Fjallkonan


Fjallkonan - 21.10.1898, Blaðsíða 1

Fjallkonan - 21.10.1898, Blaðsíða 1
Kemr út um miðja viku. Árg. 3 kr. (erlendis 4 kr.) Auglýaingar ðdýrar. FJALLKONAN. G.ialddagi 15. júli. Upp- sögn skrifleg fyrir 1. okt Afgr.: Þingholtsstræti 18 XV, 41. Reykjavík, 21. október. 1898. Fjársala tíl Belgíu. Nýja Öldin flatti 13. ágúst í sumar grein úr norsku blaði um fjársölu til Belgíu. Þar var sagt, aðeftir skýrslum norska konsúlsins í Antwerpen væri ástæða til að ætla, að í Belgíu væri bezti markaður fyrir lifandi f'é og engar teljandi tálmanir þar fyrir innflutnÍDgi lifandi fjár. Það væri því mjóg æskilegt, segir blaðið, að gengið væri að því með skynsemi og dng, að flytja fé út til Belgíu. Þegar nú þess er gætt, að Nýja Öldin, sem flytur hér greinina, er málgagn kaupfélaganna, sem hafa gert einu tilraunina, sem gorð hefir verið af hálfu ís- lenzkra útflytjenda til að flytja lifandi fé til Belgíu, þá hefír þessi fullyrðing N. A. tvöfalt gildi. Nyju Öldinni hlýtur að vera kunnngra um þetta mál enn öðrum blöðum. Þetta eru gleðilegar íregnir, og ég efast ekki um, að umboðsmenn kaupfélaganna geri nýja tilraun í haust til að flytja íslenzkt fé til Belgíu, þar sem markaðurinn er þar einmitt góður fyrir okkur, og ekkert til fyrirstöðu að flytja þangað íslenzkt fé, að því er ráða má af greÍDÍnni í Nýju Öldinni. Því miður mistókst alveg sú tilraun, sem þeir Zöll- ner & Co. gerðu í fyrra með fjárflutning héðan til Belgíu. ísafold hefir í næst-síðasta blaði (15. október) skýrt frá þessari fjársölu-tilraun umboðsmanna kaup- félag&nna, eftir því sem norska konsúlnum í Ant- werpen, Ottesea, segist frá í norska Morgunblaðinu. Eftir þeirri skýrslu að dæma á það að vera fyrir handvömm, að fjársalan héðan af landi til Belgíu hefir ekki hepnast. Fjárhópurinn, sem þeír Zöllner & Co. fluttu héðan af landi til Belgíu í fyrra (5000) og seldist þar með skaða, á samkvæmt skýrslu norska konsúlsins að hafa liðið bæði hungur og þorsta á íeiðinni, og nokkuð af honura á að hafa drepist áður en skipið var afíermt. Loks eiga vænstu kindarnar ekki að hafa náð þeirri þyngd, aem lökustu kindurnar áttu að hafa samkvæmt kanpsamningnum. Væri þetta satt, þá er sannarlega lítið mark tak- andi á þessari fjársölu-tilraun. Þetta málefni þykir oss bændunum athugavert. Sé ágætur og tálœunarlaus raarkaður fyrir fé vort í Belgíu, eins og ráða raá af Nýju Öldinni, sem, eins og áður er sagt, er bezt trúandi til að vita það, þá er það hrapalleg fyrirmunun, að hotium skuli hafa verið spilt af oss sjálfum eða að hann skuli ekki vera notaður. Það er að eins fyrir afglöp eða framkvæmdar- leysi, að vér höfam ekki getað selt fé vort til út- landa undanfarin ár, ef taka má raark á ofannefndri grein í Nyju Öldinni og greininnl í næst-síðasta blaði Isafoldar. Þeir Zöllner & Co. eru eflaust færir um að hrinda af sér umníælum ísafoldar í þessu máli, þar sem blaðið ber þeim á brýn, að þeir hafi spilt því, að aðal-fjárkaupmaðurinn í Belgíu færi hingað til fjar- kaupa í fyrra, eins og hann hefði ætlað sér. Það hefði þó að líkindum getað orðið til nokkurra hags- muna í bráð, hefði þessi fjárkaupmaður keypt hér fé, þótt ef til vill hefði ekki orðið framhald á því. Æskilegt væri, að N. Ö. skýrði betur þetta mál, sem almenningi er ekki ljóst, en henni hlýtur að vera kunnugast um sem málgagni kaupfélaganna, svo að hinir heiðruðu umboðsmenn félaganna, þeir Zöllner & Co., liggi ekki undir ómaklegu ámæli. . Sveitabbndi. VIÐ LESBORDID. N. Ö. hefir í síð. bl. f. á. vakið máls á umbótum á fyrirkomulagi póstseudinga. Þess er heldur engin vanþörf, því að á því eru þær misfellur, að blöð og aðrar póstsendingar verða í sífeldum vanskilum, sem kaupendum blaðanna er bezt kunnugt. Það er víða á viðkomustöðum póstskipanna, að engir eru póstafgreiðslumenn (og sumstaðar ekki einu sinni bréfhirðing), og er ekki auðið að senda póstsend- ingar á slíka staði með þeim, því að póststjórnin af- greiðir að eins póstsendingar til póstafgreiðslustaða. í stöku tilfellum raun póstmeistari þó hafa afgreitt póst á hafnir þar sem er bréfhirðing, einkum þar sem aðal-höfnin var mjög slæm. En það er ekki skylda póstmeistara að afgreiða póst nema á póstafgreiðslustaði, og ekki á bréfhirð- ingarstaði. Sending til bréfhirðingarstaðar verður þannig send á póstafgreiðslustað þann, sem hún heyr- ir undir. Þannig eru sendingar, sem fara eiga á Reyðarfjörð (eða bæi, sem sendingar fá frá bréfhirð- ingunni þar, t. d. til Hólma) sendar til Eskifjarðar (af því að Reyðarfjarðar bréfhirðing heyrir undir Eskifjarðar póstafgreiðslu). Þegar „Hólar" koma frá Reykjavík, kemur skipið fyrst á Reyðarfjörð, en menn þar fá ekki bréf og blöð í land; þau eru í Eski- fjsrðarpokanum, og verða að halda áfram — fram hjá Reyðarfirði. Þar liggja þau svo, ef til vill með- an skipið fer norður á Akureyri og til baka aftur. Þá tekur það sendingarnar aftur á Eskifirði og fer með þær á Reyðarfjörð. Þá mega þær fyrst koma í land þangað, sem þær eiga að fara, eftir, ef til vill, 17 daga útivist frá því þær koma þangað fyrst; þá hafa þær gengið „boðleið rétta". Til að bæta úr þessu sýnist í fljótu bragði greið- asti vegurinn sá, annaðhvort að setja póstafgreiðslu- stað á hvern póstskips-viðkomustað, eða þá að setja bréfhirðing á þá viðkomustaði, þar sem ecgin póst- stöð er nú, og gera póstmeistara jafnframt að skyldu að afgreiða póstsendicgar beint á þá alla. En það fyrirkomulag yrði bæði dýrt og ófullnægj- andi. Föstmeistari sjálfur leggur til, að skipaðir séu

x

Fjallkonan

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fjallkonan
https://timarit.is/publication/122

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.