki, hettu- sott og fleiri kvillar. ÍSLENZKR SÖGUBÁLKR. Æfisaga Jóns Steingrímssonar, prófasts og prests að Prestsbakka. [Eftir eiginhandarriti. Lbs. 182, 4to]. Frost og- fannkoma hefir verið öðru hvoru nú í nær hálfan máuuð. 1. Ég Jón Steingrímsson, fyrir guðs sérlega gæzku og miskunnsemi prófastr yfir Skaftafellssýslu og prestr til Kirkju- bæjarklanstrsBafnaða, er borinn og barnfæddr í þennan heim á Þverá, í Blönduhlíð i HegraneBsýslu eftir vors frelsara hingaðburð 1728 af guðhræddum og frómum foreldrum; Minn fæðingardagr var 10. sept- embris, er þ4 bar upp á föstu- dag, sex vikum fyrir vetr. Minn gúði faðir bar sitrax umsorgun fyrir því, að ég Bkyldi öðlast hei- laga skírn, hverja mér veitti sá æruverðugi og mikið velgáfaði kennimaðr Sra Bjbrn Skúlason, er þá var prestr í Plugumýrarþing- um; mín guðfeðgin bétu Páll Skúla- son og Guðný Stephánsdóttir. Hann var þá orðinn umferðakarl; ei hafði hann mikill búsældarmaðr verið, né gefinn fyrir stundlegn, enn yfrið margfrððr og guðhræddr; tíð- nm hafði hann gengið berhöfðaðr milli bæjanna, og þó gárungar, sem þeirra venja er, gerðu skimpi að honum, var hann þokkasæll hjá öllum guðelskandi mönnum. Heyrði ég oft um það getið, hvað karl þessi hefði heitt beðið fyrir mér, bæði þá er ég skírðr var og síðar. Föðurbróðir minn, Sra Sigurðr, lét heita eftir honum, so séra Páll á Holti, pró- fastr í RangárvallaEýsIu ber hans naín; enn um hitt guðfeðgin mitt skal síðar talað verða. Að van(a)legum móð nefndi ég ei í öndverðu feðra nöfn og foreldra minna, af því ég vildi sér í lagi nokkuð þar um mæla. Minn faðir hét Stein- grímr Jðnsson, enn mððir mín Sigríðr Hjalmsdóttir; minn föðurfaðir var Jón Steingrímsson lögréttumaðr í Skagafirði; sá Steingrímr var Guðmundason af ætt Finnboga lögmanns; mín föðurmóðir var Ingiríðr Aradóttir, prófasts i Hegraness-

x

Fjallkonan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fjallkonan
https://timarit.is/publication/122

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.