Heimskringla - 13.01.1898, Blaðsíða 1

Heimskringla - 13.01.1898, Blaðsíða 1
Heimskringla XII. ÁR WINNIPEG, MANITOBA, 13. JANUAR 1898. NR. 14 Sólin. Hvað er það sem harmi slegnum, Húsviltum og niðurdregnum Veitir yl svo verður rótt ? Og lúinn, votur, veikhugaður, Viltur þráir ferðamaður, Myrkvið í um miðja nótt? Hvað er það sem heimi færir Hita og ljós og gjörvalt nærir Astarkossum mærum með ; Er vekur fugla af vetrardvala Og vermir ungu blómin dala, Eins og móðir barn á bed? Armi sínum alt umvefur, Ollu líf og krafta gefur, Bæði um land og loft og sjá ? Það er sólin sjálf, hin skæra, Signuð himins drottning kæra, Móðir h'fsins mild og há. Hún sem öllu hærra situr, Hennar kveðju geislinn flytur Guðastóli glæstum frá, Jafnt til allra jarðarbúa, Já, og hverju sem þeir trú, Mun þar gerir engan á. Tignuð himins brúðir bliða, Bæði tungl og stjömur líða Hennar kringum hásætið; Henni þrumuleiftrið lýtur Loftið sem að gegnurn þýtur, Kyssir jðrð svo kveður við. Ó, þú dýrðar ásýnd bjarta, Ó, þú nattúrunnar hjarta, Ó. þá ljúfa ljóseins haf. Allar lifsins æðar streyma Út frá þér til vorra heima, Þeim sé vegsemd þig sem gaf. Þig að blessa er allra iðja, Ýmsir lýðir þig tilbiðja, Mörg er villan meiri en sú. Ekkert það sem augað skoðar, Eða mannleg vizka.boðar Almátt drottins eins og þú. Þér mun lof með ástaróma Allar tungur lífsins róma Meðan gyllir mannaheim. Lögum háð þú ert sem annað, Einhverntíma verður bannað Þér að lýsa lengur geim. Víst mun eftir vissar aldir Verða þínir dagar taldir, Týnist alt í tímans hyl. Þá eru lífsins þrotnir brunnar, Þá er andlát náttúrunnar, Þá er líf ei lengur til. I því rúmi ógnar víða Sem yfir náði vald þitt blíða, Dauða nótt þá að eins er. Þó mun aftur, eitt þó hverfi, Annað myndast sólarkerfi, Eilífðin því aldrei þver. X. Fyrir tuttugu þúsund árum síðan, segir hinn nafnfrægi fornfræðingur, prófessor Walters, í blaðinu New York Sun, að ógurleg voða-orusta hafi verið á bökkum Arkansasfljótsins í Indian Territory. Orustu þá háðu þeir haug- búarnir gömlu og Maya-þjóðflokkur- inn, og féllu í bardaga þeim 75,000 manns. Heflr prófessorinn komizt að þeirri niðurstöðu, með því að skoða eldgamlan grafreit í landi Choctaw- Indíánanna, og náði grafreitur sá yfir 30ekrur, og voru þar um eða yfir 75 þásund beinagriudur. Vakti það fyrst athygli hans hvað ákaflega mikið þar fanst af mannabeinum og vopnum villi- manna frá fyrri tímum, þeear Kansas City, Pittsburg og Gulf-brautin var bygð í gegn um ibygðir Chotaw-Indíán- anna. Þegar verkamennirnir voru að moka upp hrygginn undir teinana komu í ljós mannabein í tonnatali og á- kaflega mikið af vopnum villimanna frá fyrri u'mum, og tók þa prófessor Walters sig til og fór að rannsaka þetta í þarfir vísindauna, Varð hann alveg forviða er hann fann heilnn fláka af \andi fullan af beinum þessara útdauðu mannflokka. Höfuðkúpurnar voru gegnum stungnar af spjótum og örvar- broddum. í einni höfuðkúpunni stóðu 13 broddar af steinörvum. Og sannar þetta að menn þessir hafi í orustu fall- ið. Beinin voru hulin sandi og ofan á sandlaginu höfðu myndast jarðlög. Af þessum jarðlögum gat prófessor Walt- ers ráðið það, hvenær orusta þes.si hafi háð verið. Það sem hann hefir orðið þarna vísari um, hefir hann berið sam- 'm við niðurstöðu þá er hann hefir kom- i'/A a'^ eftir 17 ára rannsókn sína á "haiitfbuura", 0« ætlar hann að þetta i i! hinum mörgu orustum, sem it. Umnii. eldgamli mannflokkur, haii-ibi\arnir hafi átt við Maya-Indíán- •na lOri þisir komn annaðhvort frá s i * i ¦ eða Mið-Ainerfku í þeim tilgangi að I) j \r i unilii- sig Norður-Ameríku. F R E T T IR. Canada. Illa er enn latið af meðferð á vinnnu- mönnum við Crows Nest Pass-braut- ína. A laugardaginn var komu sex menn þaðan að vestan, sem eiga heima austur í Ontano, og hafa unnið vestra síðan í Agústmánuöi. Þeir létu hið versta af meðferðinni vestur fra. Sögðu að sér hefðl verið lofað $1.50 á dag og fæði fyrir $3.50 um vikuna og fríum rúmfatnaði. í staðin fyrir þetta urðu þeir að borga $4.00 fyrir fæði og kaupa- ábreiður fyrir $5.00 til $5,50 hverja eina eða helmingi meira en þær fást fyrir í Winnipeg. Viðurværið segja þeir sum- staðar dágott, en alstaðar of lítið húsrúm. Segja þeir að 93% af mönnum mundu óðara fara úr vinnu ef þeir kæmust burtu sökum peningaleysis, en alt nm það hafa margir samt hætt vinnu og lagt af stað fótgangandi, illa klædd- ir, skólausir og peningalausir að kalla. Þessir menn. sem að vestan komu, höfðu enga penjnga eftir útiveruna og hefðu mátt fara af stað hungraðir úr bænum.ef þeim hefði ekki verið gefið að borða á innflytjenáahúsinu. Trade and Lahor Council hér í bænxim, hefir skor- að á sambandsstjórnina að láta gera i annsókn i þessum málum, og hinn 30. Des. fengu þeir skeyti fra Hon. Wilfrid Laurier um að ráðgjafi innanríkismála hafði þegar tekið málið til íhugunar, og iunan skamms mundi koma tilkynning viðvíkjandi því frá honum. Trades and Labor Council fer fram á að engir nú- verandi stjórnarþjónar seu sendirút til að rannsaka málið, heldur menn, sem ekki þurfi að óttast að geti orðið hlut- drægir í dómum sínum. Hvort þetta verður tekið til greina, er óvíst enn. Dugas, dómari frá Montreal, sem er foringi nefndarinnar, sem á að ranu- saka gerðir þeirra sem hafa a hendi byggingu Crows Nest Pass brautarinn- ar, lagði af stað frá Montreal á mánu- daginn var, og býst við að verða tvo mánuði í burtu. Bandarikin. Durant, Californiu-mor'ðinginn al- ræmdi, varloksins hengdur 'hinn 7, þ. m. og varð hann vel við dauða sinum. Hann svaf vel og vært nóttina áður en hann var líflátinn, og át morgunmat sinn með góðri lyst. Durant tók kaþ- ólska trú rétt fyrir líflátið, en áðui hafði hann tilheyrt Baptistum og verið eftirtektaverður fyrir ákafa sinn i trú- malum. Eitt af morðunum sem hann var sakaður um framdi hann,eftirþví ei i-é') verður, í kyrkjunni sem hanntil- heyrði. Hann vann í lyfjabúð.og var að nema læknisfræði, er hann lentí í morð málunum, sem urðu banihans, o i kom ölluin það óvart að hann skyldi verða sannur að sök. Það voru tvær súlkur er hann var sakaður um að hafa myrt, Dlanche Lamont og Minnie Wil liams, og hafði hann kynzt þeim meðan hann var sunnudagaskólakennari i Eraanúel Baptista-kyrkjunni, sem hann hafði tilheyrt og unnið ákaft fyrir í mörg ár. Morðið á Minnie Williams. sem sannaðist & hann, var framið á hinn hryllilegasta hátt. Stúlkan hvarf eg fanst ekki fyr en nokkrum dögum eftir að það hafði verið framið, og var það af hendinpu einni. Nokkrar konur sem voru að skteyta áðurnefnda kyrkju höfðu af tilviljun hróflað við einhverju dóti, semhaugað varsaman í bókahlöðu áfastri kyrkjunni og fundu þar líkið. alt þakið hnífstungum, og vasaklút troðið dyggllega ofan i kokið. Grunur- inn féll á Durant, þvi kvöldið áður en hún hvarf hafði hún sést með honum og eftir mikíð málastapp var hann dæmdur sekur, eins og að ofan er sagt. Hin stúlkan hefir aldrei f undízt, en þar eð kunnugt var að hún var oft í för með Durunt áðuren húu hvarf, þykir óefað að hann hafi einnig ráðið henni bana. að I llönd. Sagt er að spanska stjórnin sé nú hugsa um að fá Bandaiíkin til að miðla málum milli sín oguppreistarmannanna á Cuba, og að innan skamms verði byrj að á því. Sagasta er orðinn daufrar vonar um að nýja srjórnarhótin ætli koma að nokkru gagni, en þorir þó naumast.sökum æsinga á meðal lýðdns, að biðja Bandaríkin ásjár. Utlitiðí Havanaer heldur að versna og stjórnin sýnist að vera að misSa traust þeirra, sem hafa verið henni fylgjandi hingaí) til. Allar tilraunir Gen. Blanco til að gera samninga við uppieistarmeunina, hafa misheppnast. Spánverjar virðast vera að þrotum komnir. Þeir liafa sent til Cuba um 300,000 hermenn, en af þeim eru nú eftir um 85,000 og þriðiungur þeirra er í sjúkrahúsum. Það virðist því ekki liggja annað fyrir, en að fá einhverja aðra þjóð til að semja um vopnahlé og síðan um algjöra satt. Gen. Gomez veit mikið vel hvernig á stendur með Spán. Hann hefir sjálf- ur sagt að stríðið væri búið. Spánverjar sigraðir, og að hann biði bara rólegur eftir því að sjá þá snúa heimleiðist. Nú lítur helzt út fyrir að vei'kfallið á Englandi sé bráðum á enda, og það með þeim hætti að verkamenn hafa tapað. Fréttirnar eru óljósar enn, og er þvi ekki hægt að segja mikið um það að sinni, Samkvæmt nýustu fregnum hafa Rússar, Englendingar og Japanítar jafnað evo málum með sér í Coreu, að alt er komið í kyrð. McLeary Brown heldur áfram starfa sínum eins og aður og brezki flotinn hefir verið kallaður burt fra Corea. Bretar ætla að verða fyrstir til að semja um verzlunarhlnnnindi við Bandaríkin á þeim grundvellií sem gef- inn er í DingJey tollðgunum. Flestar aðrar þjóðir hafa um tíma látið sér nægja að formæla þröngsýni laganna, en Bretar eru nú komnir langt á leið raeð að fullgera verzlnnarsamninga sína. og er sagt. að innan skamms verði fulltrúar frá hinum brezku útríkjum, sam hlut eiga að máli, kallaðir á fund, eins og vanalegt er til að yfirfara samn- ingana áður en þeir eru staðfestir með undirskriftum. í austræna málinu hefir lítið gerst síðan í síðustu viku. annað en það, að Englendingar hafa gefið til kynna,, að um leið og þeir gangi inn á að lána Kínverjum hin áminstu 16 miljón pund sterling, og um leið og þeir leggi fram lið sitt til að varna því, að Evrópuþjóð- irnar skifti Kína í sundur á milli sín, þá krefjist þeir þess að verzlunarhafn- irnar þar í landi verði ekki gefnar frjáls- ar einni eða tveimur sérstökum þjóðum, heldur öllum heiminum. Þetta álíta blöðin mjög hrósvert, og segja að hinar mörgu þjóðir sem hér geta átt hlut að raáli geta ekki annað en fallist á að þessi krafa er í samræmi við aðalstefnu Englendinga í seinni tíð, sem er óbund- in verzlunarviðskifti á sem flestum stöð- um fyrir sem flesta. Reynslan er búin að kenna þeim að einkaleyfisverzlun er ekki ætíð affarasæl. og þeir fara þess- vegna ekki fram á einkaréttindi fyrir einn, heldur jöfn réttindi fyrir alla. Þakkarávarp. Kveldið áður en ég lagði af stað frá Spanish Fork, héldu landar þar mér að óvörum samkomu mikla, sem þeir buðu mér til. Gengust fyrir því Mr. E. H. Johnson, Eggert C. Christensen og Bjarni J. Johnson, Voru þar víst um 10 manns. Var þar skemt og veitt hið bezta og að endingu gáfu samkomu- raenn mér um $30, um leið og þeir árn- uðu mér heilla til heimferðar. Fyrir þetta er ég þeim innilega bakklátur. og eins þeim heiðurshjónum Guðmundi Johnson og konu hans, er ée var til húsa hjá síðastl. 3 ár, og sem hafa sýnt mér svo margfalda góðvild allan þann tíma, einkum meira en ár nú síðast, er ég var sjúkur. Þessurn og öllum öðrum sem mér hafa góðvilja sýnt, vil ég tjá beztu þakkir. p. t. Reykjavík, 2. Des. 1897. Þorbjörn Magnússon. Alt fyrir ein 30 cts. Sendið mér 30 cents í silfri, peninga- ávísun eða frímerkjum, og ég skal senda ykkur eftirfylgjandi yörur, flutninus- gjald bor^að af mér : 1 X rays mynda- vél, sem hægt er að sjá í gegnum fólk með; 1 íslands-fani; 1 pakki af mjög fallegum "cards" (Val-ntíne, afmælis- datra, lukkuóska og elskenda körð); 4S fallegar myndir, af forsetum Bandaríkj- anna, nafufrægum konum o<j; yndisleg- um yngismeyjum; 1 söngbók með nót- um ; 1 drauraabók ; 1 matreiðslubók ; 1 orðabók ; 1 sögubók ; hvernig eigi að skrifa astabréf; hvernig hægt sé að ná astum karls eða konu ; hvernig þú get- ur séð ókomna æfi þíiia og annara, og hundrað aðra eigulega hluti. F.f mögu- legt er þá sendið peninga eða peninga- ávísun. J. LAKANDER. MaplePark, Cane Co., 111.. U.S.A. Jón Stefánsson. Hann fer ósi inn á flugabraut Sá tieygin^stiðar andi, Sem fóstrar marga þunga þraut I þessu slysa landi. Og þar af leiðir tvenslags tjón, Og tár og grátleg harraa sjón ; Þá dugir engin bjargráðs bón j blóögu lífsins grandi. Af slysi skarð er höggið hér I hópinn góðra drengja,— * En minning Jóns þó eftir er í ómi hjartna sfrengja_. Sú minniug hún er mörgum kær, Sú minning hún er björt og skær, Sem straumglöð lindin, ljósblá-tær Er leikur um völlu og engjar. Því hreinn varst þú í hjarta' og sál, Og hreinn í orði' og verki, Og traustur eins og temprað stal Barst tíguglegust merki; Þau merki' er sýndu' að þú varst þú Því þín var stöðugt hugsun sú, Að vera sannur sjálfs þín trú Svo sigraði viljinn sterki. Ei gleymist viðmót glatt og spakt, Sem gleðja vildi' og hugga, Og enginn gat það um þig sagt Sem á þig brigði skugga. Og þetta jók þér þor og mátt Og þvf gat andinn litið hátt, Þú stefndir svo í sðmu átt Þó syrti að hríðar-mugga. En þar sem leiðin þrotin er Er þaninn dauðans vaður. Að verðung hyíldin vær sé þér, Þú virkilegi maður. Og hún, er sérust sorgin sker, Við sólris ástar birtis þér, Svo fremi andi anda sér Og er til sælustaður. Kr. Stefánsson. Jón Stefánsson. Fæddcr 13. JtfNí 1854 Dáinn 29. Dksember 1897. Jóns Stefánssonar verður að mak- legleikum lengi saknað, sem eins hins merkasta og vandaðasta mans meðal íslendinga í þessum bæ. Þess var getið í ísl. hlöðunum, 3 0. f, m., að Jón Stefánsson hefði látizt að- faranótt þess 29, f. m. á þann hatt að hann hefði orðið undir járnbrautarlest í Salt Coats, N. VV. T. — Jarðarför hans fór fram fra heimili hans hér í Winni- peg, •-!, Jan. síðastl., með óvanalega rík- mannlegri viðhöfn og meira f jölmenni, en venja er til hér meðal Islendinga. Jón Stefánsson var fæddur 13. Júní 1854 í Klettakotí á Skagaströnd við Breiðafjörð á íslandi og ólst hann þar upp hjá foreldrura sínum til fullorðins- ára. Arið 187(> flutti hann hingað til lands og hefir dvalið í Winnipeg lengst af síðan. Árið 1885 (19. Sept.) giftist hann Kristinu Teitsdóttir, sem nú syrgir sárlega vin sinn látinn. Þau hjón eignuðust eitt harn, en mistu það tæplega ársgamalt. Þrjú systkyni Jóns sál. eru á lífi. Vigfús Stefánsson til heimilis hér í vVinnipeg, og tvö heima á Islandi. Það er vanalegt að telja fram mann- kosti hinna látnu til þægilegra endur- minniuga fyrir eftirlifandi vini og vandamenn. En það eru líka oft taldir þeim látnu til gildis mannkostir, sem ekki bar mikið á hjá þeim meðan þeir lifðu. En svo skal þess getið, að við sem skrifum línur þessar. höfum enga tilhneigingu til að tileinka Jóni sál. Stefánssyni aðra mannkosti en þá sem honum voru svo eiginlegir, að alt hans líf og hegðnn sýndi þá svo berlega öll- um sem til hans þektu. að ómögulegt er móti að mæla. En svo er okkur ljúft að minnast þess þó, hve ekta Jón sál. var að siðferði-karakter, vegna þess helzt hve sjaldgæft það er að finna jafningja hans í þvi efni. Jón Stefánsson var í orðsins fylsta skilningi ærlegur maður, ekki eins og fólk flest, heldur eíns og fólk flest ætti að vera. Hann hafði sameinaða i rétt- um hlutföllum flesta þá eiginleika sem útheimtast til þess að ná vinfengi vand aðra manna og halda þvi. og sem jafn- framt eru skilyrði fyrir góðu óflekkuðu mannorði. En hann sýndi aldrei neina tilhneigingu til að srajaðra sig upp við menn; hann var of mikill maður til þess, og hann fyrirleit af hjarta alt sem honum virtist ljótt ógöfugt, ósatt og lítilmannlegt, hvar sem það kona fram. —Hann var óskólagenginn maður en hann var í sannleika sjalfraentarur raaður, enda lagði hann sig mjög ein- læglega eftir alskonar bóklegum fróð- leik í tómstundum sínum, sem þó voru takmarkaðar mjög, því hann var sem verkamaður annara, háður daglegum störfum hvern virkan dag árið um kring; en sérstak^ega lagði hann þó otund á alt það sem að hans áliti gat leiðbeint honum tilréttra ályktana um hin mest verðu spursmál samtíðarinn- «r, því hann var samvizkusamur mað- ur og kappkostaði að vera það sem hann var: réttlátur, sannur og vandað- ur maður til orða og verka — fremur en alment gerist —, og það er einmitt það sem helgar minningu hans fremur en nokkuð annað. Jón sal var fjör- maður og þrekmoður fcil sálar og lík- ama, djárfur og hreinskilinn, og svo hressandi var hann vanalega og glað- lyndur, að það var eins og geislar gleð- innar stöfuðu út fra honum hvar sem hann var, og þó var hann jafnframt hugsandi alvörumaður og tók myndar- legan þátt í sameiginlegum félagsmál- um meðborgara sinna eftir beztu sann- færingu. Og mun óhætt að fullyrða að ötulli og jafnframt óeigingjarnari fó- lagsmann en hann var, er ekki að finna meðal íslendinga hér. Sem ekta- maki, vinur og húsfaðir var Jón einnig sönn fyrirmynd landa sinna, enda hafði hann ótakmarkað traust allra þeirra sem þektu hann, sem trúverðugur, ær- legur maður. Jón Stefánsson eftirlætur konu sinni 2—3000 doUara eignir, skuld- laust heimili og þægilegt, lífsábyrgð $1000. Og svo eftirlætur hann löndum sínum fagurt fyrírmyndardæmi sem sjálfmentaður, vandaður maður, sem hefir ávaxtað sitt pund þúsundfalt í akri mannfélagsins, en það er meira en nokkurra peninga virði. Og möð því hefir hann og sýnt, hve umkomulítill, fátækur einstaklingur getur hafið sig til veglegs gengis. jafnvel í framandi landi, með heiðarlegum meðölum ein- ungis, og þannig gert lif sitt að þýðing- armikilli fyrirmynd fyrir hina eftirlif- andi á leiðinni frá almennri ómensku til manndómslegrar fullkomnunar. Lengi lifi minning Jóns Stefánssonar. S. B. Jónsson. J. A. Johnson. Sölvi J>orláksson. Það var minst á það þegar dánar- fregn hans var birt í blöðunum hér. að hans yrði máské getið seinna k prenti, og það hefði att að vera biiið að því. Ég sem skrifa línur þessar verð því að biðja afsökunar á því að annríkis vegna hefir það dregist, Sölvi Þorláksson var fæddur 25. Apríl 1866 á Unastöðum í Kolbeinsdal í Skagafjarðarsýslu og ólst þar upp hjá foreldrum sínum, Þorláki Sölvasyni og Margrétu Jónsdóttir, þar til hann var 15 ára, að hann flutti með þeim að Fjalli og dvaldi þar S ár. Árið 1885 þá hann rarjtvítugur, fór hann burt frá foreldrum sínum, og fór þá á búnaðar- skólann á Hólum í Hjaltadal og út- skrifaðist þaðan efsir tvö ár sem bú- fræðingur, með góðum vitnisburði. — Það sama vor dó faðir hans, og Hutti þá Sölvi af landi burt til Araeriku sumarið 1887. Næsta sumat flutti einnig móðir hans og 4 systkini til Ameríku. Fyrstu fjögur árin. sem Sölvi var hér vestan hafs. vann hann á ýmsum stöðum við ýmsa vinuu, og ávann sér alstaðar hylli þeirra sem honum kyut- ust. En þá byrjaðí aftur að þjá. hann sjúkdóraur, sera hann hafði haft við að stríða sem barn (beinkröm), er síðar snerist upp í tæringu og varð banamein hans. Eftir að heilsan fór að bila fékk hann sér íbúðarvinnu í Winnipeg oa vann við þá vinnu við og yið. þar til fyrir ári síðan að h'mum versnaði svo, að hann varð að hætta fyrir fult og alt. Síðustu ár æfi sinnar hélt hann til hjá Þorláki bróður sínum og þar dó hann, —eins og áður hefir verið auglýst. Það er ekkert of-hól, þó maður segi að Sölvi hafi verið einn af þeim fáu sem engan óvin hefir átt, enda var hann ljúfur í lund og sí-glaður við alla æfin- lega, en gætti þó hófsinsvel. Greind- ur var hann og lagði sig talsvert eftir að auka og efla þekkingu sína á bók- mentum, og yfir höfuð unni hann þeim öllum, en þó einkura skáldskap, enda prýðlsvel hagorður sjálfur, þó lítið bæri á því. Sölva er þvi ekki einnngis mjög saknað af móður og systkinum, heldur líka af félagabræðrum og systrum i Good Templar stúkunni Heklu, sem hann hafði mörg ár veiið meðlimur í og stutt af öllum kröftum. ElNX AF VlNl'M IIANS. *• Stjarnan. >? Allir ættu að muna eftir því, að þetta kver inniheldur ekki einungis almanak, heldur líka ýmislegt annað þarflegt. Það hefir áður verift tekið fram hver væru hin helztu atriði kversins, sem eru sérstaklega þarfleg og fróðleg, og skal þvi að eins minzt á viðarmálstöflurnar i þetta sinn. Þessar töflur eru nákvæm- lega réttar, og af þeim geta menn & augabragði séð hve mörg fet eru í hverju borði og hverjum plánka, með þeirri stærð sem gefin er í töflunni. Þetta er nauðsynlegt fyrir alla sem þurfa að kaupa trjávið, og það eru flestir ssm þurfa þess einhverntima, og þessar töfl- ur að eins, eru fyrir þá mörgum sinnum meira virði en það sem þeir þurfa að borga fyrir alt kverið. Innihald kversins er þetta : Almanak, Um frystihús og íshús, Um straumferjur, Tafla um fargjald og tieira, Tafla um viðarmæling, Tafla um peningasendisgar, Listi yfir fallna banka i Canada, Eitt og annað um Winnipeg, Éitt og annað um Manitoba, Eitt og annað um Canada, Eitt og ann- að um Bandaríkin, Eitt og arxuið um Jörðin*, Ríkisskuldir heiœsins, Metra- malið., Ura gylliuitai. Um sunnudaga- bókstjaf, Um að mæla vigt gripa, Um hygging húsa, Um máling, Um að brúka vatn og mjóMt í farfa i stað olíu, Ýniislegt (um að mæla út vinkil, um ferhyrning, um klæðning, um 1000 þak- spæni, ura lath a 66 yards, um 100 fet af steinvegg, um plastur á 100 ferh. fet, um múrpipur, um gaddavír, um ekru af landi, um tíughraða), Fáein orð til fólksins, Kort af Winnipeg. Gleðilegt nýtt ár I Um leið og við grípum tækifærið til þakka öllum fyrir góð og mikil viðskifti k gamla árinu, óskum við eftir verzlun yðar á nýja árinu. Við höfum meiri og fjöl- breyttari vörur en nokkru sinni áður, og seljum nú : 9 pund af kaffi fyrir $1.00 35 pund haframjöl 1.00 35 kassa af eldspítum 25c. 1 pund súkkulaði 25c. Góða skógar-öxi fyrir 85c. Ágætt þvottaborð fyrir 25c Við kaupum alla- BÆNDAVÖRU, svo sem nautgripi, húðir, kindargærur, sokkaplögg o^; korðvið fyrir hátt verð Við gefutn einnig fallegar Stækkadar myndir i kaupbœtir.-=- VlNSAMLEGAST BBT iil »fl Biiijiit GARÐAR, N.-DAK. Munið eftir Því að beza og ódýrasta tristihús (eftir gæðum), sem til er í Pembina Co. er Jennings House, Cavaller, ar. l>ak. PAT. JENNINGS, eigandi. Steinolia Ég sel steinolíu hverjum sem hafa vi'U odýrara en nokkur annar í bænum. Til hrt'gðarauka má panta oliuna hjá G. Sveinssyni, 181 Hieirin Str. D. McNEIL, 38 MCDONALDST.

x

Heimskringla

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimskringla
https://timarit.is/publication/129

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.